Lalitwadee

ขอให้อ่านสนุกน่ะค่ะ

ตอนที่ 8.6 วางแผนถล่มรังหัวหน้าฮันและสรุปคดีที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับยา

ชื่อตอน : ตอนที่ 8.6 วางแผนถล่มรังหัวหน้าฮันและสรุปคดีที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับยา

คำค้น : lalitwadee

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 11

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2562 01:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8.6 วางแผนถล่มรังหัวหน้าฮันและสรุปคดีที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับยา
แบบอักษร

หลังจากยูโนทำให้ชินยะสลบไปทุกคนก็ยังตกใจกันยุนั้น หัวหน้ากรมก็ให้ทุกคนไปพักผ่อนก่อนมารวมตัวกันเพื่อวางแผนจับกุมตอนเช้า ส่วนยูโนพาชินยะไปบ้าน โดยมีหัวหน้าชิโอริมองชินยะอย่างเป็นห่วงและกังวลพฤติกรรมที่แปลกของชินยะ และกลับไปพักผ่อนเพื่อการประชุมที่มาถึงต่อเช้า

เช้าวันต่อมาที่สถานีตำรวจ 

หัวหน้ากรมและคนอื่นๆ มาร่วมตัวกันที่สถานียกเว้นชินยะที่นอนยุบ้านไม่ได้ร่วมการประชุมครั้งนี้ มียูโนเป็นผู้ดูแล ถ้าชินยะฟื้นขึ้นมาให้โทรบอกหัวหน้าชิโอริให้ไปรับมาด้วยเพราะการประชุมจะขาดใครไม่ได้ หัวหน้ากรมพูดขึ้น

"เป็นไงพักผ่อนเพียงพอไหมล่ะ"

"คับหัวหน้ากรมแต่พวกผมยังตกใจที่รุ่นน้องชินยะหยิบปืนเตรียมเหนี่ยวไกยิงนิพวกผมตกใจถ้ายูโนไม่ทำให้สลบไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น"

"ไม่เป็นไรไม่ใช่ครั้งแรกที่เจ้าเด็กแสบทำ"

"หมายความว่าไงค่ะหัวหน้ากรม"

"อ่ะ!....ไม่มีไรหัวหน้าชิโอริแต่เรามารวมตัวกันไม่ใช่คุยเรื่องนี้เรามาประชุมว่าจะจับคนร้ายอย่างไงต่างหากล่ะ"

"ต้องขอโทษด้วยค่ะแล้วห้วหน้ากรมคิดทำอย่างไงค่ะ"

"ยังไม่รู้เลยใครในนี้คิดวางแผนอย่างไงบ้างล่ะ"

"อืม........"

ทุกคนช่วยกันคิดแผนกันว่าจะทำอย่างต่างคนต่างความคิดแผนที่คิดก็แตกต่างกันบางคนเสนอให้บุกไปโดยการซุ้มแบบกองโจรด้วยการส่งคนไปล่อให้พวกนั้นตกใจจนออกมาแล้วถล่มเลย ส่วนบางคนก็ว่าให้บุกกันไปเลยแล้วจับหัวหน้าใหญ่มาแล้วก็จบ หรือไม่ให้ส่งคนดูการเคลื่อนไหวของรังมันแล้วใช่เครื่องดักฟังรายงานมา และความคิดอีกอย่างคือให้ตำรวจบางหน่วยเข้าไปแหล่งยาแล้วยึดพร้อมจับกุมคนร้าย พอหัวหน้ากรมและคนอื่นฟังก็ตัดสินใจไม่ได้ เพราะแผนแต่ละอย่างน่าสนใจและมีความเสี่ยงที่จะสูญเสียตำรวจมากกับการถล่มยาครั้งนี้ คิดในใจว่าต้องมีแผนที่ดีกว่านี้และไม่ให้สูญเสียตำรวจ

กลับมาทางบ้านชินยะ 

ยูโนก็ดูแลชินยะเป็นอย่างดีและสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ทำไมชินยะเป็นแบบนั้นต้องมีอะไรที่ห้วหน้ากรมรู้แต่ไม่ยอมบอกแต่ละครั้งที่ชินยะเหม่อหรือสนใจเกี่ยวกับพวกอาชญกรหรือไม่ก็แฮกระบบที่ร้ายแรงนิสัยก็เปลี่ยนไปก็อดกลัวไม่ได้ ถ้าเราไม่หยุดต้องมีคนตายด้วย และนั่งมองชินยะ จนกระทั้งชินยะเริ่มตื่นขึ้นมาแล้วพูดขึ้นพร้อมมือจับหัว

"อืม...ฉันเป็นอะไรไปทำไมถึงมายุที่บ้านล่ะ"

"ท่านชินยะฟื้นขึ้นมาแล้วสิน่ะคับ"

"อืมฉันจำได้ว่ายุสถานีตำรวจยุเลยแล้วเริ่มหยิบปืนมากำลังยิงคนใช่ไหม"

"ใช่คับท่านชินยะ"

"มีใครเป็นอะไรบ้างไหม"

"ไม่มีคับพอดีผมเป็นคนหยุดท่านชินยะเองต้องขอโทษด้วยคับที่ทำแบบนั้น"

"เราต้องขอบคุณมากกว่าน่ะยูโนที่ทำให้ฉันสลบน่ะฮ่า

"ยังมาหัวเราะอีกน่ะคับท่านชินยะแต่ผมอยากรู้ว่าท่านชินยะเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร"

"ไม่บอกความลับพอถึงเวลาก็เปิดเผยเองน่ะไม่ต้องกังวลไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อยนิ"

"เอ๋!....."

"ไม่ต้องใส่ใจแล้วอากรมกลับมายังยูโน"

"ผมลืมเลยต้องโทรบอกหัวหน้ากรมเหมือนท่านชินยะฟื้นตอนนี้คงประชุมยุคับ"

"โอเคฉันขอหลับสักพักน่ะโทรเสร็จแล้วปลุกด้วยมึนหัวน่ะไม่คิดว่าจะทำแรงขนาดนี้เลยน๊า"

"ต้องขอโทษด้วยเป็นเหตุสุดวิสัยน่ะเลยลงมือแรงไปหน่อยเดี๋ยวผมมาน่ะและจะเอายามาให้กินด้วยจะได้แก้มึนได้"

"เคๆคุณแรงเยอะ"

"อยากโดนอีกไหมคับท่านชินยะ"

"ไม่"

ยูโนได้แต่หัวเราะออกเบาๆเดินออกไปเอายาให้ชินยะกินก่อนแล้วออกไปนอกห้องชินยะ หยิบโทรศัพท์กดเบอร์หัวหน้ากรมแล้วโทรออกไปรอให้หัวหน้ากรมรับสาย

กลับมาที่สถานี 

ทุกคนกำลังประชุมกันอย่างเคร่งเครียดยุดีๆโทรศัพท์หัวหน้ากรมก็สั่น ครืก ครืก ในกระเป๋าเสื้อจึงหยุดการประชุมสักพักแล้วรับโทรศัพท์

"ฮะโล่สวัสดีคับผมห้วหน้ากรม"

"สวัสดีคีบผมยูโนน่ะ"

"ยูโนโทรมาเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าเด็กแสบหรอ"

"เปล่าคับผมจะโทรมาบอกว่าตอนนี้ท่านชินยะฟื้นแล้วคับ"

"ดีจังแล้วเจ้าเด็กแสบเป็นไงบ้างล่ะ"

"เขามึนๆนิดหน่อยได้ยาพักสักหน่อยก็ดีแล้ว"

"อืมถ้าเจ้าเด็กแสบต้องการที่จะมาก็พามาได้น่ะสถานีตอนนี้ยังประชุมไม่เสร็จน่ะ"

"โอเคคับผมว่าท่านชินยะต้องไปยุแล้วดื้อขนาดนั้น"

"ฮ่าๆๆๆ ใช่แค่นิน่ะ"

"คับ"

ตุด ตุด ตุด ยูโนก็วางสายไป หัวหน้ากรมได้มองไปยังทุกคนแล้วเรา่ว่าคนที่โทรมาเป็นยูโนน่ะมารายงานว่าชินยะตื่นแล้ว พอได้ยินอย่างนั้นชิโอริก็โล่งใจทันที ส่วนฝั่งชินยะพอยูโนโทรเสร็จก็ไปปลุกชินยะ พอตื่นขึ้นมาก็แต่งตัวไปสถานีทันทีโดยที่ยูโนได้แต่ถอดหายใจอย่างเร็วจนมาถึงที่ห้องประชุม

ห้องประชุม 

หลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จก็ประชุมกันต่อแต่แล้วก็ได้ยินเสียงเคาะประตูจึงอนุญาตให้เข้ามาก็เห็นชินยะมากับยูโนยิ้มอย่างร่าเริงเดินมานั่งที่เก้าอี้ที่เหลือยุแล้วพูดขึ้น

"การประชุมเป็นไงบ้างล่ะหัวหน้ากรมได้แผนยัง"

"ยังเลยแล้วหายดีแล้วหรอยูโนบอกว่ามึนหัวยุนิ"

"ไม่เป็นไรน๊ากินยาแล้วนิ"

"โอเคห้ามไม่ให้มาก็คงไม่มีประโยชน์"

"บัน เกน ชินระ ฉันอยากรู้แผนน่ะ"

"ไม่มีหรอน่ะตอนนี้แต่ละคนแสดงความสามาถกันเต็มที่เลยล่ะว่าไหมเกน ชินระ"

"อืม....."

ประชุมกันไปก็ยังไม่ได้แผนอะไรเลยฃินยะได้แต่เงียบมองไปที่ประชุม หัวหน้าชิโอรินั่งเงียบยุดีๆก็มีความคิดเกิดขึ้นทันทีแล้วพูดขึ้น

"ฉันรู้แล้วค่ะว่าจะให้ใช้แผนอะไร"

"งั้นเล่าให้ฟังหน่อยสิหัวหน้าชิโอริว่าแผนเป็นอย่าง"

"แผนอย่างนี้น่ะค่ะ ฉันจะให้จุนที่ยุในห้องขังเป็นคนล่อซื้อยาจากหัวหน้าใหญ่ของที่นั้นพอกำลังแรกยาและเงินยุนั้นให้จับกุมตัวเลย โดยมีชินยะเป็นมือขวาของจุน โดยที่จุนแสดงเป็นแก๊งขายยาอีกแก๊งที่ต้องการแลกซื้อยามาขายกับชุมชน"

"แผนดีแต่เราไม่รู้ว่าจุนที่อยู่ในห้องขังให้ความร่วมมือไหม"

"งั้นแผนนี้คงใช่ไม่ได้สิน่ะค่ะหัวหน้ากรม"

ชินยะได้ฟังแผนที่ชิโอริเล่ามาก็สนใจขึ้นมาทันทีและตาประกายด้วยความตื่นเต้นกับแผนนี้ที่ใช้จุนที่ยุในห้องขังที่ถูกจับเกี่ยวกับยามาใช้ประโยชน์แถมได้ร่วมวงกับคนที่เราต้องการพอดีด้วย พอยูโนเห็นท่านชินยะแบบนั้นเหมือนเจอกันครั้งแรกได้แต่ถอดหายใจ ชินยะพูดขึ้น

"ผมชอบแผนของหัวหน้าชิโอริมากเลยมีผมยุในแผนด้วยว้าวตื่นเต้น"

"เจ้าเด็กแสบคิดทำอะไรน่ะ"

"เปล่าน่ะผมไม่ได้คิดอะไรทำไมหัวหน้าชิโอริถึงคิดแผนนี้คับ"

"ก็เห็นนายสนใจนิแถมนายเป็นคู่หูของฉันต้องทำให้ประทับใจสักหน่อย"

ชินยะได้ยิ้มร่าเริงแล้วหันไปหาทุกคนและหัวหน้ากรมนั่งถอนหายใจเอาอีกแล้วมีเจ้าเด็กแสบนี่ยุในสถานีห้องขังว่างแน่เลยพึ่งขังได้ไม่กี่คน หัวหน้ากรมได้ให้ตำรวจนำตัวจุนมีที่ห้องประชุมนี้ พอจุนเขาห้องประชุมก็สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นถึงได้ออกมาปกติยุในห้องขังตลอดได้แต่หันไปมองรอบๆก็เจอสายตาเป็นประกายของหนุ่มน้อยสุดแสบก็เขาใจทันทีแล้วพูดขึ้น

"ที่พาฉันออกมานิคงมีอะไรให้ทำสิน่ะไม่อย่างนั้นไม่ยอมให้ออกมาแบบนี้หรอ"

"อืมที่พามาก็อยากให้นายมาร่วมแผนถล่มรังยานรกน่ะ"

"แปลกปกติไม่ค่อยอยากใช้คนร้ายแบบเราเท่าไรนิสถานีนี้เป็นอย่างไงกันแน่แล้วใครเป็นคนคิดล่ะ"

"ฉันเองค่ะ"

"อ่อถีงว่าหนุ่มน้อยตรงนั้นตาประกายขนาดนั้นที่แท้ก็เป็นแผนที่เธอคิด"

"คุณนิฉลาดจนน่ากลัวเลยนะค่ะ"

"ถือว่าเป็นคำชมแล้วกัน"

"หายจากยาไอซ์แล้วหรอคับคุณลุง"

"โอ้โหอยากหาเรื่องกันหรือไงหนุ่มน้อยฉันไม่แก่ถึงขนาดเรียกลุงน่ะต้องเรียกพี่สิอายุหนุ่มน้อยเท่าไร"

"ผมอายุ 20 ปีแล้วลุงล่ะ"

"อายุ 27 ปี"

"อืม........."

"แล้วแผนเป็นอย่างไรล่ะเล่าให้ฟังหน่อยสิคับคุณผู้หญิง"

"ฉันอยากให้คุณปลอมเป็นแก๊งขายยาที่ต้องการซื้อยาจากที่แห่งนั้นโดยมีคู่หูของฉันเป็นมือขวาของนาย"

"น่าสนุกฉันตกลงทำงานนี้"

ทุกคนตกใจที่จุนให้ความร่วมมืออย่างง่ายได้คิดว่าจะปฎิเสธไม่ทำอย่างที่ทุกคนคิดกัน หัวหน้ากรมคิดในใจแบบนี้ก็เข้าทางเจ้าเด็กแสบพอดีเลย แลัวจุนก็พูดขึ้นอีก

"นิหัวหน้ากรมที่ฉันทำเพราะสนใจหนุ่มน้อยมีลักษณะแปลกๆเหมือนคนที่เคยก่อนเหตุมาถ้าได้ยุไปเรื่อยๆก็จะได้รู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของหนุ่มน้อยชินยะเป็นใครกันแน่ว่าไหมหัวหน้ากรม"

"นินายพูดอะไรกันแน่เจ้าเด็กแสบก็เป็นแค่เด็กเท่านั้น"

"ความจริงมันไม่หนีไปไหนสักวันทุกคนในนี้ก็รู้"

ทุกคนมองมาที่จุนที่พูดเหมือนรู้เรื่องอะไรบางอย่างด้วยความฉลาดและความเข้าใจที่น่ากลัวนี้เป็นประโยชน์ต่อแผนครั้งนี้ พอตกลงกันได้ทุกคนก็เตรียมพร้อมทำตามแผนที่วางไว้ เริ่มเดินทางไปสถานที่หัวหน้าใหญ่ทำการค้าขายยานรกทันที

ณ ป่าแหล่งที่อยู่ของโรงงานยานรกของหัวหน้าฮัน 

พอมาถึงทุกคนก็หลบกับดักที่หัวหน้าฮันวางไว้ทั่วป่าจนมาถึงตัวโรงงานแล้วสั่งคนแยกย้ายไปประจำที่ต่างๆกันหนีจึงเริ่มทำตามแผนที่วางไว้ โดยที่จุนและชินยะทำถ้าจะเดินไปมาเหมือนมองหาอะไรบางอย่างจนคนที่เฝ้ายุระแวงจึงเข้าไปถาม

"นิพวกนายเป็นใครมาทำอะไรแถวนี้"

"ฉันอยากได้ยาไอซ์เอาไปขายให้ชุมชนน่ะแต่หาเท่าไรก็หมดเลยมาแถวนี้ไม่ทราบว่าที่นี้มีขายไหม"

"แล้วคนที่อยู่ข้างนายเป็นใคร"

"มือขวาของผม"

"แปลว่านายคงเป็นคนขายยาแก๊งใหญ่ๆที่ต้องการยาไปขายสิน่ะ"

"คับ"

"โอเครอยุตรงนี้ห้ามทำอะไรแปลกๆไม่งั้นตายแน่"

"คับ"

ลูกน้องหัวหน้าฮันพูดจบก็เดินเข้าไปหาหัวหน้าใหญ่ว่ามีคนมาขอซื้อยาเป็นแก๊งใหม่ที่มากันสองคน พอหัวหน้าฮันได้ยินอย่างนั้นก็ยิ้มให้นำตัวสองคนนั้นเข้ามา แล้วไปที่หัวใหญ่ทันที โดยมีหน่วยของหัวหน้าชิโอริแอบตามไปอย่างเงียบๆ หน่วยหัวหน้ากรมก็คุมบริเวณทางเข้าของโรงงานและหัวหน้าจินดูแลด้านหลังของโรงงานรอโอกาส ลูกน้องนำตัวมาที่หัวหน้าฮันก็พูดขึ้น

"นิเจ้าสองคนต้องการซื้อยาใช่ไหม"

"ใช่เรามาจาแก๊งแถวชุนชนที่ต้องการยาพวกนี้"

"อืมแล้วชื่อเล่นอะไรจะได้เรียกถูก"

"เราชื่อเล่นว่า รุก และนี้มือขวาของฉัน ชุน"

"เราหัวหน้าฮันแล้วต้องการยาเท่าไรล่ะ"

"ประมาณสามสิบน่ะ"

"โอเค"

พอตกลงกันได้หัวหน้าฮันก็สั่งลูกน้องนำยามาให้โดยที่ตัวเองไม่สงสัยเลยว่าตอนนี้ได้ติดกับแล้วจนชินยะและจุนมองน่ากันและกระซิบเบาๆจนหัวหน้าฮันพูดขึ้นทั้งสองก็ทำตัวเป็นปกติ

"เอานี่ยานำเงินมาด้วยไหม"

"เตรียมมาเรียบร้อยเอาไปสิ"

พอหัวหน้าฮันรับเงินก็ให้ลูกน้องตรวจดูว่าเป็นของจริงหรือของปลอม พอลูกน้องพูดกระซิบว่าเงินที่ให้มานั้นเป็นของจริง หัวหน้าฮันกำลังพูดขึ้น หัวหน้าชิโอริที่รอที่หัวหน้าฮันได้รับเงินแล้วก็พูดขึ้น

"นิเจ้าหน้าที่ตำรวจยอมให้จับกุมสักที"

"ตำรวจมาที่นี่ได้ไงก็พวกนายฆ่าหนอนบ่อนใส้ไปแล้วนิ"

"คับผมฆ่าเรียบร้อยแล้วหรือว่านายรุกกับชุนเป็นสายให้ตำรวจ"

"รู้ตอนนี้ก็สายไปแล้วล่ะฮัน"

"หนอยแก"

พอพูดจบก็หยิบปินมายิงที่ชินยะและจุนทันทีจนทั้งสองหลบแถมไม่ทัน และการต่อสู้ระหว่างตำรวจกับคนร้ายแก๊งนี้ก็ต่อสู่กันไม่มีใครยอมใคร พอบางคนหนีออกไปทางด้านหลังก็โดนตำรวจดักทางยิงตอบโต้กันจนฝั่งคนร้ายตายไปร้ายคนและตำรวจเจ็บไปหลายราย บางคนยอมมอบตัวยกเว้นหัวหน้าฮันที่สู้ไม่ยอมแพ้ จนชิโอริพูดอีกที

"ยอมให้จับสักดีๆ"

"ไม่"

หัวหน้าฮันก็ยิงตอบโต้จนเสียงปืนในที่แห่งดังกันสนั่น พอคนร้ายเผลอชินยะก็เข้ามาประชิดตัวเตะปืนที่ยุในมือของฮันกระเด็นไปอีกทีหนึ่ง ส่วนจุนก็ช่วยชินยะในการจับกุมแต่ด้วยความไม่ระมัดระวังและไม่รู้ว่าในตัวฮันมีมีดยุพอชินยะเห็นก็พลักให้จุนพ้นมีดพร้อมกับตัวเอง แล้วพูดขึ้น

"อันตรายชะมัดแฮะคนนี้ถ้าไม่ระวังมีเจ็บ"

"นั้นสิแต่ต้องขอบคุณน่ะหนุ่มน้อย"

"เรียกอะไรก็เรียกเลยคุณลุง"

"หนอยแน่เจ้าหนุ่มน้อยกล้าดีนิ"

"แน่นอนไม่อย่างงั้นพี่จะหันมาสนใจหรอ"

"เรียกพี่ได้ไม่ยอมเรียก"

"ก็เห็นหน้าพี่แก่เหมือนลุงเลยเรียกเท่านั้น"

"ออกจะหล่อ"

"แหวะ"

พอหัวหน้าฮันเห็นทั้งสองทะเลาะกันไม่สนใจเลยว่าตัวเองจะตายยุแล้วพอเห็นแบบนั้นได้โอกาสก็เอามีดมาแทงที่ชินยะ แต่ชินยะหลบทัน จุนเลยโดนมีดที่แขนจนเลือดไหล ชินยะเห็นแบบนั้นก็เอาผ้ามาพันไว้ ก็หันไปต่อสู้กับฮันแบบตัวต่อตัว จนทั้งคู่หมดแรงอันเห็นปืนพอดีหยิบมายิงที่ชินยะคราวนี้หลบไม่ทันกระสุนเฉี่ยวโดนแขนแต่ชินยะไม่ยอมแพ้หยิบปืนยิงโต้กลับกระสุนถูกที่ตรงหัวใจพอดีทำให้หัวหน้าฮันตายทันที แล้วทุกอย่างก็จบพอลูกน้องเห็นหัวหน้าตายก็ยอมมอบตัวกันทุกคน เรื่องก็ได้สงบลง คนเจ็บก็พาส่งโรงพยาบาล ส่วนหัวหน้ากรมก็พาพวกน้องไปขังที่เรือนจำโดยที่ชินระเป็นคนสอบสวนกับคนพวกนี้ ในที่สุดโรงงานยานี้ถูกยึดแล้วเก็บหลักฐานทั้งหมด

หลายวันต่อมา 

อาการบาดเจ็บของแต่ละคนดีขึ้นทั้งจุนและชินยะ หัวหน้ากรมยิ้มในที่สุดคดีนี้ก็จบรอผลสรุปจากชินระ แล้วพูดขึ้น

"บ้าระห่ำเกินไปแล้วทั้งสองคน"

"ฮ่าๆๆ"

"นั้นสิค่ะอันตรายน่ะที่สู้ตัวต่อตัวแถมเจ็บตัวอีก"

"นิเจ้าหนุ่มน้อยนายนิยิงปืนแม่นจนน่ากลัวเลยนิ"

"ถือว่าเป็นคำชมแล้วกัน"

"เอาล่ะเจ้าเด็กแสบทำได้ดีและจุนด้วย"

"หึ/คับ"

"นิคู่หูทำอะไรให้ระวังหน่อยน่ะ"

"รับทราบคับหัวหน้า"

"นิอาทำตามสัญญาส่ะว่าจะให้พี่จุนยุกับผม"

"เข้าใจแล้วน่าไม่ต้องทวง"

"นิจุนต่อไปนี้นายยุบ้านกับเจ้าเด็กแสบกับยูโนน่ะช่วยยูโนดูแลอีกคน"

"เย้!ผมมีคนที่ช่วยดูแลท่านชินยะแล้วฝากตัวด้วยคับคุณจุน"

"อืมยูโนและเจ้าหนุ่มน้อย"

"ชิ"

"เราต้องโกหกที่กรมอีกแล้วครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วน่ะเจ้าเด็กแสบ"

"ไม่รู้สิคับ"

"อาห่วงนายน่ะชินยะขอเถอะไม่อยากให้นายติด......น่ะ"

"ก็ได้คับผมเอาแค่นี้พอแล้วอีกคนก็หมัดหนักอีกคนก็ฉลาดเกิน"

"ว่าใครคับท่านชินยะ/หนุ่มน้อย"

"เปล่าาาาาา"

ทุกคนหัวเราะกันสนุกสนานแล้วก็ได้พวกมาอีกคนคือจุน ชินระก็มาพอดีมารายงานสรุปคดีนี้ว่าหัวหน้าฮันเป็นคนสั่งฆ่ารุ่นพี่และมีคนยุเบี้องหลังสองคน ลูกน้องเล่าว่าเขาสองคนนั้นนำยามาขายให้หัวหน้ามีชื่อว่ามาจิ และซามะที่ไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากไหนแต่ไม่ใช่ชื่อที่แท้จริง พอชินยะได้ฟังก็เริ่มกังวลและใจคอไม่ดีแล้วลางสังหรณ์บอกว่ายังมีอีกแต่ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป ทุกคนทั้งเพื่อน หัวหน้าชิโอริ กรม ยูโน และจุน พอเห็นสีหน้าของชินยะก็กังวลและห่วงชินยะ สรุปคดีจบทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้านหลังจากเหนื่อยกับคดีนี้ แถมบ้านชินยะก็มีจุนยุด้วย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}