เปลวไฟสีน้ำเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ็Heart 09 (3) อัพครบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 627

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2562 10:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
็Heart 09 (3) อัพครบ
แบบอักษร

“ฉันจะเรียกพี่อินมารับแกนะ ฉันแบกไม่ไหว”  

ทุกอย่างหลังจากนั้นฉันไม่รับรู้อะไรอีกเลย ภาพเบื้องหน้ามืดสนิทเป็นเวลานานเท่าไหร่ไม่รู้ กว่าจะรู้สึกตัวอีกที ก็ตอนที่มีคนอุ้มฉันจนตัวลอย สัญชาตญาณความเป็นหญิงสั่งให้ฉันลืมตาขึ้นมาดูเผื่อว่าคนคนนั้นไม่ใช่พี่อิน 

แต่ก็ต้องยิ้มหวานและเลื่อนมือไปลูบหน้าเขาเบาๆ “หล่อจัง จีบได้ไหมคะ”  

พี่อินหลุบตามองและส่ายหน้าไปมา เขาเดินผ่านผู้คนมากมาย พาฉันออกไปยังลานจอดรถโดยมีเสียงพรีมบ่นตามตลอดทาง 

“ดีนะที่พรีมไม่ดื่ม บ้าบอจริงๆ เลยแกเนี่ย แล้วพี่อินจะไปส่งฝันเองหรือให้พรีมไปส่งคะ พรีมไม่ได้แตะแอลกอฮอล์สักหยดเลย”  

ไม่รู้ว่าคำตอบของพี่อินคืออะไร แต่เขาก็วางฉันลง ดันให้ไปพิงกับรถยนต์คันหนึ่งและเอาลำตัวมาทับฉันไว้กันล้มอีกที 

“โอเคค่ะ ถ้าดื้อนักก็ตีหัวแล้วค่อยไปส่งที่บ้านก็ได้ค่ะ”  

“พรีม” ฉันดุเพื่อนด้วยน้ำเสียงยานคาง แต่ก็ถูกพี่อินมองค้อนกลับมาแบบไม่ค่อยพอใจนัก ฉันจึงรีบเม้มปากไว้และยืนเงียบๆ  

“ไปเถอะค่ะ พรีมขับกลับเองได้ เดี๋ยวไลน์บอกด้วยก็ได้ค่ะ” พูดกับพี่อินเสร็จ พรีมก็ใช้นิ้วชี้มาสะกิดแขนฉันแรงๆ พอหันไปมองก็ได้รับคำบ่นอีกตามเคย “หายเมาเมื่อไหร่อย่ามาโทษฉันนะเพื่อน แกทำตัวเอง”  

“ชิ” ฉันจิ๊ปากและกอดคอซบอกพี่อินไว้ “ใครเอาเรื่องแม่สามีดุมาพูดให้ฟังล่ะ”  

“เอ่อ พรีมไปก่อนนะพี่อิน แฟนพี่มันบ้า” นั่นไง พอฉันฟ้องพี่อินก็หนีเชียวนะ แต่ฉันไม่ยอมให้โดนดุเรื่องที่เมาคนเดียวหรอก 

“บ้าเพราะแกพูดกรอกหูฉันไงพรีม แม่พี่อินโหด แม่พี่อินดุ อย่างงั้นอย่างงี้ อุบ!” ฉันแทบสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อจู่ๆ พรีมก็พุ่งมาปิดปากฉันไว้ เธอมองไปข้างหลังและเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เงยหน้ามองพี่อินที่กอดเอวฉันไว้ เขาก็ตกใจไม่แพ้กัน 

อย่าบอกนะว่า... 

“อิน! พรีม! ทำไมถึงมาเที่ยวในสถานที่แบบนี้ แล้วนั่น...” ฉันค่อยๆ หันไปมองเมื่อรู้สึกว่ามีคนจ้องแบบไม่วางตาจากทางด้านหลัง “รสนิยมแบบนี้แม่ไม่ไหวนะลูก”  

แม่! แม่! แม่!! ทอฝันช็อกจนอยากสลบตายตรงนี้ให้ได้เลย ดูถูกฉันตอนที่เมาไม่เท่าไหร่ แต่ต้องเป็นแม่สามีแบบไหนถึงจะตามมาเจอลูกชายตอนดึกดื่นได้ 

เผ็ดถึงใจ แอ๊บใสก็ไม่รอดแน่นอน 

“เอ่อ คุณป้าคะ นี่เพื่อนพรีมเองค่ะ”  

“สะ...”  

“เพื่อน! แล้วให้ไปเพื่อนกอดพี่อินได้ยังไง” เอ่อ..คุณแม่มองผ่านทอฝันได้เจ็บแสบมากเลย แม้แต่ตอนทำท่ายกมือไหว้ท่านยังเมิน  

“เอ่อ ปะ..เป็นเพื่อนพรีม ละ..แล้วก็ เอ่อ...พี่อินเอายังไงดี”  

ตั้งสตินะทอฝัน จะต้องไม่มีใครเดือดร้อนเพราะทอฝันในร่างคนขี้เมาเด็ดขาด พี่อินจะมาลำบากเพราะฉันไม่ได้ 

“คุณแม่”  

หมับ อึก! เพียงแค่ฉันเรียกคุณแม่ออกไป พี่อินก็กอดฉันไว้เหมือนเดิม พอฉันพยายามดิ้นเพื่อจะเอ่ยคำขอโทษ เขาก็กดศีรษะให้ซบกับอกแทบไม่มีช่องว่างให้หายใจ 

ฉันรับรู้ว่าพี่อินล้วงโทรศัพท์ออกมาด้วยมือข้างเดียว แล้วก็พิมพ์อะไรสักอย่างลงไป โดยที่ไม่ยอมปล่อยให้ฉันเป็นอิสระหรือมองเห็นในสิ่งที่เขาบอกแม่ได้  

“แม่ไม่ตลกเลยอิน พาเธอไปส่งที่บ้านแล้วกลับมา ส่วนพรีม ถ้าเมาก็ไปกับป้า เดี๋ยวให้คนขับรถไปส่งเอง”  

“เอ่อ พรีมไม่เมาค่ะ” แหม...แกกลัวจนต้องรีบปฏิเสธเลยนะพรีม 

“พรีมไม่เมา แล้ว...เฮ้อช่างเถอะ แม่คงไม่หวังได้ลูกสะใภ้แบบนี้”  

ตึกตัก ตึกตัก หัวใจฉันเต้นแรงไม่เป็นส่ำเมื่อคุณแม่หลุดคำว่าลูกสะใภ้ออกมา หมายความว่าพี่อินบอกแม่แล้วว่าฉันเป็นใคร ฮือ..ทำไมในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ ฉันต้องแอบใจเต้นแรงกับความหนักแน่นของพี่อินด้วยนะ 

“ขอบคุณนะ ฝันจะพลาดแค่ครั้งแรก”  

เพียะ!  

“พี่อิน ตีฝันทำไม” ฉันรีบผละออกและถามเสียงแข็ง กวาดสายตามองรอบๆ ก็เห็นว่าเหลือเราสองคน ว่าแต่เขาตีก้นฉันทำไม 

‘ดื้อ ไปฟังอะไรมาแล้วไม่ถามพี่ก่อน’  

“แต่มันก็เป็นเรื่องจริงนะ โอ๊ย ไม่ต้องตีแล้ว” เพราะเห็นว่าพี่อินง้างมือจะตีฉันอีกรอบเลยรีบห้ามและเบี่ยงตัวหนี แต่ก็หนีไม่พ้นหรอก 

เพียะ!  

‘ไม่อยากใช้ความรุนแรง แต่พี่หงุดหงิด ให้มาก็เมาจนได้เรื่อง ถ้าพรีมไม่โทรตามพี่ ฝันจะเอาตัวรอดไหม’  

นับเป็นครั้งแรกที่ฉันโดนพี่อินดุแบบจริงจังขนาดนี้ สาบานว่าจะไม่นอกลู่นอกทางอีกเด็ดขาด แต่ก็ไม่รู้จะทันไหม เจอแม่สามีครั้งแรกก็ล้มเหลวซะแล้ว 

“ไหนคะ คันไหนรถพี่อิน” ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องทันที ขืนมัวแต่ก้มหน้าสำนึกผิด พี่อินคงจับขาฉันแล้วฟาดกับพื้นแน่ๆ  

“รีบไปส่งฝันที่บ้านสิคะ เดี๋ยวแม่พี่อินจะดุนะ ฝันเป็นห่วง”  

เฮ้อ... พี่อินถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาดึงฉันให้ก้าวมาข้างหน้าสองก้าวแล้วเปิดประตูด้านหลังให้ ฉันจึงยอมเข้าไปนั่ง แต่ก็สงสัยอยู่ดี  

“ทำไมไม่ให้ฝันนั่งข้างหน้าคะ หรือว่าตรงนั้นมีเจ้าของแล้ว”  

พี่อินจ้องหน้าฉันนิ่งๆ เขายังยืนอยู่ที่เดิมและไม่ยอมปิดประตู ดูแล้วคงหงุดหงิดฉันมากและคงไม่หาย หากว่าฉันไม่แสดงท่าทีสำนึกต่อการกระทำของตัวเองบ้าง 

“พอเจอแม่พี่อินแล้วหายเมาแทบไม่ทัน ฝันขอโทษนะ แย่มากเลย”  

‘…’  

“ต่อให้ต้องเจอเรื่องหนักๆ อีกสามร้อยเท่า ฝันก็จะอดทน ถือว่าฝันทำตัวเอง ฝันนิสัยไม่ดีก็แล้วกัน อื้อ~~”  

ฉันร้องประท้วงในลำคอเมื่อพี่อินโน้มลงมาจับปลายคงฉันให้เชิดหน้าขึ้นและจูบอย่างหนักหน่วง เขาสอดปลายลิ้นมาสัมผัสทั่วทั้งปาก กัดมันเบาๆ แล้วผละออกไปพร้อมกับโทรศัพท์ที่โชว์ข้อความสำคัญ 

 

‘คนนี้แฟนผม แม่ไม่ต้องให้โอกาสตอนนี้ ไม่ต้องตัดสินว่าดีหรือไม่ดี แค่รอดูว่าเธอจะเป็นทุกความรู้สึกของผมได้ไหม’  

 

แม้ว่าไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ฉันก็ยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ พี่อินไม่ปิดบังสถานะฉันไว้จริงๆ ด้วย เห็นแบบนี้แล้วทอฝันพร้อมชนมากเลย ต่อให้ต้องหิ้วตะกร้าผลไม้ไปขอโทษก็ยอม 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}