เนรันยา/เนตรกวี
facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 13 ตัวร้ายในชีวิตจริง (1)

ชื่อตอน : บทที่ 13 ตัวร้ายในชีวิตจริง (1)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ค. 2562 20:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 13 ตัวร้ายในชีวิตจริง (1)
แบบอักษร

บทที่ 13 

ตัวร้ายในชีวิตจริง 

 

 

“แล้วใหญ่หรือเปล่าล่ะ” 

คำถามโต้งๆ ของเรียวกิทำเอารสาหน้าแดงเป็นรอบสอง ไม่เข้าใจเลยว่าผู้ชายคนนี้ทำไมไม่รู้จักอายปากบ้างเลย เขาทำเหมือนสิ่งที่พูดนั้นเกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน 

“ใหญ่ค่ะ...ใหญ่มากด้วย แต่มันยังใหญ่ไม่พอหรอก” เพราะอยากแกล้งชายหนุ่มทำให้รสาพูดออกมายั่วยุเขา แต่นั่นทำให้ชนวนไฟที่อยู่ในกายของเรียวกิลุกโชนอีกครั้ง เขามันเป็นประเภทร้อนเร็วแล้วหายยากเสียด้วย 

“ทำไม...อยากได้มากกว่าของฉันอย่างนั้นเหรอ” ใบหน้ายียวนในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็นเข้มจัดราวกับกำลังเดือดดาลเต็มทน 

“นี่คุณ...อย่ามาหาเรื่องกันนะ” เพราะไม่อยากมีเรื่องทำให้รสาเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาคลุมกายเอาไว้เพื่อป้องกันสายตาหื่นกระหายของเรียวกิ 

“บอกฉันมารสา...ที่ฉันปรนเปรอเธอทุกวันยังไม่พออีกเหรอ ถึงอยากได้มากกว่านี้”  

เจ้าของร่างสูงก้าวฉับๆ มาใกล้รสาก่อนที่จะกระชากเธอเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว ทำให้คนแรงน้อยกว่าเซถลาเข้าหาอย่างช่วยไม่ได้ ตอนนี้ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันอีกครั้ง 

“ตอนแรกไม่คิดหรอก แต่ตอนนี้คิดแล้ว เพราะบางทีเบื่อรสชาติเดิมๆ หารสชาติใหม่ๆ กินก็คงดี...” เนื่องจากไม่ชอบท่าทีเจ้าอารมณ์ของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวตอกกลับอย่างโมโหเช่นเดียวกัน ทำให้เส้นความอดของเรียวกิขาดผึงทันทีด้วยความไม่พอใจ 

“อ๋อ...ที่ทำเป็นหลบหน้าฉันทุกวัน เพราะเบื่อฉันแล้วงั้นสิ...” เสียงดุร้ายกลายเป็นเสียงเย็นชาทันที ทำให้รสาเริ่มรับรู้ถึงภัยที่กำลังคืบคลานเข้ามาหาเธออีกครั้ง 

“จะคิดอย่างนั้นก็ได้ค่ะ ปล่อยนะ...” รสาพยายามเอาแขนเล็กของตัวเองออกจากมือที่คล้ายคีมขนาดใหญ่ 

“รสา!!!” เส้นเลือดที่ขมับของเรียวกิปูดโปนด้วยความโมโหที่เธอชอบพูดอะไรแบบนี้ตลอด ไม่เข้าใจผู้หญิงคนนี้เลยว่าสิ่งที่ปรนเปรอให้ตลอดมันพอสำหรับเธออีกเหรอ ถึงคิดจะไปมีคนใหม่อยู่เรื่อย 

“อย่ามาตะโกนใส่หน้านะ ฉันไม่ใช่ลูกน้องของคุณ...” 

“ใช่!! เธอไม่ใช่ลูกน้อง แต่เธอเป็นเมียของฉัน และฉันจะต้องสั่งสอนเมียอย่างเธอไม่ให้คิดที่จะมีชู้ เพราะถ้าเธอทำแบบนี้เมื่อไหร่รับรองทั้งเธอทั้งมันได้กลายเป็นศพแน่นอน” แม้ถ้อยคำข่มขู่ของเรียวกิจะน่ากลัวแค่ไหน แต่รสาทำเหมือนไม่กลัวทั้งๆ ที่ในใจมันสั่นสะท้านไปหมดแล้ว 

“คนนั้นเขาจะไม่มีทางเป็นชู้ของฉันแน่นอน เพราะฉันจะทำให้เขาเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย!” 

“แต่ถึงยังไงไอ้ผู้ชายพวกนั้นมันก็มาทีหลังฉันอยู่ดี” 

“มาทีหลังเพราะคนนั้นๆ กำลังจะเป็นคนสุดท้ายที่ฉันจะหยุด ซึ่งมันไม่ใช่ผู้ชายอย่างคุณแน่นอน” ไม่รู้เพราะอะไรคำพูดของรสามันถึงได้เจ็บปวดถึงขนาดนี้ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยสนใจคู่นอนคนไหนด้วยซ้ำ ถ้าเธอจะมีใครก็เรื่องของพวกเธอ แต่สำหรับรสาเขารู้แค่ว่าถ้าใครกล้ามาทับรอยของเขามันต้องกลายเป็นศพไปเฝ้ายมบาลอย่างแน่นอน 

“งั้นมาคอยดูกันว่าเธอจะหนีไปหาชู้ได้หรือเปล่า” เสียงของเรียวกินั้นเยือกเย็นจนรสาหนาวไปทั่วร่าง สายตาของเขามันแข็งกระด้างและทำให้เธอรับรู้ว่าเขาสามารถทำได้ทุกอย่างถ้าต้องการอะไรแล้วก็ตาม 

“อย่ามายุ่งกับฉัน ปล่อยฉันไปเสียที...” รสาบอกอย่างอ่อนลง เพราะเธอเหนื่อยเหลือเกินที่ต้องต่อกรกับเขา เขานั้นไม่มีทีท่าที่จะปล่อยเธอไปเลย 

“ไม่! ทำไมห๊ะ! ทำไมถึงอยากไปจากฉันเหลือเกิน ใครรอเธออยู่อย่างนั้นเหรอรสา” เรียวกิบอกอย่างโกรธจัด แต่เขาก็พยายามควบคุมไม่ให้มันปะทุออกมา 

“ใช่...ฉันมีคนที่ฉันรักแล้ว รักมากด้วย” เพราะเห็นว่าชายหนุ่มไม่มีทางยอม ทำให้หญิงสาวบอกไปแบบนั้นเพราะหวังให้เรียวกิปล่อยเธอไป 

“ใคร!!!!” 

“คุณไม่ต้องรู้ว่าเขาเป็นใคร รู้แค่ว่าคนนั้นเขารอฉันอยู่ก็พอ...” ตอนนี้ รสาพยายามแอบอ้างผู้ชายที่ไม่มีตัวตนบนโลกนี้ เพราะเธออยากจะออกไปจากวังวนที่แสนทรมานนี้เหลือเกิน การเป็นนกน้อยในกรงทองมันช่างไม่เป็นอิสระ 

“อย่าฝันว่าจะออกไปจากที่นี่ได้เลยรสา ถ้ามันอยากได้เธอก็ให้มันเข้ามาเองสิ แต่ไม่รับประกันนะว่ามันจะตายก่อนวัยอันควรหรือเปล่า” ถ้อยคำข่มขู่ทำให้รสาหนาวยะเยือก เพราะถ้ามีจริงๆ เธอไม่อยากจะคิดภาพเลยว่าผู้ชายนั้นจะมีสภาพแบบไหน 

เรียวกิพูดจบเขาก็เดินกระแทกเท้าออกจากห้องน้ำของรสาอย่างรวดเร็ว เพราะเขารู้สึกว่าตัวเองกำลังจะถูกเมียสวมเขา และจะไม่มีทางปล่อยเธอให้กลับไปหามันแน่นอน ในเมื่อเธอเป็นของเขาแล้ว อย่าฝัน 

ปัง!!! 

เสียงปิดประตูดังลั่นทำให้รสาถึงกับสะดุ้งตัวโยนด้วยความกลัว เพราะไม่คิดว่าเขาจะอารมณ์เสียถึงขนาดนี้ เพราะเธอเองก็เป็นแค่นางบำเรอที่คั่นเวลาของเขาเท่านั้น 

น้ำตาที่ไม่รู้มาจากไหนก็ไหลออกมา จนอาบแก้มสวย ไม่รู้ว่าเธอเจ็บเรื่องอะไรกันแน่ ระหว่างที่เขาไม่ปล่อยเธอไป กับสถานะที่ทำวันนี้เธอก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองอยู่ตรงไหนสำหรับเขา 

“ฮื้อ...” เป็นครั้งแรกที่รสารู้สึกอ่อนแอมากที่สุด เธอเคยบอกให้นีรดาเข็มแข็งอย่างร้องไห้กับเรื่องความรัก แต่เป็นเธอเองที่กำลังเสียใจกับเรื่องที่ไม่สามารถอธิบายได้ 

 

         หลังจากที่เกิดเหตุการณ์เมื่อวานทำให้ตอนนี้เอนิวาลฟ์ตามหาตัวนีรดาให้วุ่น เพราะหลังจากที่เอริกลับเข้ามาในชีวิตของเขาอีกครั้ง และเมื่อดูกล้องวงจรปิดที่ตนให้ลูกน้องไปเอามาเปิดดูว่าสาเหตุอะไรที่ทำให้หญิงสาวหนีไป และดวงตาคมเข้มก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเพราะนีรดาบังเอิญไปเห็นเขากับเอริจูบกัน จนทำให้เขาถึงกับหัวเสียเพราะไม่คิดว่านีรดาจะเข้ามาได้จังหวะพอดี 

         “โธ่เว้ย!!” เอนิวาลฟ์คลุ้มคลั่งเมื่อรู้ว่านีรดาหายตัวไป และยังไม่มีใครสามารถตามหาหญิงสาวได้เลย  

         มือหยาบปัดของที่อยู่บนโต๊ะลงไปกองกับพื้นระเนระนาด ดวงตาแกร่งเป็นประกายด้วยความหงุดหงิดเพราะจนแล้วจนรอดลูกน้องของเขาไม่สามารถตามหาตัวของนีรดาพบ 

         เพล้ง!!! 

         “หายไปไหนนะน้ำหวาน” วันนี้ทั้งวันเอนิวาลฟ์ทำงานไม่รู้เรื่องเพราะในหัวของเขาตอนนี้มีแต่ภาพของนีรดา และรู้สึกเป็นกังวลว่าตอนนี้เธอจะเป็นตายร้ายดีเพียงใด 

         ก๊อก!!! 

เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำให้เอนิวาลฟ์เงยหน้าขึ้นอนุญาตด้วยความหงุดหงิด ตอนนี้อะไรรอบๆ ตัวเขามันช่างน่ารำคาญไปหมด ตั้งแต่นีรดาหายตัวไป 

ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างระหงของคนที่คุ้นเคยดีก็เข้ามาในห้อง จนคนที่กำลังโมโหอยู่ถึงกับเดือดดาลที่เจอผู้หญิงคนนี้ เขาไม่อยากเจอเธอเลย เพราะเธอทำให้ผู้หญิงของเขาหายตัวไป 

“มาทำไม!” เสียงห้วนเอ่ยถามผู้มาใหม่ด้วยสายตาแข็งกร้าว 

“แหม...ทำไมเพิ่งเจอหน้ากันถามเอริแบบนี้ละคะ” เสียงแหลมร้องออกมาอย่างมีจริต ก่อนที่จะกรีดสายตามองชายร่างสูงอย่างยั่วยวนเพื่อให้ชายหนุ่มหันมาสนใจเธออีกครั้ง 

“ฉันไม่ได้ต้อนรับคนอย่างเธอ ใครช่างกล้าให้เธอเข้ามาในนี้!!” ดวงตาแข็งกระด้างมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความไม่สบอารมณ์ เพราะเธอเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่เขาเกลียด ผู้หญิงสำส่อนและเห็นแก่เงินอยู่เหนือทุกสิ่ง 

“โธ่...เอนคะ ทำไมพูดอย่างนี้กับเอริล่ะคะ เอริเสียใจนะ...” ดวงตารีเล็กหรี่ลงแต่ปากบางที่ถูกเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงฉูดฉาดยังคงกรีดยิ้มไม่หยุด เพราะเอนิวาลฟ์เป็นอย่างนี้ทำให้เธอชอบเขาเหลือเกิน ผู้ชายดิบเถื่อน และเร่าร้อนจนทำให้ร่างกายของเธอร้อนฉ่าทุกครั้งที่เขาแตะต้อง  

มีผู้ชายสองคนที่มีอารมณ์ดิบเถื่อนรุนแรงคือเอนิวาลฟ์ และ เรียวกิ สองหนุ่มทำให้ร่างกายของเธอเกร็งสะท้านได้ทุกครั้ง แต่เธอชอบเอนิวาลฟ์มากกว่าเพราะเขาท้าทายและเข้าใจยากจนเธออยากครอบครองผู้ชายคนนี้มาเป็นเจ้าของ 

ตอนนี้เอริรู้สึกเสียดายผู้ชายคนนี้เพราะถ้าเมื่อก่อนเธอจับเขาเอาไว้มั่น ป่านนี้เธอคงกลายเป็นผู้หญิงที่น่าอิจฉามากที่สุด 

 

________________________________________

เรื่องนี้ในหนังสือเเละอีบุ๊คมีทั้งหมด 24 ตอนนะคะ รวมตอนพิเศษอีก 2 ตอนรวมเป็น 26 ตอนน้า บอกเลยว่ายาวมากกกกก เเต่รับประกันความมันเเน่นอน

ที่หายไปหลายวันเพราะว่าหนังสือเล่ห์รักพันธนาการเถื่อน (ภาคต่อลูกของเรียวกิ รสา) มาส่งเเล้ว เลยต้องไปเเพ็คของจนไม่มีเวลาเเตะเว็บเลยยย เเต่ตอนนี้ส่งครบเเล้วน้าาา ว่างมาอีพยาวๆ กันจ้าาา

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น