ใจดินสอ
email-icon facebook-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

EP.24 ลูกสาว & หลานชาย

ชื่อตอน : EP.24 ลูกสาว & หลานชาย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.1k

ความคิดเห็น : 80

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ค. 2562 09:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.24 ลูกสาว & หลานชาย
แบบอักษร

เดือนหนาว... 

" นั่นเสื้อผ้าของพ่อหนาวนิ " 

ฉันหันไปทักไวน์ที่เดินเข้ามาแต่ยังเอามือปิดเป้ากางเกงเอาไว้ 

 

" ปกติเวลาไวน์มาที่นี่ก็ใส่เสื้อผ้าลุงอะ " 

ไวน์ตอบแต่ก็ยังคงเอามือปิดเป้ากางเกงไว้อยู่อีก เห็นแล้วหงุดหงิดจริงๆ 

 

" แล้วนั่นปิดไว้ทำไม " 

ฉันถามพลางบุ้ยปากไปที่มือของไวน์ที่กุมเป้ากางเกงเอาไว้อยู่ 

 

" หนาวมองหน้าไวน์ดิ มองกะปู๋เค้าอยู่ได้ เค้าเสียหายนะ " 

เกลียดมาก 

 

" ทะลึ่ง " 

ฉันว่ายิ้มๆก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวเพื่อรอพ่อกับแม่โดยมีไวน์เดินกุมเป้าตามหลังมา รู้งี้ตัดทิ้งตั้งแต่อยู่หน้าห้องน้ำก็ดี 

 

" ก็ไวน์ไม่ได้ใส่เกงลิงนิ ที่ใส่มาก็ปั่นอยู่ " 

ไวน์หน้ายู่หันมาพูดกับฉันก่อนจะเลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างๆ 

 

" แล้วจะกุมให้คนอื่นสงสัยทำไมห๊ะ " 

ฉันหันไปถามแต่พอเห็นหน้าแล้วก็อดเม้มปากกลั้นขำไว้ไม่ได้ 

 

" ก็ถ้าเมื่อกี้ไม่กุมไว้เดี๋ยวมันก็ชี้หน้าหนาวอีกอะดิ " 

 

" ทุเรศ " 

 

" ไม่ได้ทุเรศก็เวลาอาบน้ำเสร็จใหม่ๆมันชอบชี้อะ " 

ยังจะเถียงอีก 

 

" หนาวไม่คุยเรื่องนี้แล้ว ต่อไปไวน์ตอบหนาวมาเลยนะว่ามาอยู่ที่บ้านหนาวได้ยังไง " 

ฉันถามพลางหันไปจ้องหน้าแบบจริงจัง 

 

" นี่บ้านหนาวหรอ " 

ไวน์ทำหน้าเหมือนคิดอะไรบางอย่างก่อนจะหันมาหาฉัน 

 

" ก็ใช่น่ะสิ ทีนี้ไวน์ก็ตอบหนาวมาได้แล้วนะว่ามาที่นี่ทำไม มาอยู่ที่บ้านหนาวได้ยังไง " 

 

" ก็นี่บ้านลุงกับป้าไวน์ไง ลุงหมอธันวาเป็นเพื่อนกับพ่อไวน์ " 

ไวน์หันมาตอบฉันก็คิดภาพตาม 

 

" แล้วหนาวเป็นลูกสาวลุงหมอธันวาหรอ " 

 

" ก็ใช่น่ะสิ ถ้าไม่ใช่จะคิดว่าหนาวเป็นใครล่ะถึงมาอยู่ที่นี่ได้ " 

 

" ก็เป็นเมียน้อย...ลุง / หยุดเลยนะ!! " 

ฉันตีไหล่ไวน์ไปก่อนที่เขาก็พูดต่อ คนบ้าอะไรจะมาเป็นเมียน้อย 

 

" แล้วตอนที่หนาวเจอไวน์ครั้งแรกหนาวคิดว่าไวน์เป็นใครล่ะ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ " 

ตอนนั้นฉันก็คิดว่าเขาเป็นชู้กับแม่น่ะสิ 

 

" อย่าบอกนะว่าหนาวคิดว่าไวน์กับป้าฟาเป็น... / พอแล้วๆ หายกันก็ได้ " 

ฉันว่า 

 

" แล้วไวน์เข้าบ้านหนาวได้ไงอะ " 

 

" อ๋อ ไวน์มีกุญน่ะเป็นพวงเลย ป้าฟาให้ไว้ " 

เริ่ดมากแม่ฉัน 

 

" แล้วกับข้าวนี่... " 

ฉันชี้กับข้าวที่วางเรียงรายอยู่บนโต๊ะก่อนจะหันไปหาไวน์ที่ตอนนี้นั่งกอดอกยกยิ้มภูมิใจอยู่ 

 

" ฝีมือว่าที่สามีของหนาวไง ไวน์เอง " 

ไวน์ว่าพลางเลิกคิ้วยิ้มๆให้ฉัน บ้านนายน่ะสิว่าที่สามงสามีอะไรกัน 

 

" ไวน์ทำกับข้าวเป็นหรอ " 

 

" อื้มเป็นสิ งานบ้านก็ทำเป็นด้วยนะ " 

ไวน์ตอบยิ้มๆ 

 

" ถามจริง " 

 

" จริงสิ แต่ถ้าอยากรู้ว่าจริงมั้ยหนาวก็ลองเป็นสะใภ้บ้านไวน์ดู แล้วจะรู้ว่าไวน์ทำให้หนาวได้ทุกอย่างเลย " 

ทำไมต้องมองด้วยล่ะ หน้าฉันร้อนไปหมดแล้วนะ 

 

" หยุดพูดเลยนะไวน์ ใครเขาอยากเป็นสะใภ้บ้านไวน์กัน " 

 

" ไม่รู้เด็กหัวฟู ขี้หูขี้ตาเต็มหน้าที่ไหนวิ่งมาสารภาพรักกับไวน์ก็ไม่รู้ " 

คำตอบที่มุมปากยกยิ้มพร้อมกับคิ้วข้างนึงที่เลิกขึ้นกวนๆทำให้ฉันนึกถึงเรื่องในวัยเด็ก ไอ้เด็กผู้ชายขี้เก๊กคนนั้นมันวิ่งหนีฉัน 

 

" ไม่คุยด้วยแล้วหนาวจะไปเตรียมจานข้าว " 

ฉันว่าพลางลุกขึ้นจากเก้าอี้เพราะไม่อยากคุยเรื่องน่าอายนั่น การสารภาพรักในวัยเด็กที่ถูกปฎิเสธในตอนนั้นทำให้ใบหน้าของฉันเห่อร้อนในตอนนี้ เมื่อผู้ชายในวัยเด็กกับผู้ชายที่นั่งอยู่กับฉันเป็นคนคนเดียวกัน 

 

" เดี๋ยวสิหนาว " 

 

" ว๊าย!! ไวน์ปล่อยก่อน " 

ทันทีที่ฉันลุกขึ้นก็ถูกกระตุกข้อมือจนนั่งลงบนตักของไวน์ 

 

" ปล่อยแน่แต่หนาวต้องตอบคำถามไวน์ก่อน " 

ไวน์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนใบหูของฉันรู้สึกร้อนผ่าวเพราะลมหายใจของไวน์ที่เป่ารดมันอยู่ 

 

" สารภาพรักตอนเด็กแล้วรับรักตอนโตไม่ได้หรอ " 

ทำไมฉันต้องหันไปสบตากับเขาด้วยนะเมื่อได้ยินคำถามนี้ 

 

" ตอนนั้นไวน์วิ่งหนี...แต่ตอนนี้ไวน์วิ่งตามหนาวแล้วนะ เมื่อไหร่จะรักสักที " 

สายตาละมุนหวานซึ้งนั่นทำฉันใจสั่นและใบหน้าร้อนผ่าวจนพูดอะไรไม่ออกเลย 

 

" ไม่รักกันแล้วจริงดิ ผ่านมาแค่ยี่สิบปีเองนะ รักกันต่อไปอีกไม่ได้หรือไงหื้ม " 

ทำไมฉันต้องรู้สึกเขินกับอะไรแบนี้ด้วย 

 

" สารภาพรักตอนเด็ก รับรักตอนโตทันมั้ย " 

 

" คือหนาว... " 

 

" นะ นะ " 

 

 

เห็นคอมเม้นต์แล้วดีใจมากเลยค่าา ดีใจที่รีดชอบนะคะสัญญาว่าจะทำให้รีดยิ้มทุกวันเลย แต่อาจจะมาสั้นบ้างยาวบ้างนะคะ 

ความคิดเห็น