ปีกฝัน(Peakfan)

จะเป็นอย่างไร…เมื่อฟาร์ เพื่อนสนิทที่สุดของอันดาตั้งแต่อนุบาล กลับมาเรียนที่โฟลเบลตอนกลางเทอม และดูเหมือนว่าการกลับมาครั้งนี้ของเธอจะไม่ธรรมดาซะด้วยสิ แล้วแพมล่ะ…จะรับมือกับเรื่องนี้ได้อย่างไร?

Chapter 36 : โกหกสุดซี๊ด

ชื่อตอน : Chapter 36 : โกหกสุดซี๊ด

คำค้น : นิยายวาย,ชายรักชาย,หญิงรักหญิง,โรงเรียน,รักวัยรุ่น,เฮฮา,ตลก

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 29

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2562 20:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 36 : โกหกสุดซี๊ด
แบบอักษร

 

Chapter 36 

โกหกสุดซี๊ด 

 

“ขอบใจนะที่ช่วย ว่าแต่ออกัสจะรับไหวไหมว้า” อันดาถามขึ้นทันทีที่ทั้งสองเดินไปถึงห้องสภาที่ปราศจากสายตาผู้คน

“คงไหวอ่ะ มีพวกธันเตอร์อยู่ด้วยนิ” ธีมเสริมก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะตัวใหญ่ แล้วมองแฟ้มที่กองซ้อนทับกัน

“แต่ก็ต้องขอบใจอีกครั้งนะเว้ยที่ช่วยอ่ะ ไม่งั้นก็ไม่รู้จะทำยังไงเลย”

“ไม่เป็นไรหรอก เพื่อนกัน อีกอย่างออกัสก็เป็นคนขอร้องด้วย ไม่ช่วยก็ไม่ได้” ธีมอมยิ้มเล็กๆเมื่อคิดถึงใบหน้าของคนๆหนึ่ง อันดาจึงอมยิ้มตาม

“แหมๆๆๆ ดีจังเลยนะคู่นี้เนี่ย” อันดาแซวทันที แล้วนั่งลงข้างๆธีม แต่ทว่าก่อนที่เธอจะคุยอะไรกับเขาต่อ เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่พุ่งเข้ามาในห้องสภาด้วยความเร็วจนอันดาไม่ทันที่จะตั้งตัวทัน

“อันดา!!! นี่มันหมายความว่ายังไง!” เด็กสาวผมสั้นยืนหน้าบึ้งอยู่ที่หน้าโต๊ะตัวยาว อันดาจึงมองหาน้องชายตัวดี แต่เขาไม่อยู่แถวนี้เลย…ไอ้กัสไหนว่าจะช่วยกันไง

“อันดา!!!!!! ทำไมไม่ตอบเรา”

“ก็เป็นอย่างที่เธอเห็นนั่นแหละ ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ” ธีมลุกขึ้นพูดทันทีและโอบไหล่อันดาเอาไว้ อันดาจึงเริ่มหน้าชาเพราะเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพราะเธอ

“แต่เธอเป็นแฟนของฉันแล้วนะอันดา เธอจะทำแบบนี้ไม่ได้”

“ใครบอกเธอว่าเธอเป็นแฟนอันดา ฉันต่างหากที่เป็นแฟนของอันดา และเราก็แอบคบกันมานานมากแล้วด้วย” ธีมใจแข็งมาก เขาพูดแบบนั้นออกไปทั้งๆที่เด็กสาวตรงหน้าโกรธจนแทบจะร้องไห้

อันดาได้แต่ยืนนิ่งๆเฝ้ามองใบหน้าของฟาร์ แล้วก็ต้องก้มลงมองพื้นเมื่อเบ้าตาของฟาร์เริ่มแดง แล้วถ้าฟาร์เจ็บปวดเพราะเธอและร้องไห้ออกมาตอนนี้เธอจะทำอย่างไรดี เธอเป็นคนผิด เธอทำให้ฟาร์เสียใจ แล้วเธอจะมองหน้าฟาร์ต่อไปอีกได้อย่างไร และคำว่าเพื่อนก็ต้องหายไปเช่นเดียวกัน

“เธอกลับไปเถอะ ที่นี่คือห้องสภา ไม่อนุญาตให้ใครเข้ามาเดินเล่นได้” ธีมยังคงทำตัวเฮี๊ยบทั้งๆที่สถานการณ์กำลังย่ำแย่ อันดาจึงกระตุกแขนเสื้อของเขาเพื่อบอกให้พอได้แล้ว เพราะเธอกลัวฟาร์ร้องไห้ออกมาจริงๆ

“นี่เธอเลือกไอ้หมอนี่จริงๆเหรออันดา แล้วเรื่องคืนนั้นล่ะ เธอตอบตกลงเป็นแฟนกับฉันแล้วนิ เธอลืมไปแล้วเหรอ” ฟาร์ยังคงถามหาความรู้สึกที่เธอมี อันดาก็รู้สึกเจ็บปวดพอๆกัน แต่เธอก็ไม่รู้จะทำอย่างไร

“เรื่องคืนนั้น ฉันยอมรับว่า…” อันดาอ้าปากค้างเมื่อเงยหน้าขึ้น เพราะเห็นเด็กสาวเบื้องหน้านั้นน้ำตาอาบแก้ม

อันดาจับชายเสื้อของธีมไว้ทันทีเพราะรู้สึกเหมือนจะเป็นลม เธอไม่เคยเลยที่จะเห็นใครร้องไห้หนักๆต่อหน้าแบบนี้มาก่อน และเธอก็เป็นคนทำทั้งนั้น อันดาจึงสูดลมหายใจลึกๆเพื่อเรียกสติ แต่ดูเหมือนสติของอันดาจะหายไปกับน้ำตาพวกนั้นเสียแล้ว

“ฟาร์…” เสียงเอ่ยของอันดาแสดงออกถึงความเป็นห่วงและความอาวรณ์อย่างเห็นได้ชัด ซึ่งธีมก็รับรู้ได้เหมือนกัน เขาจึงคว้าแขนอันดาเอาไว้ก่อนที่อันดาจะใจอ่อนกับผู้หญิงตรงหน้า และแผนทั้งหมดจะพังลงเสียก่อน

อันดาหันมามองธีมแล้วส่ายหน้า บ่งบอกว่าเธอทำแบบนี้กับฟาร์ไม่ได้จริงๆ ถึงเธอจะรู้แล้วว่าตอนนี้เธอไม่ได้รักฟาร์แบบคนรัก แต่เธอก็รักฟาร์มากๆในฐานะเพื่อนสนิท เธอจึงไม่อยากเห็นฟาร์ร้องไห้แบบนี้ และถึงแม้ว่าฟาร์จะเข้ามาก่อกวนชีวิตของเธอมากแค่ไหน แต่เธอ…ก็ไม่สามารถทิ้งผู้หญิงตรงหน้านี้ได้จริงๆ

ธีมจ้องตาพี่สาวแฟนเขม็งและส่ายหน้าเบาๆเช่นกัน เพราะเขารับรู้ได้ว่าอันดาเป็นห่วงฟาร์ ถึงจะแค่ในฐานะเพื่อน แต่ว่าถ้าอันดาใจอ่อนกับฟาร์อีก อันดาก็ไม่มีวันที่จะมีชีวิตสงบสุขเหมือนเดิมได้แน่ ออกัสเล่าให้เขาฟังหมดแล้วว่าเวลาที่อันดาไม่มีใครมาก่อกวนในชีวิต เธอดูสดใสมากแค่ไหน และเขาก็ไม่อยากให้ออกัสต้องมากังวลใจเรื่องพี่สาวอีกแล้ว

แต่ทว่า อันดาก็ทำแบบนั้นกับฟาร์ไม่ได้จริงๆ เธอจึงตัดสินใจดึงแขนออกจากมือของธีมแล้วเดินตรงไปหาฟาร์ อันดาคว้าแขนเด็กสาวที่มีน้ำตาอาบแก้มแล้วเดินออกไปจากห้องเพื่อปรับความเข้าใจกันซะ และยิ่งเธอได้ยินเสียงสะอื้นของฟาร์เธอก็ยิ่งเสียใจกับการกระทำของตัวเอง

“ไม่เอานะไม่ร้อง” อันดาพูดปลอบและค่อยๆใช้มือเช็ดน้ำตาออกจากสองข้างแก้มของเด็กสาวผมสั้นในห้องๆหนึ่งที่ไร้ผู้คน

“ไม่ให้ร้องได้ยังไงล่ะ แกไม่รักฉันแล้วอ่ะ ฮือๆๆๆ” ฟาร์ร้องไห้หนักกว่าเดิม อันดาจึงดึงร่างของแฟนสาวที่ตอนนี้คิดได้แค่เพื่อนสนิทเท่านั้นเข้ามากอดเอาไว้ และฟาร์ก็กอดอันดาจนแน่นเหมือนเช่นที่เธอเคยทำ

“ฉันผิดอะไร ทำไมแกถึงทำแบบนี้” ฟาร์ยังคงร้องไห้โฮ อันดาลูบผมของเด็กสาวอย่างเบามือ และก็ต้านทานเสียงสะอื้นของฟาร์ไม่ได้จริงๆ

“เปล่าๆๆ แกไม่ได้ผิดอะไร”

“แต่แกเลือกไอ้นั่น ทั้งๆที่คบกับฉันอยู่ เพราะคืนนั้นใช่ไหม ที่มันไปที่บ้านแก มันดูแลแกดีกว่าฉันใช่ไหม” ฟาร์ยังคงกอดอันดาจนแน่น ส่วนอันดาก็ย่นคิ้ว

“เปล่าๆๆ ไม่ได้เป็นแบบนั้น”

“ไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้วเป็นยังไงล่ะ ฉันรักแกขนาดนี้ ทำไมถึงไปรับรักคนอื่นอีก อันดาแกใจร้าย” เสียงสะอื้นยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“ฟาร์…” อันดารู้สึกหนักใจเป็นอย่างมาก เธอไม่เคยอยากจะทำร้ายหัวใจใครเลยจริงๆ แต่ว่าเธอก็ทำลงไปจนได้ และเธอไม่ชอบให้เป็นแบบนี้เลยจริงๆ

“อันดา แกรู้ไหมว่าเพราะอะไรฉันถึงกลับมาที่โฟลเบล ทำไมฉันถึงมาเข้าเรียนตอนกลางเทอมแบบนี้ ก็เพราะฉันรักแก ฉันคิดถึงแก แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันต้องขอร้องพ่อมากแค่ไหนให้กลับมาเรียนที่นี่ ฉันรักแกมากเลยนะ ฉันรักแกจริงๆ” เด็กสาวน้ำตาไหลพรากจนเสื้อสูทสีครีมของอันดาเปียกชุ่ม อันดาถึงกับอยากสละร่าง

“ฉัน…ฉัน…ฉันขอโทษ”

“แกพูดได้แค่นี้เหรอ ถ้าแกอยากให้ฉันยกโทษก็กลับมารักฉันสิ ฉันรู้ว่าแกยังรักฉัน ไม่อย่างนั้นแกไม่กอดไม่จูบฉันหรอก” ฟาร์คลายกอดและจ้องหน้าเด็กสาวเบื้องหน้า

“ใช่ ฉัน…แต่ว่า” อันดาถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะไม่รู้จะพูดอะไรออกไปดี

ตอนแรกเธอจะบอกว่า “ใช่ ฉันจูบกอดแกเพราะฉันคิดว่าฉันรักแก แต่ว่าตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าความรักระหว่างเรานั้นเป็นได้แค่เพื่อน” และอันดาก็อยากจะทำให้ฟาร์เข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้ซะ ว่าตอนนี้เธอรู้สึกยังไงกันแน่ แต่อีกใจหนึ่งความใจอ่อนก็กลับมาอีกครั้ง เธอทำร้ายฟาร์ไม่ได้จริงๆใช่ไหม

“อันดา…” ฟาร์กะพริบตาที่เปียกน้ำปริบๆและเฝ้ามองใบหน้าของเด็กสาวผมดำ อันดาจึงดึงฟาร์กลับมากอดอีกครั้งแล้วลูบหลังเบาๆ

“ฟาร์…ฉัน…ฉัน…” อันดาพูดไม่ออกอีกครั้งและคิดให้ถี่ถ้วน เพราะถ้าเธอตัดสินใจบอกความจริงกับฟาร์ไป เรื่องทั้งหมดนี้ก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม ทั้งๆที่เธอเองก็รู้ว่าเป็นได้แค่การยื้อเวลาเอาไว้เท่านั้น และเธอควรจะทำแบบนี้จริงๆเหรอ แต่น้ำตาของฟาร์ตอนนี้ทำให้เธอคิดอะไรไม่ออกจริงๆ

“ฟาร์…ฉันกับธีม…ไม่ได้เป็นแฟนกันหรอก” ในที่สุดอันดาก็ตัดสินใจพูดออกไป เด็กสาวตรงหน้าจึงรีบปาดน้ำตาตัวเองแล้วทำหน้างุนงง

“ฮะ…นี่แกกำลังจะพูดอะไรกันแน่”

“ฉันกับธีมแค่แกล้งเป็นแฟนกันหลอกๆ เพื่อให้ทอยออกห่าง…ก็เท่านั้น” อันดาบอกกับเด็กสาวที่เริ่มมีรอยยิ้มเจือปนกับน้ำตา แต่ทว่า สิ่งที่อันดาพูดออกไปนั้นกลับทำให้ตัวเองเองรู้สึกแย่ จากที่ตอนแรกเธอกลัวว่าฟาร์จะเสียใจกับการเสียเธอไป แต่ตอนนี้ เธอกลับเสียใจในการกระทำของตนเอง เพราะเธอได้โกหกฟาร์เป็นรอบที่สองของวัน

คำบอกของเธออาจจะทำให้ฟาร์รู้สึกดีขึ้น แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกแย่ลง เธอพูดไม่ได้เต็มปากเลยว่า สิ่งที่เธอบอกฟาร์ออกไปมันเป็นจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ เพราะอันที่จริง ธีมแกล้งเป็นแฟนเธอก็เพื่อกันทอยออกไปก็จริง แต่มันก็เป็นการกันฟาร์ออกจากเธอด้วย ความจริงที่บอกไม่หมดนี้ทำให้อันดารู้สึกแย่อย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะมันเกิดขึ้นแล้ว

“อันดา แกพูดจริงๆใช่ไหม เมื่อกี้แกบอกว่า บอกว่า ฮือๆๆๆๆ” น้ำตาของเด็กสาวจอมลนลานพรั่งพรูออกมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันมาพร้อมกับความดีใจ อันดาจึงดึงฟาร์เข้ามากอดอีกครั้ง…ตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่กันแน่นะ เธออยากให้เรื่องทั้งหมดมันจบลงแบบนี้…จริงๆเหรอ

 

อันดา!!!!! 

จับตีก้นเลยดีไหมเนี่ย 

ทำไมใจอ่อนง่ายๆแบบนี้ 

ธีมกับออกัสอุตส่าห์วางแผนช่วยกัน 

อันดานะอันดา (งอนแล้ว!) 

ติดตามต่อตอนหน้าค่ะ 

^^ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น