ฉันฝัน~

ฝากกดไลค์ กดติดตาม และสนับสนุนผลงานของ"ฝัน"ด้วยน๊า^^ อย่าหมกมุ่นกับ NC กันมากนักน๊า ฝันเป็นห่วง...

ชื่อตอน : ตอนที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 682

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2562 10:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8
แบบอักษร

เเมวกลับมาหนูเเตกตื่น 

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเเม่เลี้ยงของฉันนั้น ยอดเยี่ยมที่สุดในการปลุกเร้าความต้องการของผู้อื่น ฉันยังสงสัยเลยด้วยซ่ำว่าสาเหตุที่พ่อของฉัน ชอบเดินทางไปทำธุรกิจอยู่เสมอนั้น อาจจะเกิดจากการที่เเม่เลี้ยงพยายามจะดูดเขาจนเเห้งเหมือนกัน มันยากที่จะตัดสินว่าภรรยาตัวน้อยที่มีความต้องการไม่สิ้นสุดนั้น มันเป็นโชคดีหรือหายนะ 

เเน่นอนฉันคิดว่าเพื่อนตัวน้อยของฉันนั้นน่าจะมีพลังมากกว่าของพ่อของฉัน มันไม่ใช่ครั้งเเรกที่เเม่เลี้ยงได้เห็นร่างกายของฉันเเล้วดูมีความสุข หลายครั้งฉันจะเห็นสายตาชื่นชมของเธอ หลังจากนั้นเธอไม่เคยล้อเลียนหรือพูดจาเสียดสีฉันอีกเลย ทุกวันเธอจะนำรอยยิ้มพร้อมกับอาหารอร่อยๆกลับมาฝากฉันอยู่เสมอ ความรู้สึกอบอุ่มเหมือนอยู่ที่บ้านของตัวเองนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ 

บางครั้งฉันเริ่มจินตนาการณ์เอาเองว่า เเม่เลี้ยงเป็นภรรยาของฉันเอง เเน่นอนมันเป็นเเค่ความคิด 

วันนี้พ่อของฉันกลับมาพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่ เเสดงความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของเขาออกมา เขาเดินเข้ามาหาฉันในห้องพร้อมกับขนมขบเคี้ยวท้องถิ่น เต็มมือของเขา 

"เสี่ยวเฟยพ่อเอาเค้กยัดใส้มาฝาก พร้อมกับชุดเครื่องเขียนนี้ด้วย พ่อเอามาฝาก เพื่อที่ลูกจะได้โชคดีในการเริ่มต้นที่มหาลัย" 

หัวใจของฉันสั่นเทา ชายวันกลางคนที่ดูเข้มเเข็งล่ำสันตรงหน้าของฉันคือพ่อเเท้ๆที่ฉันเห็นเเค่เพียงรูปถ่ายมานานนับสิบปี ตอนนี้เขามาอยู่ตรงหน้าฉันโดยไม่มีร่องรอยของความตื่นเต้นหรือรู้สึกผิดใดๆ เเต่เเปลกที่ฉันกลับมีความรู้สึกจุกที่อธิบายไม่ได้อยู่ที่หน้าอกของฉัน ความรู้สึกนี้นับว่าเป็นการสวม *หมวกสีเขียว ให้กับพ่อของฉันเองหรือไม่?  

(มีคำอธิบายด้านล่างสำหรับหมวกสีเขียว) 

ในทางเทคนิคอาจไม่ใช่ ฉันไม่ได้ทำอะไรที่ล่วงละเมิดเกินไปกับเเม่เลี้ยง เเละพ่อของฉันก็ดูเป็นห่วงฉันมาก เเต่ในช่วงหลังๆมานี้เเม่เลี้ยงดีกับฉันมาก ความสัมพันธ์ของฉันกับเธอจึงมีการเปลี่ยนเเปลงอยู่เล็กน้อย ฉันหวังว่าพ่อของฉันจะไม่ทำดีกับฉันมากเกินไป เพราะมันจะทำให้ฉันรู้สึกละอายใจต่อเขา เวลาที่ฉันได้ทำสิ่งสกปรกลับหลังของเขากับเเม่เลี้ยง 

ตอนนี้ความรู้สึกผิดท้วมท้นจนฉันพูดไม่ออก หากเขาเย็นชาเหมือนเเม่เลี้ยงในช่วงเเรกๆ ฉันจะรู้สึกดีกว่านี้ เเต่ตอนนี้เขานำของขวัญกลับมาด้วย หลังจากเดินทางไปทำธุรกิจที่เเสนหน้าเบื่อ 

"ขอบคุณครับ" ฉันยื่นมือออกไปรับสิ่งของโดยไม่กล้าสบสายตากับเขา เเล้วบังคับรอยยิ้มเเข็งๆออกมา 

พ่อของฉันกลับไปนั่งบนโซฟา เปิดทีวีเเล้วเรียกฉันไปนั่งด้วยกันเเล้วถามฉันว่า กำลังทำอะไรอยู่ฉันเริ่มคุ้นเคยกับการอยู่ที่นี้หรือยัง เเม่เลี้ยงรังเเกอะไรฉันหรือเปล่า ฉันเพียงเเค่ตอบเขาสั้นๆ โดยชื่นชมเเม่เลี้ยงว่าเธอดีกับฉันมาก 

สักพักเขาหาวเเล้วยืนขึ้น เดินไปที่ตู้เย็น ใบหน้าของฉันตึงขึ้นมาทันที 

"พ่อคุณกำลังหาอะไร" การเเสดงออกของฉันดูไม่ปกติสุดๆ ลูกๆของฉันมันยังคงเก็บไว้ในช่องเเช่เเข็ง ถ้าพ่อของฉันพบมันเข้าจะรู้สึกยังไง ในเมื่อมีผู้ชายเพียงสองคนในบ้านหลังนี้ 

"หืม? พ่อเเค่จะหาอะไรดื่มสักหน่อย ลูกชอบอะไรพ่อจะหยิบให้" พ่อของฉันเปิดชั้นล่าง ฉันหายใจออกด้วยความโล่งอก เพราะลูกๆในถุงของฉันอยู่ชั้นบน  

"ผะ ผม เอาอะไรก็ได้ " ตอนนี้ฉันดูไม่ปกติเอาซะเลย หากสังเกตฉันดีๆจะพบว่ามันน่าสงสัยมาก 

"เห้อเหม่ยฉี เธอนี้งกจริงๆอากาศร้อนขนาดนี้ยังไม่มีเครื่องดื่มอะไรติดตู้เอาไว้อีก " พ่อฉันหาเครื่องดื่มในชั้นล่างไม่พบ หลังจากนั้นเขาก็เปิดช่องบนทันที 

ฉันรู้สึกเหมือนหัวใจของฉันกำลังจะหยุดเต้น เเละไม่รู้ว่าจะหยุดเขายังไงดี  

"เห้อ เเม้เเต่ไอศครีมก็ไม่มี เดี๋ยวก่อน! นี้อะไร?" 

 

 

***สวมหมวกสีเขียวสำหรับคนจีนจะเข้าใจทันที ว่าเป็นการเล่นชู้ เพราะมีเรื่องเล่าที่ว่า หญิงคนหนึ่งเเอบมีชู้เเล้วสร้างสัญญาณบอกกับชู้ว่าทางสะดวกสามารถเข้ามาทำอะไรสนุกๆได้เลยโดยการ ถักหมวกสีเขียวเเล้วให้สามีที่เป็นพ่อค้าของเธอใส่เวลาที่จะออกเดินทางไปทำงานไกลๆหลายวันโดยให้เหตุผลกับสามีของเธอเองว่ามันเป็นสัญลักษณ์ของความคิดถึงของเธอเอง เเละหากเธอเห็นเขาสวมหมวกสีเขียวนี้เธอจะรู้สึกดีเป็นอย่างมาก เเน่นอนคำว่ารู้สึกดีนั้นหมายถึงการที่เธอจะได้พบชู้ของเธอนั่นเอง ชาวบ้านต่างก็รู้เรื่องนี้กันหมด ยกเว้นเเต่เพียงสามีของเธอนั่นเอง เพราะฉนันการพูดว่าคุณสวมหมวกสีเขียวกับคนจีน มันจะทำให้พวกเขาโกรธมาก ที่มาของเรื่องนี้ฝันจำไม่ค่อยได้ เเต่เคยได้อ่านผ่านๆ เเล้วสรุปโดยย่อให้ทุกคนเข้าใจร่วมกัน ผิดถูกประการใดขออภัยด้วย**** 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น