miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 67

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 47

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2562 20:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 67
แบบอักษร

 

 

 

“ มิ้นบอกว่าอย่าบิดแรงไงพี่กันต์!! ” วันแรกที่มาเรียน คนน้องตัวเล็กเท่าอกพี่ชายทำหน้างอง้ำใส่ ก็พี่ดันบิดเอาๆแถมยังชอบขับปาดซ้ายปาดขวาอีก ได้ยินเสียงสรรเสริญพ่อแม่ตามหลังมาแต่ไกล เขาอุตส่าห์ทุบหลังไปตั้งห้าทีจนเจ็บมือไปหมดแล้ว พี่ชายตัวหิน!!

“ ไม่ได้บิดแรงซะหน่อยนะน้องงอแง อย่างเมื่อกี้เขาเรียกบิดเกือบสุด.. ไปล่ะจะสายแล้ว ตั้งใจเรียนนะ อยู่ม.4แล้วอย่างอแงขอคุณครูนอนกลางวันล่ะ ” คนพี่รับหมวกกันน็อคสีชมพูดำมาเก็บไว้เพราะตอนเย็นจะต้องมารับกลับอีกรอบ เขาแบ่งกันกับซันว่าจะมาส่งและรับขมิ้นทุกวันจันทร์กับวันพุธ นอกนั้นให้ซันมาส่งมารับเอง งอแงชอบว่าเขาขับรถเร็ว นักซิ่งจะให้บิดระดับแข่งกับเต่าหรือไง?

“ มิ้นไม่ได้งอแงนะ!! ไม่ได้นอนกลางวันด้วย! ” ใบหน้าน้องชายงอจนจะพับเข้าหากันแล้ว แต่คนพี่กับยักคิ้วให้เพราะชอบแกล้งน้อง แต่เขาก็รักน้องนะ รักหรอกจึงหยอกเล่นไง :)

“ แงๆ ” ก่อนไปกันต์ยังอุตส่าห์หันหน้ามาเปิดกระจกหมวกกันน็อคทำเสียงใส่น้องชาย ซ้ำยังยกไม้ยกมือล้อเลียนอีกต่างหาก คนน้องเลยกระทืบเท้าปึงปังเข้าโรงเรียนไป พี่ชายอะไรไม่น่ารักเลย :(

 

 

 

 

.....

เรียนวันแรกไม่มีอะไรมากมายนัก กันต์กับซันเรียนคนละคณะ ซันเรียนบริหารส่วนกันต์เรียนวิศวะ หนุ่มหล่อมาดนิ่งกับหล่อขี้เล่นทำเอาสาวๆรุ่นพี่หรือรุ่นเดียวกันต่างให้ความสนใจ

“ ซัน เรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง ไม่เข้าใจตรงไหนถามพี่ได้นะ ” พี่ปีสามอย่างชินถามขึ้น ชินเรียนบริหารมอเดียวกันกับซัน เขาดีใจมากเลยที่ได้อยู่ด้วยกันอีก1ปี หลังห่างกันมาสามปีแน่ะ

“ ...... ” แน่นอนว่าซันไม่คุยด้วย หลายปีมานี้ทุกคนที่รู้จักชินและซันต่างมองว่าชินวอแวซันจนน่ารำคาญ ถึงซันจะไม่พูดออกมาตรงๆแต่ท่าทางมันฟ้อง ซึ่งชินก็รู้แต่เลือกที่จะมองผ่านมันไป

“ เดี๋ยวตอนเที่ยงพี่พาซันเดินดูรอบอาคารดีไหม? จะได้รู้ว่าตึกไหนเป็นยังไง แล้วเราค่อยไปกินข้าวด้วยกัน ” คนตัวเล็กกว่าก็ยังเจื้อยแจ้วเหมือนเดิม ซันถอนหายใจก่อนจะตอบกลับไปอย่างไม่ใยดี

“ ไม่ต้องหรอก ไม่อยากรบกวนผมจะไปกับแฟนของผม ” ร่างสูงตอบออกไปเสียงนิ่ง เขามีแฟนแล้วจริงๆถึงจะเพิ่งคบกันไม่นานก็เถอะ ไม่อยากให้ความหวัง เพราะเขาไม่ได้ชอบหรือว่ารักคนตัวบางที่อายุมากกว่าตรงหน้านี้เลย

“ แฟน... เป็นไปได้ยังไง ซันคบกับใคร? ตอนไหน? ” เสียงเหมือนเลื่อนลอยพูดออกมาอย่างแผ่วเบา ไม่รู้ว่าทำไมคนตัวสูงตรงหน้าถึงได้ทำตัวห่างเหินทั้งที่เมื่อก่อนสนิทกันมากๆ ไม่รู้เลยจริงๆ หรือเพราะแค่เรื่องนั้น? เรื่องที่เขาบอกรักซันงั้นหรอ? แค่ทำตัวเหมือนเมื่อก่อนก็ไม่ได้เลยหรอ? ถึงไม่ได้รักกันก็เถอะ...

“ คบตอนจะจบม.6 เลิกวุ่นวายได้แล้ว ก็บอกแล้วไงว่าไม่ได้ชอบ ” ซันยังคงทำหน้านิ่งเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน แค่ไม่อยากให้คนพี่ยึดติดกับเขามากนัก เขาไม่ได้รู้สึกรักแบบนั้นกับคนพี่ตัวเล็กเลย ตั้งแต่เด็กก็คิดแค่ว่าคนพี่ไม่มีเพื่อนเล่น.. ก็เลยเล่นด้วย แต่มันมีตอนที่เขาอยู่ม.3 ดันไปเห็นชินทะเลาะกับเด็กผู้หญิงที่เป็นเพื่อนคนละห้องของเขา เลยไม่ชอบให้ชินทำตัวไม่น่ารักและคนอื่นพูดถึงชินไม่ดี เขาเลยตัดปัญหาด้วยการไม่สนิทด้วย ไม่คุย แต่คนพี่กลับมาสารภาพก่อนจะไปเรียนต่อมหา’ลัยว่ารักเขามานานมากแล้ว เลยบอกให้ตัดใจแล้วปฏิเสธไปตอนนั้นเลย

“ ก็รู้อยู่หรอกว่าไม่ได้ชอบ ถ้าคิดจะคบแค่ไล่พี่ไปอย่าหวังซะเถอะ! ” ชินทำตัวเอาแต่ใจมากขึ้นเมื่อเป็นเรื่องของซัน แต่ไม่เคยจะชนะใจซันได้เลยสักครั้ง รักตั้งนานมาบอกให้ตัดใจง่ายๆได้ที่ไหน เขาเอาแต่ใจและเห็นแก่ตัว อือ เขารู้...

“ ผมบอกแล้วนะ แล้วอย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน ” แล้วร่างสูงก็ลุกขึ้นเดินจากไปเลย ทำไมต้องรักคนที่เขาไม่สนใจด้วยนะชิน!! ให้มี๊หาผู้ชายดีๆให้ก็จบแล้ว! บอกตัวเองวันละพันรอบมันก็ไม่ทำให้เลิกรักซันได้สักครั้ง ฮรึก!

 

 

.....บ่ายสามโมง.....

“ ซันว่าอันนี้สวยไหม? มิวชอบมากเลยอะ ” เสียงของสาวน้อยถามแฟนหนุ่มที่เพิ่งคบกันอย่างอยากรู้ กว่าจะได้คบไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ซันไม่เปิดใจเลย ตอนนี้ก็ยังคงปิดไว้ตลอดเหมือนเดิม เขาแค่ตัวเลือกที่ถูกคบหนีปัญหาล่ะมั๊ง เพราะข้อตกลงคบกันแค่หนึ่งปี.. พอขึ้นปีสองเราก็จะเลิกกัน

“ อือ ” ตอบสั้นๆไปแบบไม่ได้มองด้วยซ้ำว่าแฟนถามเรื่องอะไร เพราะตอนนี้สายตากำลังมองคนพี่ตัวเล็กกว่าที่กำลังจ้วงกินเค้กคำใหญ่แก้ช้ำใจ เขารู้ถึงได้พาแฟนมาแถวๆนี้ให้เห็น ช้ำเยอะๆจะได้เลิกชอบกันสักที แต่ไม่ทันไรก็มีคนตัวสูงพอๆกับเขาเข้าไปนั่งลงตรงข้ามแล้ว... เช็ดครีมเค้กให้ด้วยมือแล้วกินต่ออีกต่างหาก ทำไมไม่ชอบใจเลย

 

..

“ ยังชอบไอ้เด็กนั่นอยู่หรอ? กูบอกแล้วถ้าคบกับกูมึงไม่มีทางมานั่งกินเค้กแก้เครียดแก้ช้ำอย่างนี้หรอก ดื้อจริงๆเลยมึงหนิ ” ร่างสูงที่ชินรู้จักดีพูดขึ้น เขารู้เรื่องของชินเพราะชินเป็นคนเล่าเองแหละ เพราะคนตรงหน้าเคยขอคบเพราะอยากเริ่มอะไรใหม่ๆ แต่เขาไม่สามารถเริ่มใหม่กับใครได้เลยเล่าเรื่องซันให้ฟัง

“ ทำได้ที่ไหนกันล่ะธาม เป็นเพื่อนกันแหละดีแล้ว ” ธามคือชื่อของเพื่อนคนนี้ ธามเรียนคนละคณะกับเขา ธามเรียนวิศวะและก็เป็นเดือนที่หาตัวจับยากมาก เพราะชอบมาขลุกอยู่กับชินนี่แหละ แล้วอีกอย่างธามไม่ชอบให้คนวุ่นวายด้วยเลยกลายเป็นคนหน้าตาดีที่ลึกลับไปอีก

“ ใจร้ายว่ะ... ก็เป็นเพื่อนรอมาตั้งสามปีแล้วเนี่ย รักกับกูน่ะมีแต่ดีกับดีนะจะบอกให้ ” ธามพูดแบบนี้ประจำ เขาไม่รู้หรอกว่าพูดจริงหรือพูดเล่น เพราะธามมักจะทำสีหน้านิ่งๆพูดแบบนี้อยู่เสมอ เลยเดาไม่ออกเลยว่าคิดอะไรอยู่ขณะพูด

“ ไม่เอาหรอก... ก็พี่ไอซ์ยังอยู่ในกระเป๋าเงินธามอยู่เลยนี่นา เราไม่ไปเป็นตัวแทนพี่เขาให้ธารเรียกชื่อผิดว่าไอซ์หรอกนะ ” ชินพูดและย่นจมูกใส่ พี่ไอซ์เป็นผู้ชายตัวเล็กๆน่ารักเรียนหมอปีหกแล้วเขากำลังจะจบ และยังเป็นแฟนกับพี่ชายของธามด้วย พี่ธีมรู้ว่าธามชอบพี่ไอซ์แต่พี่ธีมเองก็ชอบ และพอดีกับที่พี่ไอซ์มาสารภาพกับพี่ธีมว่าชอบตอนปีสี่เลยคบกัน ธามต่อยกับพี่ชายตัวเองด้วย แต่ก็ลีกทางให้นะ

“ ความรักนี่ยากฉิบหายเลยว่ะ ไปนั่งรถเล่นกะกูไหม? ” ความรักแค่ไม่เลือกเราเท่านั้นเอง หรือเราควรจะรอคนอื่นที่จะมารักเราดี ธามนั่งมองคนตัวเล็กกว่ากินเค้กแก้ช้ำใจ ทุกทีเคยเห็นแต่คนอกหักดื่มเหล้า แต่กับชินนั้นไม่ใช่ อกหกแล้วกินเค้ก แปลกคน

“ อือไป.. หัวจะได้โล่งด้วย แต่ขอกินให้หมดก่อนนะ ” คนตัวเล็กก้มหน้าเสียงไม่ค่อยมั่นคง เหมือนจะร้องแล้ว ก็เพราะสายตามองไปเห็นซันกำลังลูบหัวผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ คงจะเป็นแฟน... เจ็บจัง ไม่มีแผลสักที่ไม่มีเลือดไหลแต่มันยังเจ็บ กินเค้กก้อนเท่าโลกก็คงไม่หายเจ็บหรอก หาหมอที่ไหนก็คงไม่หาย

“ ตามใจ ” ธามลูบหัวเล็กๆนั่น คนตัวเล็กกว่าเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้กันว่าไม่เป็นไร สองคนที่ยิ้มให้กำลังใจกันในเรื่องของความรัก แต่คนบางคนกลับคิดเป็นแบบอื่น ทำไมไม่ชอบใจเลยนะ หงุดหงิด..

 

 

 

 

 

 

......อีกด้าน.....

 

“ กันต์ไปส่งพี่หอนอกหน่อย ” พี่ปีสองท่าทางอ้อนแอ้นเอ่ยขึ้นหลังจากที่กันต์ขึ้นนั่งบนบิ๊กไบค์คันใหญ่ รู้จักกันไม่ทันไรโดนตามเสียแล้ว ไม่รู้ว่าจะวอแวแค่ไหนด้วย

“ ไม่เอาหรอก ผมต้องไปรับน้อง เดี๋ยวงอแงฟ้องแม่ว่าผมไปรับช้าอีก แม่บ่นผมแน่ ” ร่างสูงตอบไปแบบไม่รักษาหน้ารุ่นพี่เลย เห็นมาหลายรายตั้งแต่เรียนม.ปลายแล้ว ชอบเอาความเป็นรุ่นพี่มาวอแว เขาไม่ชอบ

“ โกหก ไม่เชื่อหรอก จะไปกับน้องอิงก็บอกมาเถอะ ” น้องอิงคือสาวสวยน้องใหม่ที่รุ่นพี่เล็งให้เป็นดาวคณะปีนี้ เห็นคุยกับกันต์อยู่ตลอด คิดว่าน้องอิงคงชอบนั่นแหละจึงเห็นชวนแต่กันต์คุย

“ อิงไหนอะ พี่มั่วแล้ว จะไปก็ขึ้นมาเร็วๆ แล้วอย่ามาร้องนะ ” กันต์ไม่รู้ว่าผู้หญิงที่มาชวนพูดบ่อยๆชื่ออิง ก็ชอบถามนั่นถามนี่ตลอดที่นั่งในห้องประชุม เขาก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้างตามที่รู้ ยิ้มให้ตามประสาคนอัธยาศัยดีแค่นั้นเอง

“ โตแล้วเถอะ จะร้องทำไม ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัว ” คนพี่ทำหน้างอใส่ เหมือนน้องงอแงของเขาเลยวะ รู้จักกันวันเดียวก็งอแงใส่กันแล้ว ก็เหมือนขมิ้นไม่พอใจก็พับหน้างอใส่กัน... แต่เขาเห็นนะว่าแอบยิ้ม

“ ตัวเท่าอกนี่โตแล้วหรอครับ งอแงอย่ากับแฟนผมเลยนะพี่เนี่ย ” กันต์แกล้งแซว เขาคุยได้หมดแต่ไม่เคยคบใคร ถามว่าร่างกายยังบริสุทธิ์อยู่ไหม? บริสุทธิ์สิเขาไม่นอนกับใครไปทั่วหรอก พ่อบอกว่ามันอันตรายเผื่อคู่แข่งส่งคนมาตัดกำลังของแก๊ง ก็เขากับซันถูกวางให้รับหน้าที่ผู้สืบทอดต่อไป ส่วนน้องชายคนเล็กน่ะหรอ? นั่งสบายๆให้พี่ชายทั้งสองเลี้ยงดู ดีเนอะ แต่ต้องระวังยิ่งกว่า ก็เจ้าตัวน่ารักเหมือนแม่ด้วย ถ้าโดนจีบพ่อคงตามยิงถึงบ้าน ก็นะ พ่อหวง

“ ถ้าพี่จีบจะเป็นไหมอะแฟน ” คนพี่ถามทีเล่นทีจริง กันต์ที่กำลังคิดเพลินๆก็เลยมองกลับไปคนพี่ที่ตัวบางกว่า อดข้าวอดน้ำหรือไงนะ? ผอมพอๆกับเพื่อนเขาที่ชอบให้พาไปดูแข่งรถเลย ไอ้นั่นมันติดเกมจนไม่กินข้าว แต่ชอบซดแป็บซี่จนจะเป็นเบาหวานแล้ว

“ ไม่เป็นหรอก คอนเซ็ปต์ของผมคือโสดแบบหล่อๆ คนหล่อของสังคมครับ :) ” ร่างสูงยิ้มแบบที่ชอบใช้อ้อนแม่ให้ไป บอกเลยว่าหล่อละมุนมาก ขมิ้นชอบบอกว่ายิ้มล่อลวง แต่คนพี่ก็ทำใจแข็งว่าออกไปทั้งที่ตาพร่าไปหมดแล้ว

“ ไม่น่ารักเลย.. ”

 

 

 

 

 

......

“ พี่กันต์มาช้า มิ้นรอตั้งนาน ” ร่างบางเพราะชอบอมข้าวงอนที่พี่ชายมารับช้า นั่งรอจนกินน้ำปั่นไปหมดแก้วแล้วเพิ่งจะมา เดี๋ยวฟ้องแม่ให้หักค่าขนมเลย!

“ เดี๋ยวพาซิ่งกลับบ้าน ไม่ถึงยี่สิบนาทีเลยเอาไหม? ” พี่ชายยักคิ้วใส่ขณะถาม กวนน้องชายนี่มันชวนอารมณ์ดีจริงๆ เมื่อกี้ก็เพิ่งจะแกล้งรุ่นพี่มา ทั้งที่บอกเขาว่าไม่มีอะไรหน้ากลัวแต่กอดเขาแน่จนแทบหายใจไม่ออกแถมเกือบร้องไห้แน่ะ หึหึ

“ ไม่เอา!! ขับดีๆเลยนะไม่งั้นน้องจะฟ้องพ่อ!! :( ” ถ้าน้องฟ้องพ่อ.. พี่คงโดนพ่อจับไปปล่อยบ่อปิรันย่าแน่เลยครับ ไม่ใช่พ่อรักลูกไม่เท่ากันนะ พ่อแค่หวงน้องมากเฉยๆ :P

 

 

 

 

 

 

..........

มาแล้วจ้าาาาาา เมื่อกี้กรี๊ดแตกเพราะพิมพ์อยู่ดีๆ แมวเราจับหนูมาได้มันเล่นโยนลอยแปะลงตรงหน้าพอดี(เรานอนพิมพ์อยู่) กรี๊ดโทรศัพท์กระเด็นเลย ไม่ได้กลัวหนูนะแค่ตกใจ ตอนลูกๆก็มาแล้ว ฝากน้องๆด้วยนะจ๊ะ เจอกันตอนหน้า :)

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น