จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สายธนูกับเพลงพิณ

ชื่อตอน : สายธนูกับเพลงพิณ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 77

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2562 19:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สายธนูกับเพลงพิณ
แบบอักษร

 

ชอบภาพตัวแทนของสามเจ้าหญิงสามภาพนี้มาก..เหมือนคบกันสามคนจะฮากันตลอดเวลา..น่ารักจริง ๆ ค่ะ

อจินไตย...ริต้าขาหื่น..กับมุกดารา

ดูดี ๆ เหมือนหน้าสามคนนี้จะคล้ายกันด้วยนะคะ

......................

สายแล้ว..

สามเจ้าหญิงเพิ่งตื่น..ก็คงจะเป็นเพราะกินกันดึกไปหน่อย..เฮ้อ..

แต่พอตื่น..อาบน้ำแต่งตัวออกมาจากห้องได้..ก็พบว่า..คนของเกาะฟองสมุทรซึ่งเป็นคนของแม่เฒ่าฟองสมุทรวิ่งกันขวักไขว่ทีเดียว..

ทั้งสามดูงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น..พอดีพบกับแพคเกจศศินาพอดี..

สองปีศาจแห่งอนันตกาลลากสามเจ้าหญิงมาเล่าเรื่องให้ฟังว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นอย่างไรบ้าง..

จินดาพิสุทธิ์ถึงกับอ้าปาก..

“..โห..ทาลิสมันจะท้าสู้กับเจ้าหญิงไอริสอะไรนั่นเลยหรือ..”

แพคเกจจุ๊ย์ปาก..

“..ฉันกับพี่นาไม่ได้อยู่ด้วย..แต่เห็นเล่ากันว่า..วิชาธนูสายเปล่าของเจ้าหญิงไอริสไม่ใช่ธรรมดา..แค่ยิงทีเดียว..ทาลิสถึงกับบาดเจ็บ..ใช้ดิ้วรับ..ดิ้วก็หักคามือ..”

มุกดาราอุทานออกมา...

“..ธนูสายเปล่า.นี่หมายความว่า..แม้จะไม่ใช่ลูกศร..เจ้าหญิงไอริสก็สามารถยิงพลังออกมาได้จากธนูน่ะรึ..”

นางเป็นนักรบมาตั้งแต่เด็ก..ตื่นตาตื่นใจกับวิชาการต่อสู้แบบใหม่ ๆ อยู่ตลอดเวลา..

แพคเกจพยักหน้า..

“..คือเจ้าหญิงไอริสแห่งเผ่านีแอด..เค้าได้ปะการังสีฟ้า..ซึ่งในธรรมเนียมของพวกมนุษย์ทะเล..ถือว่า..นั่นคือการส่งของหมั้นหมาย..แต่พวกเราก็รู้ว่า..ตอนนี้พวกอุทกมิตถูกยึดอาณาจักร..การส่งปะการังสีฟ้าไปให้พวกนีแอด..เพื่อยกเจ้าหญิงอัมพุชาให้เจ้าหญิงไอริส..จึงเป็นกลยุทธของทางฝ่ายกบฏ..แต่ทางเผ่านีแอดจะสนอะไรล่ะ..เจ้าหญิงไอริสชอบเจ้าหญิงอัมพุชาอยู่แล้วนี่..ใครก็มองออกว่ามันเป็นการเสี้ยมให้นีแอดปะทะกับพวกเกาะฟองสมุทรชัด ๆ ..”

“...ไม่นึกว่าพวกมันจะมาตอนที่เราสามคนหลับ..”จินดาพิสุทธิ์พูดตามตรง..

ศศินาอดขันไม่ได้..

“..ริต้า..เธอคือเด็กสาวแห่งอารามขาวสำนักสูญญตาที่ดูเงียบ ๆ ..นิ่ง ๆ ..สมัยเด็ก ๆ คนนั้นหรือเปล่านี่..หรือฉันดูเธอผิดไป..เพราะทำไมตอนนี้ถึงหื่นได้ขนาดนี้..กินกันจนนอนตื่นสายทุกวันเลย..”

จินดาพิสุทธิ์หัวเราะเบา ๆ กับญาติผู้พี่..ในขณะที่อจินไตยที่ฉลาดเป็นอย่างยิ่งคนหนึ่ง..ได้แต่นิ่งคิด..

ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ..ด้วยสีหน้ามีเลศนัย..จนทุกคนประหลาดใจกับนางปีศาจแห่งแคว้นสนธยาคนนี้..

มุกดาราอดถามไม่ได้..

“..ท่านพี่อจินไตย..ท่านเหมือนมีความอันใดอยู่..”

อจินไตยไม่ตอบคำ..พูดขึ้นว่า..

“..นี่เป็นกลยุทธที่ชาญฉลาด..พวกเจ้าหญิงกับแม่เฒ่ามีจำนวนน้อยกว่า..จะสู้กับพวกกบฏตอนนี้อาจจะเสียเปรียบ..จึงไม่สมควรจะรบกับเผ่านีแอดเพื่อริดรอนไพร่พลอย่างสูญเปล่า..ทาลิสจึงวางอุบายแค่สู้กันระหว่างนางกับเจ้าหญิงไอริสถึงจะสามารถถนอมกำลังพลได้..”

“..แต่ถ้าหากทาลิสแพ้..เจ้าหญิงอัมพุชาจะต้องตกเป็นของเจ้าหญิงไอริสนะ..”แพคเกจดูกังวล..

อจินไตยยิ้มอย่างอารมณ์ดี..

“..เธอคิดว่า..ทาลิสจะแพ้ง่าย ๆ อย่างนั้นหรือ..”

“..แต่..ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์บอกว่า..พลังธนูสายเปล่าของเจ้าหญิงไอริสร้ายกาจมาก..ทาลิสบาดเจ็บแม้จะรับไว้ได้..ดิ้วหัก..เลือดไหลเลย..”แพคเกจยังคงกังวล..

อจินไตยหัวเราะ..

“..ถ้าหากไม่แสดงออกแบบนั้น..เจ้าหญิงไอริสจะรับคำท้าสู้ได้ยังไงล่ะ..มองให้ออกสิ..ทาลิสทำให้การเจรจาเป็นไปตามที่นางต้องการต่างหาก..”

พูดจบก็หันมาทางจินดาพิสุทธิ์..มองด้วยสายตาเข้ม..

เล่นเอาจินดาพิสุทธิ์หนาว ๆ ร้อน ๆ ..

“..จะมองทำไมแบบนั้น..”

“..วันหลัง..ฉันจะต้องดัดนิสัยเธอแล้วล่ะริต้า..หื่นจนเพลีย.ดูสิ..อดดูฉากสำคัญเลย..”

“..ก็..แหม..”ริต้าขาหื่นคราง.. “..เธอกินเอา ๆ ..ไม่ให้ฉันกินเลยนี่..”

แพคเกจสะอึก..

“..นี่ตกลงใครขาหื่นกันแน่..”

มุกดาราหัวเราะ..

“..ท่านพี่อจินไตยเมื่อคืนเป็นสามี..จนเกือบเช้าถึงยอมให้ท่านพี่ริต้าเป็นสามีบ้าง..”

“..แล้วเธอล่ะมุกดารา..”

“..ใครจะเป็นสามีภรรยาข้าไม่สน..เพราะไม่ว่าจะยังไง..ทุกคนก็เอื้อเฟื้อข้าอยู่ดี..ข้าเป็นฝ่ายได้ตลอด..ฮ่าฮ่าฮ่า..”มุกดาราดูจะมีความสุข..

ศศินาครางเฮ้อ..

“..พวกเธอสองคนนี่ทำให้มุกดาราเสียเด็กใหญ่แล้วนะ..”

แพคเกจเองก็ครางเฮ้อเช่นกัน..

ที่แท้ไปว่าริต้าขาหื่น..เอาเข้าจริง..อจินไตยก็คงจะเป็นนางปีศาจราคะไม่แพ้กันแน่นอน.

....

สามเจ้าหญิงกับสองปีศาจแห่งอนันตกาลจะไปเยี่ยมทาลิส..แต่ประตูห้องของเจ้าหญิงอัมพุชาที่ทาลิสอยู่..ก็ไม่ได้เปิดต้อนรับ..เจ้าหญิงอัมพุชาได้แต่บอกว่า..แม่นางธวัลอรอยากจะสงบใจอยู่เงียบ ๆ ..

เมื่อออกมาได้..แพคเกจก็โพล่งขึ้นว่า..

“..คงไม่ได้จะกินกันก่อนรบหรอกนะ..”

ศศินาตีมือ..

“..แพค..พูดแบบคะนองเสียมารยาทอีกแล้วนะ..ทำไมหัวสมองเธอถึงมีแต่เรื่องพวกนี้..ไม่เข้าใจจริง ๆ ..”

แพคเกจแลบลิ้นเขิน ๆ ..ในขณะที่อจินไตยพูดว่า..

“..การรับมือกับเจ้าหญิงไอริส..อาจจะต้องซักซ้อมอะไรบ้างเท่านั้น..และทาลิสคงเห็นว่านางซ้อมของนางคนเดียวน่าจะเหมาะกว่าจะให้พวกเราเข้าไปอยู่ด้วย..”

“.อ้าว..ทำไมล่ะ.”จินดาพิสุทธิ์สงสัยใจ..

“..เพราะวิชาอากาศมนตราขั้นสูงสุดของทาลิส..มีที่มาต่างจากคนอื่น ๆ ..”อจินไตยยิ้ม..เหมือนนางปีศาจจะฉลาดจนดักทางทาลิสได้หมด..

ทั้งห้าเดินมายังห้องโถงบัญชาการ..แม่เฒ่าฟองสมุทรรออยู่พร้อมกับหญิงสาวแต่งกายประหลาดที่ไม่คุ้นเคย..นี่คงเป็นคนของเผ่าเนแอด..

คนของเผ่าเนแอดทั้งสี่เห็นสามเจ้าหญิงกับสองปีศาจแห่งอนันตกาล..ก็ได้แต่ยิ้มและส่งเสียงเหมือนหื่นกลาย ๆ ..

แม่เฒ่าฟองสมุทรดูจะลำบากใจ..

“..ท่านธวัลอรกับเจ้าหญิงไอริสเตรียมการประลองในช่วงเที่ยง...ทหารเอกของเนแอดทั้งสี่..ก็ต้องเข้ามาดูความเรียบร้อย..นี่คือ.สคิลลา...ไซเรน..เอคโค..และอีคิดนา..”

สคิลลาสวมเกราะที่มีส่วนคล้ายสุนัขดุร้าย...และนางแม้จะมีความงาม..แต่ก็มีความกระหายเลือดแฝงอยู่..

ไซเรนกับดูสวยหวานอย่างบอกไม่ถูก..

เอคโคเป็นหญิงสาวที่ดูเร้นลับเป็นอย่างยิ่ง..ความงามที่เร้นลับ..เหมือนจะท้าทายนางปีศาจอย่างอจินไตยอยู่ในที

อีคิดนากลับเป็นหญิงสาวที่ถือไม้เท้ารูปอสรพิษ..น่ากลัวไปอีกแบบ..

ทั้งสี่คือทหารเอกของเผ่าเนแอด..เป็นคนสนิทของเจ้าหญิงไอริส..และหากจะมาในฐานะทูต..ไอริสจะไม่ใช้พวกนาง..แต่ถ้าจะรบ..พวกนางคือคนสำคัญที่ต้องออกหน้า..

การประลองในช่วงเที่ยง..มีความสำคัญเทียบเท่ากับการรบ..จะให้เกิดความผิดพลาดและอยุติธรรมไม่ได้เลย

เอคโคยิ้มเล็กน้อย..นางเหมือนจะมีลับลมคมในที่น่ากลัว..พูดขึ้นว่า..

“..ได้ยินชื่อของอัศวินแห่งอากาศมนตรามานาน..ในสื่อที่เรารับรู้จากโลกของมนุษย์บก..ได้ยินเพียงแม่นางธวัลอร..ไม่คิดว่า..จะมีธวัลอัศวินีอีกสามคนอยู่ที่นี่..”

การปะทะกันระหว่างไอริสและทาลิส..ในเบื้องต้น..ทำให้การประเมินความสามารถของอัศวินแห่งอากาศมนตราเป็นไปอีกแบบหนึ่ง..

นางปีศาจอจินไตยไหนเลยจะมองการพูดหยั่งเชิงแต่น้ำเสียงเยาะเย้ยในทีอยู่ในสายตาได้..

เวลานี้..ทั้งสามเจ้าหญิงอยู่ในสภาพของอัศวินแห่งอากาศมนตราที่พร้อมต่อสู้เต็มที่แล้ว..

อจินไตยแค่นเสียง..

“..พวกข้าอยู่ด้วยแล้วจะเป็นไร..”

“..ฟังว่า..ตำนานแห่งเกาะฟองสมุทร..เอ่ยอ้างถึงอัศวินแห่งอากาศมนตราที่จะช่วยกอบกู้ภัย..ข้ามองแล้วไม่เห็นจะเป็นอย่างไรได้..แต่หากพวกท่านทั้งสามจะตามติดพวกข้าไปยังเผ่าเนแอด..ก็จะเลี้ยงดูให้สมอยาก..”

เผ่าเนแอดเป็นเผ่าของผู้หญิง..และทุกคนมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงด้วยกัน..แถมยังสามารถสืบพันธุ์ทั้งที่เป็นหญิงต่อหญิง..ดังนั้น..การพูดจาเหมือนจะให้สามเจ้าหญิงไปเป็นนางบำเรอ..จึงไม่ใช่เรื่องประหลาด..

ไซเรนที่สวยหวานช่างเจรจามองดูมุกดาราอย่างพึงใจ..

“..หากน้องสาวท่านนี้..จะไปอยู่ที่เผ่าเนแอดกับข้า..รับรองจะต้อนรับให้สมใจ..”

อจินไตยไหนเลยจะเห็นมุกดาราถูกคุกคามเช่นนี้ได้..ขณะจะสั่งสอนสักหน่อยให้หุบปาก..เอคโคที่งามแบบเร้นลับก็ขวางไว้และจับกุมข้อมือนาง..

“..ท่านธวัลนรี..หากท่านยินดี..เราสามารถหาที่สนทนากันเป็นการส่วนตัว..ท่านจะเห็นเป็นเช่นไร.”

จินดาพิสุทธิ์ยังคงเป็นจินดาพิสุทธิ์ที่ใจคอว่างเปล่าตลอด..

เมียสองคนถูกผู้หญิงอื่นกล่าววาจาแทะโลม..นางยังคงเฉยอยู่ได้..

แต่เหมือนนางจะมีเหตุผล...

เหตุผลของจินดาพิสุทธิ์คือ..อจินไตยพยายามดิ้นรนจากมือที่เอคโคกุมมือนาง..แต่เหมือนจะไม่เป็นผล..

กำลังของเอคโคมหาศาล..แม้แต่พลังของอากาศมนตราที่อจินไตยมีอยู่ยังไม่สามารถทำอะไรได้..

หน้าของอจินไตยแดงก่ำ..

มุกดาราเองก็ต้องนิ่งเฉย..

เพราะนางเองทราบว่า..สี่คนที่เป็นทหารเอกของเจ้าหญิงไอริสไม่ใช่ธรรมดา..

แพคเกจกับศศินากำหมัด..ศศินาเตรียมชักดาบเสี้ยวจันทร์ขึ้นมาแล้ว..

แต่มีบางอย่างสะกดดาบของนางไว้..

ศศินาก้มมอง..ใจหายวาบเพราะที่เห็นเป็นงูตัวหนึ่ง..

งูตัวนั้นมาจากไม้เท้าของอิคิดนา..

งูที่สามารถงับไม่ให้ดาบถูกชักออกจากฝักได้..

นี่มันอะไรกัน..

แพคเกจกำหมัดจะอาละวาด..แต่งูอีกตัวก็จ่อจ้องอยู่ตรงหน้า..ประกายตาดุร้ายจนแพคเกจถึงกับหนาวเยือก..

เพียงแค่งูจากไม้เท้า..อิคิดนาก็สามารถสยบสองปีศาจแห่งอนันตกาลได้อย่างง่ายดาย...

......

ไซเรนเอื้อมมือไปจับแก้มของมุกดาราอย่างถือวิสาสะ..

นี่ราวกับคนเสเพลเจ้าชู้ประตูดิน..กำลังหยอกเอินสาว ๆ ..แต่ที่พวกเรารับรู้..คนพวกนี้ควรจะเป็นผู้ชายนิสัยกรุ้มกริ่ม..หรือชอบคุกคามทำร้ายสตรีอ่อนแอ..

เพียงแต่..คนที่จับแก้มมุกดาราคือหญิงสาวด้วยกัน..

มุกดาราไหนเลยจะทนทานได้..ได้แต่ปัดมือนั้น..และตวัดมือต่อยกลับด้วยวิชาหมัดปัญญาบารมี..

ไซเรนยิ้มแย้ม..คว้าหมัดของมุกดารา..และดึงร่างนางพลิกตัวมาคร่ากุมจากด้านหลัง..จมูกปากเคลียที่แก้มและต้นคอนาง..

“..เยือกเย็นไว้..แม่นางธวัลดรุณ..ท่านควรจะเป็นคนไร้เดียงสากว่านี้..”

เสียงคำรามดังขึ้นแผ่วเบา..นี่คือเสียงของจินดาพิสุทธิ์หรือริต้าขาหื่นของสามเจ้าหญิง..

ใครจะทนไหวที่เมียทั้งสองโดนคร่ากุมเช่นนี้..

ขณะจะต่อยหมัดสูญญตาคลี่คลายสถานการณ์..สคิลลาในชุดเกราะของสัตว์ร้ายก็ขวางนางไว้..

จินดาพิสุทธิ์ขมวดคิ้ว..พลิกหมัดต่อยไปห้ากระบวนท่า..แต่สคิลลาคลี่คลายได้..พร้อมกับพูดขึ้นว่า..

“..ในบรรดาอัศวินแห่งอากาศมนตรา..ท่านเป็นคนที่ข้าสนใจที่สุด..”

จินดาพิสุทธิ์อุทานเบา ๆ ..แล้วหมัดของนางก็ถูกคว้าจับบิด..

ในบรรดาสี่ทหารเอกของไอริส..สคิลลาเป็นหญิงสาวที่มองไปคล้ายบุรุษ..มีความแข็งแกร่ง..ดุร้ายเอาเรื่อง..

แม่เฒ่าฟองสมุทรถือไม้เท้า..ถึงกับกระแทกกับพื้น..

“.พวกเนแอด..บังอาจเสียมารยาท..ปลดปล่อยแขกคนสำคัญของข้า..”

พูดจบก็เหงื่อซึม..นางอาศัยเพียงความเป็นเจ้าเกาะที่พอจะมีบารมีอยู่บ้าง..แต่หากจะวัดกันจริง ๆ ..กระทั่งสี่ทหารเอก..ก็คุกคามทั้งสามอัศวินแห่งอากาศมนตราและสองปีศาจแห่งอนันตกาลจนหมดท่า...

สคิลล่าหัวเราะ..

“..เห็นแก่แม่เฒ่าฟองสมุทร..น้องสาวคนนี้..ข้าขอจดจำไว้ก่อนว่านางน่าเชยชมนัก..”

จินดาพิสุทธิ์ถูกปล่อยมือจากคร่ากุม..เหงื่อซึมจากหน้าผาก..

มุกดาราที่ถูกบิดมือไพล่หลัง..ก็ถูกผลักมาหาสามีของนาง..

อจินไตยที่ถูกเอคโคคว้าข้อมือแต่แรก..ก็ถูกปล่อย..และนางก็ขบกราม..ต้องหันหลังมาเคียงข้างจินดาพิสุทธิ์กับมุกดารา..เหงื่อซึมจากฝ่ามือ..

สองปีศาจแห่งอนันตกาลเองก็ต้องสงบท่าที..เมื่ออิคิดน่าเรียกงูกลับไปยังไม้เท้าของตนเอง..

สคิลล่าพูดขึ้นว่า..

“..หลังการประลอง..และแม่นางธวัลอรพ่ายแพ้ต่อองค์หญิง..ข้าควรจะขออัศวินแห่งอากาศมนตราทั้งสามให้ติดตามพวกเราไปด้วย..แม่เฒ่าจะเห็นว่าอย่างไร..”

ทั้งสามเจ้าหญิงมือสั่นระริก..

พวกนางสู้กำลังของทหารเอกแห่งเนแอดไม่ได้เลยสักคน..

แม่เฒ่าฟองสมุทรพูดขึ้นว่า..

“..เรื่องพวกนี้..เกรงจะไม่ใช่ธรรมเนียมของเจ็ดคาบสมุทรแล้ว..”

“..ถ้าอย่างนั้น..ข้าจะหารือองค์หญิงอีกครั้ง..ว่าพวกเราต้องการพวกนางทั้งสาม..เจ้าหญิงจะว่าอย่างไร..”

สี่ทหารเอกหัวเราะให้กัน..พูดอีกว่า..

“..การตรวจพื้นที่การประลองเป็นไปอย่างเรียบร้อย..ข้าเชื่อว่าด้วยศักดิ์ศรีของแม่เฒ่าฟองสมุทร..คงไม่มีการใส่อุบายในการประลองอันใด..เบื้องต้นนี้..ข้าขอลาก่อน..”

ทั้งสี่ย่อกายคารวะ..ต่างคนต่างสบตากันและกัน..และหันไปมองอัศวินแห่งอากาศมนตราทั้งสาม..ตามความชื่นชอบของแต่ละคน..มีแต่อิคิดน่าที่ถือไม้เท้างู..ที่ยังไม่ได้ใส่ใจอันใด..

ทั้งสี่ออกไปจากห้อง..

สามเจ้าหญิงมองหน้ากัน..และคนแรกที่อุทานออกมา..คือริต้าขาหื่นของทุกคน..

“..โว้ย..”นางเหมือนเหลืออด.. “..จะหาคนชอบสักคน..ทำไมต้องเป็นยังตัวดุร้ายนั่นด้วย..หน้าตาแย่ที่สุดเลย..”

มุกดาราฝืนหัวเราะ..

“..ข้ายังดีที่ไซเรนที่ดูจะพึงใจข้า..เป็นคนสวยหน้าตาดีคนหนึ่ง..”

อจินไตยพยักหน้า..

“.เอคโคของฉันก็พอไหว..”นางหัวเราะราวกับปีศาจ..ซึ่งจะว่าไป..นางก็เหมือนนางปีศาจอยู่แล้ว... “..ฮ่าฮ่าฮ่า..ริต้า..สังเกตหลายครั้งแล้ว..เธอมักจะโดนคนเบ้าหน้าเกรดต่ำเลือกตลอด..”

แม่เฒ่าฟองสมุทรกับแพคเกจศศินาต่างก็อ้าปากหวอ..

“..ท่านธวัลวราง..ท่าน..”แม่เฒ่าอดอุทานไม่ได้..

“..จริงไหม..ยาย..”จินดาพิสุทธิ์ถาม.. “..ทำไมในบรรดาสามเจ้าหญิง..ริต้าถึงอาภัพแบบนี้..ยายว่าฉันสวยไหม..ก็สวยนะ..แต่ทำไมเจอแต่พวกเบ้าหน้าแย่ ๆ มาชอบทุกที..”

ศศินาส่ายหน้า..

“..ริต้า..จะบ้าแล้วหรือ..นี่เธอจะไม่เดือดร้อนอะไรเลยหรือไง..”

“..เดือดร้อนอะไรล่ะพี่นา..พวกนี้มันก็แค่ลูกน้ององค์หญิง..ไม่เห็นมีอะไร..”

แพคเกจอดร้องไม่ได้..

“..ริต้า..พวกมันแข็งแกร่งมาก..ฉันคะเนจากยัยไม้เท้างูนั่นที่สยบฉันกับพี่นาได้ง่าย ๆ ..”

“..แล้วไงล่ะแพค..”จินดาพิสุทธิ์ถาม.. “..มันก็แค่เก่ง..แต่เราไม่ได้สู้อะไรกับพวกมันตรง ๆ นี่นา..”

“..ขนาดพวกเธอยังเป็นแบบนี้..แล้วทาลิสล่ะ..จะรับมือเจ้าหญิงไอริสไหวเหรอ..เจ้าหญิงไอริสน่าจะเหนือกว่าทหารเอกทั้งสี่ของนางอีกนะ..”

“..คนสู้ไม่ใช่พวกเรานี่..”จินดาพิสุทธิ์พูด.. “..นั่นเป็นเรื่องของทาลิส..ไม่ใช่เรื่องของพวกเราสักหน่อย..”

ยัยริต้าขาหื่นก็ได้แต่เป่าปาก..

“..หวังว่า..ครั้งหน้าหากมีแบบนี้อีก..ฉันควรจะได้คนเบ้าหน้าดี ๆ มาชอบบ้างนะ..”

....

เที่ยง..

ในเกาะฟองสมุทรที่ยังคงเคลื่อนตัวไปเรื่อย ๆ ในมหาสมุทร..

ลานประลองที่เป็นห้องโถงใหญ่ของเกาะ..

เจ้าหญิงไอริสและทาลิสต่างเผชิญหน้ากันแล้ว..

ทาลิสมีห่อผ้าซึ่งคลุมของชิ้นหนึ่ง..ดูใหญ่โตพอสมควร..

เจ้าหญิงไอริสสวมเกราะรบสีฟ้าของเผ่าเนแอดในชั้นเจ้าเผ่า...สะพายธนูที่ปราศจากซองใส่ลูกศร..

สำหรับเจ้าหญิงแห่งเผ่าเนแอด..เรื่องนี้ไม่มีความจำเป็นแต่อย่างใด..เพราะนางสามารถยิงธนูสายเปล่าได้อย่างทรงอานุภาพ..และไร้ผู้ต่อต้าน..

ทาลิสสวมชุดขาวกระโปรงสั้น..เสื้อนอกสีขาวคลุมทับชุดเสื้อขาวด้านใน..นี่เป็นเครื่องแบบของอัศวินแห่งอากาศมนตรา..แน่นอน..ชายแพรสองชายยังห้อยข้างกาย..

เหนืออื่นใด..นางยังสวมแว่นกรอบดำ..

ช่างดูเป็นยอดนักรบเสียนี่กระไร..อัศวินยอดนักรบอะไรใส่แว่นด้วย..

เจ้าหญิงไอริสปลดคันธนู..ยิ้มพลางพูดขึ้นว่า..

“..ท่านมีอันใดจะใช้สู้กับธนูของข้า..”

ทาลิสดูเก้งก้างเล็กน้อย..เพราะเหมือนจะไม่ชินกับของข้างกาย..

“..ขอโทษนะถ้าจะไม่ค่อยเรียบร้อยไปบ้าง..เพราะเพิ่งหัดไม่กี่ชั่วโมง..”

“..เพิ่งหัด..”เจ้าหญิงไอริสเม้มปาก... “..อะไรของท่าน..”

ทาลิสปลดผ้าคลุมของข้างกายออก..

นี่เป็นพิณที่มีความประหลาดไปจากพิณทั่วไป..เพราะเป็นเครื่องดนตรีเฉพาะของเผ่าอุทกมิต..

ในขณะที่เมื่อเห็นทุกอย่างพร้อม..แม่เฒ่าฟองสมุทรในฐานะประธานการประลอง..ก็กระแทกไม้เท้ากับพื้น..

“..การต่อสู้เพียงแค่เอาแพ้ชนะ..อย่าถึงขั้นเอาชีวิต..”

นางหันไปรอบ ๆ ..

ด้านหลังของเจ้าหญิงไอริส..เป็นที่นั่งฝั่งของเผ่าเนแอด..สี่ทหารเอก..และพนักงานในฝ่ายทูตนั่งพร้อมแล้ว..

ด้านหลังทาลิส..เป็นสามเจ้าหญิงและสองปีศาจแห่งอนันตกาลนั่งด้วยกัน..

ส่วนเจ้าหญิงอัมพุชาและแม่เฒ่าฟองสมุทรต้องนั่งตรงกลาง..ไม่สามารถแสดงว่าเข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง..

แม่เฒ่าฟองสมุทรกระแทกไม้เท้ากับพื้นอีกครั้ง..

“..ไม่จำกัดเวลา..สู้จนกว่าอีกฝ่ายจะหมดทางสู้หรือยอมแพ้..เริ่มได้..”

เมื่อไม้เท้าเคาะพื้น..ทาลิสแทนที่จะบุกรุกจู่โจมอันใด..กลับวางพิณลงบนพื้นและนั่งลงหลังพิณนั้น..

เจ้าหญิงไอริสแค่นเสียง..

“..นี่เป็นการต่อสู้..หาใช่เวทีดนตรีไม่..”

“..ดนตรีคืออาวุธของฉัน..”ทาลิสพูด..หยิบไม้ตีขึ้นมา..ทาลิสจะใช้การบรรเลงพิณตั้งตี..ซึ่งคล้ายกับเครื่องดนตรีประเภทขิม..

ก่อนจะรัวสองไม้ลงบนสายพิณ..

เสียงเพลงจากการตีสาย..คล้ายกับขิมที่มีความไพเราะยิ่งนัก..

ทาลิสตีไม้ลงบนสายพิณ..เสียงไพเราะของดนตรีทำให้ทุกคนในที่นี้.เกิดความรู้สึกประหลาด..

ใช่..เสียงดนตรีที่ทาลิสตีออกมา..เป็นเสียงเพลงที่ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน..เป็นเพลงที่ให้ความรู้สึกที่เหมือนกับจะถามในใจของทุกคนว่า..จะสู้กันไปทำไม..

ทำไมชาวโลกถึงต้องต่อสู้กันด้วย..

อยู่กันอย่างสงบและสำราญกับความสุขในเสียงเพลงไม่ดีกว่าหรือ..

เพียงแค่เพลง ๆ หนึ่งที่มีแต่ทำนอง..กลับสร้างคำถามในใจคนได้ถึงขนาดนี้..

ทาลิสหลับตา..อินไปกับทำนองเพลง..เร่งเร้าการตีพิณของเผ่าอุทกมิตจนคล้ายกับเสียงขิม..และเป็นขิมที่ไพเราะยิ่งนัก..เสียงเริ่มกระแทกกระทั้น..เป็นความรุนแรงของการต่อสู้และสงคราม..

ทั้งหมดที่ได้ฟัง..กลับรู้สึกถึงความสูญเสีย..ใช่..การรบความขัดแย้ง..ไม่ควรจะเป็นสิ่งดีกับชาวโลกเลย..

ทาลิสปล่อยความรู้สึกกับเสียงพิณตีไม่หยุด..โยกศีรษะตามอารมณ์เพลง..ผมเผ้าเหมือนจะกระจายไปกับอารมณ์เพลงที่กระแทกกระทั้น..

แต่จะลืมไปไหม..นี่คือการประลอง..ไม่ใช่เวทีคอนเสริท..

เจ้าหญิงไอริสตอนแรก..ก็ประหลาดใจ..นางเองก็รู้สึกเคลิ้มไปกับเพลงจนนิ่งตะลึงตะลาน..

เพลงของทาลิส..สร้างความรู้สึกให้หัวใจของนางได้..

จนกระทั่งมีเสียงหนึ่งดังขึ้นเพื่อให้สติ..

เสียงของทหารเอกนางสองคนที่เก่งกาจด้านการใช้เสียง..

นั่นคือไซเรนกับเอคโค..

ทั้งสองเปล่งเสียงลอดเสียงเพลงของทาลิส..ทำให้เจ้าหญิงไอริสได้สติ..

นางเม้มปาก..ยกคันธนูขึ้น..เหนี่ยวสาย..

ในขณะที่ทาลิสยังโยกหัวกระแทกอย่างเมามันกับเสียงเพลง..

เจ้าหญิงไอริสปล่อยสายธนูที่ไม่มีลูกศรออกไปแล้ว..

เมื่อนางเหนี่ยวน้าวสาย..ก็มีเสียงเอี๊ยดอ๊าด..

พอปล่อยสาย..ก็มีเสียงครืน ๆ คล้ายฟ้าร้อง..

พลังธนูสายเปล่ารุนแรงยิ่งนัก..อัดอากาศทั้งพลังจากสายธนู..และเสียงที่สั่นสะเทือนออกมา..

ทาลิสยังคงตีพิณอย่างเคลิบเคลิ้ม...

พลังธนูสายเปล่าของเจ้าหญิงไอริส..จู่โจมใส่อย่างหักโหม..

แต่พอเคลื่อนเข้าใกล้..พลังนั้นกลับเบนออก..กระทบผนังระเบิดดังสนั่น..

นั่นเพราะระหว่างที่ตีพิณ..ก็มีคลื่นเสียงประหลาด..คุ้มครองอยู่..

เจ้าหญิงไอรีสกระโดดตัวลอย..ยิงธนูสายเปล่าใส่.สามครั้ง..

เมื่อลงพื้นดิน..ก็วิ่งไปทางซ้าย..ยิงอีกสามครั้ง..

พลิกตีลังกาไปทางขวา..ยิงอีกสามครั้ง..

พลังธนูสายเปล่าทั้งเก้าสายพุ่งเข้าหาทาลิสเป็นจุดเดียว..

ทาลิสทิ้งไม้ตี..วางมือ..ดีดพิณออกไปในลีลาของพิณตั้งดีด..

เสียงเพลงยังคงตั้งคำถามในใจของทุกคน..

แต่ในระหว่างนั้น..การดีดพิณตามทำนองเพลง..ก็ส่งคลื่นเสียงที่สามารถเบนพลังธนูสายเปล่าทั้งเก้าได้..

ดีดเก้าครั้ง..สลายธนูสายเปล่าได้ทั้งเก้าครั้ง..พลังที่เบนออกกระทบผนังและพื้นดินได้ถึงเก้าครั้ง..

เจ้าหญิงไอรีสเม้มปาก..พยายมกระโจนเข้าใกล้..จ่อยิงธนูสายเปล่าครั้งที่สิบ..

ต้องใกล้กว่านี้..จะได้มีพลังแรงยิ่งขึ้น..

แต่ทำไมเข้าใกล้ได้เชื่องช้ายิ่งนัก..

เพลงมีผลให้การเคลื่อนไหวเป็นไปได้ถึงขนาดนี้..

ทาลิสบรรเลงเพลงอย่างร้อนเร่า..ถามไม่หยุดในใจของทุกคนว่า..ควรแล้วหรือ..จะต้องทำสงคราม..ไหนเลยไม่อยู่อย่างสงบสุข..ทั้งหมดคือเสียงดนตรีเท่านั้นที่ถามไถ่..

ในขณะที่เจ้าหญิงไอรีสเร่งเร้าพลังเต็มที่..เหนี่ยวธนูสายเปล่าที่เหมือนจะยิงทุกสิ่งทุกอย่างแม้แต่วิญญาณและชีวิตเข้าใส่ทาลิส..

ขอเพียงปล่อยสายออกไปเท่านั้น..

ทาลิสส่ายศีรษะ..ดีดบรรเลงพิณอย่างเร่งเร้าในอารมณ์เพลงอย่างเต็มที่..

เจ้าหญิงไอริสก้าวเท้าอย่างยากเย็น..

จนได้ระยะแล้ว..

นางปล่อยธนูสายเปล่าออกไป..นี่คือพลังธนูที่ใช้ทั้งชีวิตยิงออกมา..

ทาลิสเองก็สะบัดมือ..ปาดสายพิณออกนอกกาย..เป็นเสียงสุดท้ายสำหรับการจบเพลงได้พอดี..

เสียงจบเป็นเสียงที่หนักหน่วงรุนแรงยิ่งนัก..

เหมือนทิ้งคำถามในวิญญาณของคนฟังทุกคน..

ชีวิตมีเพียงนี้..หนึ่งชีวิตเท่ากันทุกคน..ใยถึงไม่อยู่ร่วมกันอย่างสันติ..

เสียงเปรี้ยะ..สายพิณขาด..

พร้อมกับสายธนูของเจ้าหญิงไอริสก็ขาดสะบั้นเช่นกัน..

เพียงแต่เจ้าหญิงไอริสปลิวลิ่ว..กระเด็นไปจนถึงที่นั่งของทหารเอกทั้งสี่..

เสียงเพลงสุดท้ายกลับมีผลสะท้อนพลังธนูสายเปล่ากลับคืนเจ้าของ..

เจ้าหญิงไอริสถึงกับถูกพลังธนูที่ตัวเองใช้ทั้งชีวิต..ยิงใส่ตัวเอง..

........

เจ้าหญิงไอริสปลิวลิ่ว..และเลือดออกมาจากปากจมูก..

พลังธนูมีผลทำให้ปอดโดนกระแทก..จนเลือดไหลย้อนทิศ..

การกระอักเลือด..มาจากสิ่งเหล่านี้..

ปอดและกระเพาะบาดเจ็บ..เลือดทะลักออกมาย้อนมาทางปาก..นี่คือการกระอักเลือด..

ในขณะที่ร่างของคนสองคนกระโจนใส่..

นี่คือสคิลล่าและเอคโค่..

ทหารเอกทั้งสองจู่โจมใส่ทาลิสอย่างรุนแรง..

แต่ว่า..ร่างของคนสองคนถลันขวาง..นั่นคือ..จินดาพิสุทธิ์กับอจินไตย..

สคิลล่าต่อยหมัดใส่ทาลิส..ในขณะที่เอคโค่เปล่งเสียงร้อง..พร้อมกับต่อยออกมา..

แต่สคิลล่ากลับพบกับความว่างเปล่า..

จินดาพิสุทธิ์ยิ้มแย้ม..พูดขึ้นว่า..

“.ทำไมพวกเบ้าหน้าแย่ ๆ ต้องมาชอบชั้นด้วยวะ..”

หมัดของสคิลล่าแข็งแกร่งน่ากลัว..แต่ก็พบกับความว่างเปล่า..

นางใจหาย..กว่าที่จะรู้ว่า..ความว่างเปล่าไม่ว่างจริง..เพราะเหมือนมีพลังที่ตัวเองต่อยกระแทกกลับออกมา..

สคิลล่าลอยละลิ่วไปข้างหลัง..

ในขณะที่เอคโค่ใช้ไม้ตายหมัดคลื่นเสียงโจมตีใส่ทาลิส..แต่ก็พบกับนางปีศาจอย่างอจินไตยขวางอยู่..

หมัดคลื่นเสียงอันทรงพลัง..กลับผ่านตัวอจินไตยอย่างไม่น่าเชื่อ..

พลังหมัดนั้นพุ่งตรงใส่ทาลิส..นางเพียงแค่ปาดมือ..หมัดคลื่นเสียงอันทรงพลังก็เบนไปกระแทกพื้น..จนระเบิดพื้นแตกฝุ่นกระจาย..

เอคโคใจหาย..เพราะอจินไตยเข้าใกล้อย่างคิดไม่ถึง..

ทำไมถึงเข้ามาใกล้ได้ขนาดนี้..

อจินไตยตะปบที่ไหล่..นางก็คว้ามืออจินไตยไว้..แต่ไม่ทราบว่าเป็นเพราะอะไร..การคว้ามืออจินไตยกลับไม่ใช่แบบเดิม..เนื่องจากที่นางคว้า..คืออะไรก็ไม่ทราบ..

คว้ามือทำไมเหมือนคว้าอากาศ..

ร่างของนางหมุนคว้าง..ฟาดพื้นดังป้าบ..

เอคโคมึนงงจนดาวขึ้น...

ในขณะที่อิคิดน่ารีบคว้ามือของไซเรนที่ลุกขึ้นไว้..พูดขึ้นว่า..

“..เราไม่ใช่คู่มือพวกนาง..”

ไซเรนที่กำลังจะเข้าไปร่วมวงต่อสู้ร้องอย่างขัดใจ..

“..นี่มันอะไรกัน..”

“..พวกนางแกล้งสู้เราไม่ได้..แต่ที่แท้จริง..พวกนางแข็งแกร่งจนพวกเราไม่ควรจะสู้ต่างหาก..”อิคิดน่าพูดพร้อมกับดูอาการของเจ้าหญิงไอริส..

ไซเรนชะงักร่าง..

“..ธวัลอรทำให้องค์หญิงตายใจรับคำท้าประลอง..พวกนางร้ายกาจนักทั้งพลังการต่อสู้และกลศึก..”อิคิดน่าเหมือนจะชาญฉลาดกว่าทุกคนพูด.. “..ลำพังนางสามารถชนะธนูสายเปล่าได้อย่างง่ายดาย..แต่ยอมเสียเลือดให้เห็นว่าสู้ไม่ได้..อุบายร้ายกาจนัก..”

ทาลิสลุกขึ้น..ส่ายหน้าช้า ๆ ..

“..ถ้าไม่ทำแบบนั้น..เจ้าหญิงไอริสจะใช้กองทัพรบกับทัพของเกาะฟองสมุทร..ไม่ใช่เรื่องดีเลย..”

มุกดารากระโดดลงมาเคียงข้างท่านพี่ทั้งสอง..พูดขึ้นว่า..

“..ต้องยอมให้พวกท่านคลอเคลียจนตายใจ..บางครั้งข้าก็รู้สึกแย่เหมือนกัน..”

ไซเรนเม้มปาก..

“..พวกท่านก็ใช้กลศึก..”

“..จะได้ตายใจไง..ว่าอัศวินแห่งอากาศมนตราไม่มีอะไร..สู้พวกเธอไม่ได้เลย..ยอมโดนแต๊ะอั๋งอีก..”จินดาพิสุทธิ์หัวเราะ.. “..นี่จะเอาเราไปเลี้ยงดูที่เผ่าเนแอดน่ะ..คิดดีแล้วหรือ..”

ทาลิสสีหน้าเคร่งขรึม..เดินไปที่ร่างของเจ้าหญิงไอริสที่บาดเจ็บ..

นางพยายามประคองร่างลุกขึ้น..

ทาลิสสบตากับเจ้าหญิงไอริส..ก่อนจะผลักมือออก..

มือกระแทกอกนางอย่างง่ายดาย..

แต่ความว่างที่ทาลิสส่งเข้าไป..ทำให้เลือดที่คั่งถูกกระอักออก..เจ้าหญิงไอริสรู้สึกสบายขึ้นอย่างมากมาย..

เจ้าหญิงไอริสไม่เคยพ่ายแพ้เช่นนี้มาก่อน..แต่ถึงอย่างไรก็พ่ายแพ้แล้ว..

นางก้มศีรษะ..

“..เพลงของท่านไพเราะยิ่ง..”

“..เราควรจะอยู่กันอย่างสงบสุข..ไม่ทำร้ายกัน..”

“.คำถามจากบทเพลงน่าสนใจนัก..”

นางสบตาทาลิส..รู้สึกว่า..ยิ่งมอง..อัศวินสาวแห่งอากาศมนตราคนนี้ช่างมีเสน่ห์..

สิ่งที่เกิดขึ้นถัดไปทำให้ทุกคนอ้าปากค้าง..

เพราะเจ้าหญิงไอริสเข้าใกล้..และจูบที่ปากทาลิส..

เลือดที่กระอักออกมา..ทำให้มีกลิ่นคาวเล็กน้อย..

ทาลิสใจหาย..ก่อนที่เจ้าหญิงไอริสจะผละออก..

“..นับแต่นี้..เผ่าเนแอดจะละทิ้งปะการังสีน้ำเงิน..ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเจ้าหญิงอัมพุชาอีก..”

ทาลิสใจคอไม่ดี...เฮ้ย..อะไรกันวะ..คงไม่ใช่..

เจ้าหญิงไอริสจับมือของทาลิส..และย่อตัว..จุมพิต...ก่อนจะแนบแก้มกับมือของนาง..

“..หากท่านจะมีใจกับข้าสักน้อยนิด..ข้าก็คงยินดี..ท่านธวัลอร..ข้าชอบท่าน..”

.................

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น