lallalil ลัลลลิล

ขอบคุณที่ติดตามผลงานของ ลัลลลิล นะคะ หวังว่าจะชอบกัน อย่าลืมคอมเมนต์ ไลค์ เฟบ ให้คนเขียนมีกำลังใจแต่งต่อด้วยน้า รักคนอ่านมากๆ ค่ะ

ตอน 6 เรื่องบังเอิญที่ตั้งใจ (1/3) 100%

ชื่อตอน : ตอน 6 เรื่องบังเอิญที่ตั้งใจ (1/3) 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2562 22:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอน 6 เรื่องบังเอิญที่ตั้งใจ (1/3) 100%
แบบอักษร

"ขอบคุณค่ะ" พริบพราวเอ่ยบอกคนที่อุตส่าห์ขับรถมาส่งถึงออฟฟิศ เธอจอดรถทิ้งไว้ที่นี่หลายวันแล้ว เพิ่งจะได้มาเอาก็วันนี้ แถมสภาพยังไม่พร้อมทำงานเพราะตั้งแต่เมื่อวานยังไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนชุดเลย

 

"อืม ฉันไปละ"

 

"กลับดีๆ นะคะ"

 

ภูมินทร์พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะมองดูหญิงสาวเปิดประตูลงจากรถไป จะว่าไปแล้วเขาค้างกับพริบพราวสองคืนติดเลยสินะ ชายหนุ่มส่ายหน้าน้อยๆ แล้วยิ้มออกมาอย่างไม่มีสาเหตุ รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มีเสียงเคาะกระจกจากฝั่งข้างคนขับ

 

"คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ" ทันทีที่ภูมินทร์ลดกระจกลง พริบพราวก็ถามขึ้น เห็นเขาไม่ยอมออกรถสักที เอาแต่นั่งยิ้มจนน่าเป็นห่วง

 

"...เปล่า ฉันไปนะ"

 

"ค่ะ"

 

"อืม"

 

คราวนี้รถหรูเคลื่อนที่ออกจากหน้าออฟฟิศอย่างรวดเร็ว พริบพราวยืนมองจนรถของภูมินทร์ลับสายตาไปแล้ว เธอจึงเดินไปที่รถบ้าง อยากกลับคอนโด อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจะแย่

 

ดีไปที่วันนี้เธอไม่มีงานนอกสถานที่ มีแค่นัดให้ลูกค้ามาชิมอาหารเครื่องดื่มที่จะใช้ในงานแต่งงานช่วงเย็นๆ "มีเวลานอนอีกหลายชั่วโมงเลยยัยพราวเอ๊ย โชคดีของแกจริงๆ"

 

 

 

 

 

 

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

 

"คุณภูมินทร์คะ วันศุกร์นี้วันเกิดคุณพลอย ให้ดิฉันเตรียมของขวัญให้เลยไหมคะ" เลขาของภูมินทร์เอ่ยถามเมื่อหอบแฟ้มเอกสารเข้ามาให้เขาเซ็น เพราะเธอมักจะเป็นคนจัดการเรื่องพวกนี้ทุกปีอยู่แล้ว ไม่ใช่แค่วันเกิดพลอยพัชญ์ แต่รวมถึงวันเกิดของคนอื่นๆ ในครอบครัว หรือแม้แต่ลูกค้าคนสำคัญก็ด้วย

 

"จริงสินะ จะวันเกิดยัยพลอยแล้ว คุณเตรียมเลยก็ได้ เอาแบบที่ผู้หญิงชอบนั่นแหละ เลือกมาเลย" คนที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องหยุมหยิมพวกนี้สั่งเลขา ก่อนจะก้มหน้าอ่านเอกสารต่อ

 

"ได้ค่ะ"

 

"เอ้อ... ฝากถามคุณภูมิพงษ์ทีว่าเรื่องจัดงานวันเกิดเตรียมหรือยัง แล้วเดี๋ยวมาบอกผมด้วยนะ"

 

"ค่ะคุณภูมินทร์" เลขาสาวขอตัวออกจากห้องไปทำเรื่องที่เจ้านายสั่ง ไม่นานเธอก็เข้ามารายงานภูมินทร์ในห้อง "คุณภูมินทร์คะ เลขาคุณภูมิพงษ์แจ้งมาว่ากำลังคุยกับทีมออแกไนซ์รับจัดงานค่ะ"

 

ชายหนุ่มที่กำลังก้มหน้าทำงานเงยหน้ามามองเลขาสาว ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยบอกอีกคน "แจ้งทางนั้นว่าผมจะเป็นธุระจัดงานวันเกิดยัยพลอยเอง ส่วนออแกไนซ์เจ้าเก่าก็จ่ายค่าเสียเวลาเขาไป"

 

"เอ่อ...ค่ะ ได้ค่ะ" แม้ตอนแรกจะมีคำถามอยากจะถาม แต่ทว่าพอเห็นสีหน้าจริงจังก็ไม่กล้าถามอะไรออกไป ได้แต่รับปากแ่ละไปทำตามคำสั่งตามเดิม แต่ก่อนจะเดินออกไปจากห้องก็ถูกเรียกไว้ก่อน

 

"เดี๋ยวคุณโม ช่วยติดต่อออแกไนซ์เจ้านี้ให้จัดงานวันเกิดยัยพลอยด้วย ถึงเวลาจะกระชั้นชิดแต่บอกเขาไปว่าเจ้าของวันเกิดคือคุณพลอยพัชญ์ ผมมั่นใจว่าเขาจะต้องรับงานนี้"

 

"ค่ะ"

 

รับนามบัตรจากมือภูมินทร์แล้วเลขาสาวก็ออกจากห้องไป ไม่ทันเห็นเจ้านายที่นั่งยิ้มอยู่คนเดียงที่โต๊ะทำงาน

 

"ก็แค่เห็นว่าเต็มที่กับงานดี ที่สำคัญเป็นเพื่อนสนิทกันก็น่าจะรู้ใจกันดีที่สุด..." ภูมินทร์พูดกับตัวเอง ไม่เสียแรงที่เขาแอบเสียมารยาทหยิบนามบัตรจากกระเป๋าพริบพราวตอนเธอเมาจนเผลอหลับไป เพราะผ่านมาไม่นานก็ได้ใช้จริงๆ

 

 

 

 

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

"เข้ามาจ้ะ" เจ้าของห้องทำงานเอ่นปากอนุญาตคนข้างนอก ไม่นานคนที่คุ้นหน้าค่าตากันดีก็เข้ามา

 

"พี่พราวคะ มีลูกค้าติดต่อเข้ามาว่าอยากให้เราจัดงานวันเกิดคืนวันศุกร์นี้ค่ะ" น้ำรายงานพริบพราว ปกติเรื่องการรับงานพริบพราวให้สิทธิ์เธอตัดสินใจ เพราะเธอเป็นคนจัดตารางเวลา แต่เคสนี้คงต้องให้พริบพราวตัดสินใจเอง

 

"ศุกร์นี้เหรอ เรามีงานแต่งคุณวนิดาวันเสาร์นี่ งานใหญ่ซะด้วย พี่อยากให้ปฏิเสธไปก่อนเพราะทั้งอาทิตย์นี้เราคงยุ่งกันมาก"

 

งานแต่งของคุณวนิดาเป็นงานใหญ่จัดที่โรงแรมหรู มีแขกเป็นพันคน แถมยังให้ผิดพลาดไม่ได้เลยเนื่องจากทั้งครอบครัวฝั่งเจ้าบ่าวและเจ้าสาวล้วนมีหน้ามีตาในสังคมทั้งนั้น ฉะนั้นพริบพราวอยากเว้นงานอื่นไว้ก่อน หลังจากงานแต่งก็ค่อยว่ากัน

 

"น้ำปฏิเสธไปแล้วค่ะ แต่ทางนั้นเขาแจ้งมาว่าเป็นงานวันเกิดคุณพลอยพัชญ์ อยากให้พี่พราวรับงานนี้ค่ะ"

 

"พลอยพัชญ์ หรือว่า..." หญิงสาวหยิบมือถือขึ้นมาดู นี่ก็เดือนเกิดยัยพลอยนี่นา หรือว่าจะเป็นงานวันเกิดเพื่อนของเธอ "ใช่จริงๆ ด้วย วันเกิดยัยพลอย"

 

"คุณพลอย เพื่อนพี่พราวเหรอคะ"

 

"จ้ะ เอาไงดีล่ะ" พริบพราวคิดหนักเพราะยังไม่อยากรับงานซ้อนงานใหญ่ เธอต้องหัวหมุนเป็นแน่ ไหนจะลูกน้องที่ต้องทำงานหนักอีกเกือบเท่าตัว

 

"ถ้าพี่พราวอยากรับก็รับได้นะคะ ยังไงวีคนี้นอกจากงานคุณวนิดาก็ไม่มีงานอื่นอยู่แล้ว เดี๋ยวเราประชุมกันใหม่ น่าจะแทรกวันเกิดเข้ามาได้ ที่สำคัญเป็นงานของเพื่อนพี่พราว น่าจะคุยกันง่ายอยู่แล้ว"

 

พริบพราวคิดตามคำลูกน้อง ก็จริง ถ้าเกิดอยากทำก็ทำได้ แต่เธอก็อยากทำเสียด้วยสิ เป็นถึงเจ้าของบริษัทออแกไนซ์แต่ยังไม่เคยได้จัดงานให้คนใกล้ตัวเลย

 

"โอเคจ้ะ งั้นรับเลยก็แล้วกัน เหนื่อยหน่อยนะ ไว้ปลายปีเดี๋ยวพี่จะให้โบนัสเป็นการตอบแทน ฝากบอกทุกคนด้วยละ" ตกลงว่าเธอเห็นด้วยกับน้ำและตัดสินใจรับงานนี้ "เออว่าแต่ ใครเป็นคนติดต่อเข้ามาเหรอ"

 

"เห็นบอกว่าเป็นเลขาของคุณภูมินทร์ค่ะพี่"

 

"คุณภูมินทร์... โอเคจ้ะ งั้นน้ำโทรไปคอนเฟิร์มทางนั้นแล้วก็ไปทำงานต่อเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้บ่ายสองเรียกประชุมด้วยนะ"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มาแล้ว คิดถึงทุกคนเลยยย ขอโทษที่หายไปหลายวันค่ะ อยู่ไม่ค่อยติดบ้าน ยุ่งมากเลย ขอบคุณที่มารอน้า ทุกๆ คอมเมนต์และก็ทุกๆกำลังใจด้วย เราอ่านทุกเมนต์เลย ชื่นใจมากค่า

ตอนนี้มาดูความหน้ามึนของคุณอากัน ไม่ยอมจบสักที เป็นต้องหาเรื่องให้มาข้องเกี่ยวกันตลอด สงสัยที่สอนที่ติวกันไปยังไม่ครบหลักสูตร ติดใจลูกศิษย์อย่างหนูพราวแล้วแน่ๆ ><

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น