Lisa

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 1 การเดินทาง 100 %

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 การเดินทาง 100 %

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 586

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2562 01:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 การเดินทาง 100 %
แบบอักษร

" ฝ่าบาทเสด็จ "

เสียงของขันทีประกาศเตือนขุนนางทั้งหลายในที่จัับกลุ่มพูดคุยกัน เหล่าขุนนางต่างเดินกลับมายืนประจำตำแหน่งของตนแบ่งแยกฝ่ายบุ๋น ฝ่ายบู้กันอย่างชัดเจนด้านหน้านั้นเป็นเหล่าองค์ชายของอดีตฮ่องเต้ยืน รวมอยู่ด้วย เมื่อหยางเฟยหลงฮ่องเต้เสด็จมาถึงด้านในของท้องพระโรง

ทุกคนต่างพร้อมใจกันคุณเข่าลงเพื่อทำความเคารพ

" ถวายพระพรฝ่าบาท ของพระองค์ทรงมีพระชนม์มายุยืนนาน หมื่นปี หมื่นหมื่นปี"

เสียงถวายพระพรดังก้องไปทั่วทั้งบริเวณแต่กลับไร้เสียตอบรับจากผู้เป็นเจ้าแผ่นดินเมื่อความเงียบมาเยือนความกดดันก็เริ่มตามมาเช่นกันฮ่องเต้พระองค์ใหม่นี้ เดิมทีก็เป็นผู้ที่น่ากลัวอยู่แล้วเมื่อก่อนเป็นรัชทายาท พระองค์ไม่ชอบคบค้า สมาคมกับเหล่าขุนนางไม่ชอบหาพรรคพวก แต่สามารถดำรงค์ตำแหน่งไม่ยื้อ ได้อย่างมั่นคงโดยไม่สันคลอนแม้แต่น้อยในยามนี้ได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้สร้างความ

หวั่นใจให้กับพวกเหล่าขุนนางที่กลัวจะถูกลดทอนอำนาจไม่น้อย ฝ่านไปกว่าสองเค่อก็ยังไม่มีคำสั่งให้ลุกขึ้น

หยางเฟยหลงเหยียดยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจในระดับหนึ่งไม่เพียงแค่ต้องการ ทดสอบความอดทนของเหล่าขุนนางเท่านั้นแต่ยังเป็นการกลั่นแกล้งเพียงเล็ก น้อยที่พวกเข้าบังอาจถวายฏีกาให้เขานั้นไปร่วมหลับนอนกับบุตรสาวของพวก ตนไม่รู้หรืออย่างไรว่ากำลังอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ให้กับอดีตฮ่องเต้

" ลำบากพวกท่านแล้วลุกขึ้นได้ "

" ฝ่าบาทพระองค์ขึ้นครองบัลลังก์บ้านเมืองเป็นสุขแต่จะดีกว่านี้หากจะมีหงส์ไว้ คู้กับบัลลังก์มังกร "

" เสนาบดีจางเข่าของท่านยังใช้งานดีอยู่หรือไม่ "

น่าตายพ่อตาที่น่าตายเหล่านี้ไม่มีอะไรทำกันหรือไงเขาพึ่งจะครองราชย์ได้ไม่ถึงสองเดือนก็คิดจะกดดันเขาแล้วหรือข้าจะทำให้ พวกท่านทั้งหลายได้รับรู้ว่า วิธีเล่นหมากให้สนุกนั้นเป็นอย่างไร

" เออ..ฝ่าบาทเรื่องพิธีขึ้นครองราชสมบัติของพระองค์..."

"เรื่องนั้นเอาไว้ก่อนเสด็จพ่อพึ่งจะสิ้นพระชนม์เจิ้นยังไม่อย่างจัดงานมงคล ประชาชนจะมองว่าเจิ้น ไม่เคารพพระบิดาเอาได้ "

เป็นอีกครั้งที่ฮ่องเต้หักหน้าของเสนาบดีจางซึ่ง ครั้งหนึ่งไม่นานมานี้เคยเป็น ขุนนางที่เรืองอำนาจท่าทีที่แสขุนนางที่เรืองอำนาจท่าทีที่พระองค์แสดงออกมา ว่าไม่ใส่ใจผู้มีอีกตำแหน่งคือพ่อตา ทำให้ทุกคนได้รู้ชัดอีกอย่างว่าฮ่องเต้พระองค์ นี้ไม่สนใจถึงความสัมพันธ์และเป็นการเตือนพวกเขาด้วยว่าถึงแม้ว่า บุตรีของพวกจะเป็นที่โปรดปรานก็ไม่สามารถนำความสัมพันธ์นี้มาพัวพันกับการ มีอำนาจทางการเมืองได้

" วันนี้เป็นวันดีเจิ้นขอให้ปวกท่านงดคุยกันเรื่องปวดหัวจะดีกว่า "

ทุกคนหยุดความคิดที่จะหาผลประโยชน์ให้กับตนลงทันทีแล้วหันมาสนใจผู้ที่อยู่บนบัลลังก์มังกรนั้นอีกครั้งในตอนนี้ราชสำนักยังไม่มั่นคงเท่าใดเพราะตำแหน่ง ต่างนั้นได้ว่างลง หลังจากที่ตระกูลแม่ทัพอย่างตระกูลล่มสลายขั้วอำนาจก็ไม่สมดุลอีกต่อไป

" ซุนกงกง "

เสียงเรียกชื่อก็เปรียบเหมือนกับคำสั่งซุนกงกงรู้ได้ทันทีว่าตัวเองต้องทำสิ่งใดต่อไปเมื่อเห็นราชโองการอยู่ในมือของซุนกงกงทุกคนในท้องพระโรงแห่งนี้ก็เขาใจ ทันทีในใจลึกลึกก็หวังให้ตนได้รับโอกาสนั้นบาง

" ฝ่าบาทมีราชโองการให้องค์ชายรองหยางเหวินหลง ผู้มีความสามารถทั้งบุ๋น

และบู๊อีกทั้งยังเป็นพระอนุชารวมบิดามารเดียวกันกับพระองค์ ให้เป็น ชินอ๋อง

พระราชทานวังหมื่นเมฆา และมอบพระนามให้ว่าเหวินชินอ๋อง

ทุกคนต้องตกใจจนสินสติอีกครั้งองค์ชายรองยังมีชีวิตอยู่อีกหรือ ไม่ใช่ว่าพระองค์นั้นสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ 13 หนาวนี้มันอะไรกัน อย่าว่าแต่บรรดา ที่ตกใจจนแทบสิ้นสติแม้แต่บรรดาองค์ชายเองก็ตกใจเช่นกัน โดยเฉพาะของ องค์ชายสามหยางอู๋กงในตอนนั้นเขาเป็นคนลงมือ องค์ชายรองหากองค์ชาย ยังมีชีวิตอยู่จริงเขาเองจะเป็นเช่นไร

ในขณะที่องค์ชายรองเดินเข้ามายังท้องพระโรงนั้นหยางเฟยหลงไม่ลืมที่จะ สังเกตอาการของน้องชายคนที่สามเขาเองรู้เรื่องนี้มาโดยตลอดและเป็นเขา เองที่ช่วยเหลือน้องชายแท้แท้ของตนไว้ในตอนนั้น เวลาฝ่านไปสิบปีแล้วที่น้อง น้อยของเขาต้องทนลำบากนอกวังถึงเวลาที่พวกเขาสองคนพี่น้องต้องเอาคืน บรรดาพี่น้องน่าตายทั้งหญิงชายและเหล่าท่านตาทั้งหลายขององค์ชายแล้ว

" ถวายพระพรฝ่าบาท ขอพระองค์มีพระชนมายุยืนนาน หมื่นปี หมื่นหมื่นปี"

" น้องรองลำบากเจ้าแล้ว ลุกขึ้นเถอะ"

" อย่าได้เกรงพระทัยเลยพะยะคะ "

" เรื่องของรัชทายาทแคว้นจ้าวเรียบร้อยดีใช้หรือไม่ "

" โดยพระ "

" ข้าให้เจ้าเป็นของขวัญน้องรัก "

ฮ่องเต้โยนบางสิ่งให้กับองค์ชายรองอีกฝ่ายก็รับเอาไว้โดยไม่เอ๋ยอะไรแต่ในใจ นั้นอย่ากฆ่าพี่ชายหน้าตายที่หาเรื่องตายมาให้เขาอีกรอบ

และเมื่อคนในท้องพระโรงได้เห็นของที่ฮ่องเต้นั้นโยนให้กับองค์ชายรอง ก็ต้องพากันแทบสูดเอาอากาศหายใจแทบไม่ทันตราแม่ทัพของตระกูลหาที่มี กำลังพลในกองทัพถึงสามแสนนาย ฮ่องเต้ไว้ใจรักองค์ชายรองถึงเพียงนี้มีหรือ ทีใครจะกล้าต่อกรอีกทั้งยังมีเรื่องราวในอดีตที่ยังไม่กระจ่างอีก การกลับมาขององค์ชายรองในครั้งนี้เห็นที่เหล่าขุนนางเช่นพวกเขาคงต้อง ระวังตัวกันอีกเท่าตัว อีกอย่างฮ่องเต้พระองค์นี้ก็ไม่เป็นเหมือนลูกไก่ในกำมือของ ของผู้ใดขนาดพึ่งขึ้นครองราชย์ก็สามรถมีกำลังทหารอยู่ในกำมือได้แล้ว หลังจากที่ท้องพระโรง กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ซุนกงกงก็เริ่มประกาศราชโองการต่อโดยที่ไม่สนใจสีหน้าของขุนนางเลยแต่ละ คนมีสีหน้าราวกับคนป่่วยหนักก็ไม่ป่าน

" ฝ่าบาทมีราชโองการให้แต่งตั้งองค์ชายทั้งสองพระองค์เป็นอ๋อง ขนานนามเรียกตามลำดับดับขององค์ชายเพราะเหล่าองครักษ์ชายยังทรง พระเยาว์อนุญาติให้พระมารดาเข้าอยู่ร่วมจวนได้โดยที่พระมารดาไม่ต้องออก บวชเหมือนพระสนมคนอื่นๆๆ จบราชโองการ "

" หม่อมฉันรับราชโองการ "

องค์ชายทั้งสิบต่างก็แสดงท่าทางดีใจออกมาจนปิดไม่มิดก่อนหน้านั้นต่างก็กังวล เรื่องมารดาของตนถึงแม้ในใจลึกจะมีความอิฉาพี่ชายอยู่บ้างแต่ก็ยังอดขอบคุณ ไม่ได้ที่ไม่แยกพวกเขาออกจากมารดาเหมือนฮ่องเต้องค์อื่น แต่หารู้ไม่ว่าหากวัน

ใดที่เขาพลาดนั้นจะไม่เหลือทั้งแม่ทั้งลูกให้อาลัยและฝังศพของอีกฝ่าย

" ถ้าเช่นนั้นวันนี้เจิ้งรู้เหนื่อยมากแล้ว ให้จบการประชุมในวันนี้ได้ "

หยางเฟยหลงเดินออกไปจากท้องพระโรงทันทีโดยไม่สนใจใครจะทำความ เคารพ หยางเหวินหลงเห็นดั้งนั้นก็รีบตามพี่ชายไปทันทีไม่สนใจขุนนางที่ชอบ สอพอพวกนั้นเช่นกัน

" เสด็จพี่ ท่านกำลังหาเรื่องตายมาให้ข้า "

หยางเฟยหลงมองน้องชายที่ทำหน้างอให้เขาปีนี้เจ้านี่อายุเท่าไรกันทำไม่ถึงได้มีท่าทางราวเด็กสองขวบเท่านั้น

" เหวินเออร์ น้องพี่ปีนี้เจ้าอายุเท่าไรกัน "

" 23 ทำไมหรือ "

" เจ้าสนใจรับบุตรีของขุนนางน่าตายเหล่านั้นแทนข้าหรือไม่ "

" หากว่าท่านไม่อยากเห็นวังหลวงเหลือแค่ตอไม้ก็คอยดู "

" หากว่าเจ้ายังคิดจะคือตร้าทัพนั้นให้ข้า..ข้าก็จะหาเมียให้เจ้าน้องรัก "

"ท่านมันน่าตายยิ่งกว่าขุนนางพวกนั้นอีก "

"ซุนกงกงสงสาวงามไปที่วังชินอ๋องห้าสิบนาง "

ยังไม่ทันได้เอ๋ยจนหยางเฟยหลงก็เห็นน้องชายของตนเดินออกไปด้วยความ โกรธไม่แม้แต่หันมาหาเข้าผู้เป็นพี่ชาย

" ฝ่าบาทจะให้กระหม่อมหญิงงามไปที่ตำของชินอ๋องเมื่อไหร่ดีพะยะคะ "

" เจ้าอยากเห็นวังหลวงเหลือแคตอไม้หรือไงกันซุนกงกง "

ซุนกงกงมองผู้เป็นนายเดินจากไปทางตำหนัก เขารู้จักผู้เป็นฮ่องเต้เป็นอย่างดี

เพราะได้รับใช้อย่างใกล้ชิดแต่สำหรับชินอ๋ององค์ใหม่แล้วเขาไม่รู้จักเมื่อฮ่องเต้ เอ๋ยเตือนเขาผู้เป็นบ่าวรับใช้ไม่เสียจะกว่า

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น