เดอะไวด์

เรื่องแรกนะคะ ไม่ติดเหรียญอ่านฟรีค่ะ พระเอกวุ่นวายกับยัยปากหมาค่ะ

ชื่อตอน : เพื่อนใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 24

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2562 04:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เพื่อนใหม่
แบบอักษร

”นายนี่โครตห่วย” ฉันสะบัดจังโก้ออก ไม่ว่ากี่รอบต่อกี่รอบเขาเหมือนสนใจไม่อยากเล่น เราเปลี่ยไปร้องเพลงพนักงานเดินออกมาถาม ว่าจะใช้กี่ชั่วโมง 

”อยากร้องตลอดทั้งคืนมั้ย ฉันจะได้จองห้องนี้ยาวๆ “ 

”ไม่หรอก คอแห้งพอดี” 

“มีเพลงที่ชอบมั้ย” 

“ฉันเพิ่งได้ยินเมื่อไม่นานมานี้ คงไม่มีให้ร้องหรอก” 

“ร้องว่าอะไร บ้าง” 

”จำไม่ได้ ช่างมันเถอะ” 

”ถ้าไม่มี ร้องเพลงอื่นก็ได้” 

”เลือกเลย อยากแหกปากให้เต็มที่เหมือนกัน” 

สุดท้ายเขาก็หลับคาโต๊ะทั้งไปที่ไม่ได้ดื่ม ออกแนวเด็กประถมนอนไวตื่นเช้า  

“มอนิ่ง เบบี๋” ฉันเลิียนแบบ แบบที่เขาเคยทำ แต่ก็โดนเมิน มันจะเกินไปแล้วนะ ไม่ชอบเลยที่เย็นชาแบบนี้  

“อย่ามาทำเสียงแบบนี้กับผมนะ” 

”แล้วเป็นอะไร ทำไมถึงยังโกรธ” 

”ก็โกรธ โกรธคนโกหก หนีไปเที่ยวกันสองคน” เขาเมินหน้าไปทางอื่น สรุปว่าที่เขาโกรธไม่ใช่เรื่องฉันกับพี่ชายของเขาคบกัน 

”ถ้าอยากหายโกรธ ไปรีบเคลียร์งานฉันจะพานายไปเอง” 

”บอกแล้วนะ โอเค แล้วอย่าเสียใจนะสาวน้อย” เขารีบเดินออกไปแต่งตัว ส่วนเขาตั้งแต่หลังจากกลับมาจากบ้านใหญ่ก็ยังไม่เห็น  

”เชอะ!! คงไปกกยัยยูเรียอยูล่ะมั้ง ถึงไม่กลับบ้านกลับช่อง” ว่าแล้วก็เริ่มโมโห “ส่งแชทไปหน่อยซิ”  

“ติ๊ง” เสียงข้อความเข้า เขาส่งมาเป็นรูปภาพว่าเขาอยู่ที่ทำงาน แสดงว่าไปทำงานตั้งแต่เมื่อคืนเนี่ยนะ บ้าป่าว 

วันนี้ฉันไม่มีอะไรทำ นึกได้ว่าเสื้อผ้าที่เอามามิกแอนด์แมตเริ่มซ้ำเเล้ว “ไปช้อป ดีกว่าเรา” คิดดังนั้นเธอคว้ากระเป๋าออกไปอย่างไว 

รถไฟใต้ดินสถานีบัสเทอร์มินอล 

”กรี๊ด คือดีงาม” ฉันชอบมาที่นี่มากกว่าจะไปที่เมียงดงหรือมยองดง เพราะสาวเกาหลีมาซื้อเสื้อผ้าที่นี่กันมากกว่า ข้างๆจะเป็นสถานีรสบัสเหมือนหมอชิต อีกด้านเป็นห้างสรรพสินค้าที่ขายของแบรนด์เนมทั้งหลาย ด้านล่างจะเป็นสตรีทแฟชั่น คล้ายประตูน้ำ ฉันมาที่นี่ก็สังเกตว่าคนที่เดินไปมาแต่งตัวแบบไหน ตอนนี้เขาฮิตยีนส์สามส่วน เสื้อยืดสวมทับคลุมด้วยสูท พอจับทางได้ฉันก็ลงมือทันทีแต่ร้านค้าพวกนี้ไม่รับบัตร ฉันจึงไปกดเงินก่อน มือถือเจ้ากรรมก็ดันมาดัง 

”ฮัลโหล เธออยู่ไหน” 

”ตอนนี้ฉันอยู่ที่สถานีบัสเทอร์มินอล” 

”ไปทำอะไร แล้วทำไมต้องใช้เงินสด แอบนัดผู้ชายไว้ใช่มั้ย” 

”ป่าวนะ ก็ร้านเค้าไม่รับบัตร” 

”ตามใจ แต่ถึงบ้านแล้วโทรมารายงานด้วย” 

”ค่ะ บอส” ชิ ทำอะไรอยู่ไหนรู้หมดเลยนะ ก็ใช่ซิฉันใช้บัตรเขา ข้อความก็แจ้นไปรายงานละว่ากดที่ไหน ฉันก็ไม่ได้สนใจมากนัก การช็อปปิ้งคนเดียวเป็นสิ่งที่ฉันชอบสุดๆ ไม่ต้องรอใคร อยากดูอะไรนานแค่ไหนก็ได้ ไม่มีใครมาหงุดหงิดใส่ด้วย  

แค่นี้ยังไม่พอฉันขึ้นไปบนห้าง เพื่อดูชุดทำงานแต่แล้วก็สะเปะสะปะเมื่อเจอคำว่าเซลล์นี่แหละ ใครจะอดใจไหว 

ขาเริ่มลากฉันก็กลับห้องทันที 

”ไปช็อปมาหรอ” เจซีถามฉันทั้งๆที่เขายังกรอกขนมเข้าปากอยู่ 

”ใช่” 

”ไม่บอกฉันล่ะ เพื่อนฉันเปิดร้านเสื้อผ้าตั้งเยอะ วันหลังจะพาไปนะตอนนี้เป็นนางซินไปก่อน” 

”ผลั๊ว” ฉันเขวี้ยงหมอนใส่เขาก่อนจะเดินเอาของไปเก็บ 

ทางด้านปาร์ค ยูรี 

”ฉันมีเรื่องจะให้นายทำ” เธอโยนรูปภาพให้การ์ดผู้ชายดู 

”เข้าใจแล้วครับ” 

“เธอเล่นกับใครไม่เล่น แล้วเราจะได้รู้กัน” เธอนั่งเชิดหน้าด้วยแววตาที่แข็งกร้าว 

ทางด้านแทซอง 

”แล้วทำไมอยู่ๆหุ้นก็ตก” เขาหันไปถามฝ่ายบริหาร 

”เรื่องเดิมครับ ถ้าเราซื้อที่ตรงนั้นไม่ได้ เราก็จะดำเนินการก็สร้างไม่ให้ ทำให้ผู้ลงทุนเกิดความไม่เชื่อมั่น” 

”ส่งคนไปเจรจาหรือยัง” 

”ทางเราส่งไปหลายรอบแล้วครับ ก็ไม่ได้ผล” 

”ต้องการเท่าไหร่” 

”เขาบอกไม่ต้องการ และไม่ขาย” 

เฮ้อนี่มันอะไรกันอีกเนี่ย  

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะลงไปคุยเอง  

“ฉันเห็นว่าการเปิดตัวนิตสารที่จะถึง คุณจะไปมั้ย” ฉันถามเจซีในห้องแต่งตัวที่เขาเพิ่งจะถ่ายแบบเสร็จ 

”ไปซิ แต่พีชต้องไปกับเจซีนะๆ ถ้าดีซีมีงานคุณห้ามไปดูเขาวันนั้นเลยนะ” 

”ได้ค่ะ แต่ละครก็ปิดกล้องไปแล้วนี่ ทำไมจะไปไม่ได้ล่ะ” 

”เยส โอเคงั้นว่างๆฉันจะพาเธอไปแปลงร่างก็แล้วกัน” 

”นี่ฉันไม่สวยขนาดนั้นเลยหรอ” รู้สึกน้อยใจยังไงก็ไม่รู้ 

”สวยซิ ทำไมจะไม่สวยดูเซ็กซี่ดีออก ผิวออกแทนนิดๆดูมีสุขภาพดี” 

”นายไม่ชอบสาวขาวๆหมวยๆหรอ” 

”ก็ชอบนะ แต่ก็ต้องเป็นคนๆไป ผมว่ามันอยู่ที่เสน่ห์ของแต่ละคนมากกว่า” ใช่หน้าตาก็ส่วนนึงแต่คนที่เข้ากันได้คุยกันรู้เรื่องก็อีกส่วนนึง ผมไม่ใช่ผู้ชายล่าแต้มนี่ 

”ฉันจะดูตารางงานให้ตอนนี้เลย ว่าเราจะไปได้วันไหน” 

”ขอไวๆนี้เลยนะ ผมรอเห็นไม่ไหวแล้ว ว่าพีชแปลงร่างแล้วจะเป็นไง” 

”เหอะๆ” ฉันไม่ได้พูดอะไรมากแต่จะเชื่อรสนิยมนายนี่ได้มั้ยเนี่ย รู้สึกกังวลชอบกล 

วันลองชุดมาถึง เขาพาฉันมาที่นึงซึ่งเขาบอกเป็นร้านของเพื่อนเขา  

“เฮลโลเจซี ลมอะไรพานายมาถึงร้านได้เนี่ย” หญิงสาวเอ่ยทักและเข้าไปสวมกอดเจซีแบบเพื่อน 

”เธอ ช่วยอะไรฉันหน่อยซิ”เขาว่าแล้วก็กลับมาหรี่ตาใส่ฉัน 

”เธอช่วยแปลงร่างผู้หญิงคนนี่ให้ฉันที” ผมชี้ไปที่หญิงสาว 

”พีช นี่ฮานึล ส่วนนี่ฮานึลครับพีชเพื่อนผมเอง” 

”ยินดีที่ได้พบค่ะ” 

”ยินดีเช่นกันค่ะ” เธอยิ้มและจับมือทักทายฉัน 

”ใครค่ะแก แฟนนายหรอ”เธอหันไปกระซิบ เจซีเดินเข้ามาหาฉันสองมือเกาะไหล่ฉันจากด้านหลัง 

”คนพิเศษ และคนรู้ใจของฉันเอง” เจซีหันไปบอกเพื่อนของเขา เธอยิ้มๆแต่ดูไม่มีพิษมีภัย สงสัยนายนี่คงพาหญิงมาบ่อยซิท่า 

”วางใจฉันได้เลย ฉันจะจัดการให้เอง นายรออยู่ตรงนี้นะ” เธอเดินหันมาจูงฉันเข้าไปที่ห้องแต่งตัว ฉันกับฮานึลคุยกันอย่างถูกคอ ชุดแล้วชุดเล่าที่ฉันลองและต้องออกไปให้เขาดู ฉันรู้สึกเริ่มเหนื่อย 

”หยุด ชุดนี้แหละ” 

”ไม่โป๊ไปหน่อยหรอ” ฉันมองชุดเดรสสีชมพูที่ค่อนข้างสั้น คอปาดเว้าลึกลงมาที่เนินอกอย่างพอดี  

“นายนี่รสนิยมเรื่องผู้หญิงยังดีเหมือนเคยนะ” ฮานึลอดไม่ได้ที่จะค่อนเจซี 

”ไม่โป๊หรอ เปิดตัวทั้งทีจะไปธรรมดาได้ยังไง แต่ฉันว่ามันยังขาดอะไรไปนะ” เขาหมุนตัวเดินวนรอบๆร้าน 

”นี่ไง” เขาไปถอดสร้อยที่มีจี้เป็นรูปพระจันทร์ในหุ่นมาใส่ให้ฉัน 

”เรียบร้อย ส่วนชุดที่เธอลองแล้วให้คนส่งไปที่พักฉันนะฮานึล” 

“นี่นายจะหมดเหมาเลยหรอ ฉันรักเพื่อนคนนี้จริง” ฮานึลยิ้มอย่างดีใจและเข้าไปกอดเขาแบบเพื่อนเล่นกัน  

“เจซี มันเยอะไปนะแล้วก็เป็นสิบๆชุด” 

”อย่าขัดเลยนะๆ พีช เดี๋ยวฉันจะลดให้เขาเป็นพิเศษเอง” ฉันพยักหน้าอย่างเสียไม่ได้ คนพวกนี้อยากจะได้อะไรก็ต้องตามนั้นจริงๆซินะ 

”ขอบคุณมากนะพีช ครั้งหน้าเธอมาหาฉันได้เลยนะ ฉันจะลดราคาให้เป็นพิเศษ” ฮานึลเข้ามากอดฉันอย่างกับรู้จักนานมานาน 

”ขอบคุณมากนะฮานึล” ฉันกอดกลับเธอเช่นกันก็เธอออกจะน่ารัก 

”ฉันไปหละ เจอกันที่งานนะฮานึล” 

”บาย” 

 

 

อิมเมจ ปาร์ค ยูรี 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น