ป้าลูกหนึ่ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บางสิ่งที่มองไม่เห็นแต่มันมีอยุู่จริง1

ชื่อตอน : บางสิ่งที่มองไม่เห็นแต่มันมีอยุู่จริง1

คำค้น : วาย ย้อนเวลา ฮาเร็ม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 619

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2562 15:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บางสิ่งที่มองไม่เห็นแต่มันมีอยุู่จริง1
แบบอักษร

ในขณะที่เจมส์กำลังนอนอย่างสบายใจเพราะวันนี้คือวันหยุดพักทุกเรื่องจริงๆในรอบปีจะมีสักกี่วันที่ได้หยุดอยู่บ้านเฉย ไม่อยากจะขยับตัวเองไปไหนจริงๆ  

ร่างกายกำยำในสภาพเปลือยเปล่านอนอยู่ในผ้าห่มที่ปิดส่วนล่างไว้หมิ่นแหม่ แอร์เย็นฉ่ำที่ทำงานอย่างเงียบๆจนกระทั้ง  

บางอย่างตกลงมากระแทกเท่านั้นหละ ร่างสูงคว้าปืนที่ซ่อนไว้ใต้หมอนกระโดดลงจากเตียงอาการขี้เกียจหรือง่วงงุนไม่มีเหลือ เพราะการทำธุรกิจและทรัพย์สมบัติที่มากมายจนเกินไปก็ทำให้ต้องระวังตัวเองสูงอยุู่  

แม้แต่เวลานอนยังต้องมีปืนซ่อนอยู่ใต้หมอนตลอดเวลา แต่ถ้าสามารถผ่านระบบรักษาความปลอดภัยที่แน่นหนามาได้ต้องฝีมือไม่ธรรมดาอย่างแ่น่นอน มือกรชับแน่นดวงตาที่เริ่มชินกับความมืดกวาดตามองอย่างระมัดระวัง  

จนกระทั้ง รู้สึกเหมือนมีใครเอาหัวไชเท้าตบหน้าเสียจริง ตาฝาดแน่ๆเป็นไปไม่ได้ เขาคงทำงานหนักไปจริงมือเลื่อนเปิดไฟที่ผนัง  

"แปะ๊ะ แป๊ะ" 

เจมส์เปิดปิดไฟสองสามรอบไอ้สิ่งที่เห็นก็ไม่มีที่ท่าว่าจะหายไป เกิดมาจนโตหมาเลียตูดไม่ถึงแล้วนี้เป็นครั้งแรกที่เจอเรื่องเหนือธรรมชาติดวงตาสีอ่อนจ้องเขม็งร่างที่อยู่บนเตียงในสภาพที่ดูไม่ดีนักเหมือนบาดเจ็บหนักชุดที่ใส่ก็ประหลาดเหมือนหลุดออกมาจาหนังสือโบราณที่กำลังฮิต เจมส์ไม่ได้กลัวและไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติด้วยตัวของเจมส์เชื่อในวิทยาศาสตร์มากกว่าอย่าลืมว่าโลกนี้มันยุค4.0แล้วเรื่องพวกนี้มันงมงาย แต่ที่อยู่ต่อหน้านี่มัน  

เจสม์เปิดประตูไปเรียกลูกน้องคนหนึ่งที่เฝ้าหน้าห้อง  

"นายเห็นอะไรในห้องฉันไหม" 

เป็นคำถามที่อยู่ก็โพล่งมาลูกน้องคนนั้นมองไปรอบๆก็ไม่มีอะไรผิดปกตินี่นา 

"ไม่มีนี้ครับนาย " 

"นายแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่บนเตียงฉัน" 

"ครับผมไม่เห็นใครนอกจาก ผ้าห่มกับเตียงครับ" 

"ช่างเถอะนายไปได้แล้ว อืมแล้วก็วันนี้ฉันไม่รับแขกที่ไหนทั้งนั้น " 

พอในห้องเหลือแค่เจมส์เอาเถอะคุยกับสิ่งที่มองไม่เห็นก็น่าตื่นเต้นดี คนที่ผ่านความเป็นความตายมานักต่อนักอะไรจะหน้ากลัวไปกว่ามนุษย์ตัวเป็นอีกเล่า ก็แค่พลังงานที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากหลอกหลอนอะนะ 

"แล้วจะเอาไงต่อดี นอนต่อหรือว่าจะไล่เจ้านั้นก่อนดีแต่จะว่าไปหน้าตาแบบนี้เหมือนจะเคยเห็นมาก่อน"  

เจมส์เก็บปืนไปแล้วมานั่งที่ขอบเตียงตรงที่เมื่อครู่ตัวเองนอนอยู่จ้องเจ้าสิ่งที่ไม่น่ามีชีวิตแล้วดูจากสภาพก่อนตายถ้าจะเจ็บหนักน่าดู จับต้องได้ไหมนะ 

"หืม!!!จับได้แฮะ"  

มือของเจมส์จับใบหน้าของร่างที่โปร่งแสงได้จริงๆด้วย อืม ของเล่นใหม่เห็นคนเดียวจับต้องได้คนเดียวเสียด้วยสนุกหละงานนี้ 

(คือเจมส์เป็นพวกที่ไม่เชื่อนะคะและค่อนข้างจะจิตแข็งมาก นางชอบของแปลกหวังว่าจะเข้าใจว่าทำไมนางดูไม่กลัวเลย) 

"แต่จะว่าไปก็หน้าตาดีทีเดียวนะเนี่ยหน้าเหมือนผู้ชายตนนั้น ใช่หน้าเหมือนผู้ชายคนนั้นที่เห็นที่โกดัง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นเพียงวิญญาณ เป็นวิญญาณที่หน้าตาดีกว่าที่คิดนะเนีี่ย" 

ตั้งแต่วันนั้นก็ลืมไม่ได้จริงอะนะ แต่ว่ามีหมอที่รักษาผีได้ไหนนะ 

ความคิดเห็น