10969

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Prologue

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2562 20:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Prologue
แบบอักษร

Prologue 

 

 

 

กุกกัก กุกกัก

เสียงวงล้อที่ทำด้วยเหล็กกล้าดังเป็นระยะ ยามเหยียบย่างหนทางเดินแสนขรุขระเต็มไปด้วยเศษก้อนหินน้อยใหญ่ ที่มุ่งไปยังหุบเขามืดเบื้องหน้า

กรงขังสี่เหลี่ยมที่ล้อมด้วยเหล็กสีดำ ภายในอัดแน่นไปด้วยมนุษย์มากมาย ถึงแม้รูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่คนเหล่านั้นกลับเป็นอมนุษย์ของแต่ละเผ่าพันธุ์ที่ถูกจับมาเป็น ‘ทาส’ หรือถูกขายมา พวกทาสแต่ละคนจะถูกสวมปลอกคอสีดำที่ทำด้วยเหล็กไหลร่ายมนตร์ เพื่อไม่ให้คืนร่างแท้จริงของตัวเอง ทาสทั้งหมดจึงอยู่ในร่างของมนุษย์ เพื่อจะได้คัดสรร จัดการและกดขี่ได้ง่าย

หนทางที่ไปนั้นคือ ‘ดินแดนอาชา’ ดินแดนของเหล่านักรบกล้าที่ทรงพลังและแข็งแกร่งที่สุด อีกทั้งเหล่าอาชายังสง่างาม ห้าวหาญองอาจ และทรงเกียรติเหนือสิ่งใด นอกจากนี้ดินแดนอาชายังขึ้นชื่อความโหดเหี้ยม เลือดเย็นและป่าเถื่อนที่สุดด้วยเช่นกัน

อาชาที่สง่างามและทรงพลังที่สุด คงเป็นอาชาชั้นสูงที่มีเส้นขนดำขลับ แผงขนช่วงคอยาวไสว เงาวาว นุ่มลื่นไม่หยาบกร้าน รูปร่างกำยำแข็งแกร่ง ดูปราดเปรียว ว่องไว พละกำลังมหาศาลเป็นอาชาพันธุ์หายาก เกิดในอาชาชนชั้นสูงเท่านั้น ส่วนอาชาพันธุ์อื่นๆ จะไล่ลำดับตามชนชั้นและความสามารถต่างกันไป

ส่วนทาสที่ถูกส่งมาที่นี่ เพราะเบื้องหลังความสง่างามทรงเกียรติ กลับเต็มไปด้วยความป่าเถื่อน ค้าขายทาส นำเผ่าพันธุ์อื่นมาทรมานเพื่อความบันเทิง จับพวกทาสขายรับใช้ของเหล่าบรรดาเศรษฐีผู้มีฐานะ ขับไล่ไปทำงานแบกหามในเหมือง หรือทาสคนใดผิวพรรณ ใบหน้างดงามหรือรูปร่างต้องใจเหล่าผู้ซื้อ ก็จะถูกส่งไปเป็นทาสบำเรอกาม หรือส่งไปซ่องเถื่อน ขายเรือนกายแลกเงิน

ในมุมหนึ่งของกรงขัง มีชายหนุ่มรูปร่างผอมแห้งนั่งกอดเข่าซบใบหน้าลง จนเห็นเพียงเส้นผมสีขาวราวไข่มุก แต่บัดนี้เส้นผมสีขาวนั้นหม่นเทาเต็มไปด้วยเขม่าของถ่านหินและฝุ่นเขลอะ ร่างนั้นสั่นเทิ้มเต็มไปด้วยความกลัว ซึ่งไม่ต่างจากบรรดาทาสคนอื่นๆ ที่พากันร่ำไห้กับชะตาชีวิตตัวเอง

ไม่มีใครรู้ว่ารูปร่างภายนอกที่เป็นมนุษย์นั้น แต่ละคนมาจากเผ่าพันธุ์ใด แต่ถ้าสังเกตให้ดีก็จะแยกได้ไม่ยากเช่นกัน แต่ตอนนี้ที่ทุกคนถูกจับมา ก็ไม่มีกะจิตกะใจหรือสนใจว่ารอบตัวเองนั้นจะเป็นใคร เผ่าพันธุ์ใด

กึก

เสียงรถลากที่ขนเหล่าทาสมายังดินแดนของอาชาพลันหยุดชะงัก รอบข้างรายล้อมไปด้วยเหล่าอาชาที่อยู่ในครึ่งม้าครึ่งมนุษย์ บ่งบอกได้ว่าเหล่าทาสนั้นได้เข้ามาสู่ดินแดนของเหล่าอาชาแล้ว แต่ทางที่พวกทาสถูกส่งมานั้นกลับเป็นทางทิศใต้ ที่ไม่ใช่เส้นทางหลักสัญจรเข้าในดินแดน

“พวกเจ้าหมอบลง!”

เสียงตะคอกกร้าวสั่งบรรดาทาสให้หมอบคลานลงพื้น เมื่อมีใครบางคนเคลื่อนกายมาทางที่รถลากทาสกำลังผ่านทาง เหล่าอาชาชนชั้นต่ำมากมาย ต่างย่อตัวโค้งคำนับกับคนผู้นั้น ที่ย่างกรายผ่านกรงทาสราวกับสำรวจตรวจตรา

ภายในกรงขัง ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองด้วยความใคร่รู้ พยายามไม่ให้ผิดสังเกตจนเกินไป ดวงตาสีฟ้าอ่อนจ้องมองบุรุษที่อยู่ในร่างอาชาทมิฬ ดูสง่างามน่าเกรงขาม ร่างกายกำยำสูงใหญ่ เส้นผมสีดำขลับถูกรวบไปทางด้านหลัง ทำให้ยาวไสวพัดปลิวตามแรงลม

คนผู้นั้นผิวสีน้ำตาลเข้มอยู่ในร่างอาชาทมิฬ บ่งบอกว่าคนผู้นี้ไม่ใช่ชนชั้นธรรมดาทั่วไป ใบหน้าแสนงดงาม คมเข้ม ดูหยิ่งทะนง อีกทั้งสง่างามน่าหลงใหล เหมือนเหล่าอาชาอื่นๆ ที่อยู่ในวังหรูหรา ใช้ชีวิตสุขสบาย

แต่น่าแปลกที่บุรุษอาชาคนนี้กลับคล้ายผู้นำของทหารหรือเหล่าทัพอาชามากกว่า เพราะร่องรอยบาดแผลตามเนื้อผิวสีน้ำตาลเข้มเหมือนผ่านการสู้รบมามากมาย โดยเฉพาะแผลเป็นขนาดใหญ่ที่อยู่กลางหน้าอก คล้ายถูกฟัน ยิ่งเพิ่มความน่าเกรงขามและความยำเกรงให้ผู้คนหวาดกลัวขึ้นไปอีก

เล่าลือกันว่า มีบุรุษอาชาผู้หนึ่ง คุมฝั่งทิศใต้ของดินแดนอาชา ที่เป็นแหล่งโสมมป่าเถื่อนที่ไม่มีใครอยากย่างกรายมาเหยียบย่าง อาชาผู้นั้นทั้งเลือดเย็น โหดร้าย ไร้ความปรานีต่อนักโทษหรือเหยื่อ แม้แต่ทาสเช่นเขา ไม่มีใครกล้าต่อกรกับคนผู้นั้น หรือแม้แต่อาชาสูงศักดิ์ก็ไม่คิดมีปัญหากับคนผู้นี้

หรือว่าคนผู้นี้จะเป็นคนที่เขาเล่าลือกัน

รู้ไปก็เท่านั้น ชะตาชีวิตเขาคงไม่ยืดยาวนัก

ดวงตาสีฟ้าหม่นลงยามนึกย้อนไปวัยเยาว์กับความทรงจำที่สลักไว้ในใจไม่ลบเลือน ชายหนุ่มรู้จักเด็กน้อยคนหนึ่งที่เป็นเผ่าพันธุ์อาชา ตอนแรกคิดว่าเป็นอาชาม้าพันธุ์ทั่วไป แต่รูปร่างและเส้นขนดำสนิทที่งดงามโดดเด่นไม่เหมือนใคร ทำให้เด็กคนนั้นไม่เหมือนอาชาตัวอื่น สงสัยคงเป็นเผ่าพันธุ์ชั้นสูงแน่นอน ตอนนั้นเขาเคยคิดว่าเด็กคนนั้นจะต้องกลายเป็นเป็นอาชาที่สง่างามและน่าเกรงขามที่สุดเป็นแน่

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่เห็นเด็กคนนั้นเติบโตเป็นอาชาสง่างามดังที่หวัง

เขาผิดสัญญากับเด็กคนนั้น..

“เจ้า! ใครบอกให้เงยหน้า!”

เฮือก

เสียงคำรามของผู้คุมรถทาส ชี้นิ้วมาทางชายหนุ่ม ทำให้สติของชายหนุ่มกลับมา แล้วรีบก้มหน้าหมอบลงพื้น ตัวสั่นเทาด้วยความกลัว

“เอามันออกมา!”

ไม่จบเพียงแค่ก้มหมอบ ผู้คุมเปิดกรงขัง จนเหล่าทาสพากันร้องระงมด้วยความกลัวจับใจ ไม่ต่างชายหนุ่มที่สั่นเทา เห็นหายนะความซวยของตัวเองที่กำลังคืบคลานเข้ามา

“ขะ ข้าผิดไปแล้วนายท่าน!” ชายหนุ่มที่รูปร่างผอมแห้งร่ำร้องบอกลนลาน แต่ร้องไปก็เท่านั้น โซ่ที่ล่ามปลอกคอเหล็กถูกกระชากออกมานอกกรง จนลำคอชายหนุ่มรวดร้าวถลอกช้ำม่วง

พลั่ก!

ร่างผอมแห้งในร่างมนุษย์ถูกโยนไปยังพื้นหินอันแข็งกระด้าง เบื้องหน้าคือบุรุษอาชาน่ากลัวคนผู้นั้น ชายหนุ่มรีบก้มหน้าแนบพื้นร้องอ้อนวอนขอความเมตตาทันที

“ขะ ข้าผิดไปแล้ว”

หมับ!

เส้นผมสีขาวถูกกระชากขึ้น จนร่างชายหนุ่มที่ผอมแห้งลอยสูงเหนือพื้น ใบหน้ารวดร้าวปะทะกับสายตาคมปลาบดั่งดาบกรีดทั่วร่าง กลิ่นอายความน่ากลัวแผ่กดดัน พลอยให้ชายหนุ่มตัวสั่นเทา ยิ่งพละกำลังที่กอบกุมเส้นผมก็แทบจะถลกหนังศีรษะเขาออกเพียงชั่วพริบตา

ม่านน้ำตาคลอรอบดวงตาสีฟ้าที่หม่นลง เมื่อรับรู้ว่าตัวเองคงต้องตายแน่ๆ อีกทั้งไม่อาจอ้อนวอนร้องขอให้มีชีวิตเพื่อที่จะตามหาเด็กน้อยคนนั้นที่เขาผิดสัญญาหรือแม้หาทางไปแก้แค้นคนที่ทำร้ายครอบครัวตัวเอง

ตอนนี้เขากลับมาจบชีวิตที่นี่

ชายหนุ่มหลับตายอมรับความตายที่บุรุษเบื้องหน้ากำลังมอบให้ ภายในใจก็ร่ำร้องขอโทษกับสิ่งที่หมายมาดตั้งใจเอาไว้

‘ข้าขอโทษท่านแม่’

“ข้าขอโทษอาร์ซ”

กึก

ฝ่ามือที่กอบกุมเส้นผมสีขาวแสนหยาบกร้านกลับหยุดชะงัก ดวงตาคมสีนิลแข็งกร้าวขึ้น แรงขยุมเส้นผมอยู่นั้นกลับแรงขึ้นอย่างน่ากลัว ใบหน้าเหี้ยมเกรียมก้มต่ำเอ่ยถาม

“เจ้ารู้ชื่อข้าได้อย่างไร!”

 

 

มาแล้วค่าา ใครที่รอเรื่องนี้  

ฝากด้วยนะค่า>< 

ภาษาอาจไม่สวย แต่ความดุความโหดเต็มเปรี่ยมแน่นอน555 

คำเตือน 

เรื่องนี้มีการร่วมรักในร่างสัตว์ มีความรุนแรงทางเพศ และผู้ชายเรื่องนี้สามารถตั้งท้องได้ค่ะ 

ใครไม่ชอบกดXออกเลยเด้อออ 

ความคิดเห็น