Tar

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : งานศพ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ค. 2562 03:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
งานศพ
แบบอักษร

เพล้ง!!!ตุบ!!!

"กรี๊ดด(@+'//+'$"'(#'*-([email protected])" เสียงอึกกะทึกดังไปทั่วศาลาวัดในช่วงกำลังจะสวดศพ เนื่องจากฉันเเละลูกน้องอีกสิบกว่าคนเเบกร่างไร้วิญญาณของนักฆ่ารับจ้างมาทิ้งไว้ที่หน้าโรงศพหลังจากนั้นทุกอย่างมันก็ดูวุ่นวายไปเอง ฉันพยายามมองหาเเองจี้ที่น่าจะนั่งอยู่ตรงกลางแต่ไม่เลย มีเเต่ใครก็ไม่รู้เต็มไปหมด ซึ่งฉันเเน่ใจว่าฉันไม่ได้มาผิดงานเเน่ รูปตั้งหน้าศพก็ยังเป็นรูปของผู้หญิงคนนั้น

"ลูกมันไปไหน!!" ฉันตะโกนเสียงดังพร้อมชี้ไปที่รูปตั้งหน้าศพ เเต่ไม่มีใครสนใจฉันเลยเอาเเต่วิ่งสวนกันไปมาคงเพราะบอดี้การ์ดฉันถือปืนกันทุกคนถึงมีเเต่คนหวาดกลัว ตึกๆๆๆฉันเดินเข้าไปกราบพระที่นั่งเตรียมสวดทำพิธีอยู่

"หลวงพ่อคะ ไม่ต้องสวดเเล้วค่ะ เดี๋ยวหนูจะจัดการงานนี้เอง" ฉันพนมมือไหว้เเละพูดกับเหล่าพระที่อยู่ในพิธีด้วยความเคารพ

"โยม ทำเเบบนี้มันไม่ถูกนะโยม โยมกำลังผูกเวรสร้างกรรมกันไปต่ออีกหลายชาติ ถ้าโยมไม่ให้อภัย ไม่รู้จักปล่อยวาง ต่อให้โนมฆ่าเขาอีกกี่พันรอบ บาปที่อยู่ในใจโยมมันก็ยังคงตามหลอกหลอน"

"นิวจะทุกข์ไปทั้งชีวิตก็ได้ เเต่พวกมันก็ห้ามมีความสุข ได้โปรดหลวงพ่ออย่าเข้ามาขวางนิวเลย ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนใจนืวได้อีกต่อไปแล้ว ใครจะตราหน้าว่านิวเป็นยังไงนิวไม่เคยสนใจ เมื่อนิวได้ในสิ่งที่นิวต้องการเเล้วนิวจะหยุดเองเต้าค่ะ กราบลา" ฉันว่าจบก็กราบลาหลวงพ่อเเละให้การ์ดไปลื้อพิธีทั้งหมด อย่าคิดว่าฆ่าตัวตายเเล้วจะไปเเบบง่ายๆ ถ้าฉันปลุกให้เเกขึ้นมาตายใหม่ได้ฉันก็จะทำ

"เเกจะทำอะไร!!!" เสียงเเองจี้ดังกึกก้องในศาลาพักศพ

"มาพอดีเลย มานี่สิมาหาเเม่เธอใกล้ๆ" ฉันกวักมือเรียกเเองจี้ ตึกๆๆๆ

"นินิว!" พี่เเพ็ควิ่งเข้ามาเจอพอดี ว้าวไม่ได้เจอกันตั้งนานยังหล่อเหมือนเดิมเลยนะ

"พี่เเพ็คไปไหนมา ไม่เจอกันตั้งหลายวันเเหนะ" ฉันพูดไปอย่างไม่เป็นเดือดเป็นร้อนอะไรกับสถานะการณ์ตรงหน้าต่างกับเเองจี้ที่ตอนนี้โกธรจนตัวสั่นไปหมด เนื่องจากฉันให้การ์ดนำเอาร่างเเม่มันมานอนไว้ที่พื้นศาลาไง

"เธอมาที่นี่ทำไม กลับไปซะ" พี่เเพ็คพูดด้วยน้ำเสียงที่คาดเดาได้ยากว่าตอนนี้รู้สึกยังไง

"ไว้เผาคุณรัศมีเสร็จนิวจะกลับนะคะ ตอนนี้ก็มืดเเล้วนะ หรือว่าจะเผาพรุ่งนี้ดีล่ะ" ฉันส่งยิ้มให้เเองจี้ เเต่เธอกับมองฉันด้วยสายตาเเค้นสุดๆ

"ออกไปให้ห่างจากเเม่ฉัน!" เเองจี้ลั่นวาจาเสียงดังสนั่น เเล้วไงใครเเคร์

"เธอเห็นคนพวกนั้นมั้ย" ฉันชี้ไปที่กองศพของนักฆ่ารับจ้าง ซึ่งเเองจี้มองตามเเต่ยังทำหน้าปกติ หึ ฉันคิดอยู่เเล้วว่าเธอมันไม่ได้ใสซื่อหรอก เเบะฉันก็พูดต่อ "ได้ข่าวว่ารู้จักกัน ฝากเผาด้วยเลยเเล้วกันเนาะ จะได้ไม่เปลืองไฟ"

"มันจะมากไปแล้วนะ"

"มากไปหรอ งั้นเเบ่งเป็นสองกองก็ได้หนิ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้เผาพร้อมกันเลยเเล้วกันเนาะ เเต่วันนี้..." ฉันหยุดพูดก่อนตะเดินตรงไปที่นักฆ่ารับจ้างที่มีมีดเสียบกลางอก เเละดึงมีดนั้นออกมาถือไว้ก่อนจะเดินกบับมาที่ร่างของเเม่เเองจี้ "ฉันเอามีดมาคืน!" ฉันพูดใส่หน้าเเองจี้ก่อนจะออกเเรงให้มีดมันเสียบลงที่กลางอกของเเม่เเองจี้

"กรี๊ดดดดดดด" เเองจี้พยายามจะสิ่งเข้ามาหาฉันซค่งไม่ใช่เรื่องง่ายเพร่ะการ์ดฉันยืนคุมอยู่

"เเกยังจะเอาอะไรอีก เเกก็ได้ไปทุกอย่างเเล้ว ยังไม่พอใจอีกหรอห๊ะ อีบ้า อีหมาบ้า!!!" เเองจี้ด่าทอฉันอย่างเอาเป็นเอาตาย

"เเล้วเธอรู้จักหมาพิษบลูมั้ย เธอรู้รึเปล่าว่ามันได้กัดเเล้วถ้าเหยื่อยังไม่ตาย มันก็ไม่ยอมปล่อยเหมือนกัน"

"กูเกลียดมึง!!" เเองจี้ลั่นสุดจะทน

"คิดว่ากูรักมึงหรอ" ฉันตอบโต้ทันควัน

"คนอย่างมึง ต่อให้มีชีวิตอยู่ก็ไม่มีวันมีความสุข อยู่ไปก็หนักเเผ่นดิน!"

"กูก็ไม่ยอมตายให้เเผ่นดินนี้สูงขึ้นถ้ายังมีมึงอยู่" ฉันกับเเองจี้ว่ากันไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร

"พี่พีเคทำอะไรสักอย่างสิ" เเองจี้ที่ไปต่อไม่ได้เลยหันไปขอความช่วยเหลือจากพี่เเพ็คที่เอาเเต่ยืนนิ่ง เมื่อฉันมองไปหาพี่เเพ็คเขาก็จ้องฉันอยู่ก่อนเเล้ว ฉันจึงก้าวข้ามศพเเม่เเองจี้ไปยืนอยู่ต่อหน้าพี่เเพ็คเก็จ เเละส่งยิ้มให้

"นิวรักพี่เเพ็คนะ" ฉันพูดคำที่ฉันพร่ำบอกเขามาตั้งเเต่เด็กเเต่เขาก็ปฏิเสธฉันทุกครั้ง มีเพียงครั้งนี้ที่เขายังยืนนิ่งไม่ตกลงเเละไม่ขับไสไล่ส่งเหมือนที่ผ่านมา

"เขาเป็นของฉัน!" เเองจี้เเทรกขึ้นมา

"คนเขากำลังคุยกันอยู่ คนมีการศึกษามักจะรู้ดีว่าไม่ควรเเทรกขึ้นมา เขาเรียกว่ามารยาทของผู้ดีนะ เคยมีใครบอกเรื่องนี้มั้ย" ฉันพูดไปด้วยสีหน้านิ่งเฉย

"เเกรู้จักฉันน้อยไปนินิว"

"เเล้วเธอล่ะ รู้จักฉันมากเเค่ไหน"

"เธอได้ทุกอย่างที่ต้องการไปแล้ว เธอก็ปล่อยฉันกับพี่พีเคไปสิ"

"สำหรับคนที่ฉันรัก ขออะไรฉันให้ได้ทุกอย่าง เเล้วเธอคิดว่าฉันรักเธอมั้ยเเองจี้ เธอตำได้มั้ยฉันเคยบอกว่าฉันตะเอาทุกอย่สงที่เป็นจองเธอ ตอนนี้ฉันเเค่ทำตามคำพูด เเละฉันก็บอกเธอไว้ให้เตรียมใจนานเเล้ว ทำไมวันนี้ยังโวยวายอยู่อีก"

"ฉันจะเเจ้งตำรวจจับเเก"

"ฉันไม่ใช่มาเฟียที่อยู่เหนือกฎหมาย เเต่ถ้าคิดว่าเธอทำได้ จะวัดกับฉันอีกสักรอบมั้ย อะไรที่เธอทำได้ ฉันก็ทำได้ เเล้วสิ่งที่ฉันทำได้เธอทำได้หรือเปล่า ฉันเปลร่ยนใจเเล้ว เผามันวันนี้เลยดีกว่า ขี้เกียจรอ" ฉันหันไปส่งสัญญาณให้การ์ดเก็บกวาดศพไปกองรวมกันที่นอกวัดเป็นลานกว้าง

"อย่านะ อย่ามานุ่งกับเเม่ฉันออกไป!!!" เเองจี้เข้ามาผลักการ์ดฉันออก ซึ่งเธอคิดว่าตัวเองเป็นวุปเปอร์เเมนหรอ

"จุดไฟ!" ฉันสั่งการ์ด จากนั้นก็ช่วยกันลาดน้ำมันที่เตรียมมาซึ่งเเองจี้นังคงพยายามขัดควาง วิ่งวุ่นไปทั่วมันเป็นภาพที่ฉันยืนดูอย่สงมีความสุข พรึบ

"ฮึก ฉันขอร้อง ถือเป็นคำขอสุดท้าย ฮือออ ให้ฉันได้ทำพิธีทุกอย่างให้มันถูกต้อง ฉันขอร้องงงง" เเองจี้คุกเข่าขอร้องต่อหน้าฉัน

"นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ"

"ให้ฉันกราบฉันก็ยอม ฉันยอมเธอทุกอย่าง เเต่ฉันขอร้อง ให้เเม่ฉันไปอย่างสงบเถอะนะ ฮือออ"

"ถ้าฉันว่าไม่ล่ะ" ฉันกอดอกพูดอย่างไม่ใส่ใจ

"ฉันขอร้อง" เเองจี้กราบลงเเทบเท้าฉัน เฮอะทำไมมันง่ายขนาดนี้

"จุดไฟ" ฉันพูดด้วยเสียงธรรมดาที่ทำให้เเองจี้รีบลุกขึ้นมา

"ไม่!!!!!" บึ้มมมม ไม้ขีดไฟเพียงอันเดียวที่หล่นลงไปกระทบกับน้ำมัน ทำให้เกิดเป็นไฟขนาดใหญ่เผาใหม้ร่างที่ไร้วิญญาณที่กองกันอยู่อย่างไร้ซึ่งระเบียบ ตอนนี้เเองจี้ทำอะไรไม่ถูก ได้พียงนั่งร้องไห้มองกองไฟที่ค่อยๆขยายขึ้นเรื่อยๆ มันช่างเป็นภาพที่สวยงาม ส่วนพี่เเพ็คยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบสนอง

"เเองจี้ ใจเย็นๆ ต่อไปเธอต้องเจอหนักกว่านี้เยอะ ทำใจให้สบายนะ ไม่ต้องกังวล ฉันไม่ปล่อยให้เธอได้มีความสุขหรอก ฉันจะให้เธอเลือก จะไปอยู่ในคุกกับพ่อ หรือตายไปอยู่กับเเม่" พูดเพียงเท่านั้นฉันก็เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าพี่เเพ็คเก็จเเละยิ้มให้บางๆก่อนจะเดินชนไหล่ไปอย่างไม่ใยดี

.

.

.

มาเเล้วเด้อ เเล้วจะมาเเก้คำผิดให้นะ

ตอนนี้ดึกมากเเล้วพรุ่งนี้เรียนเช้าอีก

อ่านทุกคอมเม้นเด้อ

จะนำมาปรับปรุงนะคะ

ส่วนถ้าคำไหนเขียนผิด ขอบอกตรงนี้เลยว่าบางคำก็ไม่รู้จริงๆว่ามันเขียนยังไง

###จุ๊ฟๆ###

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น