divitino-family

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

章二十一 (แก้คำผิด)

ชื่อตอน : 章二十一 (แก้คำผิด)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2562 23:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
章二十一 (แก้คำผิด)
แบบอักษร

ดองจนเกลือขึ้นละ อัพเถอะ (ตอนนี้ฉันว่าฉันแก้คำผิดหมดแล้วนะ ทำไมมันไม่บันทึก?)

 

 

章二十一

ณ สวรรค์ชั้นฟ้าที่ตามซุ่มประตูต่างตกแต่งประดับประดาไปด้วยผ้าสีแดงสดที่ถูกจัดเป็นช่ออย่างสวยงาม

พิธีแต่งงานจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และสมเกียรติ เหล่าแขกมากมายต่างมาเพื่อแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวที่บัดนี้กำลังรอเวลาให้ถึงฤกษ์เพื่อเคลื่อนขบวนรับเจ้าสวยตามประเพณี

จูเชวี่ยในชุดแต่งงานสีแดงสดที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง กุมมือตัวเองแน่นด้วยอาการเกร็งเล็กน้อย

"นี้จูเชวี่ยได้เวลาแล้วนะขึ้นเกี้ยวเถอะ" ไป๋หู่ที่ตอนนี้เป็นแม่สื่อจำเป็นมาส่งเจ้าสาวขึ้นเกี้ยว

จูเชวี่ยหายใจเข้าลึกๆอีกครั้งก่อนจะยืนมือให้กับไป๋หู่เพื่อจะได้ก้าวขึ้นเกี้ยวได้อย่างถนัดเพราะตอนนี้ใบหน้าของนางถูกปิดบังด้วยผ้าสีแดงปักลวดลายงดงามปราณีต

"ไป๋หู่ข้าตื่นเต้นยิ่ง" นางพูดพร้อมกุมมือไป๋หู่แน่นขณะที่เกี้ยวกับลังเดินทางไปยังบ้านเจ้าบ่าว หรือก็คือขึ้นไปบนสวรรค์นั่นเอง สัตว์หรือนักดนตรีที่ใช้นำขบวนและคนหามเกี้ยวล้วนเป็นคนจากสวรรค์ทั้งสิ้นจึงไม่มีปัญหาใดๆที่นางจะอยู่เตรียมตัวที่จวนในป่สแสงจันทร์ของนาง

"แรกๆก็เช่นนี้ เดี๋ยวก็ชิน" ไป๋หู่ตบลงที่หลังมือจูเชวี่ยเบาๆคล้ายให้กำลังใจ

เมื่อมาถึงซุ่มประตูที่มีเจ้าบ่าวอย่างหวงหลงรอคอยการมาของนางอยู่นั้นก็จัดแจงทำพิธีโดยการประคองเจ้าสาวส่งถึงมือเจ้าบ่าวที่รอรับเพื่อจะเดินไปยังแท่งพิธี จะได้ทำการกราบไหว้ก่อนจะส่งตัวเจ้าสาวเข้าหอ

"เจ้าบ่าวเจ้าสาวคำนับบิดามารดา" ผู้ทำพิธีประกาศบอกก่อนที่จูเชวี่ยและหวงหลงจะหันไปคำนับองค์เง็กเซียนและองค์หวงโฮ่ว

"เจ้าบ่าวเจ้าสาวคำนับซึ่งกันและกัน" หวงหลงและจูเชวี่ยหันมาคำนับซึ่งกันและกัน

"เจ้าบ่าวเจ้าสาวคำนับฟ้าดิน" ก่อนจะจบด้วยการคำนับฟ้าดินเป็นอันเสร็จพิธี

"ส่งตัวเจ้าสาวเข้าห้องหอ ขอเชิญเจ้าบ่าวร่วมดื่มสุรากับแขก" จูเชวี่ยโดนพาตัวไปรอที่ห้องหอ ส่วนหวงหลงถูกลากไปรับสุรากับแขกมากมายแทน

 

เวลาร่วงเลยไปเรื่อยๆ จูเชวี่ยที่นั่งนิ่งไม่ไหวติงเฝ้ารอคอยอย่างใจเย็น จนได้ยินเสียงประตูที่ถูกเปิดออกพร้อมผ้าคุมก็ถูกเปิดขึ้นเผยดวงหน้าที่ประทิปผิวด้วยสีแดงรวมถึงริมฝีปากที่แต่งชาดสีแดงสดดูยั่วยวนจนแถบอดใจไม่อยู่

"เอ่อ หวงหลง ดื่มสุรามงคลกับอาหารมงคลพวกนั้นก่อนดีหรือไม่" นางเอ่ยก่อนจะลุกจากเตียงไปยังโต๊ะที่มีอาหารมากมายและกาสุรามงคลตั้งอยู่ นางรินใส่จอกก่อนจะยืนให้หวงหลง หวงหลงรับมาก่อนจะคล้องแขนดื่มสุราตามประเพณี เมื่อดื่มสุราเสร็จ ทานของมงคลเสร็จ ก็ถึงเวลาร่วมหอของบ่าวสาว

"เอ๊ะ ทำไมข้ารู้สึกร้อนๆเล่า" จูเชวี่ยที่คลายสาบเสื้อเอ่ยออกมาเมื่อจู่ๆร่างกายก็ร้อนขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ

"ท่านไม่รู้หรือว่าในสุรามียาปลุกกำหนัด" หวงหลงตอบราวกับเป็นเรื่องปกติดูไม่ทุกข์ไม่ร้อนใดๆ

"ยาปลุกกำหนัด!" นางร้องลั่นพร้อมร่างกายที่ร้อนขึ้นเรื่อยๆ

"อืม หวงหลงข้าร้อนเหลือเกิน" จูเชวี่ยที่เอนตัวลงนอนบิดกายเร้าจนชุดสีแดงหลุดหลุยช่างเป็นภาพที่น่ามอง

"ท่านต้องการให้ช่วยหรือไม่ท่านน้า" หวงหลงเลียริมฝีปากอย่างนึกกระหายเมื่อเห็นท่าทีของจูเชวี่ยบิดเร้าเช่นนี้

"ดียิ่ง ช่วยข้า ถอยชุดพวกนี้ออกทีร้อน" จูเชวี่ยดึงทึ่งเสื้อผ้าจนเผยผิวขาวๆพร้อมเนินอกงดงามคู่นั้น

หวงหลงไม่รีรอถอดอาภรณ์ของตนก่อนจะก้าวขึ้นเตียงช่วยถอดอาภรณ์และเครื่องประดับให้นางอย่างรวดเร็วจนบัดนี้ทั้งคู่ต่างเปลืองเปล่า

หวงหลงบดจูบอย่างร้อนแรงโดยได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดี ฝ่ามือหนาลูบไล้บีบเค้นอกใหญ่ล้นมืออย่างสนุก ก่อนจะเลื่อนใบหน้ามาที่ซอกคอขาวขบกัดจนเกิดรอยรักสีกุหลาบหลายแห่ง เลื่อนลงมายังดอกบัวคู่สวยที่มียอดประทุมถัดสีหวานไม่รอช้าหวงหลงครอบครองมันด้วยปากก่อนจะดูดดึงจนจูเชวี่ยเสียวซ่านกำผ้าปูสีแดงจนยับไปหมด

มือหนาลากผ่านหน้าท้องแบนราบไปยังเนินเนื้อสาวก่อนจะชำแรงกีดไปตามรอยแยกของปากทางสู่ถ้ำสวรรค์ที่รอคอยการปรนเปรอจากเขาอยู่ เมื่อแทรกนิ้วเข้าไปสำรวจเพื่อเตรียมความพร้อมให้กับนางก่อนจะขยับเข้าออกจนได้ยินเสียงครางหวานแววมาอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะค่อยๆเพิ่มนิ้วเป็นสองและสาม ก่อนที่จะนำออกเตรียมส่งสิ่งที่ใหญ่กล่าวเข้าไปแทน

จูเชวี่ยที่หอบหายใจจากการเสร็จสมไปครั้งหนึ่ง ก็ต้องร้อนครางออกมาอย่างรัญจวนเมื่อแท่งหยกอุ่นร้อนแทรกเข้ามาสู่กายนางในครั้งเดียว แม้จะเจ็บแต่สักพักก็มีความรัญจวนเข้ามาแทนที่

เมื่อหวงหลงแน่ใจว่าจูเชวี่ยไม่เจ็บแล้วจึงเริ่มขยับอย่างช้าๆ ก่อนจะเร่งเป็นเร็วในที่สุด เสียงครวญครางดังลั่นจนสาวใช้หน้าประตูต่างหน้าแดงซ่านด้วยความเขิลอาย

"หวงหลง อ๊ะ ข้าไม่ไหวแล้ว" จูเชวี่ยกล่าวก่อนจะวีดร้องเสร็จสมรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้

เมื่อเห็นนางเสร็จสมไปแล้วหวงหลงจึงเร่งจังหวะก่อนจะอัดน้ำแห่งชีวิตเข้าสู่ถ้ำสวรรค์ทุกหยาดหยด ก่อนจะล้มลงนอนข้างๆนางพร้อมดึงนางเข้าสู่อ้อมกอดเข้าสู่นิทราในเช้าวันที่เจ็ด

หึ คืนเข้าหอมีค่ากว่าทองพันชั่ง หากท่านไม่มีบุตรให้ข้า ข้าคงไร้น้ำยาเกินไปแล้ว

เมื่อเข้าหอกันถึง7วัน7คืนมิหยุดพัก ข้าวน้ำมิได้แตะต้อง มีเพียงกามารมณ์จากยาปลุกกำหนัดชนิดแรงที่ได้รับในคืนเข้าหอเท่านั้น ที่ขับเคลื่อนให้ทั้งสองร่วมหอกันยาวนานขนาดนี้

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น