Tar

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ทรมานวันละนิดจิตเเจ่มใส

ชื่อตอน : ทรมานวันละนิดจิตเเจ่มใส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 744

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2562 02:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทรมานวันละนิดจิตเเจ่มใส
แบบอักษร

ฉันกลับขึ้นมาในห้องพักในเวลา5โมงเย็น เพื่อเปลี่ยนชุดไปเล่นน้ำ ซึ่งตอนนี้ พวกที่ซ้อนมาทั้งหมด รวมถึงเเองจี้ก็พากันเปลี่ยนเป็นบิกีนี่เเละลงเล่นน้ำกันหมดเเล้ว

"เดี๋ยวเเม่ตะเเย่งซีนให้หมด" ฉันมองผ่านกระจกไปก็เจอกับผู้คนใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้นอวดรูปร่างกันมากมาย ฉันจึงเปลี่ยนเป็นบิกีนี่สีดำลายจุดสีขาวที่เตรียมมา พอมองผ่านกระจกก็ยิ้มมาอย่างพอใจกับภาพที่ได้เห็น เมื่อเปลี่ยนชุดเรียบร้อยฉันก็สวมชุดคลุมเดินลงไปที่ชายหาด โดยไม่ลืมพกครีมกันเเดดไปด้วย เมื่อฉันมองไปเห็นเเองจี้ที่ใส่บิกีนี่สีเหลืองอ๋อยนั่งคลอเคลียข้างๆพี่เเพ็คเก็จอยู่ก็ทำให้ลำคาญตาสุดๆ ฉันจึงเดินไปนั่งข้างๆอามที่เหมือนจะมึนๆเนื่องจาก กินเหล้ากันตั้งเเต่มาจนตอนนี้ก็หมดกันไปหลายขวดเเล้ว

"ว่าไงนิวจะไปเล่นน้ำหรอ เดี๋ยวเราพาไป" พอฉันนั่งลงปุ๊ปอามก็ถามขึ้นปั๊ป

"ฉันยังไม่อยากพาคนเมาไปจมน้ำตายนะ ทาครีมกันเเดดที่หลังให้หน่อย" ฉันวางขวดครีมที่หน้าตักของอามเเละหันหลังให้ก่อนจะดึงเสื้อคลุมลงก็ปรากฏหลังขาวเนียนของฉันสู่สายตาคนมากมาย

"ทาสิ" ฉันหันไปบอกก็อามเอาเเต่นั่งนิ่งไม่ไหวติง หลังจากที่ฉันพูดเสร็จอามก็ค่อยๆเอาครีมกันเเดดถูมาที่หลังของฉันอย่างเบามือ มือนายนี่สากใช้ได้เลยเเฮะ

"ทาหนาๆล่ะ ไม่อยากผิวไหม้" ฉันหันไปบอกอามต่อก่อนที่เขาจะพยักหน้ารับรู้ ฟึบ ขวดครีมลอยออกไปจากมือของอามอย่างเร็ว รวมถึงฉันที่ถูกกระชากให้ลุกขึ้นอย่างเเรง ด้วยฝีมือของพี่เเพ็คเก็จนั่นเอง

"ไอ้พีเคเบาๆดิ เเขนนิวจะหลุดเเล้วนั่น" พี่พอร์ช กล่าวขึ้น

"เรื่องของกู" เขาว่าไปโดยไม่สนใจว่มเพื่อนจะรู้สึกยังไง ก่อนจะหันมาส่งสายตาอาฆาตให้ฉัน เห็นเเบบนั้นฉันจึงเเย่งขวดครีมจากมือเขามาถือเอง ก่อนจะเดินเลี่ยงไปทางอื่น เเละนำครีมมาทาตามเนื้อตามตัวให้ครบก่อนจะถอดเสื้อคลุม อวดรูปร่างบ้าง จนตอนนี้สายตาเเทบทุกคู่มองมาที่ฉันในขณะที่ฉันกำลังเดินลงไปในทะเล เเละเเช่น้ำอยู่คนเดียวอย่างเงียบๆจนกระทั่ง

"คิดจะยั่วอามหรือพี่พีเคกันเเน่นินิว" เเองจี้เดินมาทำหน้าเหวี่ยงใส่ฉัน ฉันมองไปที่รูปร่างของเธอ เฮอะ มีเเค่นี้ทำเป็นโชว์ นี่นมฉันนี่ของจริงไม่มีเสริมคัพซีเบาๆจ้า ผิวไม่ต้องฉีดขาวเองตามธรรมชาติจ้า มองยังไงฉันก็สวยกว่าอะ

"ถ้าฉันจะยั่วพี่เเพ็คเเล้วเธอจะทำไม"

"พี่เเพ็คเก็จเป็นของฉัน" ยัยนั่นถลึงตาใส่ฉันอย่างกับว่สฉันจะกลัวงั้นเเหละ

"พี่เเพ็คไม่เคยบอกหรอ ไม่ชอบให้ คนอื่น มาเรียกชื่อเเพ็คเก็จอะ" ฉันเน้นคำว่าคนอื่นก่อนจะยิ้มเยาะ พี่เเพ็คให้คนอื่นเรียกว่าพีเคเท่านั้นรวมถึงเพื่อนเขาด้วย เเต่ชื่อเเพ็คเก็จเรียกได้เเค่คนทางบ้านเเละฉันที่เรียกมาตั้งเเต่เด็กเท่านั้น

"นี่!!!" เเองจี้เอามือมาคว้าที่เเขนฉันเเละบีบอย่างเเรง

"เอามือเธอออกไปจากตัวฉัน ขยะเเขยง" ฉันเอามือปัดมือเเองจี้ออกก่อนจะกวักน้ำทะเลมาล้างเเขนตรงที่เเองจี้จับเเละทำหน้ารังเกียจ

"อย่าให้ฉันหมดความอดทนกันเธอนะนินิว" เเองจี้ทำเสียงเข้มใส่ฉัน

"คิดว่าฉันจะกลัวเธอหรอเเองจี้" ฉันว่าก่อนจะกอดอกมองหน้าอย่างท้าทาย

"เธอทำให้ชีวิตฉันเเย่ลงทุกอย่าง ฉันเกลียดเธอ!!!" เเองจี้พุ่งเจ้ามาหวังจะจิกหัวฉัน เเต่ช้าไปฉันปัดมือออกเเละจิกหัวมันเเทน

"คิดว่าฉันรักเธอหรอ"

"เเกจะเอาอะไรกับฉันนักหนาห๊ะ"

"ก็เอาทุกอย่างที่เธอมีไง ฉันจะบอกอะไรให้อย่างเธอไม่มีทางสู้ฉันได้หรอก!!" ฉันว่าก่อนจะกดหัวยัยเเองจี้ลงไปในน้ำทะเลโดยที่ยัยนั่นยังไม่ทันตั้งตัว ยัยนั่นตะเกียกตะกายจะขึ้นมาเเค่พักเดียวฉันก็ดึงให้ขึ้นมาหายใจ ตัวยัยนี่สั่นมาก

"ยังจะลองดีกับฉันอีกมั้ย" ยัยนั่นมองมาที่ฉันด้วยสายตาเเข็งกร้าว

"เเกไม่มีทางทำให้ฉันกับพี่พีเคเเยกกันได้หรอก ยิ่งเธอทำเเบบนี้พี่พีเคก็ยิ่งเกลียดเธอ"

"นั่นมันก็เรื่องของเขา เเละฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน!" ว่าจบฉันก็กดยัยนั่นลงไปอีก จนกระทั่งพี่เเพ็คเข้ามาผลักฉันออกเเละดึงเเองจี้เข้าไปกอดอย่างห่วงใย ตอนนี้ฉันทำเเค่ส่งยิ้มให้เขา

"ฉันไม่ทำให้เธอถึงตายหรอกเเองจี้ ฉันต้องการให้เธอมีชีวิตรอดต่อไปยาวๆ จะได้ทรมารเเบบนี้ไปนานๆ" ว่าจบฉันก็เดินเเยกจขึ้นมาใส่เสื้อคลุมเเละเดินเข้าบ้านมา การเล่นน้ำวันนี้เเม้จะนิดเดียวเเต่มันก็พอโอเคที่ได้ทำกับยัยเเองจี้ เวลาเห็นยัยนั่นตะเกียกตะกายจะเอาตัวรอดมันทำให้ฉันมีความสุขขึ้นเยอะ เเม้จะเเลกมากับสายตาเเข็งกร้าวของพี่เเพ็คเก็จที่ส่งมาก็ตาม ตอนนี่ทุกคนยังคงเล่นน้ำเเละดื่มกันอยู่ข้างล่างเหมือนเดิม ส่วนเเองจี้ก็คงไปห้องพักกับพี่เเพ็คไปแล้ว ไม่เป็นไรทรมารวันละนิดจิตเเจ่มใส

ตู๊ดดดด ตู๊ดดดด

(ครับคุณหนู) เสียงปลายสายทักทาย

"เป็นไงบ้างคะ"

(คุณรัศมีเธอไม่ออกไปไหนเลยครับเอาเเต่เก็บตัวเงียบอยู่ในห้องเช่า) บอดี้การ์ดที่ฉันให้ตามดูคุณรัศมีที่กำลังตกกระป๋องรายงานความเคลื่อนไหว

"นิวอยากให้มีนักข่าวไปทำข่าวถามเรื่องล้มละลายอะค่ะ พอดีเเต่ก่อนเขาเคยออกข่าวว่ารวยมาก" ฉันบอกความต้องการกับบอดี้การ์ดไป

(ผมจะจัดการให้เร็วที่สุดครับ)

"เเล้วพ่อล่ะคะ"

(ไอ้เควิลบอกว่าพรุ่งนี้ต้องขึ้นศาลครับ) ฉันเผยยิ้มร้ายออกมา พังหมดเเล้วสินะ เหลือเเค่ลูกสาวของพวกเเกคนเดียวที่ยังลอยหน้าลอยตาอยู่

"งั้นจัดการเรื่องข่าวให้นิวนะคะ ขอออกทุกช่อง หนังสือพิมพ์ทุกฉบับ นิวจ่ายไม่อั้น"

(ได้ครับคุณหนู)

ติ๊ด ฉันกดตัดสายไปอย่างสบายใจ อยากรู้จังถ้ายัยเเองจี้เห็นข่าวออกมา จะทำหน้ายังไง เเม่ไฮโซจอมปลอม

.

.

.

ชีวิตจริงมีขนาดนี้มั้ย

เครียดตายเลย

สรุปนินิวนี่นางเอกหรือนางร้าย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}