ธันยาฟา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

30 หนูจะอยู่กับพี่ไปตลอด...

ชื่อตอน : 30 หนูจะอยู่กับพี่ไปตลอด...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.2k

ความคิดเห็น : 88

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.ค. 2562 19:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
30 หนูจะอยู่กับพี่ไปตลอด...
แบบอักษร

"รันนนนนน!!"

ตึงๆ ๆๆ ๆๆ เสียงพี่เทลวิ่งพร้อมกับตะโกนเรียกฉัน ตอนนี้ฉันทำอาหารอยู่ในครัว

"พี่จะวิ่งทำไม เดี๋ยวก็ได้เรื่องหรอก" กลัวจะล้มเข้าให้นะสิ

"นะ..หนูใส่แหวนให้พี่หรอ" ถามอะไรแปลกๆอีกแล้ว ก็อยู่กันสองคน

"ใช่ค่ะ" อยากให้ทุกคนเห็นหน้าพี่เทลตอนนี้มากๆเลย เหวอได้อีก

"ฟอดดด!! ฟอดดดด!! ทำไมน่ารักแบบนี้" นอกจากจะดึงฉันไปกอดแล้วทำไมต้องทำหน้าฟินขนาดนั้น

"จุ๊บ!! พี่ไปอาบน้ำกอนนะค่อยมากินข้าว" ฉันจุ๊บตอบไปตอนนี้พี่เทลเหมือนเด็กกำลังหัดรักเลย อาการแบบนี้ต้องเป็นฉันสิ

"วันนี้พี่รู้สึกว่าพี่ไม่มีภูมิต้านทานความน่ารักของเมียเลย จะละลายอยู่แล้ว"

"แบบนี้ก็ได้หรอคะ ฮ่าๆๆๆ รีบๆไปอาบน้ำเถอะค่ะเดี๋ยวสายเอา"

"ครับๆ จุ๊บ!!" หึหึ!! การที่เรามีความรักมันดีแบบนี้นี่เอง อดที่จะมองกลับไปช่วงก่อนจะมาเจอพี่เทลไม่ได้

.

.

เทล

"หนูไปก่อนนะ พี่ก็ช่วยงานคนอื่นบ้างนะคะ เดี๋ยวเขาจะว่าเอาได้" ใครจะกล้ามาว่าผม ลองดูสิ

"ครับ ถ้าใครว่าเต๊าะหนูบอกพวกมันไปเลยว่ามีผัวแล้ว"

"ค่ะๆ ไม่มีใครมาเต๊าะหนูหรอก พี่อย่าคิดมากสิ" คิดน้อยไปนะสิ่ไม่ว่า เมื่อวานก็มีเถอะ

หลังจากที่เดินไปส่งเมียตัวเองแล้วผมก็เดินกลับมาที่คณะตัวเอง

'พี่เทลหล่อมากเลยมึง ทำไมพี่เขาไม่มาเฝ้าพวกเราบ้างวะ'

'ใช่ เห็นแต่รุ่นพี่คนอื่น ฉันไม่เห็นกลุ่มพี่เทลสักคนเลย'

'หรือว่าพวกเขาทำหน้าที่อื่น'

'เราว่าไม่น่าใช่ วันก่อนเห็นพวกพี่เขานั่งคุยกัยอยู่หน้าคณะอยู่เลย'

ผมเดินผ่านเด็กปีหนึ่งรุ่นน้องตังเองก็ได้ยินที่พวกนั้นคุยกันหมด

ใช่ครับ ผมไม่ได้ช่วยอะไรหรอก ใครจะกล้าว่าผวกผม ในเมื่อเงินสนับสนุนของคณะก็มีแต่ของพวกผมทั้งนั้น ไม่แปลกที่พวกรุ่นพี่หรือว่ารุ่นเดียวกันจะว่า

"ไง ทำตัวเหมือนเดินพรมแดงเลยไอ้สัส" ไอ้เวฟทักผมขึ้น พวกคนแถวนั้นก็มองกลุ่มเราไม่วางตา

"แม่ง ออร่าประกายมาแต่ไกลเลยไอ้ชิบหาย" ไอ้เจพูดต่อ

"วันนี้มีอะไรดี ไหนบอกเพื่อนหน่อย ทำไมดูอารมณ์ดีผิดปกติ" ตามด้วยไอ้มิค

"แล้วปกติก็อารมณ์เสียหรอ"

"มึงยังกล้าถามอีกหรอวะไอ้เทล ถ้าปกติมึงต้องหน้างอแล้วชวนพวกกูไปแอบดูเมียแล้ว" ไอ้มิคพูดขึ้นเอือมๆ

"หรอ งั้นปะ ไปเฝ้าเมียกูกัน" ที่จริงก็อยากไปเฝ้าอยู่ ถึงน้องจะมีแหวนแล้วแต่บางคนมันไม่รู้อยู่ดีว่าน้องมีผัวแล้ว พวกนั้นอาจจะคิดว่าใส่เล่นๆก็ได้

"ไอ้เหี้ยยยยย!! กูพูดให้สำนัก" หึหึ!!

หลังจากนั้นคณะพวกผมก็เรียกรวมรุ่นน้องผมคิดไว้ว่าอีกสักพักจะไปดูรรันสักหน่อย

 

รรัน

วันนี้ฉันก็โดนรุ่นพี่แกล้งอีกเหมือนเดิม ไม่ได้แกล้งแบบเกลียดอะไรแบบนั้นนะ...หัวหน้านำทีมมาเพื่อแกล้งฉันก็คือพี่มินนี่ไง

"น้องรรันขาาาา" เสียงพี่มินนี่พูดใส่ไมค์

"...ขา" ถึงจะไม่อยากขานรับ แต่ฉันก็เมินไม่ได้ เพราะรุ่นน้องนั่งเต็มห้องอยู่นะสิ ปกติฉันทำงานเบื้องหลัง เช่นเตรียมข้าวเตียมน้ำอะไรแบบนี้ แต่วันนี้วันสุดท้ายเขาเลยให้รุ่นพี่ออกมาโชว์หน้าตาให้น้องๆดูแบบชัดๆ พร้อมกับตอบคำถามที่น้องๆถามมา

"น้องๆเขาอยากรู้ว่าพี่รรันมีแฟนหรือยัง" เสียงกรี๊ดเสียงโห่ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องทั้งเพื่อนก็ดังขึ้นทันทีที่พี่มินนี่พูดจบ

'นั้นแฟนพี่เทลนิ ที่ออกข่าว'

'น่ารักจังวะ รุ่นพี่น่ารักแบบนี้กูขยันมาเรียนเลย'

'นั้นพี่รรันแฟนพี่เทลไง'

'มึงดูตาพี่เขาสิ ตาใสๆซื่อๆนั้นมันทำให้กูอยากครอบครอง'

ตอนนี้หน้าพี่เทลลอยมาเลยค่ะ ฉันสังเกตแล้วว่าผู้หญิงส่วนมากก็คือจะรู้ว่าฉันคือแฟนพี่เทล แต่กลับกันกับผู้ชาย เพราะผู้ชายส่วนมากนั้นไม่รู้จักฉันเลยด้วยซ้ำ

"มี../ มีแล้วครับ!!" เสียงโห่เสียงกรี๊ดเสียงแซวดังขึ้นอีกครั้ง ยิ่งนั้นไม่ใช่เสียงฉันเป็นคนตอบ เสียงกรี๊ดยิ่งดังขึ้นอีกเมื่อเห็นหน้าคนที่ตอบ

'กรี๊ดดดดด พี่เทล'

'อื้อหืออออ สามีในมโนของกู'

'หล่อว่ะ กูยอมแพ้เลย'

'ถ้าแฟนพี่เขาหล่อขนาดนี้กูก็คงขอบาย'

"ได้ยินกันแล้วนะคะเด็กๆ อีกอย่างคือเจ้าที่แรงมากพี่ขอบอก" พี่มินนี่ทำเป็นกระซิบน้องๆ แต่คือพูดใส่ไมค์ไง เสียงหัวเราะก็เลยดังขึ้นอย่างพร้อมเพียงจนฉันอดจะยิ้มตามไม่ได้..แล้วพี่เทลมาได้ไงเนี้ย

.

.

หลังจากเหตุการณ์ที่พี่เทลไปเปิดตัวที่คณะฉัน พวกรุ่นน้องก็พากันพูดถึงเป็นอย่างมาก

ตอนนี้พี่เทลพาฉันมาบ้านพี่เขา เห็นว่าพ่อกับแม่อยากเจอ

"สวัสดีค่ะคุณเทลคุนรรัน ตอนนี้คุณท่านทั้งสองรออยู่ที่ห้องนั่งแล้วค่ะ" พอเดินเข้ามาในบ้านก็มีแม่บ้านยืนรอต้อนรับอยู่ก่อนแล้ว เป็นแบบนี้ประจำเวลาฉันกับพี่เทลมาบ้าน

"สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ" มาถึงก็ไหว้ท่านทั้งสองก่อนที่จะนั่ง อ๋อมีเทมก็อยู่ด้วย

"อันนี้ของแม่ให้เป็นสินสอดทองหมั้นกับหนูรรัน เจ้าเทลมันรีบ แม่เลยไม่ได้จัดงานอะไร" อ่าาาา นอกจากจะอึงกับคำพูดของแม่แล้วฉันก็พูดอะไรไม่ออกเลยต้องรับซองสีน้ำตาลนั้นมา

"อันนี้ของป๊า" พ่อท่านยื่นซองน้ำตาลเหมือนของแม่มาให้ฉัน

"ขะ..ขอบคุณค่ะ แต่ก็ไม่เห็นต้องให้หนูเลยนิ่คะ" เอาไว้ค่อยเปิดดูทีหลังละกัน

"อย่าคิดมากเลยน้องรัน สวมแหวนกันแล้วนิ หลังจากนี้ก็ดูแลกันดีๆนะ ทะเลาะอะไรก็อย่าลงไม้ลงมือ ไม่เข้าใจอะไรก็หันหน้าคุยกับเข้าใจไหม" แม่พูดเหมือนเราแต่งงานกันเลยอ่ะ

"ครับ/ค่ะ"

"เทลก็ดูแลน้องดีๆ อย่าเห็นคนอื่นดีกว่าเมียตัวเอง" แม่เลยหรอพ่อ!!

"ครับ"

พอคุยกันเสร็จฉันกับพี่เทลก็ขึ้นมาบนห้อง

"พี่ทำไมไม่บอกหนูก่อน หนูมำตัวไม่ถูกเลย อยู่ดีๆแม่ก็บอกสินสอดทองหมั้น"

"หึหึ!! ไม่เปิดดูหรอคะว่าพวกท่านให้อะไร" ทำไมต้องมีคะอ่ะ งื้ออออ เท่านี้ก็ไปไม่เป็นแล้วนะ

ฉันเปิดซองของแม่ก่อน นะ..นี้มันโฉนดที่ดินตรงคอนโดพี่เทล O.O!!

"ฮ่าๆๆๆ!! เปิดของป๊าต่อดิมีอะไร"

ฉันก็ทำตามอย่างว่าง่าย แต่ก็ต้องซ็อกอีกครั้ง เพราะนี้ก็โฉนดที่ดินเหมือนกัน.. OMG!!

"ส่วนของพี่ พี่โอนใส่บัญชีให้แล้วนะครับ" ห๊ะ!! พอได้ยินแบบนั้นฉันก็หยิบมือถือมาเปิดดู

ละ..เลขศูนย์มันจะเยอะไหนเนี้ย!!

ฉันกระโดนกอดพี่เทลทันทีที่เห็นจำนวนเงิน

"ฮึก!! ให้หนูทำไม ฮือออ!!" อยู่ๆฉันก็ร้อง ไม่ได้อยากร้องนะ แต่มันร้องเอง

"ของหมั้นไงครับ ไม่ร้องนะคนเก่ง" พี่เทลทั้งกอดทั้งปลอบฉัน

"ฮืออออ! แต่หนูไม่ได้มาเกาะพี่กิน ฮึก!!" มันเยอะเกินไปแล้ว ทั้งโฉนดที่ดินที่พ่อกับแม่ให้อีก

"หนูมาเป็นส่วนหนึ่งของพี่นะ ของพี่ก็คือของหนู เงินที่พี่ให้ก็เก็บไว้ซื้อของที่หนูอยากได้ หรือว่าจะซื้ิอกับข้าวซื้ออะไรเข้าบ้านก็ได้นิครับ"

"ฮึก!! หนูรักพี่..รันรักพี่" ทำไมฉันถึงรักเขาได้ขนาดนี้กัน รักจนไม่อยากให้เขาหนีฉันไปไหนเลย

"พี่ก็รักหนู..ถ้าหนูเรียนจบแล้วพี่จะขอหนูแต่งงานทันที ฟอดดดด!! อย่าทิ้งพี่ไปไหนนะรู้ไหมหนูต้องอยู่กับพี่"

ฉันอยากขอบคุณฟ้าดินที่ทำให้ฉันเอ้ยปากชวนผู้ชายคนนี้ไปนั่งกินข้าวด้วยวันนั้น ขอบคุณที่เขามาชอบฉัน ขอบคุณที่ตามตื้อฉันจนฉันใจอ่อน ขอบคุณที่เขาดูแลฉันเป็นอย่างดี ฉันจะไม่มีวันทิ้งหรือหักหลังผู้ชายคนนี้เด็ดขาด ฉันจะดูแลเขาจะเอาใจใส่เขาให้มากเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะทำให้เขาได้

"หนูจะอยู่กับพี่ไปตลอด...ชีวิตเลยค่ะ ถึงแม้วันไหนพี่จะไม่ต้องการหนูแล้วก็ตาม"

 

จบ

🙏🙏🙏

ขอบคุณที่อ่านจนจบ แล้วก็ขอโทษถ้าเราทำผิดอะไรไป

 

 

 

 

ความคิดเห็น