รัศมีสีทองอักษร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Epiosde 24 แพ้ท้องแทนเมีย(NC+)

ชื่อตอน : Epiosde 24 แพ้ท้องแทนเมีย(NC+)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 26.5k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2562 20:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Epiosde 24 แพ้ท้องแทนเมีย(NC+)
แบบอักษร

[พี่มาร์ค]

 

 "วันนี้ฉันจะเอาแรงๆกับเธอ"

ผมผลักเธอนอนแบนราบลงไปกับเตียงนุ่มพลางกระโจนเข้าหา ยิ่งเธอดิ้นผมยิ่งมีอารมณ์อยากมากขึ้นเท่านั้น พลางจัดการถอดเสื้อผ้าของเธอกับผมได้ไม่นาน

 "อย่าดิ้นแรงสิเมีย ยิ่งดิ้นยิ่งมีอารมณ์มากขึ้นนะรู้ไหม ฟอด~ทำไมตัวหอมจัง" กลิ่นหอมอ่อนๆของกายสาวทำให้น้องชายตื่น

 "ฉันเกลียดนาย ฮือๆ" น้ำตาใสอาบแก้มทำให้ใจอ่อนยวบ แต่ต้องทำตามอารมณ์ปรารถนาที่ลุกโชน ยากจะหักห้ามใจ

 "แต่ฉันรักเธอ ให้อภัยกับฉันนะคนดี" ผมก้มลงไปครอบครองยอดปทุมถันที่ยังเต่งตึง พลางสกิดต่อมอารมณ์เร้าใจแก่เธอได้ดี

 "อ่าา..." ยังไม่พอ มือเลื่อนหยุดตรงที่กายสาว วนเวียนบริเวณนั้น

 "สวย~" เหมือนต้องมนต์สะกด ใช้นิ้วแหย่เข้าไปข้างใน

 "อู๊ย" ขนาดนิ้วยังตอดรัดแน่นขนาดนี้ เจ้ามังกรของผมคงตอดรัดแน่นกว่านี้ แค่คิดก็ปวดหนึบไปหมด

 "ฮือๆ ฉันกลัว😢" เธอเห็นเจ้ามังกรที่ชี้โด่พร้อมออกรบศึกรักเต็มที่ กำลังถูไถบนโพรงสวาท

 "ไม่ต้องกลัว ฉันจะทำเบาๆ" ผมพรมจูบซับน้ำตาให้เหือดแห้งไปพลางดันตัวตนเข้ามาพรวดเดียวและลึก กลัวเธอจะเจ็บ

 "อื้อ~" เราสองคนจูบแลกลิ้นอย่างเมามันส์ ข้างล่างก็ขยับสะโพกทำหน้าที่ของมันต่อ

พั่บ พั่บ พั่บ

 "อ่าส์ ซี้ด" เธอขึ้นสวรรค์ไม่รอผมเลย ทางนี้ก็กระแทกอัดเข้าไปอย่างเร็วถี่เรื่อยๆก่อนจะถึงปลายทางตามเธอไปติดๆ ยังคงแช่ตัวตนเอาไว้

 "อื้ม พะ...พอได้แล้ว" เธอห้าม เมื่อผมเริ่มขยับสะโพกอีกรอบ คืนนี้ทั้งคืน

 "ฉันจะเอาจนเธอลุกไม่ขึ้น"

ตั่บ ตั่บ ตั่บ!

รับรองว่าคืนนี้อาจจะได้เพิ่มมาอีกหนึ่ง

 

8โมงเช้า⏰

 

ผมตื่นก่อนเธอด้วยสีหน้าสดชื่นเพราะได้กินเมียมาทั้งคืน เธอคงจะเพลียน่าดู เป็นเพราะผมกวนทั้งคืนไม่ได้หลับไม่ได้นอน แต่ทำไมตอนนี้เริ่มจะไม่ดีซะแล้ว😖

พรึ่บ!

 

 "โอ้ก อ้วก อ้าก"

 

 

[ยูกิ]

 

 "อื้ม~~ ใครเป็นอะไร" เราลืมตาตื่นมาพอได้ยินเสียงอาเจียนก็รู้ว่าใคร คนที่กวนเราทั้งคืนไม่ให้หลับนอน

 "หรือว่าเขาจะแพ้ท้องแทนเรา" เราพอได้ยินคนเขาพูดกันว่าสามีที่แพ้ท้องแทนภรรยาได้ต้องรักภรรยาเอามากๆ เราก็ไม่อยากจะเชื่อจนมาเห็นกับตาตัวเอง

 "นี่ไหวหรือเปล่า ไปหาหมอไหม?" เราพยุงคนตัวโตที่หมดเรี่ยวหมดแรงมานั่งพักพลางส่งยาดมให้พอหายอาการวิงเวียน

 "พี่ไม่รู้เป็นอะไร น้องต้องอยู่ดูแลพี่นะ" พี่มาร์คซบอิงไหล่พร้อมสูดดมกลิ่นกายสาวทำให้อาการวิงเวียนหายปลิดทิ้ง

 "ค่ะ ยูกิจะดูแลพี่มาร์คเอง" หลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้เราเห็น และตัดสินใจมองเห็นผู้ชายคนนี้

 "ให้อภัยพี่แล้วงั้นเหรอ"

 "ยูกิให้อภัยพี่แล้วค่ะ"

 "จริงเหรอ ขอบคุณนะที่ให้โอกาสคนเลวๆอย่างพี่" เขาจูบเราเน้นหนักอย่างคิดถึงจับหัวใจ เราก็คิดถึงจูบของเขาและอกอุ่นๆน่ากอด ลูกไม่โกรธแม่หรอกนะที่แม่ยอมใจอ่อนอภัยให้พ่อของลูก

 "แต่มีข้อแม้"

 "ข้อแม้อะไรเหรอ บอกมาได้เลย"

 "พี่มาร์คต้องห้ามขัดใจน้อง ห้ามทำให้ยูกิเสียใจด้วย สัญญาได้ไหม"

 "ไม่สัญญาแต่พี่จะทำให้เห็นว่าพี่จะไม่ยอมให้ยูกิต้องมาเสียใจเพราะพี่อีก"

 "อึกๆ😢"

 "ร้องไห้ทำไม พี่พูดอะไรผิดไป" เขาหน้าซีดมาก ใจหล่นกระตุกวูบเมื่อเห็นเราร้องไห้กระซิกๆ

 "เปล่า แค่ดีใจไม่คิดว่ามันจะมีวันนี้ วันที่เราสามคนอยู่พร้อมกัน พ่อแม่กับลูก" เราจับมือสากมาวางบนหน้าท้องแบนราบให้รู้ว่ามีอีกหนึ่งชีวิตอยู่ในนี้ น้ำตาลูกผู้ชายของเขาไหลพรากด้วยความสุขล้น

 "ลูกพ่อ พ่อรักหนูและแม่มากที่สุดเลยนะรู้ไหม"

 "แม่ก็รักพ่อของลูกเช่นกัน" เรายิ้มอย่างมีความสุข จากนี้ไปคงไม่มีอะไรมาขัดขวางความรักเราได้อีก

 

✂✂✂✂✂✂✂✂

เสริ์ฟบิงซูไปพลางๆก่อนน้า

 

ความคิดเห็น