เดอะไวด์

เรื่องแรกนะคะ ไม่ติดเหรียญอ่านฟรีค่ะ พระเอกวุ่นวายกับยัยปากหมาค่ะ

ชื่อตอน : หายไปขา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 20

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2562 20:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หายไปขา
แบบอักษร

'สนุกกันเชียว" ฉันมองไปยังชายที่ยืนอยู่ข้างรถ 

"แน่นอน สนุกมากยิ่งไม่มีคุณยิ่งสนุกที่สุดในโลกเลย" ทีของฉันบ้าง 

เราสี่คนกลับมาถึงห้อง จะมีใครล่ะที่สนุกที่สุดในขณะนี้ เห็นมีแต่ฮานึลกับเจซีเถียงกันไปมาอย่างสนุสนาน แต่ยังงงอยู่ตอนที่พาฉันไปลองเสื้อผ้าก็ปรกติดี ฉันตกข่าวอะไรไปรึป่าวเนี่ย 

"ฮานึลปูที่นี่มีกี่ขา" ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันมีกี่ขา 

"หกหรือแปด ไม่มั่นใจเหมือนกัน"  

พวกเราเริ่มมานับมันมีสิบขา ตอนที่เราให้ร้านไปนึ่งพวกเราเช็คในรูปแล้ว่าขามันครบ ทำไมตอนนี้มันเหลือตัวละเก้าขาล่ะ  

"ฮ่าๆๆๆๆ" คนที่ไม่ได้ไปด้วยหัวเราะอย่างชอบอกชอบใจ ทำให้เราสามคนเริ่มไม่พอใจ 

"ตลกหรอ โดนโขมยขาปูไปตัวละข้างเนี่ย" ฉันนึกถึงเหตุการณ์ที่เคยไปกินที่ไทยถ้าไม่สังเกตดีๆ บ้างก็โดนสับเปลี่ยนบ้างไรบ้าง 

"วันหลังเหมาร้านเลยก็ได้นะ" เขาว่าแล้วเดินมากอดคอฉันจากด้านหลัง 

"อิ่มละ ฮานึลเรามากินกันสองคนดีกว่า สองคนนั้นแค่อากาศหายใจก็อิ่มละไม่ต้องกินอาหารหรอก"เจซีพูดปนหมั่นไส้ 

"ถ้านายอยากกินอากาศบ้างก็บอกฉันนะ" ว่าแล้วก็ไม่ลืมหยอด 

"=ชิๆๆๆๆ" เจซีจุ๊ปากทำท่าเขวี้ยงที่คีบปาไปทางฮานึล แต่เธอทำไม่รู้ไม่ชี้  

"ถ้าพักงานแบบนี้พวกเรามีเวลาว่างไปเที่ยวที่ไทยกันมั้ย" ฉันกินไปด้วย เอ่ยออกมาอย่างไม่ได้คิดอะไรมาก 

"จริงซิ ไปกันเถอะ"ผิดคาด เป็นแทซองพูดเป็นคนแรก 

"จริงหรอ ไปจริงรึป่าวเนี่ย" ฮานึลตื่นเต้นที่สุดในบรรดาพวกเราทั้งหมด 

"คุณผู้จัดการ จัดการมาให้ด้วยละกัน" 

เอาแล้วไงฉันนี่อยากตบปากตัวเองจริงๆ ไม่น่าปากเสียเลย งานเข้าอีกแล้วทีนี้ คืนนี้ฮานึลค้างกับฉันทั้งที่จะเปิดห้องใหม่ก็ได้ ก็นอนไม่ค่อยหลับเท่าไหร่หรอกฉันต้องคอยกระเถิบหนีทั้งกอดทั้งก่าย  

ฉันตื่นมาเตรียมมื้อเช้าอย่างที่ฉันเคยทำ 

"มอนิ่งที่รัก" คำพูดกระซิบและเข้ามาคลอเคลียทำให้ฉันขนลุกไปหมด ผู้ชายคนนี่ตลอด ช 

อบทำให้ใจฉันไหวหวั่นไปหมด 

"มอนิ่งค่ะ' เป็นมอร์นิ่งคิส ฉันกลับหันไปหอมแก้มเขา ผู้ชายไม่ชอบเท่าไหร่หรอกกับผู้หญิงที่เล่นตัวมากเกินหรือง่ายเกินไป การทำตัวให้เป็นธรรมชาติหรือเป็นตัวของตัวเองดีที่สุด จะได้ไม่ต้องเสียเวลาด้วยกันทั้งคู่นั่นเป็นสิ่งที่ฉันคิด  

"ก๊อกๆ มีใครอยู่มั้ยเอ่ย ฉันอยากได้กาแฟสักแก้วค่ะ แต่ดูแล้วอยู่กันเต็มเลยนะ" ฮานึลเข้ามาขัดจังหวะพวกเรา 

"เมื่อคืนฉันแทบตายคุณรู้มั้ยคะแทซอง ฉันฝันว่าโดนแม่วัวทับ"  

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ" แทซองหัวเราะอย่างอารมณ์ดี 

"ใครจะไปเหมือนเธอล่ะ เธอคิดว่าฉันหลับสบายหรอ ขาแขนพาดไปนี่ฉันคิดว่ากระดูกหรือรั้วหนาม" 

"นี่เธอพูดจาแบบนี้เป็นด้วยหรอ สงสัยคงติดเชื้อเจซีแล้วมั้ง"ฉันเอ่ยพลางเอามือไปแตะที่หน้าผากเธอ  

"เป็นไข้หรอหน้าแดงเชียว" ฉันอ้อล้อเธอไป 

"เธอก็คงเหมือนกันแหละ สงสัยติดเชื้อมาจากโอปป้า" โอปป้าที่เธอพูดถึงคือแทซองซึ่งตอนนี้ออกไปจากสงครามเรียบร้อยแล้ว 

"ไง สาวๆ เมื่อคืนหลับสบายมั้ย" เจซีที่เพิ่งกลับมาจากออกกำลังกาย  

ฉันกับฮานึลเถียงกันไปมาทำให้สองหนุ่มเริ่มรำคาญอยู่เหมือนกัน 

สั้นไปหน่อยนะคะ  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น