นางมารกุหลาบขาว
facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 เรื่องเหลือเชื่อ

ชื่อตอน : บทที่ 6 เรื่องเหลือเชื่อ

คำค้น : นิยายรักโรแมนติก,เสือ,เจ้าขา,เดฟ,โรแมนติก,มาเฟีย,บู๊ แอ็คชั่น,ไม่เน้นดราม่า,สลับร่าง,อาชาไนยพ่ายกลรัก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 689

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2562 22:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 เรื่องเหลือเชื่อ
แบบอักษร

ในช่วงสายภายในห้องพักฟื้นผู้ป่วยวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง เจ้าขาที่หมดสติไปจากการจมน้ำและกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรานานร่วมเดือนค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ เพื่อปรับสายตารับแสงที่สาดส่องเข้ามาเพราะพยาบาลที่คอยดูแลนั้นได้เปิดผ้าม่านเอาไว้ เมื่อพยาบาลเห็นว่าเจ้าขาฟื้นแล้วก็รีบวิ่งออกไปตามหมอเจ้าของไข้ของเจ้าขาทันที แต่ใครจะรู้ว่าคนที่ฟื้นขึ้นมานั้นแม้ว่าร่างจะเป็นเจ้าขา แต่จิตวิญญาณนั้นไม่ใช่

'โรงพยาบาลงั้นหรอ?' 

เดฟ ชายหนุ่มผู้หวังดีที่กระโดดลงน้ำไปช่วยเจ้าขากลับฟื้นขึ้นมาในร่างของผู้หญิงที่เขาไปช่วยโดยที่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้ตัวว่าตอนนี้มาอยู่ในร่างของเธอ เขามองไปรอบๆ ห้องเพื่อตั้งสติและทบทวนเรื่องราวก่อนหน้าที่จะหมดสติๆ ไป

ก่อนหน้านี้หนึ่งเดือน

บนสะพานข้ามแม่น้ำในขณะที่ 'เดฟ' กำลังขับรถกลับบ้านเพื่อนำของขวัญวันเกิดไปให้แม่ของตัวเองนั้น เขาบังเอิญเหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งท่าทางเหมือนว่ากำลังจะกระโดดลงไปจากสะพาน และเดฟก็คิดว่าสิ่งที่เขาคิดมันไม่ผิดแน่ เร็วเท่าความคิดนั้นเดฟก็จอดรถและลงไปช่วยผู้หญิงคนนั้นทันทีโดยที่ไม่ทันรู้ด้วยซ้ำว่าเธอเป็นใคร แต่ก็ไม่ทันเมื่อเธอกระโดดลงน้ำไปแล้วโดยที่เดฟยังเข้าไปไม่ถึงตัวของเธอด้วยซ้ำ เดฟไม่ยอมแพ้กระโดดลงน้ำตามไปติดๆ ด้วยหวังจะช่วยผู้หญิงคนนั้นด้วยความที่ว่าตัวเองว่าน้ำเก่งมากเขาเลยมั่นใจว่าต้องช่วยเธอได้แน่ กระแสน้ำที่ไม่หยุดนิ่งทำให้เดฟหมดแรงไปไม่น้อยแต่เขาก็ได้ร่างของเธอมาไว้และพาว่ายเข้าฝั่งด้วยความทุลักทุเล ร่างกายของเขามันล้าเต็มทีแต่เขาก็ไม่เคยคิดถอดใจปล่อยผู้หญิงคนนี้ จนในที่สุดเดฟก็เอาร่างของหญิงสาวขึ้นไปบนฝั่งได้สำเร็จและเขาก็หมดแรง ร่างของเดฟค่อยๆ จมหายไปกับน้ำ...

ปัจจุบัน

"มีคนมาช่วยงั้นหรอ?" เดฟในร่างเจ้าขาพึมพำกับตัวเอง เขาจำได้ว่าตัวเองหมดแรงและจมน้ำไปหลังจากเอาร่างเจ้าขาขึ้นฝั่งไปแล้ว 

ในระหว่างที่เดฟในร่างเจ้าขายังมึนๆ อยู่หมอหนุ่มหล่อก็เข้ามาตรวจอาการ เดฟในร่างเจ้าขาที่พึ่งฟื้นร่างกายยังอ่อนเพลียและเบลออยู่จึงทำแค่เงียบให้หมอทำหน้าที่ของตัวเอง ตอบคำถามที่หมอตอบด้วยการพยักหน้าหรือส่ายหน้าเท่านั้น และเขาก็ได้รู้ว่าตัวเองนั้นหมดสติไปเป็นเดือน หลังจากที่หมอตรวจอาการของเดฟในร่างเจ้าอยู่พักใหญ่ก็มีคนเข้ามาในห้องอีกคนเข้ามาในห้องอีกสองคนก็คือเสือและนที

"มาแล้วหรอ?" 'คชา อัศวะ' หนึ่งในน้องชายฝาแฝดคนละฝาขอเสือที่เป็นหมอหันไปทักเสือกับนทีที่เดินเข้ามา

"เป็นยังไงบ้าง?" เสือถามขึ้นถึงอาการของเจ้าขาด้วยน้ำเสียงธรรมดา เขาไม่มีความกังวลกับอาการของเจ้าขาแม้แต่น้อย และไม่รู้สึกตื่นเต้นเลยสักนิดที่เห็นเจ้าขาฟื้นขึ้นมา ตลอดระยะเวลาที่เจ้าขาพักรักษาตัวอยู่ที่นี่เขาแทบจะไม่ย่างกรายมามาที่นี่เลยด้วยซ้ำ และที่เขามาก็เพราะอยากจะมาดูว่าเจ้าขาสำนึกบ้างไหมว่าตัวเองทำอะไรลงไปบ้าง เพราะถ้าหากไม่สำนึกเสือคงต้องจัดการกับเธอขั้นเด็ดขาด

"เท่าที่ตรวจร่างกายเธออย่างละเอียดแล้วไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง พักฟื้นอีกไม่กี่วันก็กลับบ้านได้แล้ว" หมอคชาบอกอาการของเจ้าขาให้เสือได้รับรู้และออกจากห้องไป ในห้องจึงเหลือเพียงแค่เสือ คนสนิทของเสืออย่างนทีและเดฟในร่างเจ้าขา ความเงียบเกิดขึ้นทันทีที่หมอออกจากห้องไป 

เดฟในร่างเจ้าขารู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่เห็นเสือเพราะคนที่สมควรจะอยู่ในห้องตอนนี้น่าจะเป็นกลุ่มเพื่อนสนิทและครอบครัวของเขามากกว่า และพอคิดถึงตรงนี้เดฟก็คิดต่อว่าหมอที่ทำการตรวจเขาก็ไม่ใช่หมอภีม พี่ชายของเพลงและพอมองไปรอบๆ ห้องถึงได้รู้ว่านี่ไม่ใช่โรงพยาบาลของหมอภีมที่เขาควรจะเข้ารับการรักษา มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง

"ที่นี่ไม่ใช่โรงพยาบาลของเพลง?" เดฟในร่างเจ้าขาถามออกไป ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกแปลกๆ กับเสียงของตัวเองแล้วแต่ก็ยังไม่ได้คิดอะไรมากนัก

เสือมองเจ้าขานิ่งเมื่อได้ยินคำถามของเธอ ทั้งๆ ที่เจ้าขาก็น่าจะรู้ดีว่าที่นี่เป็นโรงพยาบาลในเครือของตระกูลเขาและหมอที่ทำการรักษาเธอก็คือน้องชายฝาแฝดของเขาแต่กลับถามคำถามแบบนี้ออกมา แล้วเธอยังเป็นสาเหตุทำให้เกิดการสูญเสียครั้งใหญ่ให้กับทางนั้นยังจะกล้าคิดว่าจะได้รักษาตัวอยู่ที่นั่นอยู่อีก "เธอก่อเรื่องร้ายแรงขนาดนี้ยังคิดว่าจะได้เข้าใกล้เพลงอีกอย่างนั้นหรอ"

"คุณพูดอะไรของคุณ?" เดฟในร่างเจ้าขาเริ่มมึนงงกับคำพูดของเสือ เขาทำอะไรทำไมถึงจะเข้าใกล้เพลงไม่ได้ พยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก จำได้ว่าก่อนที่จะเกิดเรื่องเขากับเพลงก็ยังพูดคุยกันดีดีอยู่เลย

เสือรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เจ้าขาเรียกเขาว่า 'คุณ' ทั้งที่ปกติแล้วจะเรียกว่า 'เฮีย' หรือ 'เฮียเสือ' ตลอด แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไร แค่รู้สึกเหนื่อยหน่ายใจกับเจ้าขาที่ก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน "ไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าก่อเรื่องใหญ่ขนาดไหนไว้?" น้ำเสียงของเสือชัดเจนว่าไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่เดฟในร่างเจ้าขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าเสือจะมาไม่พอใจอะไรเขา

"ก่อเรื่อง?" เดฟยิ่งฟังก็ยิ่งงง เขาไปก่อเรื่องอะไรตอนไหน "เรื่องอะไร?"

เสือหลับตาอย่างข่มอารมณ์เมื่อเจ้าขาไม่มีท่าทีว่าจะคิดได้หรือสำนึกผิดเลยสักนิด แถมยังตีหน้ามึนไม่รู้เรื่องอีก เสือลืมตาขึ้นแล้วบอกกับเจ้าขาเสียงเรียบ "เธอเป็นต้นเหตุที่ทำให้ผู้ช่วยคนสนิทของคุณภาคินต้องตาย คนดีมีความสามารถอย่างเขมทัตต้องมาตายเพราะการทำอะไรไม่คิดของคนอย่างเธอ เรื่องใหญ่พอไหมเขมิกา" 

เดฟในร่างเจ้าขาได้ยินคำพูดของเสือชัดเจนทุกคน ผู้ช่วยคนคนสนิทของป่าก็คือเขา เขมทัตนั่นก็ชื่อเขา เขายังไม่ตายสักหน่อย แล้วเสือยังเรียกเขาว่า 'เขมิกา' อีก 'นี่มันหมายความว่าไง' เดฟไม่เข้าใจ "คุณพูดอะไรของคุณ คุณอาชาไนย?"

เสือต้องมองเจ้าขาอย่างพิจารณาอีกครั้งเมื่อคราวนี้เจ้าขาเรียกเขาว่า 'อาชาไนย' ทั้งที่ไม่เคยเรียกแบบนี้มาก่อน ก่อนจะยืนยันคำตอบให้เจ้าขาได้รู้ว่าได้ก่อเรื่องอะไรไว้ "คุณเขมทัตลงไปช่วยเธอจนเขาต้องจมน้ำตายไงเจ้าขา"

เดฟนิ่งอึ้งไปทันทีกับสิ่งที่เสือบอก จะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อเขายังอยู่ตรงนี้ แล้วไหนจะคำพูดแปลกๆ ของเสืออีก เดฟในร่างเจ้าขายกมือขึ้นขยี้หัวของตัวเองเพื่อพยายามนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอีกครั้งว่ามันเป็นยังไงกันแน่ แต่แล้วเขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าผมของตัวเองยาวมาก "นี่มันอะไรกัน?"

"ทำอะไรอีกเจ้าขา?" เสือว่าเสียงเข้มมองเจ้าขาอย่างไม่เข้าใจ 

"ผมอยากเข้าห้องน้ำ" เดฟบอกเสียงสั่น เขาไม่ได้สนใจคำพูดของเสืออีกแล้ว ในใจของเขาตอนนี้กำลังกลัวกับบางอย่าง บางอย่างที่เขาต้องพิสูนจ์ เดฟในร่างเจ้าขาลงจากเตียงไปอย่างทุลักทุเลแล้วตรงไปที่ห้องน้ำโดยที่เสือยืนมองนิ่งๆ และทันทีที่เขาเงยหน้าขึ้นมองกระจกเขาก็แทบไม่อยากจะเชื่อสายตา "เชี่ยนี่! มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย ฝัน ฝันแน่ๆ ใช่แล้วฉันต้องกำลังฝันอยู่" เดฟในร่างเจ้าขาบอกกับตัวเองเมื่อภาพที่เขาเห็นอยู่ในกระจกก็คือเจ้าขา เขาเลยตบหน้าตัวเองอย่างแรงหวังจะให้ตื่นจากฝันร้ายแต่ก็ไม่เป็นผลกลับรู้สึกเจ็บหน้าซะอีก "ไม่จริง ไม่จริงใช่ไหม ฉันจะมาอยู่ในร่างของผู้หญิงได้ยังไง"

"ทำอะไร?" เสือที่เอะใจเลยตามเข้ามาดูเจ้าขาเห็นเดฟในร่างเจ้าขากำลังตบหน้าตัวเองไปมาเลยถามขึ้น เดฟในร่างเจ้าขาหันกลับมาหาเสือก่อนที่จะหมดสติไปเพราะร่างกายยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ เสือรีบเข้าไปรับร่างของเจ้าขาเอาไว้ได้ทัน

ความคิดเห็น