พริกไทย

ขอบคุณทุกคนที่่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ อ่านฟรีไม่ติดเหรียญแน่นอนคับ ขอแค่กดไลค์หรือคอมเม้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ก็พอ แค่นี้ก็ดีใจแย้วว ^^

ชื่อตอน : Special Part I

คำค้น : ดอกไม้ของซาตาน,มินนี่,ราล์ฟ,พระเอกเลว,นางเอกน่าสงสาร,อีโรติก,ดราม่า,อ่านฟรี,ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.3k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2562 09:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Special Part I
แบบอักษร

หลายเดือนต่อมา 

"มินนี่! อย่าวิ่ง!!" เสียงราล์ฟดุเมียตัวน้อยเมื่อเห็นว่าเธอวิ่งไปที่หน้าบ้านเหมือนลืมไปว่าตัวเองกำลังท้อง 

"ไม่ได้วิ่งค่ะ แค่เดินเร็วเฉยๆ" หญิงสาวเถียงทันควัน 

"ยังจะมาเถียงอีก!" เขาเดินไปประชิดตัวเธอก่อนจะโอบเธอเอาไว้พร้อมกับประคองเธอไปอย่างช้าๆ 

"พี่ราล์ฟคะ มินนี่แค่ท้องนะ ไม่ได้ป่วยซะหน่อย" 

"ก็เพราะว่าท้องนี่แหละพี่ถึงได้ห่วง เกิดหกล้มขึ้นมาจะทำยังไง พี่ทนไม่ไหวแล้วนะที่จะเห็นมินนี่ต้องเจ็บ พี่ผิดด้วยหรอที่เป็นห่วง" คำตอบของชายหนุ่มทำเอาหน้าเธอร้อนขึ้นมาเฉยๆ ทำไมหญิงสาวจะไม่รู้ว่าเขาเป็นห่วงเธอมากแค่ไหน 

"รู้ค่ะ แต่ให้มันพอดีๆก็พอนะคะ อันนี้เวอร์ไปนิดนึง" มินนี่ยิ้มหวานให้สามี 

"นี่ก็เบาสุดแล้วครับ ถ้าจะให้เวอร์อย่างที่เราพูดจะยิ่งกว่านี้อีก" ราล์ฟบีบจมูกคนตัวเล็กอย่างหมั่นไส้ 

"เจ็บนะ" เธอย่นจมูกอย่างน่ารัก 

"แล้วนี่วิ่งออกมาทำไมครับ" 

"เดินเร็วค่ะ!!" 

"อะๆๆ เดินก็เดิน" 

"ออกมารอคุณพ่อกับคุณแม่ค่ะ" เธอยิ้มตาหยีก่อนจะชะเง้อมองไปยังประตูใหญ่ 

"หา! คุณพ่อคุณแม่จะมาทำไมพี่ไม่รู้" 

"อ้าว ท่านไม่ได้โทรหาพี่ราล์ฟหรอคะ" 

"ไม่ครับ สงสัยพี่คงเป็นหมาหัวเน่าแล้วมั้ง ตอนนี้ท่านมีลูกสาวคนโปรดกับหลานๆตั้งหลายคนแล้วนี่" 

"ก็ว่าไปนั่น" 

"555" ชายหนุ่มหัวเราะอย่างอารมณ์ดีก่อนจะพาเธอเดินไปนั่งพักที่โซฟาในห้องนั่งเล่น แต่คนตัวเล็กขืนตัวไว้ซะก่อน 

"มินนี่รอตรงนี้ไม่ได้หรอคะ" 

"ไม่ได้ครับ ไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นแหละดีแล้ว เท้ามินนี่บวมมากเลยเห็นมั้ย พี่ไม่อยากให้ยืนนานๆ" 

"..." คำตอบของชายหนุ่มทำเอาเธอเงียบไปทันที ก่อนจะยอมเดินตามคนตัวโตไปอย่างว่าง่าย 

"ปวดมั้ยครับ" หลังจากที่พาคนตัวเล็กนั่งเรียบร้อยแล้ว ราล์ฟก็คุกเข่าตรงหน้าเธอพร้อมกับยกเท้าที่บวมเปล่งขึ้นมาวางพาดบนขาของเขาอย่างแผ่วเบา 

"อุ๊ย! พี่ราล์ฟ ไม่เป็นไรค่ะ" เธอขยับตัวทันทีเนื่องจากคิดว่ามันอาจไม่เหมาะสม 

"อย่าดื้อ..." เขาจับข้อเท้าเธอเอาไว้พร้อมกับส่งสายตาดุไปให้เธอ 

"แต่ว่า..." 

"นั่งรออยู่ที่นี่ เดี๋ยวพี่จะไปเอาน้ำอุ่นมาให้แช่เท้า จะได้สบายขึ้น แล้วอย่าให้เห็นว่าลุกออกไปยืนรอคุณพ่อคุณแม่ที่หน้าบ้านอีกนะ ไม่งั้นโดนทำโทษแน่" ชายหนุ่มหันมาสั่งเมียตัวน้อยก่อนจะลุกไปเตรียมน้ำอุ่นให้เธอ 

"งื้อออ แค่นี้ก็ต้องดุกันด้วย ชิ! เผด็จการที่สุด!!" เธอบ่นกับตัวเองเบาๆเมื่อเห็นว่าราล์ฟเดินไปแล้ว 

"ได้ยินนะ" 

"โหย แก่แล้วยังหูดีอีก" เธอบ่นอุบ 

"นี่ก็ได้ยินอีกนั่นแหละ หรืออยากขึ้นไปอยู่ข้างบน" เขาโผล่หน้าออกมาจากโถงทางเดิน 

"ค่าา~~ ไม่บ่นแล้วค่ะ" เธอส่งยิ้มให้เขาแหยๆ ชายหนุ่มจึงเดินออกไป 'ยิ่งท้องยิ่งดื้อจริงๆ' เขาคิดในใจแล้วระบายยิ้มออกมา 

. 

. 

. 

"หูยย สวยมากเลยค่ะ ขอบคุณนะคะคุณแม่" เสียงเจื้อยแจ้วของเมียตัวน้อยทำให้ผู้เป็นสามีที่กำลังยกกาละมังถึงกับขมวดคิ้ว ก่อนจะยกยิ้มออกมาเมื่อเห็นคุณพ่อคุณแม่ของเขานั่งอยู่กับมินนี่ 

"อ้าว...ไม่ได้ไปทำงานรึไงไอ้เสือ" คุณโอเคอร์เนลถามเมื่อเห็นลูกชายอยู่บ้านทั้งที่เวลานี้ควรจะอยู่ที่ทำงาน 

"ตั้งแต่มินนี่ท้องแก่พี่ราล์ฟไม่ค่อยเข้าบริษัทเลยค่ะคุณพ่อ ให้พอลหอบงานมาให้แทบทุกวัน คนอู้งาน!" ลูกสะใภ้คนโปรดได้ทีรีบฟ้องพ่อสามีปากยื่นปากยาว 

เนื่องจากตั้งแต่อายุครรภ์เธอเข้าเดือนที่ 8 ชายหนุ่มแทบจะอยู่ในทุกๆที่ที่เธออยู่ ไม่ยอมเข้าบริษัทเลย หอบงานกลับมาทำที่บ้านตลอด จะเข้าบริษัทก็ต่อเมื่อมีนัดสำคัญหรือประชุมประจำเดือนเท่านั้น 

ตอนนี้ไม่ว่าคนตัวเล็กจะขยับตัวทำอะไรก็ระแวงว่าจะโดนชายหนุ่มเอ็ดตลอด ความห่วงเมียโอเวอร์นั้นไม่ได้ลดลงเลยจริงๆ มีแต่เพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ 

"ไอ้นี่เป็นเอามากวุ้ย 555" 

"ไม่ต้องไปหัวเราะลูกหรอกค่ะ ตอนฉันท้องคุณก็เป็นเหมือนกันนั่นแหละ ถอดกันมาจริงๆพ่อกับลูกเนี่ย" คำพูดของผู้เป็นแม่ทำให้ราล์ฟหันไปส่งสายตาให้ผู้เป็นพ่อทันที 

"แหม...แล้วทำเป็นพูด" 

"คุณก็...ทำไมมันเข้าตัวผมล่ะ" สองประมุขหันมาแยกเขี้ยวให้กันแทน เรียกเสียงหัวเราะจากมินนี่ได้มากทีเดียว 

"คนดีมาแช่เท้าก่อนครับ" ราล์ฟหันมาบอกมินนี่พร้อมกับจะจับข้อเท้าเธอจุ่มลงในกาละมัง 

"เอ่อ..." มินนี่ทำหน้าเลิกลั่กเพราะกลัวว่าคุณพ่อคุณแม่จะไม่พอใจเมื่อเห็นว่าลูกชายของท่านต้องมาจับเท้าของเธอ เธอเกร็งขาไว้เล็กน้อยจนคนตัวโตขมวดคิ้วใส่เธอ 

"อย่าเกร็งสิครับ เดี๋ยวก็เจ็บหรอก" 

"แช่น้ำอุ่นก่อนนะลูก เท้าจะได้ไม่บวม" ราวกับรู้ว่ามินนี่กำลังคิดอะไร คุณนายโอเคอร์เนลจึงพูดขึ้นเพื่อบอกให้เธอสบายใจพร้อมกับยกมือไปลูบหัวมินนี่อย่างแผ่วเบา 

"มาครับ แช่น้ำอุ่นก่อนนะ พี่อ่านบทความมา เขาบอกว่าน้ำอุ่นจะช่วยลดบวมได้ แต่ก็ต้องนวดเบาๆไปด้วย เดี๋ยวพี่ทำให้นะ" ราล์ฟพูดจบก็ค่อยๆจับเท้าของหญิงสาวนวดอย่างแผ่วเบา แม้ว่าเธอจะปวดอยู่บ้างแต่ก็ต้องยอมรับว่ามันดีขึ้นจริงๆอย่างที่เขาว่า 

"ขอบคุณนะคะ" 

"ไม่เห็นต้องขอบคุณเลยครับ มากกว่านี้พี่ก็ทำให้เราได้" จริงอย่างที่เขาพูด ทุกวันนี้เขาทำทุกอย่างให้เธอจริงๆ รวมถึงใส่อันเดอร์แวร์ให้เธอด้วย เพราะท้องที่ใหญ่ขึ้นทำให้เธอก้มไม่สะดวกนัก 

"อะแฮ่ม! ลืมไปแล้วมั้งว่าพ่อกับแม่นั่งอยู่ตรงนี้ ไม่เกรงใจคนแก่เลยเนอะ" 

"นั่นสิ หวานกันจนเค้กที่แม่เอามาฝากดูจืดไปเลย" 

"เค้กร้านสกายคาเฟ่หรอคะ!!!" มินนี่หันไปถามตาโต เนื่องจากปกติเธอเป็นคนไม่ค่อยทานของหวานเท่าไหร่นัก แต่พอท้องสาวเจ้ากลับชอบทานเค้กมาก แต่ก็ไม่มีเค้กร้านไหนถูกใจเธอสักร้าน ไม่ว่าราล์ฟจะสรรหาจากร้านชื่อดังแค่ไหนก็ตาม ก็ไม่เคยถูกใจเธอสักที 

จนคุณแม่ของเขาซื้อเค้กจากร้านเล็กๆในญี่ปุ่นมาเพียงเพราะความบังเอิญเพื่อเอามาฝากพีต้ากับไมล่า กลับกลายเป็นว่าคุณแม่คนใหม่นั้นกินคนเดียวหมดเลย แถมยังบอกว่าอร่อยสุดๆ 

"แม่ซื้อมาเพียบเลย ไว้แช่น้ำอุ่นเสร็จแล้วค่อยกินนะลูก" 

"กินเยอะไม่ได้นะ คุณหมอบอกให้คุมเรื่องน้ำตาลจำได้มั้ย" ราล์ฟเบรคคนตัวเล็กทันที 

"โถ่..." 

"ไม่เกินวันละ 2 ชิ้น โอเคมั้ยครับ" 

"โอเคค่ะๆๆๆ ขอบคุณนะคะ" หญิงสาวยิ้มหน้าบานอย่างมีความสุข 

"แล้วนี่จะไม่อัลตร้าซาวน์กันจริงๆน่ะหรอ" คุณโอเคอร์เนลถาม 

"มินนี่อยากรู้ใจจะขาดแล้วค่ะคุณพ่อว่าลูกเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง แต่พี่ราล์ฟไม่ยอมให้ซาวน์" 

"ก็แบบนี้มันลุ้นมากกว่านี่ครับ" ราล์ฟเถียงหน้าตาย 

"อะๆๆ เอาเถอะ ที่คุณพ่อถามก็เพราะจะได้ซื้อของถูกน่ะ" 

"ไม่ต้องรีบหรอกครับ ผมรู้ว่าแค่คุณพ่อดีดนิ้วทีเดียวก็ได้ของที่ต้องการแล้ว 555" 

"ไอ้ลูกบ้านี่มันรู้จริงวุ้ย 555" สองพ่อลูกหัวเราะให้กัน 

"พอกันทั้งพ่อทั้งลูก ถ้างั้นแม่พักก่อนดีกว่า เดี๋ยวตอนเย็นจะได้ไปรับลิงน้อย คิดถึงจะแย่" คุณนายโอเคอร์เนลพูดจากนั้นก็เดินขึ้นไปพักผ่อนโดยมีคุณโอเคอร์เนลเดินตามไปด้วย 

"คุณพ่อกับคุณแม่น่ารักจังเลยนะคะ" 

"เราก็จะเป็นเหมือนท่านครับ อีกหน่อยก็จะมีลูกๆหลานๆของเราเต็มบ้าน มีเราสองคนที่อยู่เคียงข้างกันแบบนี้ตลอดไป" ราล์ฟอมยิ้มเมื่อึกถึงภาพในอนาคต 

"ขยับมานั่งตรงนี้ซิคะ" เธอตบลงที่เบาะนุ่มข้างตัวเธอ ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นมานั่งข้างๆ 

"ครับ?" 

"รักนะคะ รักที่สุดเลยรู้มั้ย" เธอขยับตัวเอนซบไหล่กว้างพร้อมกับจับมือของเขาเอาไว้ 

"รู้สิครับ พี่ก็รักมินนี่เหมือนกันนะ รักมากกว่าอีก" เขาจูบลงบนหัวทุยเล็กก่อนจะเอนหัวพิงเธอเช่นกัน มือหนากระชับมือเล็กไว้แน่นราวกับต้องการบอกให้เธอรู้ว่าเขาจะอยู่กับเธอแบบนี้ตลอดไป 

 

****************************************** 

ความเวอร์ของอิพี่นี้!! มีความอัพเลเวลนาจา 

คิดว่าอิพี่จะได้ลูกชายหรือลูกสาว ทายมาๆๆๆๆ >o< 

มาลงตอนพิเศษให้แล้วนะคะ อย่าถามว่าจะมีให้กี่ตอน ไม่รู้ววว ดูก่อนเด้อ 555+ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น