วาฬกลิ้ง
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เปิดจองรูปเล่มนับสิบ + สปอยตอนพิเศษ

ชื่อตอน : เปิดจองรูปเล่มนับสิบ + สปอยตอนพิเศษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 23k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ค. 2562 23:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปิดจองรูปเล่มนับสิบ + สปอยตอนพิเศษ
แบบอักษร

 

 

นับสิบจะจูบ 1-2 เล่มจบ 

สั่งซื้อที่ Facebook : Deep publishing 

ราคาปก 680 บาท 

ราคารอบจอง 578 บาท 

(วันนี้-30 กรกฎาคม 2562) 

เฉพาะการสั่งซื้อผ่านเว็บไซต์ www.satapornbooks.com, line: @satapornbooks,โทรศัพท์ 02 940 3855 ต่อ 41 หรือ 63 

หนังสือใหม่เริ่มจัดส่ง 30 กรกฎาคม 2562 

แจ้งการชำระเงินภายใน 10 วัน นับจากวันที่สั่งซื้อ 

หลังจากนี้มีวางขายตามหน้าร้านหนังสือชั้นนำค่ะ 

E-book สองอาทิตย์หลังหนังสือวางแผงค่ะ (มีตอนพิเศษ) 

ตอนพิเศษมีทั้งหมด 8 ตอน 

(สปอยด้านล่างนะคะ) 

 

 

(ใครถามถึงฉากเอ็นซี มีในตอนพิเศษสองตอนนะคะ) 

 

====================================== 

 

Sp1 นับสิบกับการไล่เซฟรูปพี่จีนตอนอยู่คนละซีกโลก 5555 

ในภาพเป็นการถ่ายรูปหมู่หกคน พื้นหลังคือสวนกวางและโต๊ะประดับตัวยาว มีทั้งพ่อแม่เขา และคุณลุงคุณป้าบ้านข้างๆ แต่ว่า... คนที่สะดุดตานับสิบที่สุดกลับเป็นผู้ชายคนหนึ่งซึ่งอยู่ตรงมุมขวาล่าง 

อีกฝ่ายยิ้มกว้างจนตาหยี มือยกขึ้นชูสองนิ้ว ส่วนมืออีกข้างยังถือถาดเค้กฝอยทองน่ากิน มุมปากมีรอยครีมเลอะๆ เหมือนถูกใครสักคนแกล้งป้ายใส่ ขณะที่ยิ้มก็ดันให้แก้มกลมๆ ทั้งสองออกข้างๆ 

เขาไม่สามารถละสายตาออกจากคนคนนั้นได้ ชั่ววินาทีหนึ่งเหมือนปลายนิ้วมือและปลายเท้าชาแปลกๆ 

ไม่ต้องให้ใครบอกนับสิบก็รู้ทันทีเลยว่าคือใคร 

‘พี่จีน’ ของเขา 

ดูจากชุดที่สวมยังเป็นเสื้อนักศึกษาสีขาว หลายปีที่ไม่ได้เจอกัน หากนับตามอายุแล้ว อีกฝ่ายคงจะอยู่มหา’ลัยปีสาม 

ปกติแล้วนับสิบเป็นคนที่ไม่ใส่ใจคนรอบข้างหรือใครมากจนเกินไปนัก แต่คราวนี้เขาไม่สามารถคุมปลายนิ้วของตัวเองได้เลย ถึงได้กดเข้าไปในเฟซบุ๊คของแจ๊บ คนที่เป็นพี่ชายอีกฝ่าย 

 

====================================== 

 

 

Sp2 พี่ตั้มกับการปวดหัวทำให้เพื่อนยอมกลับไปนอนกับแฟนมันสักที 

“เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน” 

“อย่างไหน!?” ตั้มรีบขยับไปนั่งบนโซฟาตัวตรงข้ามกับเด็กตัวเองอย่างกระตือรือร้น 

“ช่วงนี้จีนไม่ยอมกลับมานอนห้องผม...” 

“...” 

“ถ้าพี่ทำให้จีนมานอนด้วยได้ ผมก็ตกลง” 

+++++++++++++++++++++++++ 

ตั้ม (ติดต่องานเบอร์ออฟฟิซ) : โคตรน่ากลัวอ่ะ 

Gene : เปล่า กูว่าน่าจะมาจากห้องไหนสักห้องมากกว่า ดูทีวีมั้ง นี่ก็เงียบไปละ 

Gene : ผีไม่มีจริงสักหน่อย 

“...” 

ให้ตาย ตั้มอยากจะวิ่งออกจากห้องนี้ไปพังประตูห้องโน้นแล้วอุ้มเพื่อนตัวเองมาโยนลงบนเตียงนับสิบให้รู้แล้วรู้รอด 

ตั้ม (ติดต่องานเบอร์ออฟฟิซ) : มีจริงไม่จริงกูก็ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าสิบมันกลัวเนี่ย 

ตั้ม (ติดต่องานเบอร์ออฟฟิซ) : บอกกูว่าอ่านหนังสือไม่รู้เรื่องแล้ว 

 

====================================== 

 

 

Sp3 คืนคริสมาสอีฟ ที่เคยปิดตอนไปนะคะ 

“เอานี่ ฉันให้” 

“...” 

นับสิบยังยืนนิ่ง ท่ามกลางความแปลกใจที่ท่วมท้นเข้ามามีความรู้สึกคันยุบยิบในใจเกิดขึ้นด้วย สุดท้ายชายหนุ่มก็ยิ้มออกมาบางๆ ต้องพยายามสุดความสามารถไม่ให้ดึงตัวอีกฝ่ายเข้ามากอดหอมแรงๆ แล้วทำแค่รับช่อดอกไม้เอาไว้ 

สายตากวาดมองทุกตารางนิ้วของร่างเล็กกว่าตรงหน้า 

จีนที่ธรรมดาก็ละสายตาลำบากอยู่แล้ว วันนี้สวมชุดสูทเต็มยศเหมือนตั้งใจจะมามอบช่อดอกไม้ให้จริงๆ ทรงผมถูกเซ็ตอย่างเป็นทางการมากกว่าทุกที กลุ่มผมนุ่มๆ ที่เคยชอบลูบชอบซุกไซ้ถูกเสยเปิดไปด้านหลัง โชว์หน้าผากกลมเกลี้ยงเล็กๆ น่ารัก ...แต่ที่น่ารักและผิดคาดที่สุดคือที่คาดผมกวางเรนเดียร์ซึ่งอยู่บนศีรษะนั่น 

ทั้งที่น่าจะไม่เข้ากัน แต่พอมาประกอบอยู่บนเนื้อตัวนั่นแล้วกลับดูเข้ากันอย่างน่าประหลาด 

“วันนี้นายหล่อมากๆ” 

คนฟังยิ้มมุมปาก “ชอบมั้ยครับ” 

 

====================================== 

 

 

 

Sp4 พี่จีนไม่ใช่คนขี้หึง 

เพราะฉะนั้น ตอนที่เจ้าของมือถือเดินกลับออกมาจากห้องน้ำเงียบๆ ในสภาพกางเกงนอนตัวหลวมตัวเดียว ก็มองเห็นคนรักตัวน้อยกำลังจ้องโทรศัพท์ตาเขม็ง มือเดี๋ยวยื่นเดี๋ยวชักกลับอยู่อย่างนั้น 

ความรู้สึกอยากแกล้งแล่นพล่านทันที 

“ทำอะไรครับ?” 

“...!” 

อีกฝ่ายสะดุ้ง มือที่ยกค้างไว้อยู่เปลี่ยนเป็นดึงสายสวิตช์เปิดโคมไฟอย่างรวดเร็ว “อะ...อะไร? ห้องมันมืด” 

“มีปัญหาอะไรกับมือถือผมรึเปล่าครับ” 

“เกี่ยวอะไรกับมือถือนาย” 

เห็นสายตาหลุกหลิกนิดหน่อยแล้วนับสิบก็ได้แต่ยิ้ม ไม่รู้ปากแข็งยังไงให้น่ารักแบบนี้ได้ “ความจริงแล้วผมยืนมองอยู่สักพักแล้ว อยากดูมือถือผมทำไมไม่บอกดีๆ ล่ะครับ ผมไม่ได้ขี้เหนียวอยู่แล้ว” 

“ฉันไม่ได้อยากดูเว้ย จะอยากดูไปทำไม มือถือนายมีอะไรรึไง” 

“นั่นสิครับ คำถามนี้ผมน่าจะเป็นคนถามมากกว่านะ” 

 

====================================== 

 

 

 

 

Sp5 เป็นเอ็นซีแบบโรลเพลย์... ไม่ใช่ นับสิบช่วยพี่จีนแต่งนิยายอีกแล้วต่างหาก 555 

“ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เดี๋ยวผมช่วยก็แล้วกัน” 

“ช่วย?” 

ช่วยอีกแล้วเหรอ หมอนี่บอกจะช่วยเรื่องนิยายทีไรไม่ใช่แบบที่คนปกติช่วยกันประจำ 

“มานั่งตรงนี้” นับสิบชี้นิ้วลงไปบนพื้นข้างๆ ตัวเอง

เห็นท่าทีแบบนั้นผมก็อ้าปากค้าง เข้าใจแล้วว่าช่วยที่ว่าคืออะไร

คิ้วขยับเข้าหากันทันที จะส่ายหน้าปฏิเสธเพราะคิดว่ามันไม่จำเป็นต้องลงทุนขนาดนั้น เขาไม่เขินแต่ผมเขินนะเว้ย ดูพิลึกจะตาย แต่ตอนที่จะถอยหลัง สมองอีกฝั่งผมกลับค้านขึ้นมาซะก่อนว่า ไม่เป็นไร ตามน้ำกับนับสิบไปก่อนก็ได้ รอดูว่าเขาจะทำยังไง เผื่อว่าผมอาจจะได้ไอเดียดีๆ กลับไปแก้ส่วนที่ยังติดอยู่

เพราะงั้นผมเลยขยับเข้าไป

แต่ยังไม่ทันนั่งลง นับสิบก็เอื้อมมือมาจับกลุ่มผมเหนือท้ายทอยของผมแล้วรั้งให้เข้าไปใกล้

“คุณตำรวจ”

“...” ผมเบิกตาแทบถลน

กูไม่ใช่ลูกน้องหรอกเหรอวะ 

“ได้อะไรไปแล้วบ้างล่ะ” นับสิบปรายตาไปที่โทรศัพท์มือถือในมือผม มืออีกข้างไล้ไปตามนิ้วผมที่กำมันไว้เบาๆ 

“เดี๋ยว นับ...” 

“ก่อนผ่านเข้าประตูที่นี่มาน่าจะรู้อยู่แล้วว่าถ้าถูกจับได้จะเป็นยังไง” 

“เอิ่ม ฉันไม่... อื้มม!” แก้มผมโดนมือหนาๆ ขยับมาบีบเอาไว้ เพราะงั้นเลยพูดต่อไม่ได้ 

ผมเงยหน้าขึ้นมอง อีกฝ่ายเองก็ก้มวงหน้าหล่อๆ ลงมาใกล้ สายตาคมจ้องมองมา ผมจ้องตอบ รู้สึกว่าใจมันเต้นตุบๆ ด้วยความหวั่นใจขึ้นมา คิดว่านับสิบจะเอื้อมมือมาจิกผมอะไรทำนองนี้ แต่สุดท้ายเขาดันก้มลงมาใช้ปากแตะปากผมเสียงดัง 

 

====================================== 

 

 

 

 

 

Sp6 แอดมินเพจเรือสิบจีนที่ออกไปเที่ยวกับเพื่อนแล้วบังเอิญเจอตัวจริงมาเดตกัน <3<3 

กุ๊บกิ๊บพยักหน้าอย่างเหม่อลอย แต่ก็ถูกส้มโอดึงให้เดินเข้าไปใกล้กว่านั้นอีก แสร้งทำเป็นมาถ่ายรูป พวกเธอรู้แล้วแหละว่านับสิบรับรู้ความเป็นไปของพวกเธอแล้ว แต่พี่จีนยังไม่รู้ 

ดังนั้นเนียนๆ ไว้ก่อนดีกว่า พี่จีนเป็นคนขี้อาย ถ้ารู้ตัวเดี๋ยวจะเก๊กให้ดูเท่มากกว่าน่ารักแล้วพวกเธอจะอดรูปสวยๆ 

“งั้นเดี๋ยวฉันถ่ายให้นายบ้าง” 

“ไม่เป็นไรครับ” 

“ไม่เอา ฉันจะถ่ายให้” 

นับสิบยิ้ม กุ๊บกิ๊บเห็นชัดเจนเลยว่านั่นคือรอยยิ้มเอ็นดู 

คนถ่ายให้พอเรียบร้อยก็มีถูกร่างเล็กกว่าขยับมาเบียดข้างๆ เพื่อจะขอดูว่าสภาพตัวเองเป็นยังไงบ้าง ปากเล็กๆ นั่นเผยอ จากนั้นก็พยักหน้าหงึกหงัก 

“ใช้ได้นี่นา” 

“งั้นให้รางวัลผมหน่อยดีมั้ย” 

 

====================================== 

 

 

 

 

 

 

Sp7 คืนวันเกิดนับสิบ ใครอยากเห็นคุณจีนเมาอีกรอบ ใครบอกคุณจีน WOT ไม่ได้ 

“เรื่องมากจัง ฉันอุตส่าห์ทำให้...” 

“ครับๆ เอาไว้เล่นกันต่อวันหลังนะครับ แก้มัดให้ผมก่อน” 

“...” คนฟังส่ายหน้าหวือ 

“จีน...” 

“ฉันจะเอาเอง” 

“...” 

วันนี้... ไม่รู้ว่าผมเสียกิริยาหลุดสีหน้าไม่เป็นตัวเองไปกี่รอบแล้ว 

ได้แต่มองคนที่ลุกขึ้น ร่างกายโงนเงนเล็กน้อยตอนเอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักแล้วหยิบเจลด้านในออกมา เรียวขาเล็กคุกเข่าอยู่เหนือตักของผม เบียดตัวลงมาใกล้เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ไม่มีแรง จะดึงเนคไทออกเพื่อรวบกอดก็ทำไม่ได้ ดูจากท่าทีจีนแล้ว หากปล่อยให้ตัวเองหลุดจากมัดตอนนี้ต้องโวยวายไม่พอใจใส่แน่ๆ 

 

 

*Sp8 เรื่องของน้องเอ๋ยที่ลงไปแล้วนะคะ 

 

====================================== 

 

ฝากนิยายเรื่องใหม่ 

(สปินออฟจากเรื่อง 10 ช่องตารางรัก) 

 

#เหนือคุณเท่ากับแฟน 

https://my.dek-d.com/Shachi/writer/view.php?id=1970151 

 

'คุณ' เป็นชื่อคน คนที่ 'ลิโป้' เกลียดและอยากอยู่เหนือกว่าทุกอย่างแต่ทำไม่สำเร็จ 

แล้วจะได้รู้ว่า... พี่โป้ ถ้าอยากอยู่เหนือมึงต้อง 'เป็นแฟน' 

 

************************* 

 

รายละเอียดอื่นๆ 

- ตอนพิเศษไม่ลงในเว็บค่ะ 

- เรื่องต่อของน้องเอ๋ย ตอนนี้ยังบอกอะไรแน่นอนไม่ได้ค่ะ แต่ว่าตามเฟซ ทวิต หรือเฟบนับสิบทิ้งไว้ มีอะไรเพิ่มเติมจะรีบมาแจ้งทันทีเลยงับ 

 

สุดท้าย ขอฝากลูกๆ ไว้เหมือนเดิมนะคะ 

เตรียมกรงให้พร้อม พาหมาป่ากับหนูแฮมเค้ากลับบ้านด้วยยยย 

 

วาฬกลิ้ง 

ความคิดเห็น