บ่ายสอง
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 24 หล่อมักนก...ตลกอึ๊บได้ (3P) NC25+++

ชื่อตอน : ตอนที่ 24 หล่อมักนก...ตลกอึ๊บได้ (3P) NC25+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2562 23:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 24 หล่อมักนก...ตลกอึ๊บได้ (3P) NC25+++
แบบอักษร

      เวลาช่วงหัวค่ำเหล่าหนุ่มสาวปีศาจทั้งหลายก็ใช้รถสามคันในการไปเยือนยังงานเกษตร โดยลีโอขับรถคันหรูให้มีอาและควีนนี่นั่ง ฟอลคอนใช้มอเตอร์ไซด์คันเก่งของตัวเองและเขาบังคับให้เซลีนมาเป็นสก๊อยให้ได้ เขายังถามเธอก่อนขึ้นรถด้วยว่า เธอจะเปลี่ยนรองเท้ามาคีบแตะสีชมพูสะท้อนแสงแทนได้ไหม ซึ่งเซลีนเมินเขาอย่างสิ้นเชิง ทางด้านโดเบอร์และอลาสกันแน่นอนว่าเมื่อหัวหน้าแก๊งซิ่งเนเวอร์ดายขับมอเตอร์ไซด์ พวกเขาก็ต้องแว้นด้วยเพื่อความยิ่งใหญ่

           งานเกษตรที่พวกปีศาจมานั้นเป็นงานไม่เล็กแต่ก็ไม่ใหญ่ เพราะคนออกร้านส่วนใหญ่เป็นเกษตรกรชาวบ้านแท้ๆ พวกเขาตั้งร้านแล้วเอาพืชผลในไร่ตัวเองมาอวดโฉมเต็มที่ ทั้งฟักทองลูกยักษ์ ผักกาดหัวใหญ่ เมื่อมีงานแบบนี้สิ่งที่จะขาดไม่ได้คือความรื่นเริง ทั้งซุ้มเล่นเกม ม้าหมุนหรือแม้แต่บูทขายขนมสายไหม และสถานที่ที่เสียงดังและคนชุกชุมมากที่สุดคือเวทีแสดงสดของนักแสดงพื้นบ้าน ดนตรีโจ๊ะแสนเร้าใจพร้อมหางเครื่องกับชุดวับๆ แวมๆ

           เหล่าปีศาจหนุ่มสาวที่ไม่เคยมาเดินอะไรแบบนี้ค่อนข้างตื่นตาตื่นใจอยู่พอสมควร ยกเว้นก็แต่แก๊งแว้นเนเวอร์ดายที่คุ้นชินดีเพราะเที่ยวงานทำนองนี้ค่อนข้างบ่อย เป้าหมายของพวกเขามุ่งตรงไปยังเวทีที่กำลังครึกครื้นเต็มไปด้วยขาแดนซ์เท้าไฟ

           “ควีนมาทางนี้” อลาสกันจูงมือควีนนี่ไปยังหน้าเวทีโดยมีโดเบอร์ตามมาติดๆ

         “ฉันไม่ชอบเสียงดังขนาดนี้” ควีนนี่มองไปรอบๆ ตัวอย่างไม่ชอบใจ

           “เต้นรำกันไง” โดเบอร์ตะโกนแข่งกับเสียงเพลงดังบาดหู เขาจับแขนเธอสองข้างแล้วแกว่งโยกไปมา โดยมีอลาสกันที่หลังลากหญิงสาวมาได้เขาก็เริ่มวาดลวดลายเด้งเอวโยกหัว เต้นคนเดียวแต่กินพื้นที่คนอื่นจนฝุ่นตลบ

           “ไม่โดนกระทืบฉันจะแปลกใจมาก” ลีโอเดินมากับมีอามองภาพปีศาจหมาเท้าไฟเด้งสะโพกตามจังหวะดนตรี กลองตึง! ทีหนึ่ง สะโพกก็กระตุกทีหนึ่ง บางครั้งก็บิดตูดไปมาดูหงึกๆ หงักๆ เหมือนไส้เดือนโดนขี้เถ้า เอาเป็นว่าแค่เขามองยังรู้สึกคันลูกตา เท้ากระตุกอยากไล่เตะคนขึ้นมาเลย

            “พี่ไปดูงานกับมีอานะ ดนตรีคณะแม่นกใหญ่ อุไรจรเล่นสนุกผมจะพาเซลีนไปเต้น” พอเจอของชอบฟอลคอนก็ลืมเลือนสิ่งที่ตั้งใจมาหาในวันนี้ทันที เขาลากเซลีนไปร่วมวงกับเพื่อนและควีนนี่อย่างรวดเร็ว

           “งั้นเราก็...” ลีโอโอบเอวมีอาก่อนจะพาเดินแยกไปอีกทาง เพราะเมื่อเห็นท่าเต้นฟอลคอนแล้ว เขารู้สึกไม่อยากนับญาติกับมันสักเท่าไหร่

           เมื่อคนมีดนตรีในหัวใจมารวมกัน ผู้คนก็หลงมัวเมาไปตามจังหวะเพลง เซลีนที่ชีวิตน่าเบื่อมาตลอดตอนนี้ก็รู้สึกสนุกขึ้นมาบ้าง เธอมองไปรอบๆ อย่างสนใจก่อนสายตาจะกวาดไปเจอคนคุ้นหน้าและคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่คนๆ นี้จะอยู่ที่นี่

           ปีศาจสาวก้าวขาวิ่งตามแผ่นหลังไวๆ ของคนๆ นั้นไปทันทีพลางตะโกนเรียก “มาเรีย!!”

           จู่ๆ เซลีนก็วิ่งพร้อมตะโกนด้วยเสียงตื่นตระหนก ฟอลคอนก็รีบวิ่งตามไปทันที หากเขาจำไม่ผิด...มาเรียเป็นชื่อหนึ่งในแม่บ้านของเซลีน และควรจะตายไปแล้ว

           กว่าโดเบอร์และอลาสกันจะรู้ว่าคนอื่นๆ ไม่อยู่แล้วก็เต้นยับไปเสียหลายเพลง เขาชวนควีนไปซื้อน้ำและเดินเล่นในงานก็ไม่เจอใคร

           “คงกลับกันหมดแล้วมั้ง” อลาสกันรูดลูกชิ้นปิ้งทีเดียวสองลูกเข้าปาก ก่อนจะตามด้วยการดูดน้ำแดงจากถุงปิดท้ายเพราะติดคอ

           “ค่อยๆ กิน” ควีนนี่ตบแผ่นหลังกว้างเบาๆ

         “แล้วเราเอาไงล่ะ” โดเบอร์ถือกระทงขนมครกในมือ แต่ดูแล้วเขากินได้เรียบร้อยกว่าอลาสกันค่อนข้างมาก

           “กลับบ้าน” ปีศาจสาวตัดสินใจเอง เพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว เธอไม่ได้ง่วงแต่ที่นี่คนเยอะเกินไป เธอจึงไม่ประทับใจเท่าไหร่

           เพราะคนอื่นไปไหนไม่รู้ ดังนั้นควีนนี่จึงต้องซ้อนมอเตอร์ไซด์ของสองแฝดกลับอย่างช่วยไม่ได้ แน่ล่ะว่าเจตนาแท้จริงคืออยากปกป้องทะนุถนอมสาวงาม พวกเขาจึงให้เธอนั่งกลางโดยมีอลาสกันขับและโดเบอร์ประกบท้าย แต่ปกป้องก็ส่วนปกป้องเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับความหื่นกามใดๆ ทั้งสิ้น

           โดเบอร์โอบเอวสาวตัวเล็กด้านหน้าปากก็อ้างว่ากลัวตก เขาวางคางไว้บนบ่าเล็กก่อนใช้จมูกโด่งๆ ซุกอยู่แถวซอกคอหอมกรุ่น

           “นายไม่ได้กลัวตก” ควีนนี่พูดเสียงนิ่งแข่งกับสายลมที่ปะทะจากการขับขี่ของอลาสกัน

           “อือ...สายลมแห่งค่ำคืนหรือจะสู้ความหื่นของพี่ อย่าหาว่างู้นงี้ เรามาป่นปี้ด้วยกันเถอะ” โดเบอร์จัดกวีหนักๆ ไปทีหนึ่ง อลาสกันที่กำลังตีโค้งถึงกับล้อปัด ป่นปี้บ้าบอคอแตกอะไร...คิดจะให้เขาวิ่งอัดเข้ากับเสาไฟฟ้าเหรอ กวีที่ดีใครเขาเลี่ยงบาลีกัน จะปี้ก็ปี้ไปเลย สาวๆ ชอบคนใจถึง

           ทั้งๆ ที่คิดว่าจะไม่ขำ สุดท้ายควีนนี่ก็ขำอีกจนได้ ฝาแฝดคู่นี้ตลกมากจนเกินไป ถึงจะมุกฮาน้อยกว่าเธอแต่ก็ถือว่าใช้ได้

           “เขาว่ากันว่าหล่อมักนก ตลกอึ๊บได้ ควีนนี่ขำแสดงว่าผมตลก ขออึ๊บทีดิ” คืนนี้โดเบอร์สำบัดสำนวนเก่งเป็นพิเศษ เขาถูปลายจมูกกับแก้มใส ส่วนมือนั้นเลื่อนจากเอวไปกอบกุมอกอวบอย่างไม่รอช้า 

อันที่จริงตอนนี้ต้องเรียกว่าหื่นขึ้นหน้าจะถูกต้องกว่า เพราะโดเบอร์ไม่สนใจสถานที่หรืออะไรทั้งนั้น เอาเป็นว่าต่อให้แหกโค้งจนคอหัก เขาก็ต้องได้จิ้มสาวงามสักทีสองที

“หื่น” ควีนนี่พูดเสียงเย็นๆ แต่ทว่าเธอก็ปล่อยให้ชายหนุ่มทำตามใจ เธอเป็นปีศาจราคะ ดังนั้นแค่อะไรมากระตุ้นนิดหน่อยมันก็ไม่ยากที่เธอจะรู้สึกหิวกระหายขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“ตื่นจนแข็งโป๊กเลยจ้ะ” โดเบอร์ยอมรับ ถึงแม้จะฟังผิดจากหื่นเป็นตื่นแต่ความหมายก็ไม่ต่างกันนักหรอก เขาขยับสะโพกถูไถเป้าแข็งตุงกับบั้นเอวเธอทางด้านหลัง

“ห้ามหนุบหนับกันอยู่ข้างหลังฉันนะ ทำอะไรลับหลังเขาเรียกว่าคบชู้” อลาสกันที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาบิดแฮนด์รถมอเตอร์ไซด์โวยวาย “เป็นชู้หนึ่งวันจู๋จะสั้นลงสามเซนไม่รู้หรือไง!”

“ชู้พ่อง!” โดเบอร์สบถ ของเขายาวอยู่ดีๆ เสือกแช่งให้หดลงได้ยังไง เรื่องแบบนี้ถือว่าเป็นอาชญากรรมเลยนะ ทั้งๆ ที่ด่าแต่ตอนนี้มือของเขาล้วงเข้าไปใต้กระโปรงของควีนนี่เรียบร้อยแล้ว

“ที่สำคัญถ้าโดนจับได้แล้วยังไม่หยุด ไข่ก็จะใหญ่เท่าใบลานเจี๊ยวเล็กเท่ารูเข็ม เป็นจู๋เปรต” อลาสกันไม่สนว่าโดนพี่ชายด่า งานนี้เขาไม่ได้มันก็ต้องไม่ได้ เกิดวันเดียวกันมีสุขก็ต้องร่วมเสพ มีทุกข์ก็ต้องตัวใครตัวมันสิ เป็นพี่ประสาอะไรทำไมไม่เข้าใจน้อง

“ฮ่าๆ” ควีนนี่หลุดขำจนน้ำตาร่วง เพราะใบหน้าไม่ค่อยแสดงความรู้สึก พอตอนนี้เธออ้าปากหัวเราะก็อดรู้สึกปวดแก้มไม่ได้จริงๆ

อลาสกันแทบระทวยเพราะเมื่อควีนนี่ขำจนตัวสั่นหน้าอกหน้าใจเธอก็มาเสียดสีกับหลังเขาตลอดเวลา ปีศาจหนุ่มจากที่ขับรถอยู่ดีๆ ก็เลี้ยวเข้ารกเข้าพงข้างทางแล้วมุ่งหน้าฝ่าทุ่งหญ้ารกไปสู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น

“ลาส! มึงจะไปไหน” โดเบอร์ยกขาชี้เด่ทั้งสองข้างเพราะหญ้ามันฟาดใส่หัวเข่าเขา ถึงแม้เขาจะใส่กางเกงขายาวก็จริงแต่เพราะเพื่อความเท่ มันจึงจำเป็นต้องมีรอยขาดช่วงหัวเข่าสำหรับเติมเต็มความเป็นแว้นบอยแก๊งเนเวอร์ดาย

อลาสกันไม่พูดไม่จา เขาขับรถพุ่งไปข้างหน้าอย่างมุ่งมั่น ก่อนจะมาจอดอยู่กลางทุ่งริมชายป่าสน ถึงแม้ที่นี่จะรกร้างแต่ทว่ายามกลางคืนกลับเห็นแสงดาวดารดาษบนท้องฟ้าอย่างชัดเจนเนื่องจากไร้แสงไฟของเมืองใหญ่ สายลมไม่แรงมากนัก แต่ก็ทำให้ยอดทิวสนต้นสูงโยกไหวตลอดเวลา

           “ทำไมไม่ไปที่บ้านล่ะ” ควีนนี่ขมวดคิ้ว เธอชอบนอนบนเตียงนิ่มๆ และตั้งใจจะกินแบบเรียบร้อยเปี่ยมไปด้วยมารยาทบนเตียงนอนนะ

           “อีกตั้งไกล” อลาสกันถอดเสื้อก่อนจะปูลงบนพื้น

           เมื่อมาถึงขั้นนี้โดเบอร์เองก็อดรู้สึกเห็นด้วยกับน้องชายไม่ได้ เขาอุ้มควีนนี่ไปวางทับเสื้อของอลาสกันที่ปูไว้เสียดิบดี

           “กลับบ้าน” ควีนนี่พูดเสียงนิ่ง เธอเป็นปีศาจผู้ดี จะกินกลางทุ่งกลางดงหญ้าได้อย่างไร

           “อืม” โดเบอร์พยักหน้าตอบรับแต่มือกลับล้วงไปใต้กระโปรงแล้วกระชากดึงกางเกงในเธอออกมา

           “ควีนนี่ไม่รู้สึกหิวเหรอ ครั้งสุดท้ายก็สองวันแล้วนะ”   อลาสกันขบเม้มใบหูเล็กของเธอ  ส่วนมือเขากำลังบีบเคล้นทรวงอกอวบเอาไว้เสียเต็มมือ

           “ไม่หิว” ปีศาจสาวปฏิเสธอย่างหนักแน่น เธออ่านหนังสือมามาก เขาว่ากันว่าความตะกละคือหนทางแห่งหายนะ

           จ๊อก!

           เสียงท้องร้องดังขึ้นทันทีที่ควีนนี่พูดจบ

           หมาแฝด “.........”

           “เสียงตดน่ะ” ควีนนี่แก้ตัว ใบหน้าที่สะท้อนแสงจันทร์ดูเหมือนจะแดงนิดๆ

           “สวยอย่างเดียวก็พอแล้ว  ทำไมต้องตลกด้วยนะ” โดเบอร์หัวเราะงอหงาย ทำไมราชินีน้ำแข็งถึงน่าเอ็นดูขนาดนี้เล่า

           “มุกอุบาทว์แบบนั้นให้พวกเราเล่นก็พอแล้ว” อลาสกันหัวเราะจนสำลักน้ำลายตัวเอง

           ควีนนี่เม้มปากแน่น เธอไม่ยอมมองสองหมาที่ลงไปนอนดิ้นเพราะขำจนเกินไปแม้แต่น้อย ที่จริงอยากจะบอกพวกเขาว่านั่นไม่ใช่มุกสักหน่อย ตอนเธอตั้งใจเล่นมุกไม่เห็นพวกเขาจะขำกันขนาดนี้          

           “น่ารักจัง”  โดเบอร์ผุดลุกมาจูบปากเธอเพราะทนความมันเขี้ยวไม่ไหว เขาบดขยี้จูบให้สมรักแถมยังดันตัวเธอจนหงายหลังนอนลงไปกับพื้น ปีศาจหนุ่มตามจูบตักตวงเธอไปแบบไม่ขาดตอน เขาสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวลิ้นเล็กๆ แล้วดูดดึงอย่างแรงเหมือนต้องการแย่งมาเป็นของตัวเอง

           อลาสกันเห็นพี่ชายชิงตัดหน้าก็เบะปาก แต่เรื่องแบบนี้ใครเร็วใครได้ สุดท้ายแล้วเขายังสามารถมุดไปใต้กระโปรงสาวงามได้สำเร็จ และด้วยเพราะกลัวจะน้อยหน้าพี่ชาย กลีบอวบเต่งตึงก็ถูกเขาจู่โจม อลาสกันใช้ทั้งปากและจมูกซุกไซ้ซอกซอน เขาใช้ฟันกัดติ่งเล็กๆ และมันคงเสียวอยู่เพราะหัวของเขาถูกน่องเธอหนีบเอาไว้อย่างแรง ขาเธอสั่นกระตุกแบบเห็นได้ชัด มันทำให้เขาได้ใจคราวนี้จึงทั้งดูดทั้งเม้มติ่งกระสันเสียวเธอไม่หยุด

           ควีนนี่สะท้านหวามไหว ร่างกายเธอถูกจุดติดง่ายๆ ยิ่งกว่าน้ำมันกับไฟเสียอีก เธอครางในลำคอเพราะรู้สึกพอใจกับสองชายหนุ่มที่ดูจะรู้ว่าทำอย่างไรเธอจึงจะอิ่มหนำและมีความสุข

           หลังได้ครอบครองกลีบปากสวยจนพอใจ โดเบอร์ก็จับเธอเปลื้องผ้าแทบทันทีทันใด แสงจันทร์ค่ำคืนนี้แม้ไม่สว่างมากนัก แต่ทว่าผิวขาวๆ ของควีนนี่ก็ยังเด่นชัดในสายตาพวกเขา

           ปีศาจหนุ่มทั้งสองเหม่อไปเล็กน้อย สารภาพตามตรงเลยว่าอันที่จริงพวกเขาก็ไม่คิดหรอกว่าจะได้เมียสวยขนาดนี้ ตอนนั้นเขาเห็นพ่ออีธานของฟอลคอนก็คิดว่าคนๆ นี้สวยจังจะขอให้มาเป้นเมียพวกเขาได้ไหม แต่พอฟอลคอนแนะนำว่าคือพ่อ พวกเขาเลยล้มเลิกไป มาถึงตรงนี้พวกเขาก็รู้สึกว่าพ่ออีธานเกิดมาก็ไม่เสียเปล่าถึงได้สร้างลูกสาวที่สวยขนาดนี้ออกมาได้ ไว้วันหน้าหลังจากพ่ออีธานกลับมาจากเที่ยว พวกเขาจะเอาทองคำเปลวไปแปะเพื่อบูชาเสียหน่อย

           “นายน้ำลายยืด” ควีนนี่ลุกขึ้นนั่งพร้อมใช้มือข้างหนึ่งปิดหน้าอกอะร้าอร่ามของตนเองเอาไว้ เธอชี้นิ้วไปยังมุมปากอลาสกันที่น้ำลายกำลังหยดติ๋งๆ

           “อือๆ” อลาสกันสูดน้ำลายพลางพยักหน้ารัวๆ ยอมรับ เขารีบปลดตะขอกางเกงตัวเองแล้วควักลำเอ็นแข็งขึงออกมา เขาทนไม่ไหวจริงๆ กลิ่นเธอหอมเกินไป ร่างกายเธอเย้ายวนเกินไป หน้าตาก็ดึงดูดเกินไป ปีศาจราคะที่เป็นแบบนี้ช่างไม่ยุติธรรมต่อคนอื่นจริงๆ

           ปีศาจหนุ่มพลิกตัวลงไปนอนหงาย ส่วนโดเบอร์ก็จับให้ควีนนี้ขึ้นไปนั่งคร่อมน้องชาย

           ควีนนี่รู้ว่าคนพวกนี้ต้องการอะไรซึ่งเธอก็ไม่ได้กระมิดกระเมี้ยนอิดออด เธอเอามือจับความใหญ่โตของแท่งร้อนให้ตั้งตรง ก่อนจะกดจ่อปลายป้านกับปากทางฉ่ำ

           “อือ...” เธอกัดปากเมื่อเริ่มกดตัวลงเพื่อรับความใหญ่โตที่กำลังชำแรกเข้ามา

           “ซี้ดดดด!!” อลาสกันสูดปากยาวๆ เพราะยิ่งความนุ่มแน่นครอบงำกลืนกินเข้าไปเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเสียวจนขนลุกเกรียว

           โดเบอร์มองภาพควีนนี่กับอลาสกันตรงหน้าถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ เขารีบถอดกางเกงโดยเหลือเพียงแค่เสื้อไว้ ก่อนจะซ้อนเข้าทางด้านหลังควีนนี่พร้อมดันเธอให้เอนไปซบอกอลาสกัน

           ชายหนุ่มไม่พูดพร่ำทำเพลงเลยด้วยซ้ำขณะที่พยายามดันปลายป้านของเอ็นลำเขื่องเข้าไปในรูฉ่ำน้ำที่ยังมีของน้องชายจุกคาอยู่เต็มพื้นที่

           “ป้ายหน้าสิ ที่เต็มแล้ว” อลาสกันโวยวายเพราะเขาเห็นควีนนี่หน้าบิดเบี้ยว เธอคงเจ็บแต่ไม่ยอมร้องออกมา

           “ชิดในหน่อยสิ เรามีกันสองคนพี่น้องนะ แม่สอนว่าให้แบ่งปันกันด้วยความรัก” โดเบอร์ไม่ยอม แต่ก็ยอมถอยเพราะมันเข้าไม่ได้จริงๆ ชายหนุ่มจึงตั้งใจจะเล้าโลมเธออีกสักนิดแล้วค่อยเสียบทีเผลอ เอาให้เพ้อกันไปข้าง

           “ฉันรักนาย แต่รักควีนมากกว่า ถอยไปไอ้ชู้จู๋สามเซน” อลาสกันแยกเขี้ยวพลางกอดหญิงสาวที่นอนอยู่บนตัวด้วยความหวงแหน

           ควีนนี่ถอนใจเฮือกใหญ่เมื่อโดเบอร์ยอมถอย แม้การกระทำของโดเบอร์จะตื่นเต้นเร้าใจ แต่ทว่ามันก็เจ็บอยู่จริงๆ นั่นแหละ

           “ควีน...” โดเบอร์เรียกหญิงสาวผู้ตัดสินชะตาว่าเขาจะได้ร่วมระเบิดน้ำรักสาบานกับน้องชายไหมเสียงอ่อย เขาอยากลองทำแบบนี้มานานแล้ว ใช่ว่าเขาจะซาดิสม์จนเคยตัวเสียเมื่อไหร่

           “รออีกสักพักอาจจะได้” ควีนนี่ตอบออกไปในสุด

           โดเบอร์แล้วอลาสกันชะงักอึ้ง ดีใจจนหูกระดิก ‘ยอมด้วยโว้ย’

           เพราะควีนนี่ยอมถึงขั้นนี้ ยังไงวันนี้สองหมาก็ต้องชิดในมุ่งสู่เส้นทางเดียวกันให้ได้...แค่คิดว่าพวกเขาจะเสียดสีครูดตัวตนในร่างเธอไปพร้อมๆ กันทั้งคู่ก็เหมือนจะอดทนรอคอยแทบไม่ไหว

ความคิดเห็น