ดินสอน้ำ

อ่านแล้วขอเม้นต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ

ชื่อตอน : Ep.17

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2562 14:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.17
แบบอักษร

เช้าวันต่อมา 

 

 

 

ฉันงัวเงียตื่นขึ้นมาเพราะแสงแดดที่กระทบเข้ามาในตาฉัน ฉันพยายามจับแขนของคนที่นอนข้างๆ ที่ถูกกอดไว้หลวมๆ ตรงหน้าท้อง 

 

แต่... 

 

คนข้างๆ ฉัน มันดันกอดด้วยแรงที่แน่นกว่าเดิมพร้อมกับส่งเสียงงัวเงียออกมา 

 

 

และฉันก็ออกแรงพยายามดึงแขนเขาออกอีก 

 

แต่มันก็ไม่มีทีท่าขยับเหมือนกับพยายามเกร็งแขนไว้ 

 

 

เหอะ 

 

 

ควายก็ดูออกว่าตื่นแล้วแต่แกล้งหลับ ฉันจึงพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ ที่ไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ 

 

 

" ปล่อย " 

 

 

แต่คนข้างๆ ฉันก็ยังนอนนิ่งเหมือนเดิม 

 

 

โอเคได้  

 

 

พรึ่บบ ! 

 

ตุ่บบบ ! 

 

 

" โอ้ยยยยย !! ยัยบ้า!!! เธอถีบฉันตกเตียงทำไมเนี้ย " 

 

นายนั่นพูดพร้อมกับพยายามพยุงตัวเองลุกจากพื้นขึ้นมาและจับก้นตัวเองป้อยๆ ด้วยความเจ็บ 

 

 

" ฉันบอกแล้วว่าให้ปล่อย แต่นายก็ยังแกล้งหลับ " 

 

นายนั่นทำสีหน้าตกใจขึ้นมาแว่บนึงก่อนจะทำสีหน้ารู้สึกเจ็บก้นตัวเองขึ้นมาเหมือนเดิม 

 

ไม่รู้ว่าสีหน้านั้นเจ็บก้นหรือแค้นใจที่ฉันถีบตกเตียง 

 

" แต่ก็ต้องทำถึงขนาดนี้หรอว้ะ " 

 

" ออกไปจากห้องของฉัน " 

 

" ห้ะ ตื่นมาก็ไล่ผัวเลยหรอ " 

 

จิ๊  

 

ฉันจิ๊ปากพร้อมกับมองไปทางเขาด้วยหางตา 

 

 

" เออๆ ไปก็ได้ ใจร้ายกับผัวตัวเองจริงๆ ตื่นเช้ามาก็ทำร้าย นี่ยังจะใจร้าย... เออๆ ดุจังว้ะ" 

 

โอเว่นพูดยังไม่ทันจบฉันก็หยิบยกโคมไฟข้างๆ ขึ้นมาเตรียมพร้อมจะปาไปทางเขาหากยังไม่หยุดพล่าม และเมื่อเขาเห็นแบบนั้นก็รีบวิ่งออกไปพร้อมกับเสียงบ่นเมื่อกี้ 

 

 

แกร่กก  

 

ปังง 

 

เมื่อได้ยินเสียงประตูฉันก็หยิบโทรศัพท์หรูที่วางอยู่บนหัวเตียงและกดโทรไปยังต้นเหตุของเรื่องทันที 

 

 

( ฮัลโหลลลค่าา คุณลูก ) 

 

เหอะ เสียงสดใสจังเลยนะคะ  

 

" มีอะไรจะสารภาพมั้ยคะ " 

 

( อะ...เอ่ออ คืออ ) 

 

ปลายสายเสียงตะกุกตะกักฉันจึงเน้นย้ำไปอีกที 

 

" ว่ายังไงคะ " 

 

( มะ...แม่ขอโทษนะลูกก็แม่อยากสร้างความสัมพันธ์ให้ลูกทั้งสองนี่ ) 

 

วอททท เหตุผลงี่เง่ามาก นี่คือเรียกว่าเหตุผลหรอ 

 

" เหอะ มันก็มีหลายวิธีที่ไม่ใช่วิธีนี้มั้ยคะ และต่อไปหากมัมยังทำแบบนี้อยู่อีกมันจะไม่มีงานแต่งเกิดขึ้นเด็ดขาด หนูจะแต่งหรือไม่แต่งต่อไปมันจะขึ้นอยู่ที่หนู หนูจะไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เข้าใจนะคะ " 

 

( ตะ..แต่ ) 

 

" ไม่มีแต่ค่ะ ตามนี้หรือจะให้หนูยกเลิกตอนนี้เลย " 

 

( กะ..ได้จะ ตามนั้นเลยค่ะลูก ) 

 

ติ๊ด 

 

ฉันไม่พูดอะไรต่อแต่กดวางสายไปในทันที 

เหอะ คิดแล้วแค้นใจชะมัด  

 

 

 

 

 

 

ทางด้านโอเว่น 

 

 

เมื่อผมเดินออกมาจากห้องยัยนั่นผมก็เดินกลับเข้ามาห้องตัวเองจนได้ยินเสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น  

ผมเดินไปดูหน้าจอที่โชว์หลาขึ้นมาว่าคือใคร พอเห็นว่าเป็นมัมผมก็กดรับทันที 

แหมม จะโทรมาเช็คผลงานตัวเองงั้นหรอ 

 

( ฮัลโหลลูก ตื่นรึยัง ) 

" โทรมาแต่เช้ามีอะไรหรือครับ " 

( แหมมม แม่ก็แค่คิดถึงอยากได้ยินเสียงลูกเองง ) 

" หรอครับ " 

( จะ...จ้าาา ) 

เสียงตะกุกตะกักเชียวนะ  

" แต่ผมมี มัมโทรมาก็ดีล้ะ มัมรู้ใช่มั้ยครับว่าทำอะไรไว้ " 

(.........) 

" ว่ายังไงครับ " 

( โธ่ลูก อย่าดุมัมสิ มัมก็แค่อยากช่วยลูกสานสัมพันธ์กันไง ) 

เหอะ สานสัมพันธ์หรือจะฆ่าลูกกันแน่เหตุผลงี่เง่าชิบหาย 

" นี่ผมยังมีชีวิตมารับสายมัมได้ก็ดีแค่ไหนล้ะครับ เธอไม่เอาเรื่องก็ดีแค่ไหนแล้วแล้วที่มัมกับมัมของเธอได้ร่วมมือกันเธอก็รู้แล้ว ป่านนี้มัมเธอคงเตรียมรับมือกับผลที่ตามมาอยู่แล้วล่ะ มัมเองก็เหมือนกันผมขอบอกก่อนไว้เลยนะครับถ้ายังอยากให้ลูกชายคนนี้ของมัมมีชีวิตอยู่มัมอย่าทำอะไรแบบนี้อีกนะครับ ถ้ามีอีกแล้วเธอรู้มีหวังเละแน่ " 

( ฮือออ ลูกอย่าให้ทิลด้ายกเลิกงานแต่งนะลูก มัมอยากได้มาเป็นลูกสะใภ้จริงๆ ) 

" ครับ งั้นมัมก็รบกวนอย่าพยายามทำอะไรแบบนี้อีก เข้าใจมั้ยครับ "  

( จ่ะๆ ลูก ) 

" ครับ แค่นี้นะครับ " 

ติ๊ดดด 

เห้ออออ  

 

 

 

 

เมื่อคุยกับมัมเสร็จโอเว่นก็เดินหยิบผ้าขนหนูและเดินตรงไปที่ห้องน้ำเพื่อเตรียมจะอาบน้ำไปเรียน 

 

 

20 นาทีผ่าน 

 

 

ไม่นานโอเว่นก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ และเดินออกไปนอกห้องก็เจอกับมาทิลด้าที่นั่งอยู่บนโซฟาพร้อมกับสภาพที่พร้อมไปเรียน  

แต่การแต่งตัวของเธอวันนี้ทำเอาผมเผลอยิ้มออกมาเพราะวันนี้เธอแต่งมิดชิดมากปิดหมดเลย คงเพราะรอยที่ผมทำไว้ให้เธอเมื่อคืน 

 

 

มาทิลด้าหันมาทางโอดินก่อนจะเอ่ยพูดบางคำออกไปทำเอาคิ้วโอดินยกขึ้นข้างหนึ่ง พร้อมกับสีหน้าที่สงสัย 

 

 

" ฉันมีเรื่องจะตกลงกับนาย " 

 

" อะไรหรอ "  

 

โอดินตอบพร้อมกับนั่งลงที่โฟฝั่งตรงข้ามมาทิลด้า 

 

" เรื่องงานแต่ง " 

 

" ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปมันจะไม่ใช่แค่เรื่องผู้หญิงของนายมาระรานฉันหรือนายจะไปหาเสพหาโสมได้ตามอำเภอใจ " 

 

" เพราะตั้งแต่วันนี้หากนายยังเคลียผู้หญิงไม่ได้ มันจะไม่ได้ และหากนายยังทำตัวมั่วไม่เลิกอยู่แบบนี้ มันจะไม่มีงานแต่งเกิดขึ้น....หรือว่านายจัทำสันดานเดิมก็ได้ " 

 

" แต่...." 

 

" หากฉันจับได้และรู้ขึ้นมาล่ะก็ งานแต่ง...ยกเลิก...ทันที หวังว่านายจะเข้าใจในสิ่งที่ฉันพูดนะและคำพูดของฉันคือคำไหนคำนั้น " 

 

มาทิลด้าพูดจบก็เดินออกไปทันที ทิ้งให้โอดินที่ยังตกอยู่ในภวังค์ในคำพูดของหญิงสาวเมื่อสักครู่ 

 

แกร่กก 

ปัง !! 

เสียงปิดประตูที่ดังสนั่นทำให้โอดินถึงกับหลุดออกจากภวังค์และมีสติขึ้นมาทันที 

" เหี้ยเอ้ยยย "  

โอเว่นได้แต่คิดถึงประโยคหลังที่เธอบอกว่าหากเธอจับได้ก็คือเลิก มันก็ไม่ต่างอะไรกันกับที่เธอบอกให้เขาเลิกทำเลย เพราะไม่มีทางที่เธอจะไม่รู้หากเธออยากจะรู้  

 

 

 

ชุดไปเรียนนางเอกและพระเอก 

 

# เหตุผลอะไรของเหล่ามัมๆ กันอ่ะ ฟังไม่ขึ้นเลย555 

#เม้นต์เป็นกำลังใจให้หน่อยนะคะ 

#ไม่ชอบตรงไหนยังไงบอกกันได้น้าา เค้าจะได้ไปปรับปรุง 

ความคิดเห็น