เดอะไวด์

เรื่องแรกนะคะ ไม่ติดเหรียญอ่านฟรีค่ะ พระเอกวุ่นวายกับยัยปากหมาค่ะ

กะเพราหมูสับ

ชื่อตอน : กะเพราหมูสับ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 34

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2562 14:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กะเพราหมูสับ
แบบอักษร

ฉันนอนมากี่วันแล้วนะ สี่วันแล้วหรอ ทำไงดี  

”มอร์นิ่งเอฟเฟรอะรี่เดย์” 

”มอร์นิ่ง” 

“ดีขึ้นแล้ว ใช่มะนูน่า”  

“นี่ อย่ามาเรียกฉันว่านูน่านะ” 

”งั้น เยาปู้ละกัน” (ศัพท์นามที่สามีและภรรยาใช้เรียกกัน) พี่น้องนี่ไม่ต่างกันจริงๆ 

”ว่าไง จ๊ะที่รัก”เขารีบตอบกลับน้องชายอย่างไว 

”หึๆ กระซิกกระซิกๆ เธอฟื้นแล้วค่ะที่รัก ต่อไปคุณคงลืมฉัน” เจซีเริ่มทำละครเป็นนางร้ายเจ้าน้ำตา เพื่อความสมจริงเขาวิ่งไปซบอกพี่ชาย เรียกร้องความสงสาร ทำท่าระเหเร่ร่อนออกจากห้องป่านเป็นนางเอกในนิยายจีน 

”คุณควรทำใจ หรือไม่ก็อนุญาตให้เขาแต่งหญิงได้แล้วนะ” ”ฮ่าๆๆๆๆๆ” ทั้งคู่หัวเราะให้กัน  

“ไม่ไปทำงานหรอคะ” 

”ก็เป็นห่วงคนไข้” 

”หมายถึงฉันหรอ จะเป็นห่วงทำไมเจซี ดูแลดีอยู่ป้อนข้าวต้มที น้ำข้าวต้มไหลไปยันกกหู นี่ขนาดเขาใส่แว่นแล้วนะ”  

“อะไร นินทาอะไรผม ได้ยินไปถึงข้างนอก” 

”ไม่มีไร แค่เล่าให้พี่นายฟังว่านายป้อนข้าวต้มให้ น้ำซุปไหลไปยังกกหู ฮ่าๆๆๆๆ” 

”งั้นมองผมให้เต็มตา” เขาถอดแว่นและให้ฉันมองเขา หัวใจมันเริ่มระทึกแค่ก็ต่างออกไป 

”ผมทำเลสิคมานานแล้วครับ ที่ใส่ก็ให้มันดูมีคาแรคเตอร์เท่านั้นเอง”  

“เรามาฉลองกันดีกว่าค่ะ เนื่องในโอกาสที่ฉันหายป่วย เป็นเพราะคุณสองคนดูแลฉันดีมากๆ อยากทานอะไรว่ามาเล้ย” 

”กะเพราหมูซั๊บ”  

“เน้นคำว่าหมูสับมากเลย ถ้าซื้อมาสับเองคงจะไม่ได้ เพราะฉันไม่นิยมทำร้ายพวกเดียวกัน และอีกอย่างเราไม่มีใบกะเพรา” 

“เพิ่งรู้ตัวหรอ”แทซองกัดตามเคย นี่ฉันคงนอนมาหลายวันหน้าตาก็ไม่ได้ดูแล 

“คงใช่ฉัน นอนมาหลายวันสมองคงฝ่อไปแล้ว” 

”อยากให้ ทบทวนความจำให้มั้ย” เขาว่าแต่สายตานี่มันน่าทุบจริงๆ 

”คงไม่ต้อง”ไม่ต้องของเธอแต่หน้าเธอนี่มันฟ้องไปไกลแล้วนะ  

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวโทรถามคุณแม่” 

”คุณแม่คุณมีหรอ” 

”ถ้าอยากรู้ไปถามท่านที่นั่น แล้วกัน” 

”ไม่ๆ” ฉันบอกปัดหรือปฏิเสธอะไรไม่ได้เลย ว่าแล้าเขาก็โทรทันที 

ที่บ้านของแทซอง 

”สวัสดีครับคุณแม่ ดีครับหม่ามี๊” 

ทั้งคู่เอ่ยแล้วโอบกอดหญิงวัยกลางคน ก่อนที่จะหยุดสายตามามองที่ฉัน 

”สวัสดีค่ะ” 

”คนไทยหรอจ๊ะหนู” 

”คนไทยค่ะ” 

”เชิญนั่งก่อนนะ แม่ขอตัวไปบอกคุณพ่อก่อน” 

”ค่ะ” นี่ศึกแม่ผัวกับลูกสะใภ้รึป่าว ไม่เอาด้วยหรอกนะ มันช่างน่าเบื่อกับการที่คนที่ไม่รู้จักกันมาก่อน มาเกลียดเราโดยที่ไม่มีเหตุผล 

แม่ของเขาลงมาพร้อมกับลูกชายทั้งสองและสามี 

”สวัสดีค่ะท่านประธาน (ปรกติแล้วถ้าไม่สนิทหรือให้ความเคารพจะเอ่ยเป็นนามสกุล หรือชื่อที่เขาอนุญาตให้เรียก) ฉันโค้งให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะการโค้งลำตัวบ่งบอกถึงระดับการให้เกียรติ เช่นเดียวกับบ้านเรา ไหว้ครู ไหว้พ่อแม่หรือพระ  

“พอๆ อย่าให้มากความ แล้วนี่หนูจะมาทำอะไรให้พ่อกับแม่กิน” 

”เขาอยากกินกะเพราหมูซั๊บค่ะ” ฉันเรียนแบบตามเสียงที่พวกเขาพูดใส่ฉัน 

”ไปๆ เดี๋ยวให้แม่พาไปนะ ฉันแก่แล้วสุขภาพไม่ค่อยดี” 

เรือนสวยมากเลยนะคะ อยากมีแบบนี้บ้างจัง” ฉันเอ่ยกล่าวสั้นๆ แต่ผู้หญิงตรงหน้านื่นมือบีบจมูกแทน 

”มันสวยอยู่ แต่ค่าใช้จ่ายก็สิ้นเปลือง” 

”ทำไมคะ” ก็ไม่เห็นจะมีอะไรผิดปรกตินี่ 

”ไม่มีอะไรหรอ ไม่จริงเลย ถ้าจะปลูกผักหน้าหนาวในฤดูร้อนและถ้าจะปลูกผักหน้าร้อนในฤดูหนาวในเรืือนกระจกค่าใช้จ่ายก็สูง”  

”ถ้าอยากปลูกผักบอกหนูนะคะ จะได้มาช่วย” ฉันสวมกอดเธอโดยที่ไม่มีจริตแต่อย่างใด 

”นี่ๆ” หญิงวัยกลางคนตีมือฉัน แล้วชี้ให้ดูแปลงผักต่างๆ 

นั่นแปลงกะเพรากับโหระพาที่ชูช่อเต็มก้านเพื่อให้ฉันเด็ดยอดมันออก เพราะถ้าไม่เด็ดทิ้งมันจะตายและไม่เป็นพุ่ม หลังจากเก็บของที่ต้องการใช้ ฉันก็ไปเข้าครัว 

ฉันขมักเขม้นอยู่ในครัว ถึงกับชะงักเมื่อได้ยินเสียงคนที่ฉันเคยต่อร้องต่อเถียงเป็นอย่างดี  

อาหารพร้อม ฉันทำเองหมดทุกอย่างถึงแม้คู่พี่น้องสั่งคนมาช่วยฉันเถอะ ฉันนำเสนอเมนูแรกคือผัดกะเพรา หมูทอดกระเทียม ผัดเห็ดสามอย่าง แกงจืดเต้าหู้หมูสับ 

”โอ้ปป้าขา”ฉันเลียนเสียงของเธอ จริงๆฉันไม่ได้เกลียดเธอหรอก นึกเอ็นดูซะมากกว่า 

”คุณยูเรีย เขิญค่ะ” 

”ฉัน ไม่ได้ชื่อยูเรียนะคะ คุณผู้จัดการ” เธอแหวใส่พีชเหมือนเด็กเอาแต่ใจ  

“ยูเรีย มันแค่ปุ๋ย ยูโน้ว!!!” ฉันถลึงตาใส่เธอ และก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงทำแบบนั้น เธอตกใจ แต่ฉันก็ใจดีสู้เสือ 

”ยูรีิคุณต้องการนั่งข้างเขารึป่าว แต่ฉันจะบอกเลยนะว่าที่นี่ ม่ายมีนักข่าว” 

”ไม่เป็นไร ฉันนั่งข้างคุณแม่ดีกว่าคงไม่เสียหาย” 

”เช่นนั้นฉันไปนั่งแทนเธอนะ” 

”พี่ผมไปนั่งด้วย” เจซีบ่นออกมาอย่างโมโห 

ฉันรู้ว่าเจซีโมโหง่าย แต่ก็ไม่เคยขนาดนี้จนพอแม่ของเขาเองยังตกใจ ใช่เขาไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายถ้าเอ่ยนั่นคือสุดๆ 

หลังทานอาหารเสร็จ 

”ขอตัวก่อนนะคะ ต้องขอโทษทุกท่านด้วยค่ะ” 

ทุกคนเข้าใจว่าถ้าเจซีอยู่ตรงไหนจะเป็นยังไงต่อ  

“อยากไปไหนรึป่าว” 

”อยากไปผับ อยากไปดื่ม” 

”แล้วทำไมถึงอยากดื่ม” 

”ไม่รู้ ผมแค่อยากเสียใจ” 

”ไม่ต้องดื่ม แล้วก็ไม่ต้องเสียใจ ฉันจะพานายไป”  

”คาราโอเกะกันไงพวก แหกปากให้เต็มที่ต่อจากนั้นไปเล่นพลูกัน”  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}