ชะโดตัวโต
facebook-icon

เชิญพบกับภาคต่อของ 'พี่คิณ - ณิริณ' 'พี่ภาคย์ - ไออุ่น' ในเรื่อง 'HATE ME: บงการรัก' เรื่องราวของภัทธิรา ลูกสาวคนเดียวของพี่คิณ - ณิริณ และเป็นน้องสาวฝาแฝดของพี่ภาคย์กับการที่จะต้องจำใจแต่งงานกับ 'คิริน' เพื่อแลกกับชีวิตของภิชญ์น้องชายของเธอ ***โหวต เม้น ให้กำลังใจกันด้วยนะคะ***

HATE ME 12: [คิริน ❤ ภัทธิรา] เพื่อเธอ ยอมได้ทั้งหมด 100%

ชื่อตอน : HATE ME 12: [คิริน ❤ ภัทธิรา] เพื่อเธอ ยอมได้ทั้งหมด 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2562 23:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
HATE ME 12: [คิริน ❤ ภัทธิรา] เพื่อเธอ ยอมได้ทั้งหมด 100%
แบบอักษร

 

 

HATE ME 12: เพื่อเธอ ยอมได้ทั้งหมด

 

โครม !

 

เพล้ง !!

 

หลังจากกลับมาถึงบ้านชัชวีร์ก็อาละวาดจนข้าวของพังพินาศไปหมดสิ้น คนงานในบ้นมีหรือจะกล้าเอาตัวเข้าไปขวางพายุที่ทวีความรุนแรงขึ้นมาเรื่อยๆ ลดา...เจ้าของสถานีโทรทัศน์ที่ชัชวีร์กำลังบริหารอยู่ตอนนี้แถมยังเป็นแม่ของเขารีบลงมาจากชั้นสองด้วยความตกใจ พอเห็นลูกชายกำลังคลุ้มคลั่งก็ส่งเสียงร้องห้ามในทันที

 

"หยุดเดี๋ยวนี้นะชัช! เป็นบ้าอะไรมาอาละวาดจนบ้านแทบพังแบบนี้!" ลดากดเสียงลงเพื่อที่หวังว่าลูกชายตัวเองจะหยุดเสียที "ใครทำอะไรแกหะ? บอกแม่สิ!"

 

"จะมีใครล่ะแม่ ก็นังน้องภัทรคนสวยที่แม่อยากได้มาเป็นลูกสะใภ้ไง!! มันทำผมอารมณ์เสีย"

 

"หนูภัทรหรอ? แล้วเรื่องข่าวแต่งงานที่แม่ให้ไปถามล่ะว่ายังไง? เล่ามาให้หมดเลยนะ"

 

ชัชวีร์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆ เขาทุบกำปั้นลงบนโต๊ะด้วยความเจ็บใจ "แต่งงานน่ะเรื่องจริงครับ ผมแค่จะไปถามเรื่องนี้มันก็ทำเป็นโมโหโวยวายใหญ่โต หาว่าผมไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของมัน ซ้ำร้ายนะครับแม่! นังน้องภัทรเนี่ยมันถอนจากการเป็นสปอนเซอร์รายการช่องเราทั้งหมดเลย"

 

"อะไรนะ? เรื่องแค่นี้ถึงกับถอนสปอนเซอร์เลยหรอ?" หญิงสูงวัยเห็นคล้อยตามไปกับลูกชาย "ดี ในเมื่อมันกล้าถอนสปอนเซอร์ออก เราก็ถอดโฆษณาเครื่องสำอางของมันออกจากช่องเราทั้งหมดเลยก็แล้วกัน อุตส่าห์เอ็นดูก็เห็นว่าสวย ฉลาด ฐานะและการศึกษาดี คุณคิณกับคุณณิริณสอนลูกยังไงให้ตาต่ำไปคว้าแมงดามาทำผัว"

 

"นั่นสิ เซเลปสวยๆเก่งๆก็มีอีกเยอะ ไม่ใช่มีแค่มันคนเดียวเสียเมื่อไหร่" ชัชวีร์ได้ทีก็เติมเชื้อไฟให้แรงขึ้นไปอีก "ผมขอเวลาอีกสักเดือนนะ จะหาสปอนเซอร์ใหม่ให้ดีกว่าเป็นร้อยเท่าเลย"

 

"จ้ะ แม่เชื่อว่าชัชทำได้อยู่แล้ว ตอนนี้ไปทำแผลก่อนนะ โมโหซะทำตัวเองเจ็บตัวไปหมด" ลดาลูบมือของชัชวีร์ตามประสาของคนเป็นแม่ที่ห่วงลูกจนสุดหัวใจ สองคนพากันประคองขึ้นไปยังชั้นสองของตัวบ้าน ส่งพวกข้าวของที่กระจัดกระจายอยู่นั้นก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนงานทำความสะอาดกันยกใหญ่

 

##############

 

หลายวันต่อมา...

 

ทางด้านของคิรินที่ช่วงนี้เขาเองก็เอาเวลาส่วนใหญ่ไปผูกติดกับภัทธิราเสียแล้ว เรียกได้ว่าทุกย่างก้าวของเธอจะต้องอยู่ในสายตาของเขาตลอด จะเรียกว่ากลัวเธอหายก็ได้

 

แต่ทว่าตอนนี้ที่คาสิโนของเขากำลังเกิดปัญหาบางอย่าง พวกนักพนันที่เข้ามาใช้บริการต่างก็มีกลโกงเพื่อที่ตัวเองจะได้เสี่ยงโชคนำเงินกลับไปให้มากที่สุด บางคนที่หมดหนทางที่จะใช้หนี้เลยมาขอเจรจาผ่อนผันแถมยังเอาลูกสาวมาเป็นตัวขัดดอกเสียด้วย พ่อแบบนี้มันใช้ไม่ได้เลยจริงๆ

 

"เอ่อ คุณคีย์ครับ ช่วยรับข้อเสนอของผมไว้พิจารณาได้ไหมครับ? นี่...นุชรีย์ลูกสาวของผมเอง ยังไม่เคยผ่านผู้ชายคนไหนมาเลยนะครับ" พิรุณ...นักธุรกิจที่ทำยอดเงินสะพัดมากมายแต่เพราะความโลภและติดการพนันจนถอนตัวไม่ขึ้น ทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาสร้างมาสลายไปและมีหนี้จากการเล่นพนันและเสียติดต่อกันมาเป็นเดือน เขาพานุชรีย์ลูกสาววัยมหาวิทยาลัยมาเสนอให้กับคิรินเพื่อล้างหนี้

 

คิรินมองอย่างพิจารณา "เอาลูกมาขายแบบนี้ไม่คิดถึงอนาคตเลยหรือไง?"

 

"..." คนฟังถึงกับสะอึกจนพูดไม่ออก

 

นุชรีย์ที่ตอนแรกค้านและไม่ยอมสุดตัว แต่พอได้มาเห็นรูปลักษณ์ของคนที่จะต้องเธอจะต้องใช้ตัวเองขัดดอกแทนหนี้ของพ่อแล้วยอมเปลี่ยนคำพูดในทันที "หนูจะไม่ทำให้คุณผิดหวังเลยล่ะค่ะ ขอแค่คุณเมตตาหนูกับพ่อสักครั้งได้ไหมคะ?"

 

"นะครับ ผม...ผมไหว้ล่ะ ผมไม่รู้จะหาเงินมากมายจากไหนมาคืนคุณคีย์ได้แล้วล่ะครับ"

 

คิรินยังคงเงียบฟังคำอ้อนวอนของสองพ่อลูกด้วยความรำคาญใจ จนกระทั่งอานัสเปิดประตูเข้ามาแทรกจังหวะของคนพวกนั้นพอดี คิรินมองเขาด้วยท่าทีนิ่งเฉยแต่สายตาที่ส่งคำว่าขอบคุณนับล้านครั้งได้ บอดี้การ์ดหนุ่มเดินเข้าไปแล้วก้มหัวลงเล็กน้อย "คุณภัทรมาครับ ตอนนี้รออยู่ข้างนอก ให้ผมพาเข้ามาเลยไหมครับ?"

 

"พาเข้ามาสิ เดี๋ยวนี้เลย" สิ้นคำสั่งอานัสก็รีบออกไปทำตามทันที คิรินหันกลับมาหาสองพ่อลูกอีกครั้ง "ผมจะรับลูกสาวคุณเอาไว้ก็ได้แต่ให้มาทำงานใช้หนี้แทนนะ ตอนนี้ตำแหน่งพนักงานต้อนรับยังว่างอยู่ก็มาทำเอาแล้วกัน เงินเดือนผมจะให้เท่ากับพนักงานปกติ แต่จะหักครึ่งหนึ่งจนกว่าหนี้คุณจะหมดก็แล้วกัน"

 

"แต่คุณคีย์!! ลูกสาวผมมีค่ามากกว่าไปเป็นพนักงานกระจอกแบบนั้นนะ!" พิรุณพยายามจะทักท้วงแต่พอเห็นสายตาของคิรินก็ต้องหุบปากตัวเองลงทันที

 

"ออกไปได้แล้ว!! ถ้าไม่รับข้อเสนอนี้ก็หาสี่สิบล้านมาคืนภายในสิ้นเดือน เลือกเอาก็แล้วกัน" สายตาของคิรินจับจ้องไปที่บานประตูที่กำลังเปิดออก เรือนร่างเพรียวระหงของภัทธิราย่างก้าวเข้ามาทำให้ทุกจังหวะตกอยู่ในความเงียบ พิรุณจำใจยอมรับข้อเสนอและสะกิดนุชรีย์ให้รีบออกไปก่อนที่คิรินจะเปลี่ยนใจ

 

ช่วงที่สองพ่อลูกกำลังจะเดินออกไปนั้น นุชรีย์ปรายตามองภัทธิราตั้งแต่หัวจรดเท้า...เธอรู้จักว่าภัทธิราเป็นใคร หรือว่าข่าวที่กำลังบอกว่าเธอจะแต่งงานนั้นเจ้าบ่าวก็คือคนที่นั่งรออยู่ข้างใน

 

ภัทธรารู้สึกได้ว่าถูกมองแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจ เธอเดินสวนเข้ามาแล้วยืนรักษาระยะห่างกับคิรินประมาณหนึ่งช่วงตัว "ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าคุณมีแขก"

 

"ไม่ได้สำคัญอะไรหรอก" คิรินเอื้อมมือออกไปหวังว่าจะได้จับมือเธอแล้วพามานั่งข้างๆ แต่ทว่าหญิงสาวกลับถอยห่างแล้วเดินเบี่ยงตัวเข้าไปนั่งโซฟาเล็กที่อยู่ไม่ไกลกันมาก ชายหนุ่มค้างไปประมาสองวินาทีก่อนจะตั้งสติใหม่อีกครั้ง "พี่ดีใจนะที่ภัทรยอมมาหาพี่บ้าง"

 

หญิงสาวมีสีหน้าอึดอัดอยู่ไม่น้อย "ที่ฉันมาก็เพราะมีเรื่องอยากจะขอให้คุณช่วย ได้ไหมคะ?"

 

แม้จะไม่ใช่คำตอบที่ต้องการแต่เขาก็เต็มใจที่จะยอมทำตามที่เธอร้องขอ เรียกได้ว่าผู้หญิงคนนี้มีอิทธิพลต่อเขาทั้งใจเข้าให้แล้วน่ะสิ ไม่คิดเลยว่าการจะมอบใจให้ใครสักคนมันจะลำบากกับการเอาชนะใจอีกฝ่ายแบบนี้ นี่น่ะหรอ? 'รัก'

 

"ได้สิ ถ้าเป็นภัทรพี่ทำให้ได้อยู่แล้ว แต่ขอถามอะไรอย่างหนึ่งได้ไหม?" ร่างสูงเดินไปอยู่ตรงหน้าเธอแล้วย่อตัวลงให้เสมอกัน "ถ้าไม่มีเรื่องผลประโยชน์ ภัทรจะเต็มใจมาหาพี่แบบนี้บ้างหรือเปล่า?"

 

"อนาคตฉันตอบไม่ได้ค่ะ อาจจะเป็นอย่างเดิมหรือว่ามีบางอย่างเปลี่ยนแปลง" สองมือเรียวยกขึ้นประคองใบหน้าของเขาเอาไว้ "ฉันขอรบกวนคุณแค่เรื่องเดียว แล้วฉันจะไม่สร้างความลำบากให้คุณอีก"

 

พรึบ !!

 

ว้ายยย !!

 

ภัทธิราใจหลุ่นวูบที่จู่คิรินก็ช้อนตัวเธอขึ้นอุ้มมาเสียดื้อๆ หัวใจเธอเต้นแรงราวกับว่าจะทะลุออกมาให้ได้ "คุณคีย์! ทำอะไรคะ?"

 

"ไหนๆภัทรก็มาด้วยเรื่องผลประโยชน์แล้ว พี่ก็ขอค่ามัดจำจากภัทรก่อนก็แล้วกัน"

 

"แต่ฉันยังไม่ได้บอกเลยว่าเป็นเรื่องอะ อื้ออ อื้มม" คนถูกจูบไม่ทันได้ตั้งตัว หญิงสาวรู้สึกชาไปทั้งตัวแล้วนิ่งไปกับทุกการกระทำที่เขาแสดงออกมา

 

"เอาไว้ทีหลังเถอะ" คิรินไม่รอให้เธอได้พูดอะไรอีก เขาอุ้มร่างบางเข้าไปยังห้องนอนที่อยู่ด้านหลังที่ต้องโต๊ะทำงานในทันที งานนี้คนที่ตกเป็นเหยื่อดูเหมือนจะไม่ใช่ภัทธิราแล้วล่ะแต่เป็นเขาเองเสียมากกว่า...อย่างที่คิดว่าภัทธิราเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มาก มากเสียจนเธอใช้มันเป็นหลุมพรางล่อให้ผู้คนมาติดกับโดยไม่รู้ตัวและเขาเองก็คือหนึ่งในนั้นที่เผลอติดกับดักของเธอเข้าอย่างจัง

 

แม้จะรู้ว่าเป็นกับดักอันแสนหอมหวาน ก็เขาเองนี่แหละที่ไม่ยอมถอนตัวออกมา...

 

ทันทีที่ถูกวางลงบนที่นอนกว้างคิรินก็จับมือของภัทธิรามาทาบที่บนหน้าอกข้างซ้ายของเขา เธอได้สัมผัสถึงการเต้นของก้อนเนื้อด้านในราวกับว่ามันกำลังพองตัวขึ้นอยู่เรื่อยๆ เสียงดังตึกตักๆ ตึกตักๆ พร้อมกับจังหวะที่เร็วขึ้น...ความรู้สึกแปลกๆแบบนี้มันคืออะไรภัทธิราก็ยังไม่สามารถหาคำตอบให้ตัวเองได้

 

"ภัทรคือผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้พี่เป็นแบบนี้ได้" เขากระซิบแผ่วเบาข้างใบหูของเธอ

 

ภัทธิรานิ่งราวกับโดนสะกด "ฉันหรอคะ?"

 

"ใช่" คิรินจับสองไหล่มนแล้วดันเธอนอนลงใต้อาณัติของเขา "เป็นเหยื่อแต่เข้ามาในถ้ำเสือ รู้ใช่ไหมว่าไม่มีทางให้หนีออกไปอีกแล้ว"

 

เพียงแค่เธอพยักหน้าคิรินก็จัดการเหยื่อสาวอันโอชะของเขาในทันที แม้จะรู้ว่าที่เธอเป็นฝ่ายเข้ามาหาเขาด้วยตัวเองก็เพราะมีข้อแลกเปลี่ยนบางประการ แต่ก็เป็นเรื่องที่ดีสำหรับเขาที่ยังได้รู้ว่านอกจากวินิตราแล้วก็มีภัทธิรานี่แหละที่จะอยู่ในชีวิตของเขา...แม้ว่าเขาเองนั่นแหละที่เป็นผู้พันธนาการเธอเอาไว้ก็ตาม

 

##############

 

ทางด้านของธามที่ตอนนี้มาสืบหาคนที่เป็นเจ้าของนาฬิกาเรือนที่ปรากฏอยู่ในคลิปอัปยศนั่น แต่ตอนนี้ก็ยังมืดแปดด้านอยู่ดีแม้ว่าจะได้รายชื่อของผู้ซื้อมาแล้วก็ตาม เหตุผลที่มันต้องทำร้ายวีณา? แรงจูงใจและทุกอย่างมันยังไม่มีคำตอบที่กระจ่างออกมาเลยแม้แต่น้อย คิรินแม้จะเจ็บปวดทุกครั้งที่ต้องย้อนกลับมาดูคลิปนั่นเพื่อเก็บรายละเอียดส่งให้เขา สุดท้ายก็ต้องจำใจที่จะดู... นอกจากนาฬิกาและเสื้อผ้ารวมถึงข้อมูลต่างๆที่เขาได้รับมาจากคิรินนั้นก็มีสิ่งที่คิดว่าวีณาน่าจะซ่อนหลักฐานสำคัญบางอย่างเอาไว้

 

บางอย่างที่อาจจะเป็นสาเหตุการตายของวีณา...

 

หลังจากที่ธามเดินออกมาจากร้านขายนาฬิกาหรู เขาได้เจอกับภิชญ์ที่กำลังจะมาเอาข้อมูลผู้ซื้อจากร้านแห่งนี้เหมือนกัน

 

"เห้ย! นี่มึงสะกดรอยกูมาหรอ?" ยังไงภิชญ์ก็จำธามได้เพราะในวันที่เขาถูกจับไปก็ธามนี่แหละเป็นคนเฝ้าเขาอยู่หน้าห้อง

 

ธามถอดแว่นตาออกแล้วมองด้วยสายตาเย็นเยือก "กูมาก่อน จะสะกดรอยตามมึงได้ยังไง? แล้ว...ที่มึงมาที่นี่จะทำลายหลักฐาน?"

 

"ทำลายบ้าอะไรวะ? กูจะมาหาหลัฐานยืนยันความบริสุทธิ์ของกูน่ะสิ" ต่อปากต่อคำกันได้ไม่นานภิชญ์เหมือนจะนึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ "นี่มึงก็มาตามหาคนซื้อนาฬิกาเรือนนี้หรอ?"

 

"เออ แล้วกูก็ได้มาแล้ว" จังหวังที่ธามกำลังจะเดินสวนไปนั้นภิชญ์ก็รีบวิ่งมาขวางหน้าเอาไว้ สีหน้าของเขาดูเป็นกังวลเรื่องนี้อยู่ไม่น้อย

 

ช่างภาพหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะถามในสิ่งที่ตนอยากรู้ "คนซื้อชื่อ 'ฌอร์น' หรือเปล่า?"

 

ธามมองคนตรงหน้าอย่างพิจารณาก่อนจะพยักหน้าให้คำตอบ บอดี้การ์ดหนุ่มหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าแล้วถอนหายใจช้าๆ "ถ้าไม่ติดว่าคุณคีย์กำชับให้ทำทุกอย่างรอบคอบ ไม่งั้นกูคงยิงมึงทิ้งตอนนี้"

 

ภิชญ์ย่นคิ้วลง "เมื่อไหร่มึงจะเชื่อว่ากูเป็นแพะ เหนื่อยจะแก้ต่างตัวเองแล้วเนี่ย" เขาเอามือล้วงกระเป๋าตัวเองแถมยังไม่ยอมเปิดทางให้ธามได้เดินไปจากตรงนี้ง่ายๆ "มึงชื่ออะไรนะ กูลืม"

 

"ธาม"

 

"เออ ไอ้ธาม...กูขอดูข้อมูลที่มึงได้มาหน่อยได้ไหม?"

 

ธามชั่งใจดูเล็กน้อยแต่ก็ยอมให้ภิชญ์ได้เห็นรายละเอียดที่เขาได้มา คนตรงหน้าเขาเองก็อยากจะเอาตัวเองไปให้พ้นจากข้อครหาพวกนี้ให้ได้เสียล่ะมั้ง แต่สำหรับธามแล้วไม่ว่าทุกอย่างจะออกมาเป็นแบบไหน เขาก็พร้อมรับมือทุกอย่าง

 

ไม่ว่าใครที่เกี่ยวข้อง ทุกคนก็ต้องชดใช้กรรมที่ทำไว้กับวีณาทั้งหมด!

 

########

 

K play cas.

 

คิรินสอดแขนเข้าไปใต้ท้ายทอยของภัทธิราและโอบกอดเรือนร่างอันแสนเย้ายวนของเธอเอาไว้ ดูเหมือนหญิงสาวกำลังฝันถึงอะไรบางอย่าง ใบหน้าเริ่มแสดงอาการหวาดกลัวแล้วเอาปัดป่ายอากาศราวกับว่าพยายามป้องกันตัวเองเอาไว้

 

"ไม่เอา! ไม่เอา!! ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย!!!"

 

"ภัทร!" คิรินลูบใบหน้าของภัทธิราเชิงบอกว่าเขาอยู่ตรงนี้ เม็ดเหงื่อผุดขึ้นจนใบหน้าสวยเปียกชุ่มไปหมด เขากระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น "รังเกียจถึงขนาดเก็บไปฝันกลางวันเลยหรอ? ไม่ต้องกลัว... พี่จะไม่ทำอะไรแบบนั้นอีกแล้ว"

 

สิ้นเสียงพึมพำภัทธิราก็ผวาตื่นขึ้นมาทันที หญิงสาวหายใจหอบถี่ๆกวาดสายตามองไปรอบๆ เธออยู่ในอ้อมแขนของเขา หลังจากนั้นจึงได้ยินเสียงถอนหายใจแบบโล่งอกออกมา ที่แท้ก็แค่ฝันกลางวัน....

 

คิรินมองใบหน้าคนที่อยู่ในอ้อมแขน เขาลูบผมเธออีกครั้งเบาๆช้าๆ " ตื่นแล้วหรอ ฝันอะไรบอกหน่อยได้ไหม?"

 

ภัทธิราก้มหน้าลง " แค่ฝันถึงเรื่องตอนเด็กไม่มีอะไรหรอกค่ะ" หญิงสาวยกมือขึ้นมาปิดเนื้ออกด้วยความเอียงอาย " แล้วจะฟังคำขอร้องของฉันได้แล้วหรือยังคะ?"

 

"ว่ามาสิ"

 

ภัทธิราบอกกับเขาเรื่องที่เธอมาหาเขาในวันนี้ ก็เพราะพี่ชายของเธออยากจะให้เขาช่วยจับเสี่ยอิทธิมาให้ ก็เพราะคิรินค่อนข้างเป็นที่ยำเกรงในพวกกลุ่มคนสีเทาๆ ภาคย์ที่กำลังเผชิญกับตัวปัญหาอย่างสิรินและอัญชนา รวมถึงเสี่ยอิทธิที่คับแค้นใจเมื่อถูกจับในครั้งนั้นพยายามจะเล่นงานภาคย์โดยใช้อินทุกรเป็นเครื่องมือ

 

ภาคย์จึงไม่เหลือทางไหนในการหากำลังสนับสนุน...นอกจากตำรวจแล้วก็มีคิรินนี่แหละที่พอจะหวังพึ่งพาได้ และที่ต้องให้ภัทธิราเป็นคนเอ่ยปากร้องขอความช่วยเหลือก็เพราะรู้ดีว่าคิรินไม่มีทางปฏิเสธ

 

และมันก็เป็นแบบนั้น...

 

"ธาม ตอนนี้แกอยู่ไหน?" หลังจากที่ภัทธิราพูดจบคิรินก็คว้าโทรศัพท์มาโทรหาลูกน้องคนสนิททันที "ฉัรมีงานด่วนให้ทำ....แกกับอานัสพาคนของเราไปเอาตัวไอ้เสี่ยอิทธิมาให้ฉันก่อนเย็นวันพรุ่งนี้....เรื่องอื่นไม่ต้องถาม ทำตามที่ฉันสั่งก็พอ"

 

ตื๊ด...

 

"ขอบคุณนะคะ" ภัทธิรายังคงไม่ชินที่เห็นคนเปลือยกายอยู่ตรงหน้า เธอพยายามหลบสายตาของคนที่กำลังมองมาราวกับว่าต้องการมากกว่าคำขอบคุณ "อีกเดี๋ยวฉันต้องกลับก่อนนะคะ"

 

คิรินเพียงแค่ยิ้มและไม่ได้ตอบกลับอะไรมาก เขากลับมีสีหน้านิ่งเฉยแต่ใครจะรู้ว่าใจในของเขานั้นคิดอะไรอยู่ นอกจากเรื่องของวีณาก็มีเรื่องของภัทธิรานี่แหละที่สร้างความปั่นป่วนอยู่ในใจตลอดเวลา จะพูดว่าสมแล้วที่เธอเย็นชาใส่เขาเสียเหลือเกิน

 

ก่อนหน้านี้ทำอะไรไว้บ้างล่ะทำไมไม่สำนึก...!

 

หลังจากแต่วตัวเสร็จแล้วคิรินก็ออกมาจากห้องนอนเพื่อกลับมาทำงานของตัวเองอีกครั้ง วันนี้มันเป็นวันที่หัวบันไดคงไม่เคยแห้ง ออกมาได้ก็เห็นเพื่อนรักอย่างอิชยะกำลังส่งยิ้มแป้นแล้นทักทายเขาอยู่

 

"คือถ้ากูไม่มาหา มึงจะรู้ไหมว่ายังเหลือกูเป็นเพื่อนอยู่คนเดียวในโลก"

 

คิรินถอนหายใจ "มีอะไรวะ?"

 

"อ้าว คิดถึงเพื่อนไง!" อิชยะเอนหลังไปกับพนักโซฟา "ได้ยินลูกน้องมึงบอก ว่าที่เจ้าสาวมึงมาหา อยู่ไหนวะ?"

 

"ถ้าไม่มีธุระมึงก็กลับไปเถอะ"

 

"เห้ย! เอะอะไล่ลูกเดียว ก็ได้วะ!" อิชยะโยนกล่องใส่เมมโมรี่การ์ดให้กับเพื่อนรักของเขา "กูไปสืบมาให้แล้วว่าก่อนหน้าที่จะเกิดเรื่องวีณาคลุกคลีอยู่กับกลุ่มไหนบ้าง แต่ที่ชัดเจนเลยนะ...ไอ้ช่างภาพนั่นน่ะมึงคงรู้อยู่แล้วว่ามันมาตีสนิทวีณาก็เพื่อจะเอาข้อมูลไปให้ตำรวจ แต่มึงดันไม่มีอะไรผิดกฎหมายไง แต่คนอื่นๆมึงก็ดูเอาแล้วกัน กูไม่กล้าดูคลิปวีณาว่ะ กู...สงสารน้อง"

 

คิรินมองเพื่อนรักก่อนจะเดินมานั่งฝั่งตรงข้าม "กูเริ่มไม่มั่นใจแล้วว่ะ ถ้าสนิทกับใครหรือเกิดอะไรผิดปกติยัยวีจะชอบมาเล่าให้ฟังตลอด แต่ทำไมเรื่องนี้กูรู้สึกว่าน้องกูต้องไปเกี่ยวข้องกับอะไรเข้า คิดยังไงก็คิดไม่ออก"

 

อิชยะแตะไหล่ให้กำลังใจเพื่อน "เอาวะ! เรื่องนี้มันต้องมีทางออก ยังไงวีณาก็ไม่ตายฟรี"

 

"ขอบใจ"

 

เวลาผ่านไปได้สักระยะ...

 

แกร็กๆ

 

ภัทธิราเดินควานหาของในกระเป๋าออกมาจากในห้อง เธอจำได้ว่ากุญแจรถเก็บใส่กระเป๋าเอาไว้เรียบร้อยแล้วแต่ตอนนี้มันหายไปไหนก็ไม่รู้ "คุณคีย์! เห็นกุญแจรถของฉันหรือเปล่า?"

 

"......"

 

กึก !

 

"นางฟ้า" อิชยะเงยหน้ามองเจ้าของเสียงก็อุทานออกมาทันที เขาสะกิดคิรินเบาๆ "นี่หรอน้องภัทรของมึง? ทำไมกูไม่เจอก่อนวะ เสียดาย!"

 

คิรินเริ่มหัวเสียเพราะเขาไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายกับทุกสิ่งที่เป็นของเขา "เมียกู" เขาเน้นเสียงบอกอีกฝ่ายถึงอารมณ์ส่วนตัว คิรินลุกขึ้นยืนแล้วหยิบกุญแจรถของเธอออกมาจากกระเป๋าเสื้อ "พี่ไม่อนุญาตให้กลับตอนนี้ กลับเข้าไปรอในห้องก่อนนะ"

 

"ขี้โกง" ภัทธิราประณามเขาและพยายามแย่งกุญแจรถของเธอคืน แต่ไม่สำเร็จเพราะความเสียเปรียบเรื่องรูปร่าง "ข้อแลกเปลี่ยนวันนี้ของเรามันจบแล้ว ฉันมีงานต้องทำ"

 

"ยังไม่จบ ไม่มีทางจบ" คิรินกระซิบบอก "ถ้าดื้ออยู่แบบนี้ เดี๋ยวไอ้ภิชญ์ก็ได้ไปหยอดข้าวต้มหรอก" รู้ดีว่าทำแบบนี้ภัทธิราก็จะยิ่งมองเขาแย่ลง มันผิดหรือไงที่อยากให้เธออยู่ให้นานกว่านี้...อย่างภัทธิราจะต้องใช้ไม้แข็งแบบนี้เท่านั้นเธอถึงจะยอมง่ายๆ "ไม่ได้อยากขู่หรอกนะ แต่ช่วยอยู่ให้นานกว่านี้หน่อยได้ไหม?"

 

 

__________________________________________________ 100% __________________________________________________--

 

มาๆแล้วจ้าาาา ฝากตบหัวพี่คีย์หน่อยสิ อยากให้อยู่ก็บอกกันดีๆได้ไหมมม

 

ก็บอกว่าว่าพี่คีย์คนโฉดนั้นกำลังจีบเมียตัวเองอยู่ ฮ่าๆๆ ตอนหลังจากนี้จะเริ่มเฉลยความสัมพันธ์ระหว่างภิชญ์กับวีณาแล้วก็ตัวแปรบางตัวที่ทำให้เกิดเรื่องขึ้น อิอิ แต่ถ้าไม่มีเรื่องน้องสาวพี่คีย์ก็จะไม่เจอน้องภัทรนะเอ้ออ

คอมเม้นให้กำลังใจ มาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้เลยนะคะ ไรท์ไม่ได้ตอบแต่ไรท์อ่านของทุกคนน๊าาา

ตอนนี้กำลังเร่งปั่นตอนพิเศษที่กำลังจะอัพเพิ่มใน EBook ทั้งเรื่องพี่คิณกับพี่ภาคย์ให้อยู่นะคะ คนที่มี EBook ของทั้งสองเรื่องนี้เตรียมตัวอัพเดทฟรีๆกันได้เลยนะ ขอเวลาอีกนิดนึงงง ส่ใครที่ยังไม่มีซื้อได้เลยในคลัง EBook นะคะ ไรท์ขายไม่แพงจริงๆน๊าาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น