รัศมีสีทองอักษร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Epiosde 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2562 20:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Epiosde 19
แบบอักษร

(ต่อ)

 

 "ไม่ได้!😡"

เราอ้าปากค้างเหวอชั่วขณะ เมื่อมือถือถูกฉกไปจากมือไปต่อหน้าต่อตา ผู้ชายอะไรยางอายไม่มี!

 "ขอโทษด้วยนะครับคุณเป็นใคร?" ภูผาผู้แสนดีของฉันทำหน้างง

 "อ้าว ที่รักยังไม่บอกเหรอว่ามีผัวแล้วและผัวก็อยู่ตรงหน้าที่รัก" ฟังมันพูดเข้าสิ พูดออกมาได้เต็มปากเต็มคำ แถมคนที่ฟังก็ดูหน้าสลด😔

 "ทีนี้เข้าใจชัดเจนหรือยัง?"

 "ขอโทษนะคะพี่รหัส ฉันยังไม่มีผัวและตอนนี้ฉันก็มีแฟนใหม่แล้ว" เราลุกขึ้นเผชิญหน้ากับเขา เพราะไม่ไหวแล้ว และเข้าไปควงแขนภูผาแสดงความเป็นเจ้าของ

 "ยูกิ! พี่มีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ มานี่" พี่มาร์คไม่ยอมพร้อมไม่เชื่อพลางกระชากแขนเราออกมาแนบชิดกับตัว แหม ทำมาเป็นหวงก้าง

 "เอ๊ะ! พูดภาษาคนไม่ออกหรือไง หรือว่าต้องพูดภาษาหมาถึงเข้าใจ" เราเชิ่ดหน้าสวยๆสะบัดใส่เขาอย่างไม่แคร์

 "กล้ายอกย้อนกูเหรอ💢"

 

 "โอ๊ย เจ็บนะ😢" พี่มาร์คหัวร้อนจัดลากตัวเราออกมาข้างนอกร้าน พยายามสะบัดมือหมึกออกแต่สะบัดไม่ออก เขาจับเราแน่นเกิน

 "เจ็บเหรอ!แค่นี้ทำเป็นสำออย เรามาคุยกันดีๆดีกว่าอย่าใช้แต่อารมณ์" พี่มาร์คยอมเสียงอ่อน

 "แล้วยัยน้ำฝนนั่นละคะ? ทำไมไม่ไปหาเมียตัวเอง" เราเข้าใจว่าพี่มาร์คแต่งงานกับนังตอแหลนั่นก็เพราะรัก ไม่ได้รักเราจริง

 "เรื่องนั้นพี่อธิบายได้ ที่พี่แต่งงานกับน้ำฝนเพราะเป็นแผนของพ่อเธอและให้ผมเป็นเจ้าบ่าวแทน ตอนนี้เจ้าบ่าวตัวจริงก็มาทำหน้าที่แล้ว ผมก็เลยมารับยูกิกลับบ้านเรา"

 "บ้านพี่คนเดียวนั่นแหละ ยูกิเจ็บแล้วจำ ไม่ใช่เจ็บแล้วยังรักให้เขาไปหลอกต่อ😠"

 "ที่กูพูดไปแบบนั้นก็เพราะให้มึงไปอยู่ไกลๆจากอสรพิษ ที่จริงกูไม่อยากพูดแบบนั้นออกมาเลย หายง้อเค้านะคนดี" เขากอดเอวเราด้านหลังพลางเอาคางเกยไหล่ เราอยากจะไปคืนดีกลับพี่มันอยู่หรอกแต่ฟอร์มอยู่ เข้าใจป่ะ

 "เป็นพี่รหัสค่ะไม่ใช่ผัว อย่าทำเป็นหมาหวงก้างค่ะ" ฉันสะบัดเชิดใส่คนตรงหน้าอย่างอารมณ์เสีย

"อ่อ เหรอ กูจะบอกให้มึงรู้ก็ได้ว่ากูนี่แหละเป็นผัวมึง!" เขากระชากตัวฉันเข้ามาจูบ💋

 

อุ๊ปส์👄👄

 

มันจูบฉันในต่อหน้ากลางห้างเลยค้า ไอ้บ้านี่จูบไม่ดูกาลเทศะหรือไง พอได้แล้ว คนเขามองกันเยอะเลย อ๊าย เขิน😳

 

ผลั่ก!

 

เพี้ยะ!✋

 

 "นี่นาย!"😠 หนหวยเด้ เราอายมากเผลอตบหน้าเขาเต็มแรง

 "...😡.." พี่มาร์คถูกโกรธมากที่เราตบ แต่ครั้งนี้เราน่าจะโกรธเขามากกว่าที่ทำร้ายจิตใจฉัน

 "โดนสักบ้างจะได้สำนึก! ไอ้ผู้ชายหลายเมีย!" ไหนๆก็ไหนๆแล้วขอด่าหนักๆเน้นๆสักครั้งเถอะ

 "เกิดอะไรขึ้นอียู" เพื่อนฉันกับภูผาวิ่งออกจากร้านดูว่าเกิดอะไร ทำไมผู้คนถึงสนใจตรงหน้าร้าน

 "ไม่มีอะไร เรากลับบ้านดีกว่า ฉันเหนื่อย" เรามองหน้าพี่เขาอย่างเคืองๆก่อนจะลากนางหลินจ่งออกไปจากห้างทันที

 

         ---------------

 

 "สวัสดีน้องเขย มาทำอะไรที่นี้" ผมมองคนที่ยักคิ้วเชิงใส่ เขาเป็นพี่ชายของน้ำฝน ยังไม่รู้ความจริงสิน่ะ

 "ไม่ทราบว่าคุณภูผารู้จักเมียผมด้วยเหรอ"

 "เมีย? ตลกสิ้นดี นายบอกเลิกเธอไปเองเพื่อไปแต่งงานกับยัยน้ำฝน แบบนี้จะมาหวงก้างอะไรอีก"

ผมมองหน้าศัตรูหัวใจอย่างยิ้มเยาะเย้ย มันคงว่าผมเป็นสามีของน้องสาวมันอีก ถ้าไม่รู้จริงอย่าพูดอวดฉลาดดีกว่า

 "ถ้างั้นก็กลับไปถามน้องสาวคุณให้ละเอียดยิบหรือไม่ก็ถามพ่อคุณก็ได้ น่าจะให้คำตอบแก่คุณดี ผมขอไม่พูดแล้วกัน ขอตัวไปง้อเมียผมก่อน"

 "ถ้าหากว่าผมสนใจยูกิละ นายจะว่ายังไง" คำถามไอ้ภูผาทำให้คนที่กำลังเดินหยุดชะงักกลางอากาศ

 "คงจะไม่ได้ ของใครใครก็หวง" ผมไม่ยอมยกเธอให้กับใครแน่ ยิ่งเฉพาะภูผายิ่งปฎิเสธทันที

 "ไม่เกี่ยวกับนาย เกี่ยวกับเธอต่างหาก แล้วแต่ว่าคุณยูกิจะเลือกใครระหว่างนายกับผม"

 "ไม่มีทาง! ยังไงเธอก็ต้องเลือกผมแน่นอนอยู่แล้ว"

 "ดูท่าคุณมาร์คจะมั่นใจเหลือเกิน😎"

 "แล้วมึงคอยดูไอ้ภูผา!" อันนี้ผมก็ชักหวั่นเกรงเหมือนกัน😟

 

✂✂✂✂✂✂✂✂✂

 

ความคิดเห็น