จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ต้องการคำตอบจากหัวใจ

ชื่อตอน : ต้องการคำตอบจากหัวใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 88

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ค. 2562 18:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ต้องการคำตอบจากหัวใจ
แบบอักษร

 

ไรท์ว่า..อจินไตยเป็นตัวเอกในตอนนี้มากกว่าทาลิสกระมัง..ชอบนาง

...............

อัศวินสาวแห่งอากาศมนตราทั้งสี่เข้ามาในเกาะฟองสมุทรอีกครั้ง..เกาะที่มีทั้งส่วนเหนือน้ำและใต้น้ำ..

ความเท่ห์อยู่ตรงที่..สี่สาวผุดขึ้นจากแอ่งน้ำกลางถ้ำซึ่งมีส่วนเชื่อมโยงสู่มหาสมุทรภายนอก..และเมื่อขึ้นจากน้ำ..คล้ายกับมีกลไกประหลาด..ทำให้ร่างกายของพวกนางแห้งสนิทแทบจะทันที..

การเข้าถึงความว่างของน้ำน่ามหัศจรรย์นัก..

ทาลิสขึ้นจากแอ่งน้ำ..ในขณะที่สามเจ้าหญิงซึ่งขึ้นมาก่อน..ต่างก็เข้าไปจับไม้จับมือกับสองปีศาจแห่งอนันตกาลซึ่งถูกปล่อยตัวออกมาพร้อมกับกัปตันและลูกเรือของเรือดำน้ำคนอื่น ๆ ..

ทาลิสกลับเผชิญหน้ากับใบหน้าขาวใสของเจ้าหญิงแห่งเผ่าอุทกมิต..นางอยู่ในชุดเขียวราวน้ำทะเล..เพราะเผ่าพันธุ์ของนางเป็นเผ่าของมนุษย์จากท้องทะเล...

ทาลิสเก้กังเล็กน้อย..อัมพุชาก้มหน้า..

“..ข้าคงไม่มีวาสนาได้กอดอัศวินแห่งอากาศมนตราอย่างท่านอีก..”

ทาลิสอึ้งเล็กน้อย..ก่อนจะเข้ามาจับมือนาง..

“..อัมพุชา..เธอไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายฉัน..ไม่เป็นไรหรอก..”

อัมพุชาผวาเข้ากอดทาลิส..

ถ้าหากมารยาหญิงมีหลายร้อยเล่มเกวียน..ทาลิสซึ่งเป็นหญิงเหมือนกัน..ก็ยินดีจะอยู่บนเกวียนทั้งร้อยเล่มนี้..

จะว่าไป..ทาลิสกับจินดาพิสุทธิ์หรือริต้าก็จะคล้ายกันอยู่บ้างตรงที่..เป็นคนใจอ่อนกับคนที่ตัวเองรักได้ตลอดเวลา..และไม่มีเงื่อนไขใด ๆ เสียด้วย..

“..ท่านยินดีจะช่วยเหลือเผ่าพันธุ์ของข้า..นับแต่นี้..อัมพุชาจะเป็นของท่าน..รับใช้ท่าน..ทำทุกอย่างเพื่อท่าน..”

ทาลิสผละออก..ส่ายหน้า..

“..เจอคำพวกนี้แล้ว..รู้สึกจะเจ็บตัวทุกที..”

อัมพุชายิ้มเล็กน้อย..หันไปทางแม่เฒ่าฟองสมุทรและบริวารที่มารอต้อนรับชัยชนะของอัศวินแห่งอากาศมนตราทั้งสี่พร้อมกับพูดว่า..

“.ชาวอุทกมิตทั้งหลาย..นับแต่นี้..ข้าอัมพุชาเจ้าหญิงแห่งอุทกมิต..ขอประกาศว่า..ข้าจะยินดีเป็นคนของแม่นางธวัลอร..อัศวินแห่งอากาศมนตราคนนี้..แม้จะเป็นบ่าวไพร่ก็ยินยอม..ทุกท่านโปรดเป็นพยาน..”

ทั้งแม่เฒ่าฟองสมุทร..และชาวอุทกมิตทุกคนล้วนแต่คุกเข่า..และเปล่งเสียงรับรองคำมั่นของเจ้าหญิง..

จินดาพิสุทธิ์อดเย้าแหย่ไม่ได้..

“..ทาลิส..นี่ฉันต้องฉลองมงคลสมรสให้เธอหรือเปล่าเนี่ย..”

ทาลิสส่ายหน้ากับคำหยอกล้อของเพื่อน...

เจ้าหญิงอัมพุชาฟังคำหยอกล้อก็เกรงทาลิสจะคิดเป็นอื่น..กล่าวว่า..

“..ไม่..ท่านธวัลวราง..ข้ามิได้หมายความว่า..การเป็นคนของท่านธวัลอร..จะหมายถึงการเป็นคู่ครองคนรัก..นั่นเป็นการบังคับใจกันเกินไป..ท่านธวัลอรอาจจะมิได้ชอบสตรีก็ได้..แต่ข้าหมายถึงว่า..ไม่ว่าท่านธวัลอรจะให้ข้าอยู่ในฐานะใดสำหรับนาง..ก็ย่อมทำได้เสมอแม้จะเป็นบ่าวไพร่..หรือแม้แต่จะให้ข้าเป็นเพียงนางบำเรอ..ก็ไม่ขอตัดพ้อตำหนิเพราะถือว่า..ข้าเป็นคนของนางแล้ว..”

มีเสียงแค่นหัวเราะอย่างเย็นชา..จากปากของเจ้าหญิงที่หาคำตอบไม่ได้อย่างอจินไตย..

นางปีศาจมองอะไรแตกต่างจากริต้าหรือมุกดาราอยู่แล้ว..แถมยังฉลาดสุด ๆ อีกด้วย..

นางพูดว่า..

“..ยิ่งพูดเช่นนี้..ก็เท่ากับบีบบังคับทาลิสโดยทางอ้อมนั่นแหละ..เจ้าหญิงอัมพุชา..คิดหรือว่าข้าจะไม่ล่วงรู้มารยาท่าน..แต่เอาเถิด..ท่านเพียงแต่ทำทุกอย่างเพื่อผูกมัดให้ทาลิสช่วยเหลือเผ่าพันธุ์ของท่าน..เรื่องเหล่านี้..ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยว..แล้วแต่ทาลิส..นางจะให้ข้าช่วยอันใดก็จะช่วยในฐานะสหาย..”

การกล่าววาจาเปิดโปงแบบตรงไปตรงมาเช่นนี้..จินดาพิสุทธิ์เห็นว่าจะสร้างความอึดอัดไปเปล่า ๆ..ขณะจะพูดอะไรแต่ก็เหมือนกับอจินไตยรู้อยู่แล้ว..จึงปรายตาพร้อมกับพูดว่า..

“..ริต้า..เงียบ..ฉันรู้ว่าเธอจะพูดอะไร..บอกตรงนี้เลยนะ..ฉันไม่สนใจเรื่องเผ่าเงือกอุทกมิตจะสิ้นชาติหรืออะไรทั้งนั้น..โลกนี้ก็ไม่ใช่โลกที่ฉันอยู่แต่เดิม..เรื่องราวของโลกใบนี้ก็ไม่ได้เกี่ยวกับโลกแห่งเทพอสูรหรือแคว้นสนธยาบ้านเกิด..จะยืนดูการถล่มเผ่าอุทกมิตจนล่มสลายคาตาเป็นมหรสพ..ก็ทำได้..ทั้งหมดที่ยุ่งเกี่ยวจนถึงป่านนี้ก็เป็นเพราะฉันยึดทาลิสเป็นเพื่อน..เป็นสหายคนหนึ่งที่ต้องช่วย..ขอเพียงเพื่อนเอ่ยปาก..ฉันก็จะช่วย..แต่บอกไว้ก่อนนะ..หากเพื่อนฉันต้องเจ็บปวดอีก..คงไม่สนอะไรแล้ว..”

นางเชิดหน้าแล้วก็พูดอีกว่า..

“..แล้วก็อีกเรื่อง.เราไม่ควรจะลืมกันไป..นั่นคือการจัดการกับร่างจำแลงที่เหลืออยู่ของปราชญ์ม่วงครามหรือฮัล เวสท์..ซึ่งก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเผ่าอุทกมิตโดยตรงอยู่แล้ว..”

มุกดาราอดอุทานไม่ได้..

“..ท่านพี่อจินไตย..”

“..มุกน้อย..ริต้า..เพราะเผ่าอุทกมิตไม่เคยยึดถือเราเป็นสหาย..เราไม่จำเป็นต้องเกรงอกเกรงใจพวกมัน..เพราะสหายก็ไม่ควรจะทำร้ายสหาย..เมื่อไม่วางใจ..ไม่มอบความจริงใจให้กัน..ข้าก็ไม่จำเป็นต้องใส่ใจกับพวกมัน..เพียงแต่สหายของเราคือทาลิสจิตใจอ่อนไหว..มีใจกับนางเงือกเจ้าเล่ห์..ก็ไม่ว่ากัน..ถ้าจะช่วยก็เพราะช่วยสหาย..แต่ข้าก็มีข้อจำกัดในการช่วยเหลือ..”

หากใครจะเรียกอจินไตยว่านางปีศาจ..อจินไตยก็จะยอมรับ..เพราะนางเป็นของนางอย่างนี้..

แม่เฒ่าฟองสมุทรคุกเข่า..พูดเสียงเครือ..

“..แม่นางธวัลนรี..ข้าเป็นต้นเหตุของสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด..ในชีวิตข้า..เจอกับการทรยศหักหลังและความร้ายกาจของมนุษย์บกจนไม่อาจจะวางใจผู้ใด..ขออภัยให้ข้าด้วย..และหากจะให้ข้าตายเพื่อให้ท่านวางใจช่วยเหลือพวกเรา..ก็ขอให้บอกมาได้..เสร็จภาระจากการกอบกู้บ้านเมือง..ข้าจะตายตามที่ท่านร้องขอ..”

อจินไตยตวาดเสียงลั่น..

“..ตาย..ท่านก็มีแต่ทำในสิ่งที่อ่อนแอเช่นนี้..หาได้มีความกล้าหาญอันใด..ท่านเผชิญกับการทรยศหักหลัง..ไหนเลยจะไม่นำมาเป็นบทเรียนในการคบหาสหาย..ท่านเผชิญกับความไม่จริงใจ..แต่ควรจะตอบแทนความจริงใจจากผู้อื่นด้วยความหวาดระแวงเช่นนี้หรือ..ท่านเป็นคนไร้สติปัญญา..แยกแยะไม่ออกว่าอะไรดีชั่ว..ทำดีต่อคนโฉดเขลา..แต่ทำร้ายคนที่ดีต่อท่าน..ในชีวิตจะต้องเผชิญกับสิ่งเลวร้ายอยู่ร่ำไปนั่นแหละ..”

คำด่าของอัศวินแห่งอากาศมนตราอย่างอจินไตย..ทำให้แม่เฒ่าฟองสมุทรนิ่งงัน..

อจินไตยคร้านจะด่าต่อ..แต่มุกดาราพูดขึ้นว่า..

“...ท่านยาย..เรื่องราวของการคบหาสหาย..และถูกหักหลังทำร้าย..เป็นเรื่องของบทเรียนชีวิตจริง ๆ ..ท่านคงจะเคยเผชิญกับคนที่ดีจอมปลอมกับท่านจนละเลยคนที่ตรงไปตรงมาและจริงใจ..เรื่องเช่นนี้มิได้มีแต่ท่านเพียงคนเดียว..แต่ว่ามีคนอีกหลากหลายในโลกที่เป็นเช่นนี้..ขออย่าได้เศร้าเสียใจไป..เพียงแค่ใคร่ครวญดูให้กระจ่างชัดเท่านั้น..”

จินดาพิสุทธิ์ครางออกมา..

“..อจินไตยพูดถูกนะ..คนหลายคนบอกว่า..ตัวเองเหมือนต้องสาปเพราะเจอแต่คนไม่จริงใจ..แต่ความเป็นจริงแล้ว..คนที่จริงใจมีอยู่หลากหลายมากมายแต่ไฉนถึงไม่พบเจอบ้าง..นั่นเพราะท่านยินดีจะคบหาแต่คนที่แสดงออกในแบบที่หลอกลวงท่าน..เอาอกเอาใจ..ทำให้ท่านสบายใจ..ก็เลยต้องเจอแต่คนแบบนี้..”

นางโอบบ่าอจินไตย..ยิ้มพลางพูดว่า..

“..อจินไตยเป็นคนแบบนี้..ตรงไปตรงมา..เป็นนางปีศาจที่ยินดีกล่าววาจาระคายหูแต่เป็นความจริง..แม้จะชอบดุว่าข้า..แต่ข้าก็ชมชอบนาง..รักนาง..รักจนวันตาย..”

แม่เฒ่าฟองสมุทรนิ่งไปชั่วขณะ..ก่อนจะก้มศีรษะ..

“..ข้าจะนำสิ่งที่แม่นางทั้งสามไปใคร่ครวญ..โอ..ในชีวิตข้า..คงจะพลาดโอกาสที่ดีไปมากมายเหลือเกิน..”

มุกดาราพูดขึ้นว่า..

“..ท่านยาย..เรื่องที่ท่านพี่อจินไตยว่ากล่าว..อาจจะนำไปใคร่ครวญในภายหลัง..เรื่องราวเฉพาะหน้า..ท่านควรคิดอ่านหาแผนการโดยเร็ว..”

แม่เฒ่าฟองสมุทรขณะจะว่ากล่าวอันใด..บริวารคนหนึ่งก็ก้าวเข้ามาตรงหน้า..คารวะพร้อมกับพูดว่า..

“..กองสอดแนมของเราสืบทราบมาว่า..ขณะนี้..มีการเคลื่อนไหวจากเผ่าเนแอด..เกรงว่า..เผ่าเนแอดจะช่วยเหลือพวกกบฏ..แม่เฒ่าและองค์หญิงโปรดนำข้อมูลนี้ไปใคร่ครวญด้วย..”

แม่เฒ่าฟองสมุทรขมวดคิ้ว..หันไปทางเจ้าหญิงอัมพุชา..

นางมีสีหน้าวิตก..

ทาลิสถามขึ้นว่า..

“..มีอะไรหรืออัมพุชา..”

อัมพุชาไม่ทราบจะกล่าวอะไร..แต่แม่เฒ่าฟองสมุทรพูดขึ้นว่า..

“..เผ่าเนแอดเป็นเผ่าพันธุ์มนุษย์ภูตแห่งผืนน้ำอีกเผ่าพันธุ์หนึ่ง..เป็นเผ่าที่มีแต่สตรีเพศ..พวกนางมีความประหลาดตรงที่..แม้จะมีแต่สตรี..แต่ก็สามารถรักชอบกันเอง..ตลอดจนสามารถกำเนิดบุตรกับสตรีด้วยกันได้..”

จินดาพิสุทธิ์อดร้องอุทานออกมาไม่ได้..จนกระทั่งอจินไตยต้องหันมามองสามี..ด้วยสายตาดุ ๆ ..

“..ริต้า..เธออย่าออกนอกหน้าเกินไปนัก..”อจินไตยพูด

มุกดาราหัวเราะคิก..เมื่อเห็นท่านพี่ริต้าหน้าซีดลง..

“..ปรกติ..”แม่เฒ่าฟองสมุทรพูดต่อ.. “..เผ่าเนแอดจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเผ่าอุทกมิต..หนึ่งเพราะอาจจะเป็นเผ่าที่มีจำนวนคนน้อยกว่า..สอง..เพราะเจ้าหญิงรุ้งสมุทรไอริสแห่งเนแอด..ชมชอบเจ้าหญิงอัมพุชา..เผ่าเนแอดจึงเกรงอกเกรงใจเผ่าอุทกมิตหลายส่วนอยู่..”

มาถึงตอนนี้..ก็มองไปที่ทาลิสอย่างลำบากใจ..

ทาลิสครางอือม์...ไม่ตอบอะไร..

อจินไตยกลับถามว่า..

“..ทาลิส..จะเอายังไง..ว่ามาเลย..”

ทาลิสพูดว่า..

“..การชิงอาณาจักรคืนเป็นความสำคัญอันดับแรกของเผ่าอุทกมิต..แม่เฒ่า..ท่านจัดการเรื่องการรุกโต้กลับ..ต่อให้เผ่าเนแอดจะมาเสริมกำลังให้พวกกบฎ..ก็เพียงแค่ถือเป็นปัจจัยหนึ่งที่ต้องคำนึงถึง..”

แม่เฒ่าฟองสมุทรรับคำ..ก่อนจะพูดอีกว่า..

“..หากจะให้ทุกอย่างมีความสมบูรณ์แบบ..เราต้องขับเคลื่อนเกาะฟองสมุทรออกไปรบมันจะเป็นทั้งฐานบัญชาการ..แหล่งกำลังหลัก..และอาวุธสำคัญของเรา..และการขับเคลื่อนเกาะ..ต้องใช้พลังอากาศมนตรา..”

“..เรื่องนั้นไม่เป็นปัญหา..”ทาลิสพูด..

“..ถ้าอย่างนั้น..ขอเวลาเตรียมการสักระยะ..ราวสองวัน..เราจะเคลื่อนเกาะฟองสมุทร..ไปยังอาณาจักรอุทกมิต..”แม่เฒ่ากระแทกไม้เท้ากับพื้นเกาะ.. “..ตระเตรียมไพร่พลชาวอุทกมิตที่หลงเหลือให้พร้อม..”

.........

เผ่าอุทกมิตเป็นเผ่าพันธุ์ของมนุษย์ที่ครองทะเล..ซึ่งไม่เพียงแต่จะมีอำนาจพิเศษที่มนุษย์บกปรกติไม่มี..ทั้งยังมีวิทยาการที่ก้าวล้ำไปในอีกทางหนึ่งอีกด้วย..

ภายในเกาะที่ดูเหมือนเกาะ..เอาเข้าจริง..ก็คล้ายกับเป็นวังเจ้าวังหนึ่ง..มีห้องหับหลายห้อง..มีเทคโนโลยีการควบคุมเกาะที่แม้แต่ทาลิสและคนที่มาด้วยกันที่เป็นชาวโลกปรกติบนโลกแห่งนาคาเทวะ..ยังไม่อาจจะล่วงรู้ได้..

สองวันในระหว่างเตรียมตัว..ทำให้สี่อัศวินแห่งอากาศมนตราและพรรคพวก..ได้เตรียมพร้อมไปด้วย..ศึกษาความเป็นมาของเผ่าอุทกมิต..และทำความเข้าใจเกี่ยวกับอาวุธ..กำลังพลต่าง ๆ อย่างลึกซึ้ง..

ในห้องที่มอบให้สี่อัศวินแห่งอากาศมนตราพักด้วยกัน..สองปีศาจแห่งอนันตกาลเข้ามาขลุกอยู่ด้วย..เวลานี้..ในห้องมีจอที่คล้ายจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่..และเชื่อมต่อกับระบบเครือข่ายที่มีความสมบูรณ์แบบ..สามารถเชื่อมต่อกับเครือข่ายของมนุษย์บนบกและมนุษย์ใต้ทะเลอย่างสมบูรณ์..

นี่จึงไม่แปลกที่อัมพุชาจะรู้จักธวัลอร..และเมื่อพบเห็นจากสื่อที่เผยแพร่ไปทั่วโลกของมนุษย์บนบก..นางก็ใส่ใจ..ติดตาม..พูดไปก็คล้ายแฟนคลับ..ซึ่งนานเข้า..นางก็หลงรัก..

ใครจะคิด..เจ้าหญิงแห่งเผ่าอุทกมิตจะหลงรักอัศวินแห่งอากาศมนตราคนนี้..

แพคเกจกำลังเล่นคอมพิวเตอร์ของพวกเผ่าอุทกมิต..ซึ่งใช้เพียงคำสั่งจากคำพูดก็ใช้ได้แล้ว..

“..ขอข้อมูลของเจ้าหญิงรุ้งสมุทรไอริสแห่งเผ่าเนแอด..”

ทาลิสที่เหมือนกำลังนั่งกึ่งนอนปล่อยอารมณ์ไปตามสบาย..ถึงกับสะอึก..

มุกดารากินขนมตลอดเวลา..นางหันมาทางทาลิสพร้อมกับหัวเราะ..

“..ท่านพี่..ท่านใส่ใจข้อมูลของเจ้าหญิงแห่งเผ่าเนแอดด้วยหรือ..”

จินดาพิสุทธิ์แหย่ด้วยความเป็นคนปากอยู่ไม่สุขตามเคย..

“..ทาลิสคงอยากจะรู้จักคู่แข่งบ้างหรอกน่า..”

“..ริต้า..เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง..”ทาลิสเริ่มมีสีหน้าไม่พอใจ..

“.อ้าว..”จินดาพิสุทธิ์หัวเราะ.. “..ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นสิ..เธอก็ชอบอัมพุชาไม่ใช่หรือไง..”

“..บ้า..บ้ากันใหญ่แล้ว..”ทาลิสหน้ามุ่ย..

แต่ภาพในจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเป็นรูปของหญิงสาวที่สวยสง่า..ในชุดรบของชาวเผ่ามนุษย์ทะเล..สวมเกราะและสะพายธนู..เหน็บปืนพกประหลาด..

“..โห..เป็นนักรบด้วย..ไม่ใช่ไก่กาเลยนะ..”..เสียงศศินาอุทาน..

“..สง่างาม..และแข็งแกร่งเหมือนเจ้าหญิงกัษษากรแฟนคิตตี้เลย..”จินดาพิสุทธิ์อุทาน..

มุกดารากินขนมพลางอดถามไม่ได้..

“..นางมีฝีมือทางยิงธนูด้วยหรือนี่..”

“..ถ้าอ่านจากข้อมูลนะ..ธนูของนางคงแรงกว่าขีปนาวุธ..น่ากลัวไม่ใช่น้อย..”แพคเกจพูด

“..ถ้าสู้กับอัศวินแห่งอากาศมนตรา..จะเป็นยังไงน้า..”ริต้าตัวแสบยังคงแหย่ต่อ..

ทาลิสหน้ามุ่ย..อจินไตยยังคงเป็นนางปีศาจอีก..ไม่ได้ให้กำลังใจเพื่อนเลย..

“..แถมหน้าตายังสวยมาก ๆ อีก..ทั้งสวยทั้งเก่ง..ทั้งผัวโคตร ๆ ..”

มุกดารากินขนมพลางพูดพลาง..

“..ท่านพี่อย่ารังแกท่านพี่ทาลิสเลย..ท่านพี่ทาลิสอาจจะหน้ากลมไปบ้าง..ดูไม่สง่างามเท่า..แต่หากมองในแง่ความเป็นสตรี..ก็..เอ่อ..ก็ไม่เทียบเท่า..แต่พอมองในแง่ของความน่ารัก..ก็..เอ่อ..ก็ไม่เทียบเท่าอีก..”

ยิ่งพูดก็เหมือนยิ่งซ้ำเติมท่านพี่ทาลิส..มุกดาราจึงทำเป็นขนมติดคอ..กินน้ำตัดจังหวะไป..

ทาลิสทำหน้าปลง ๆ ..

“..เขาอาจจะไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกับพวกเราก็ได้..อย่ามาหาเรื่องแกล้งกันเลยน่า..”

จินดาพิสุทธิ์สบตากับอจินไตย..สองเจ้าหญิงต่างหัวเราะในใจ..

“..สมมตินะสมมติ..อัศวินแห่งอากาศมนตราอย่างพวกเราหากจะต้องปะทะกับพวกเผ่าเนแอด..จะยังพอสู้ได้ไหม..”จินดาพิสุทธิ์ถาม.. “.ดูท่าเผ่าเนแอดจะเก่งการรบมากด้วย..เพียงแต่เสียที่กำลังพลน้อยกว่าเผ่าอุทกมิตเท่านั้น..ไม่งั้นคงเป็นเผ่าครองทะเลไปแล้ว..”

ทาลิสตอบแบบพยายามจะไม่ใส่ใจอันใด..

“..ฉันไม่ได้มีพลังแห่งอากาศมนตราเทียบเท่าพวกเธอสามคน..แต่ก็รับรองไม่แพ้ใครง่าย ๆ แน่..”

“..จริงสิ..”จินดาพิสุทธิ์อดสงสัยไม่ได้.. “..พวกเรายังไม่รู้เลยว่าเธอเป็นอัศวินแห่งอากาศมนตราได้ยังไง..”

ทาลิสขมวดคิ้ว..

“..มาอยากรู้อะไรกันตอนนี้..”

“..เธอยังไม่ได้บอกอะไรเราเลย..พวกเรารู้แค่ว่า..เธอเป็นอัศวินแห่งอากาศมนตราของภพแห่งเทพนาคาเท่านั้น..”

“..จะบอกว่า..”ทาลิสนิ่ง.. “..อัศวินแห่งอากาศมนตรา..มีต้นกำเนิดมาจากมิติแห่งภพเทพอสูรทั้งนั้น..ที่ปรากฏในภพอื่น ๆ ..ก็เป็นเพราะลูกแก้วมนตราหลุดออกไป...ที่ภพแห่งเทพนาคา..มีลูกแก้วหนึ่งลูกหลุดเข้ามาเช่นกัน..และบรรพบุรุษตระกูลฉันก็ได้มันมาและเก็บรักษาไว้..”

ทาลิสเล่าง่าย ๆ ..ซึ่งการเป็นอัศวินแห่งอากาศมนตราของนางก็ไม่มีอะไรซับซ้อนมากอยู่แล้ว..

นางเล่าต่อว่า..

“..คนของตระกูลฉันรับใช้นาคาการ์ดมาตลอด..และได้เป็นอัศวินแห่งอากาศมนตราสืบต่อกันมา..ใครตาย..พลังแห่งอากาศมนตราและแพรพรรณแห่งทางช้างเผือกก็กลายกลับเป็นลูกแก้ว..เก็บรักษารอให้ลูกหลานคนอื่น ๆ มาใช้งาน..แต่ก็ไม่ใช่ว่าใครทุกคนในตระกูลจะได้เป็นอัศวินแห่งอากาศมนตราเช่นกัน..เพราะมันไม่ได้เป็นง่าย ๆ หรอก..”

“..ก็จริงนะ..การทำจิตให้ว่างเปล่าเพื่อกระตุ้นพลังแห่งอากาศมนตรา..ไม่ใช่เรื่องง่าย..”

“..ความจริง..ตระกูลฉันไม่มีอัศวินแห่งอากาศมนตรามาระยะหนึ่งแล้ว..จนกระทั่งมาถึงฉันนี่แหละ..ฉันหาวิธีทำให้จิตว่างเปล่าเพื่อกระตุ้นพลังจนได้อากาศมนตราขั้นสูงสุดได้สำเร็จ..”

“..เธอทำยังไงหรือ..”

“.ฉันเป็นครูดนตรี..และมีความรู้เรื่องดนตรี..แปลกนะ..ตระกูลเรามีตำราอยู่เล่มหนึ่ง..ทดลองให้คนในตระกูลคอยฝึกปรือเพื่อหาความว่างของจิตและกระตุ้นพลังอากาศมนตราจากลูกแก้วให้ได้..ซึ่งมันไม่เคยมีใครทำได้ถึงสามชั่วอายุคน..แต่พอฉันเอาดนตรีที่ฉันชอบและถนัดไปผสมกับวิธีฝึก..มันกลับเข้าถึงความว่างได้อย่างสบาย ๆ ..”

ทาลิสพูดพลางต่อยหมัดไปข้างหน้า..

“..ดนตรีเหมือนเป็นทุกอย่างของฉัน..สามารถทำให้ฉันเข้าถึงวิชาอากาศมนตราขั้นสูงสุด..และเมื่อเข้าถึงจนสำเร็จวิชา..มันก็เป็นแนวทางการต่อสู้ให้ฉันด้วย..ศิลปะการต่อสู้ที่พวกเธอเห็นของฉัน..มันก็มาจากดนตรีทั้งนั้น..วิชากระบองสั้นหรือดิ้วที่ใช้..ก็ดัดแปลงมาจากวิธีการตีกลองชุด..และไม้กลองก็คือดิ้วหรือกระบองสั้นนั่นเอง..”

ทุกคนฟังแล้วก็ทึ่งเล็ก ๆ ที่ดนตรีของทาลิสจะกลับกลายมาเป็นหัวใจสำคัญของวิชาอากาศมนตราของนางได้..

แพคเกจครางอือม์..แต่ก็แอบค้นหาข้อมูลบางอย่างในคอมพิวเตอร์..

เสียงเพลงดังขึ้น..

ทาลิสชะงัก..บนจอคอมพิวเตอร์..ร่างของหญิงสาวคนหนึ่ง..เยื้องย่างไปตามจังหวะดนตรี..และร้องเพลงอย่างไพเราะ..

ทุกคนอุทานออกมา..แพคเกจอดยิ้มไม่ได้..

“..ขอโทษ..สามารถหาสิ่งนี้ในคอมพิวเตอร์ได้..”

นี่เป็นเจ้าหญิงอัมพุชา..และนี่คือภาพในงานเลี้ยงของวังอุทกมิต..ซึ่งนางรับหน้าที่เป็นคนร้องเพลงให้แขกเหรื่อทุกคนฟัง..

เสียงของอัมพุชาไพเราะขนาดนี้เลยหรือ..

แพคเกจปรับการแสดงผลเป็นสองจอ..และขึ้นข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าหญิงอัมพุชา..

“..เจ้าหญิงแห่งเผ่าอุทกมิต..บุตรีแห่งราชินีลาริสซา..ความสามารถพิเศษเกี่ยวกับดนตรีและเสียงเพลง..เสียงร้องที่หวานไพเราะเสนาะหู..”

ทุกคนครางออกมา..ในขณะที่แพคเกจปรับจอให้แสดงผลเป็นสามจอ..และขอข้อมูลเกี่ยวกับเจ้าหญิงไอริสแห่งเผ่าเนแอดเข้ามาเปรียบเทียบ..

มุกดาราหัวเราะอย่างดีใจ..

“..ใช่..เจ้าหญิงแห่งเผ่าเนแอดแม้จะเป็นสุดยอดนักรบ..แต่ก็ไม่มีความละมุนละไมในดนตรีเลยแม้แต่น้อย..ท่านพี่..ต่อให้ท่านสู้นางไม่ได้ทั้งรูปลักษณ์..บุคลิก..ความน่ารัก..ความสามีต่าง ๆ ..แต่ข้าเชื่อว่า..เจ้าหญิงอัมพุชาที่ชมชอบท่าน..ก็อาจจะสัมผัสวิญญาณดนตรีที่นางโปรดปรานในตัวท่านได้..”

พูดแบบนี้..ทำให้มีกำลังใจขึ้นเยอะ..

แต่นางปีศาจอย่างอจินไตยก็มาบั่นทอนกำลังใจเสียอย่างนั้น..

“..เพียงเรื่องเดียวคือดนตรี..ก็ทำให้ชมชอบกันได้แล้วหรือ..ช่างน่าขันนัก..”

มีเสียงบิ๊บ ๆ ..ทำให้แพคเกจอดร้องไม่ได้..

“..เฮ้ย.อะไรวะเนี่ย..”

ศศินาที่อยู่ข้าง ๆ ..หาทางแตะเพื่อให้คอมหยุดร้องจนได้..

“..มันมีแมสเสจติดต่อเข้ามาน่ะ..”

มีภาพข่าวที่ส่งต่อกันไปให้ทุกคนในอาณาจักรมนุษย์จากท้องทะเลได้รับทราบ..

“..เจ้าหญิงรุ้งสมุทรไอริส..ยินดีกับปะการังสีฟ้าที่ทางราชินีลาริสซาประทานให้..นับเป็นของหมั้นหมายสำคัญที่จะทำให้ความสัมพันธ์ของเผ่าเนแอคกับเผ่าอุทกมิตแน่นแฟ้นขึ้น..นี่เป็นการเคลื่อนไหวสำคัญของเจ็ดคาบสมุทร..ที่จะมีการแต่งงานข้ามเผ่ากันเป็นครั้งที่สามระหว่างเผ่าเนแอดและเผ่าอุทกมิตในรอบห้าร้อยปี..และในครั้งนี้..เป็นการแต่งงานสำคัญระหว่างเจ้าหญิงอัมพุชาและเจ้าหญิงไอริส..ในเร็ววันนี้จะมีการประกอบพิธีมงคลสมรสกันเพื่อจะได้เป็นปึกแผ่นกันต่อไป..”

จินดาพิสุทธิ์อุทานออกมา..

“..แย่แล้ว..ทาลิส..นี่พวกมันเล่นมุกนี้เลยหรือนี่..”

ทุกคนหันมามองทาลิสเป็นตาเดียว..

เสียงบิ๊บ ๆ อีก..

ศศินาเริ่มเชี่ยวชาญกับคอมพิวเตอร์ของชาวอุทกมิตแล้ว..

จอภาพปรากฏเป็นภาพของหญิงสาวที่ทรงอำนาจ..สวยสง่า..และเก่งกาจ..

“..เรื่องราวของเผ่าอุทกมิตเป็นอย่างไรข้าไม่ทราบ..แต่หากมีการประทานปะการังสีฟ้า..ซึ่งนี่คือธรรมเนียมของการหมั้นหมายให้ข้า..”หญิงสาวคนนั้นพูด.. “..นั่นคือ..ความหมายที่แสดงให้เห็นว่า..เจ้าหญิงอัมพุชาจะต้องเป็นคนของข้าตามบัญชาของมารดานาง..ราชินีลาริสซา...”

ทาลิสกำหมัด..และมองที่จอภาพ..

“..แมสเสจนี้..ข้าส่งมาให้คนบนเกาะฟองสมุทรรับทราบแต่เพียงนั้น..”หญิงสาวพูด.. “..ข้า..ไอริส..จะยึดมั่นตามธรรมเนียมแห่งเจ็ดคาบสมุทร..ข่าวคราวไม่สู้ดีเกี่ยวกับเจ้าหญิงอัมพุชากับอัศวินแห่งอากาศมนตรา..ที่ข้ารับรู้..มันช่างขัดแย้งกับธรรมเนียมแห่งเจ็ดคาบสมุทรนัก..”

ภาพในจอแสดงให้เห็นถึงเจ้าหญิงผู้งามสง่าชี้มาเบื้องหน้า..

“..ตามธรรมเนียมแห่งเจ็ดคาบสมุทร..หลังจากการประทานปะการังสีฟ้า..ข้าจะต้องไปรับตัวเจ้าหญิงอัมพุชาในสามวัน..เพื่อเตรียมการเข้าพิธีมงคล..และหากอัศวินแห่งอากาศมนตราที่ชื่อธวัลอรจะคิดขัดขวาง..เราอาจจะต้องรบกัน..”

ภาพหายไป..

ทาลิสนิ่งงัน..มุกดาราอดร้องไม่ได้..

“..เยี่ยงนี้จะรบก็รบ..ท่านพี่ทาลิส..ท่านไม่ต้องวิตก..ข้าจะรบกับนางเพื่อท่านเอง..ธนูข้ามมิติของข้าควรจะเหนือล้ำกว่าธนูที่ว่ามีอำนาจทำลายล้างสูงของนางหรือธนูของนางจะเหนือกว่าธนูของข้า..ก็จะได้รู้กัน..”

เด็กน้อยที่มีแต่กินกับออกกำลัง..ต่อสู้..ห้าวหาญราวเด็กผู้ชาย..ก็น่าจะมีแต่มุกดารานี่แหละ..

รบก็รบ..ไม่เคยกลัว..นี่รบเพื่อเพื่อนและความรักของเพื่อนแท้ ๆ ..

ว่าแต่..ท่านพี่ทาลิสรักอัมพุชาจริงหรือเปล่า..

มุกดารารู้สึกว่า..ตัวเองจะออกตัวแรงไปหรือไม่..ก็บอกไม่ได้..

เสียงเยือกเย็นของอจินไตยพูดขึ้นเหมือนกับสรุปทุกอย่างของการตัดสินใจของทั้งสามเจ้าหญิงและสองปีศาจแห่งอนันตกาลเสร็จสรรพ..

“..ทาลิส..ถ้าเธอรบ..พวกเราก็รบ...ทุกอย่างขึ้นกับเธอ..และฉันเชื่อว่า..ริต้า..มุกดารา..แพคเกจ..ศศินา..ก็จะคิดเหมือนฉัน..”

จินดาพิสุทธิ์ถอนหายใจ..

“..ว่าแต่..เธอคิดว่าเธอรักอัมพุชาหรือเปล่า..และรักแค่ไหน..มีความคุ้มค่าหรือไม่สำหรับเรื่องพวกนี้..”

ศศินาเห็นด้วยกับริต้าญาติผู้น้องเธอ..

“..พวกกบฎใช้การเคลื่อนไหวในนามราชินีของอาณาจักรที่พวกมันได้ควบคุมตัวอยู่..ดึงให้เป็นเรื่องการเมืองเพื่อหาทางมีเปรียบในการรบ..เรื่องทั้งหมดมันมีความละเอียดอ่อน..ประมาทไม่ได้..ต้องรอบคอบ..”

อจินไตยปรายตามองอดีตเจ้าหญิงหมาป่า..

“..ไม่เห็นต้องคิดมาก..ถ้าหากทาลิสรักอัมพุชา..ก็แค่รบ..ถ้าไม่รัก..ก็ค่อยว่ากันใหม่..”

ทาลิสพูดออกมา..

“..พวกเธออย่าเพิ่งกดดันได้ไหม..”

“..แค่ความรู้สึกของเธอ..และแค่พูดออกมา..แค่นั้นเอง..กดดันตรงไหน..”

นางปีศาจอย่างอจินไตยตบโต๊ะ..พูดขึ้นอีกว่า..

“...รักอัมพุชา..ฉันก็สนับสนุน..ไม่รัก..ก็สนับสนุน..เอาไงว่ามาตรง ๆ ..อย่าอ้อมค้อม..แล้วเรื่องอื่นช่างมัน..ความจริงจากหัวใจเธอที่เราต้องรู้เป็นอันดับแรก..สำคัญที่สุด..”

ทาลิสยังไม่ทันได้ตัดสินใจอะไร..ประตูห้องก็เปิดออก..ร่างของเจ้าหญิงอัมพุชาก็ปรากฏขึ้น..พร้อมกับแม่เฒ่าฟองสมุทร..ทั้งสองได้เห็นแมสเสจที่ส่งมาจากเจ้าหญิงไอริสแล้ว..

แต่พอเห็นท่าทีขึงขังของอจินไตย..แม่เฒ่าฟองสมุทรก็เป่าปาก..ถามว่า..

“..แม่นางธวัลนรี..ท่านคงมีความเห็นไปแล้วสินะ..ถึงเรื่องการส่งข่าวสารจากเจ้าหญิงไอริส..”

อจินไตยแค่นเสียง..แม่เฒ่าพูดขึ้นว่า..

“..ขออภัยที่ข้าจะต้องกล่าวตามตรง..เราจะมอบเจ้าหญิงอัมพุชาให้เจ้าหญิงไอริสไม่ได้..เพราะนั่นเท่ากับมอบบุคคลสำคัญของฝ่ายเราไปให้ฝ่ายกบฏนั่นเอง..”

อจินไตยแค่นเสียง..

“..เหตุผลไร้สาระสิ้นดี..ฉันแค่ถามเพื่อนของฉันว่า..จะยอมให้อัมพุชาเขาไปหรือไม่...เพียงแค่นั้น..”

“..แม่นางธวัลนรี..ท่านฟังข้า..การมอบเจ้าหญิงอัมพุชาให้..เพื่อจะให้เข้าพิธีสมรสซึ่งพวกกบฏจะอ้างราชินีลาริสซาจัดขึ้นที่วังอุทกมิต..มันก็คือการส่งคนสำคัญของทางเราไปให้พวกกบฎ..ซึ่งจะมีผลในการทำสงครามชิงอาณาจักรคืนในเวลาต่อมา..”

อจินไตยส่ายหน้า..

“..นั่นเป็นกลยุทธการรบการชิงไหวชิงพริบได้เปรียบทางกลศึกและการเมืองของท่าน..แต่ข้าไม่ได้สนใจเรื่องนั้น..ข้าสนแค่..”นางหันมาทางอัมพุชา.. “..เจ้าหญิง..เอาเพียงแค่หัวใจของท่าน..ท่านอยากจะแต่งงานกับเจ้าหญิงไอริสหรือไม่..ข้าขอฟังความรู้สึกและหัวใจในเรื่องนี้..ใช่..แค่ท่าน..ไม่เกี่ยวกับทาลิส..”

แล้วอจินไตยก็หันมาทางทาลิส..

“..เธอล่ะ..เอาไง..รักเจ้าหญิงไหม..จะปกป้องเจ้าหญิงไม่ให้เป็นของคนอื่นไหม..”

แม่เฒ่าพยายามจะอ้าปาก..แต่จินดาพิสุทธิ์ส่ายหน้า..ทำให้แม่เฒ่าต้องหุบปากทันที..

จะการเมือง..กลยุทธ..ทำสงครามบ้าบออะไร..อจินไตยไม่เคยสนใจ..

เจ้าหญิงอัมพุชาหลบสายตาเขม็งของอจินไตย..

“..ข้า..ข้า..”

“..ตะกุกตะกักทำไม..มองหน้าข้า..แล้วพูด..ท่านจะแต่งงานกับเจ้าหญิงไอริสหรือไม่..เอาความรู้สึก..ไม่เอาเรื่องอื่น..”

อัมพุชาเงยหน้าตามคำสั่ง..

จินดาพิสุทธิ์กับมุกดาราได้แต่สบตากัน..ต่างก็สื่อความหมายทางสายตาว่า..ดุชิกหาย..

แต่ทั้งสองก็ชอบความดุของอจินไตย..

และอัมพุชาก็พูดขึ้นว่า..

“..ข้าไม่ต้องการแต่งงานกับเจ้าหญิงไอริส..”

“..ก็เท่านั้นแหละ..เธอล่ะ..”อจินไตยหันมาทางทาลิส.. “.รักและอยากจะปกป้องเจ้าหญิงไม่ให้เป็นของคนอื่นหรือไม่..บอกมาตรง ๆ ..”

ทาลิสสบตาเจ้าหญิงอัมพุชา..ก่อนจะพยักหน้า..

“..พยักหน้าอะไร..พูดด้วยพูด..”อจินไตยร้อง..

“..อัมพุชา..ฉันจะไม่ให้เธอแต่งงานกับใครหน้าไหนทั้งนั้น..”ทาลิสพูดออกมาตรง ๆ ..

อจินไตยแค่นเสียง..

“..ก็แค่นั้นแหละ..โอเค..เพื่อนตัดสินใจแบบนี้..พวกเราก็เอาด้วย..”

อจินไตยกำหมัด..ลมกรรโชกวูบหนึ่ง..จนทุกคนในห้องหนาวสะท้าน..

“..ถ้าพวกเผ่าเนแอดมารับเจ้าหญิงอัมพุชา..เราก็ไม่ให้มัน..ถ้าพวกมันไม่ยอมกลับดี ๆ ..เราก็สู้กับพวกมัน..”

 

...................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น