เจ้าชีวัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapte 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.6k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2558 21:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapte 14
แบบอักษร

"ครามตื่นขึ้นมากินยาก่อน คราม" เลเวลเรียกร่างเล็กที่นอนซมอยู่บนที่นอนให้ลุกขึ้นมากินยาในช่วงเย็นของวัน

 

"อื้อ ปวดหัวอ่ะ เจ็บคอ "ฟ้าครามพูดเสียงเแหบแห้ง ตาสวยยังคงปิดสนิททำให้เลเวลรู้ว่าฟ้าครามยังคงไม่รู้สึกตัว เลเวลพยุงร่างเล็กให้ลุกขึ้นนั่งพิงตัวเองไว้ก่อนจะป้อนยาและน้ำใหัฟ้าคราม

 

"นอนพักซะเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หายแล้ว" เลเวลพูดแล้วลุกขึ้นเอาแก้วน้ำไปเก็บก่อนจะกลับมานอนดูทีวีข้างๆฟ้าคราม

 

Truu Truu Truu

เสียงโทรศัพท์ของเลเวลดังขึ้นทำให้ร่างสูงรีบคว้าขึ้นมากดรับเพราะกลัวฟ้าครามจะตื่น

"ว่าไงเฮีย" เลเวลถามคิสที่โทรเข้ามา ปลายสายไม่ตอบอะไรมีเพียงแค่เสียงกุกกักและเสียงเด็กร้องขึ้นมาเท่านัั้น

"เฮียไปขโมยเด็กที่ไหนมาเนี่ยะ หนวกหูชะมัด!!" เลเวลสถบ

 

(น้องชายยยย ช่วยเฮียด้วย เฮียไม่ไหวแล้ว)  คิสโอดครวญ เลเวลขมวดคิ้วทันทีกับคำขอร้องของพี่ชาย

 

"ช่วยอะไรเฮีย" เลเวลถาม คิสเงียบเสียงไปซักพักก่อนจะมีเสียงเด็กแทรกขึ้นมาแทน

 

(น้าเวลลลล!!!!!) เสียงเรียกของหลานชายทำเอาเลเวลยกโทรศัพท์ออกห่างจากหูแทบไม่ทัน ร่างสูงขมวดคิ้วๆนิดๆเพราะเริ่มจะรู้แล้วว่าสิ่งที่พี่ชายขอให้ช่วยคืออะไร

        (น้าเวลเกรซอยากไปหาน้าเวล ม๊าแคทกับป๊ากายทิ้งเกรซ ฮึก /ป๊ากับม๊าไม่ได้ทิ้งน้องเกรซนะครับอย่าร้องนะคนเก่ง ชู่วววว) เสียงเด็กน้อยร้องขึ้นตามด้วยเสียงปลอบของคิส

 

"เกรซครับ น้าเวลขอคุยกับป๋าคิสหน่อยนะ" เลเวลพูดขอ เกรซส่งโทรศัพท์ให้คิสเลเวลซักถามคิสเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นทันที

 

"เกิดอะไรขึ้นเฮีย" เลเวลถาม คิสถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเล่าให้เลเวลฟัง

 

(ยัยแคทกับไอ้กายมันเลิกกัน ไอ้กายหายไปส่วนยัยแคทก็ร้องไห้ฟูมฟายไม่สนใจลูกป๋าเลยส่งหลานให้มาอยู่กับฉันแต่แกก็รู้ว่าฉันไม่มีเวลาว่างดูแลหลาน ฉันเลยอยากให้แก.......)

 

"พรุ่งนี้มาส่งเกรซที่บ้านผมนะเฮียเดี๋ยวจะให้ไอ้เต้ยกับไอ้กิวรอรับ" ไม่ทันทีคิสจะพูดจบ เลเวลก็พูดแทรกขึ้นก่อนเขารู้ว่าพี่ชายคงไม่มีเวลาที่จะมาดูแลหลานเพราะต้องทำงานตอนกลางคืน อย่างน้อยถ้าหลานมาอยู่กับเขาอาจจะมีเพื่อนเล่นมากกว่าอยู่กับคิส

 

(ขอบใจมากน้องชาย เดี๋ยวพรุ่งนี้เฮียไปส่งเกรซแต่เช้าล่ะกัน) พูดจบคิสก็วางสายทันที เลเวลเดินเข้ามาในห้องก็เห็นฟ้าครามนั่งหน้าบึ่งอยู่บนเตียง

 

"เป็นอะไร" เลเวลถาม ฟ้าครามหันมามองหน้าเลเวลเขม็งก่อนที่หมอนใบใหญ่จะลอยเข้ามากระแทกหน้าแต่เลเวลปัดออกทัน

         "เป็นเหี้ยอะไร!!!!!" เลเวลตวาดทันทีเมื่อร่างเล็กเริ่มจะงี่เง่า

 

"หิวข้าว!!!!" ฟ้าครามจะเบ็งเสียงแหบแห้งของตนเองใส่ เลเวลยกมือขยี้หัวตัวเองแรงๆพลางคิดว่าพรุ่งนี้ถ้าเกรซมาจะวุ่นวายขนาดไหน ก่อนจะเดินลงไปเอาข้าวมาให้ฟ้าคราม ร่างเล็กลงมือกินข้าวทันทีที่เลเวลเอาขึ้นมาให้

เมื่อกินเสร็จฟ้าครามก็กินยาแล้วล้มตัวลงนอนเลเวลเอาถ้วยข้าวไปเก็บก่อนจะขึ้นมานอนข้างๆฟ้าครามและหลับไปในที่สุด

 

 

 

 

 

เช้า

 

แสงแดดและลมที่พัดเอื่อยๆในตอนเช้าทำให้ฟ้าครามลืมตาตื่นขึ้นมา ร่างเล็กหันมามองคนที่นอนด้านข้างใบหน้าหล่อดูหมองคล้ำเหมือนคนที่พักผ่อนไม่เต็มที่ซึ่งฟ้าครามก็รู้ว่าเป็นเพราะตัวเองที่ทำให้เลเวลไม่ได้พักผ่อน

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ฟ้าครามค่อยๆยันตัวจากเตียงแล้วลุกขึ้นไปเปิดประตู ฟ้าครามขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อไม่มีคนยืนอยู่ที่หน้าประตูและกำลังจะปิดแต่แรงกอดรัดทีี่ขาทำให้ฟ้าครามต้องก้มลงไปมอง

 

"เฮ้ย!!!!" ฟ้าครามร้องขึ้นอย่างตกใจเมื่อมีเด็กชายหน้าตาน่ารักคนหนึ่งกอดขาเขาเอาไว้ เด็กน้อยยิ้มให้ฟ้าครามจนตาหยี

         "เอ่อ น้องเข้ามาได้ยังไงครับ" ฟ้าครามเอ่ยถาม เด็กน้อยชะโงกหน้าเช้ามาดูในห้องแล้วยิ้มกว้างทันที

 

"ขอเข้าไปข้างในได้ไหมฮ่ะ" เด็กน้อยไม่ตอบคำถามของฟ้าครามแต่ขอเข้าไปในห้องแทน ฟ้าครามเกาหัวแกรกๆแต่ก็ยอมหลักทางให้เด็กน้อยเข้าไป

 

//ลูกพี่เวลหรอว่ะ// ฟ้าครามพึมพัมอยู่คนเดียว เด็กน้อยค่อยๆย่องขึ้นไปยืนบนเตียงแล้ว......

 

ตุ้บ!!!!

กระโดดทับหลังของเลเวลทันที เลเวลเบ้หน้าด้วยความจุกก่อนจะจับไอ้ตัวเล็กบนหลังให้ลงมานอนข้างๆตัวเอง

"เกรซ!!!" เลเวลเรียก เด็กน้อยยิ้มกว้างทันที

 

"สวัสดีฮ่ะ ป๊ะป๋า" เกรซทักขึ้น ฟ้าครามหน้าเจื๋อนทันทีทีี่ได้ยินเกรซเรียกเลเวลว่าป๊ะป๋า เลเวลมองหน้าฟ้าครามก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วดึงฟ้าครามให้มานั่งข้างๆก่อนที่ความคิดของร่างเล็กจะเตลิดจนกู่ไม่กลับ

 

"ทำไมเรียกน้าเวลแบบนี้ล่ะครับเกรซ" เลเวลถาม

 

"พี่เต้ยฮ่ะ พี่เต้ยบอกว่าให้เรียกน้าเวลว่าป๊ะป๋าเพราะถ้าไม่เรียกพี่คนสวยคนนี้จะไม่รัก" เกรซพูดแล้วชี้มาทางฟ้าคราม ฟ้าครามทำหน้างงจนเลเวลต้องเป็นคนเฉลยให้ฟัง

 

"นี่เกรซ หลานกูจะมาอยู่กับเรา" เลเวลบอก ฟ้าครามพยักหน้ารับก่อนที่เด็กน้อยจะกระโดดขึ้นมานั่งตักฟ้าคราม

 

"พี่คนสวยชื่ออะไรหรอฮ่ะ" เกรซถาม 

 

"พี่ชื่อฟ้าครามครับ เรียกพี่ครามเฉยๆก็ได้" ฟ้าครามบอก

เกรซจ้องฟ้าครามนิ่งๆก่อนจะเอื้อมมือเล็กๆจับไปที่กลางกายของฟ้าคราม ฟ้าครามตกใจผลักเด็กน้อยออกจากตัวทันที

 

 

"เกรซทำอะไร!!!!" เลเวลถาม เขาเองก็ตกใจไม่น้อยเหมือนกันที่หลานทำแบบนี้

 

"เกรซแค่สงสัยนี่ฮ่ะว่าพี่คนสวยเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย" เกรซว่า ฟ้าครามมองหน้าเลเวลทันทีก่อนจะดึงเลเวลออกไปที่ระเบียงแล้วปิดประตู

 

"อ๊ากกกกก" ฟ้าครามร้องลั่น เลเวลดึงร่างเล็กเข้ามากอดแล้วลูบหลังเบาๆ

 

"กูขอโทษแทนเกรซด้วยนะ พ่อกับแม่มันเลิกกันอ่ะมันเลยเป็นเด็กมีปัญหา" เลเวลบอก ฟ้าครามดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของเลเวลแล้วขยับออกห่างทำให้เลเวลขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ

 

"ไม่เป็นไร" ฟ้าครามบอก

           "เกรซจะมาอยู่กับเราหรอ" ฟ้าครามถาม

 

"อืม  คงต้องเลี้ยงไปก่อนมึงไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม" เลเวลถาม

 

"ที่นี่มันบ้านพี่ พี่จะมาถามผมทำไม"

 

"กูกลัวมึงอึดอัดที่เกรซมาอยู่ด้วย"

 

"ผมไม่ใช่คนใจแคบขนาดนั้น ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกแล้วกัน ผมขอตัวไปทำงานก่อน" พูดจบฟ้าครามก็เดินเข้าไปในห้องทันที เกรซมองฟ้าครามตาแป๋วฟ้าครามยิ้มให้เด็กน้อยแล้วคว้าผ้าขนหนูเดินเข้าห้องน้ำไป

 

 

 

 

 

 

 

 

"น้าเวลลลลลล!!! น้าครามไปไหนเกรซจะหาน้าคราม!!"เลเวลกุมขมับอย่างปวดหัวเพราะตั้งแต่ฟ้าครามออกจากบ้านไปเกรซก็ร้องจะหาแต่ฟ้าครามแม้เลเวลจะบอกว่าฟ้าครามไปทำงานแต่เกรซก็ไม่ฟัง

 

"น้าครามไปทำงานครับเกรซเดี๋ยวตอนเย็นก็กลับ" เลเวลบอก เกรซแบะปากแล้วร้องไห้ออกมา

 

"ฮึก เกรซคิดถึงน้าคราม ฮึก น้าครามจะทิ้งเกรซเหมือนป๊ากะม๊าไหม ฮึก"

 

"ไม่หรอกครับ หยุดร้องแล้วนะเวลจะพาไปหาน้าครามนะครับ" เลเวลบอก เกรซรีบเช็ดน้ำตาตัวเองออกทันทีเลเวลยิ้มให้กับความน่ารักของหลานก่อนจะหยิบกุญแจรถแล้วพาเกรซไปหาฟ้าครามที่ร้านของกานต์

 

"น้าครามมมมม!!" ฟ้าครามที่ยืนเป่าผมให้ลูกค้าอยู่หันขวับมามองทันทีก่อนจะยิ้มกว้างออกมา

 

"มาได้ไงครับเกรซ" ฟ้าครามถาม เกรซชี้ไปที่รถที่มีร่างสูงยืนพิงรถสูบบุหรี่อยู่

 

"น้าเวลพามาฮ่ะ เกรซคิดถึงน้าครามใจจะขาด ฮึก กล้วน้าครามจะทิ้งเกรซเหมือนป๊ากะม๊า ฮึก" เกรซพูดบอก ฟ้าครามแฃะคนในร้านต่างยิ้มขำให้กับความน่ารักของเกรซก่อนที่ฟ้าครามจะบอกให้เกรซนั่งรออยู่ที่โซฟาเพื่อรอไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน

 

"ทำไมไม่บอกให้เวลเข้ามารอในร้านละคราม อยู่ด้านนอกร้านจะตาย" เบลถาม ฟ้าครามมองหน้าเบลก่อนจะมองไปนอกร้านเห็นเลเวลนั่งอยู่ด้านนอกโดยมีสายไหมคอยพัดให้

 

"ไม่ต้องหรอกพี่เบล เขาคงไม่ร้อนหรอกเมียนั่งพัดให้ขนาดนั้น" ฟ้าครามบอก เบลมองหน้าสายไหมแล้วแบะปากทันที

 

"ถ้าเขาเห็นว่ามันเป็นเมียอ่ะนะ" เบลว่าแล้วเดินไปทำผมให้ลูกค้าต่อ  พอพักเที่ยงฟ้าครามก็พาเกรซเดินออกมาหาเลเวลด้านนอก

 

"ไงไอ้แสบ ได้น้าครามแล้วลืมน้าเวลเลยนะ" เลเวลแซวหลาน

 

"นี่หลานเวลหรอค่ะ น่ารักจัง" สายไหมพูด ก่อนจะเดินมากระแทกฟ้าครามที่ยืนอยู่ข้างๆเกรซทำให้ฟ้าครามผงะถอนหลังไป เลเวลรีบคว้าแขนเล็กไว้ทันที

 

"ขอบคุณครับ"ฟ้าครามพูดก่อนจะดึงมือออกจากมือของเลเวล ร่างสูงถอนหายใจนิดๆแต่ก็ยอมปล่อยฟ้าคราม

 

"น้าครามฮ่ะ เกรซอยากกินอาหารญี่ปุ่นเราไปกินกันนะฮ่ะ นะฮ่ะน้าเวล" เกรซเดินหนีสายไหมแล้วมาง้อฟ้าครามกับเลเวลแทน สายไหมกัดฟันกรอดแต่ก็พยายามข่มอารมณ์ไว้

 

"เกรซค่ะ เดี๋ยวเกรซไปกะน้าไหมน้าเวลดีกว่าเนาะจะได้เหมือนไปกับป๊ากับม๊าไง" สายไหมพูด

 

"ไม่เหมือนหรอกฮ่ะ ม๊าของเกรซสวยกว่าคุณป้าเยอะสวยเหมือนพี่ครามเลย" เกรซพูด ฟ้าครามยิ้มขำในคำพูดของเด็กน้อยจนเลเวลต้องส่งสายตาดุๆเพื่อห้ามปราม

 

"เวลค่ะ ดูเกรซสิค่ะนิสัยไม่ดีเลย สงสัยฟ้าครามต้องสอนหลานให้ด่าไหมแน่ๆ" สายไหมที่เห็นว่าเข้าทางเกรซไม่ได้ก็หันมาหาเลเวลแทน ฟ้าครามมองหน้าสายไหมอย่างไม่สบอารมณ์ ฟ้าครามเอามือปิดหูของเกรซไว้ก่อนจะหันไปพูดกับสายไหม

 

"ผมไม่จำเป็นต้องสอนเกรซให้ด่าพี่หรอกพี่ไหม เพราะพี่ทำตัวให้เด็กมันด่าเอง คิดดูเอาเองแล้วกันว่าตัวเองนะ......ไร้ค่าแค่ไหน" พูดจบฟ้าครามก็อุ้มเกรซเดินหนีทันที

 

"กรี๊ดดดดด เวลค่ะคุณเห็นไหมค่ะว่าอีเด็กตุ๊ดนั่นมันร้ายแค่ไหน เห็นไหมค่ะ " สายไหมว่าเสียงแข็ง เลเวลแกะมือของสายไหมออกก่อนจะเดินตามฟ้าครามไปโดยไม่สนในหญิงสาวเลยซักนิด

 

"กรี๊ดดดดดด เวลกลับมานะ กลับมาสิ กรี๊ดดดด!!!!" สายไหมร้องกรี๊ดโดยที่ไม่ทันสังเกตเห็นเบลที่เดินถือถังน้ำมา

 

ซ่า!!!

เบลซาดน้ำใส่สายไหมทันที สายไหมหยุดชะงักแล้วหันมามองเบล

 

"กรี๊ดดดดด อีกระเทยถึกแกกล้าดียังไงมาซาดน้ำใส่ฉันห๊ะ!!!" สายไหมตวาด

 

"อุ๊ยๆๆๆ ถึงฉันจะเป็นกระเทยถึกแต่ฉันก็ไม่เคยอดอยากผู้ชายเหมือนหล่อนนะย่ะยัยชะนีปากอ่าว ไป๊ๆๆๆ กลับไปอยู่ป่าได้แล้วอย่ามาร้อง ผัวๆๆๆอยู่แถวนี้มันน่าลำคาญ" พูดจบเบลก็เดินเข้าร้านทันที สายไหมมองผู้คนที่ตอนนี้กำลังยืนมองตัวเองอย่างสนใจ

 

"มองทำไม!!!!! ไม่เคยเห็นคนหรือไงห๊ะ" สายไหมกราดด่า

        "แกทำลายชีวิตฉัน ฉันไม่มีทางปล่อยแกมีความสุขหรอก ไอ้คราม!!!" 

 

+++++++++++++++++++100%++++++++++++

 

อึนไปนิด ไม่ดีตรงไหนก็ขออภัยด้วยนะค่ะ พอดีไรท์ปั่นนิยายอีกสองเรื่องไปด้วยก็เลยอึนๆนิดหน่อย ยังไงก็ฝากติดตามนิยายเรื่องนี้ด้วยนะค่ะ

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น