ainfriend

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 ลิขิตรักนักเตะ (มาร์คอส)

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 ลิขิตรักนักเตะ (มาร์คอส)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 570

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2563 10:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 ลิขิตรักนักเตะ (มาร์คอส)
แบบอักษร

ตอนที่ 4 

อัคนัสรีบกลับมาที่บ้านเพราะเขาคิดถึงภัทราที่นอนอยู่ยนเตียงจนไม่มีสมาธิทำงาน แต่เมื่อมาถึงที่บ้านก็ไม่เจอเธอ สาวใช้บอกว่าเธอกลับไปที่บ้านของเธอแล้ว 

เขาจึงรีบเดินมาหาแฟนสาวที่บ้านทันที เมื่อมาถึงก็เห็นรถของผู้จัดการส่วนตัวของเธอจอดอยู่  

"รีบเก็บเร็วพี่ไวโอล่า" ภัทรารีบคว้ากล่องและแผงยาคุมใส่กระเป๋าของไวโอล่า  

"สวัสดีค่ะ" ไวโอล่าเอ่ยทักทายชายหนุ่ม 

"สวสัดีครับ" อัคนัสทักทายตอบและเดินไปหาแฟนสาว  

"พอดีพี่ไวโอล่าเอาตารางงานมาให้ฉันดูนะค่ะ" เธอบอกเขา 

"อีกสักสามเดือนคุณช่วงหาช่วงหยุดยาวให้แพทเขาด้วยนะครับ" อัคนัสบอกผู้จัดการส่วนตัวของแฟนสาว "ผมตั้งใจจะพาแพทไปพบพ่อกับแม่"  

"ได้ค่ะ" ไวโอล่ายิ้มเมื่อชายหนุ่มแสดงความจริงใจกับภัทรา หลังจากคุยกันได้สักพักเธอก็ขอตัวกลับและก่อนกลับก็ไม่ลืมที่จะแอบเอายาคุมที่กินปกติไว้ให้ภัทราด้วย  

"เป็นยังไงบ้าง ผมรีบกลับมาที่บ้านเพราะเป็นห่วงคุณเลยนะ"  

"ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ แค่..." เธอก้มหน้าหลบสายตาเพราะรู้สึกเขินนิดหน่อย 

"แค่อะไร" นั้นยิ่งทำให้เขาอยากรู้เพราะครั้งแรกระหว่างเธอกับเขา เขาก็อยากให้เธอรู้สึกประทับใจ 

"แค่เจ็บนิดหน่อย"  

"เจ็บเหรอ..." เขาพอจะรู้ว่าเธอเจ็บตรงไหน "ผมขอโทษนะ ครั้งหน้าผมจะทำเบากว่านี้"  

"..." เธอมองเขาด้วยสีหน้าที่แสดงถึงคำถามว่ายังมีครั้งหน้าอีกเหรอ 

"ผมอยากให้คุณย้ายไปอยู่ที่บ้านกับผมหรือผมย้ายมาอยู่ที่บ้านของคุณ" เขาดึงร่างบางเข้ามากอด "ตอนนี้เราเป็นคนๆเดียวกันแล้วนะ ผมไม่ยากห่างคุณแม้แต่นาทีเดียว" 

"..." ความรักที่อัคนัสแสดงต่อภัทราทำให้เธอรู้สึกและสัมผัสได้ว่าเขารักเธอมากแค่ไหน  

"ฉันก็รักคุณค่ะ" เธอเองก็รักเขาเช่นกัน  

***************** 

ภัทรารู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อเธอต้องย้ายมานอนที่บ้านของเขาตามคำร้องขอของเขา  

"อาบน้ำแล้วเหรอ" อัคนัสเดินเข้ามาในห้องนอนก็เห็นแฟนสาวกำลังเช็ดผมเดินออกมาจากห้องแต่งตัว 

"ค่ะ คุณไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวจะได้เข้านอน"  

"คุณอย่างเพิ่งนอนนะ ผมยังไม่ได้บอกฝันดี" เขาหอมแก้มเธอก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ  

โทรศัพท์มือถือของอัคนัสดังขึ้น ภัทรามองดูแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร แต่ดูเหมือนว่าปลายสายพยายามจะโทรมาจนกว่าเขาจะยอมรับสาย  

"แพทรับโทรศัพท์ให้ผมหน่อย" อัคนัสได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังตั้งแต่อาบน้ำแล้ว แต่เขาไม่คิดว่าปลายสายจะโทรมาไม่หยุด อีกอย่างเวลานี้เป็นเวลาพักผ่อนของเขาใครจะโทรมา  

"ค่ะ" ภัทราหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู 'นันนีซ'  

"ฮัลโหล" เธอกดรับสาย แต่ปลายสายกลับเงียบ "ฮัลโหล"  

"ใครโทรมาเหรอ" เขาเอ่ยถาม 

"ไม่ทราบค่ะ ปลายสายไม่พูดอะไร" เธอบอกก่อนจะยื่นโทรศัพท์มือถือให้เขา  

"..." อัคนัสมองดูโทรศัพท์ เมื่อเขาเห็นชื่อของคนที่โทรเขาก็ยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู  

"เวลานี้เป็นเวลาพักผ่อนของฉัน มีธุระอะไรค่อยโทรมาทีหลัง" เขาบอกด้วยน้ำเสียงแข็ง หลังจากพูดจบก็กดตัดสายทันที  

"..." ภัทรามองดูเขาและเดินไปนั่งลงบนเตียงนอน ถึงแม้ว่าเขาจะพูดภาษาอาหรับแต่เธอก็ฟังออก เพราะเขาจ้างครูสอนภาษาอาหรับให้กับเธอ 

"ที่บ้านโทรมา" เขาบอกเธอ  

"อาจจะมีเรื่องสำคัญก็ได้นะคะ"  

"ไม่มีอะไรหรอก ไม่ต้องคิดมากหรอก" เขาวางโทรศัพท์ลงก่อนจะเดินไปหยิบแปรงหวีผมมาแปรงผมให้กับแฟนสาว 

"หอมจัง" ปลายจมูกสันคมกดลงสูดดมกลิ่นหอมบนศีรษะของเธอ  

มือหนาค่อยแปรงผมยาวสีดำอย่างเบามือ อัคนัสรู้สึกมีความสุขที่ได้ดูแลเธอแบบนี้  

"นอนเถอะค่ะ ดึกแล้ว"  

"โอเค" เขาลุกจากเตียงนอนเพื่อนำหวีไปเก็บที่โต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะเดินไปปิดไฟภายในห้องเหลือไว้เพียงไฟที่อยู่ข้างหัวเตียงนอนเท่านั้น 

******************* 

ภัทราย้ายมาอยู่ที่บ้านของอัคนัสได้ประมาณเดือนกว่า เธอทำหน้าที่ทุกอย่างไม่ต่างจากนายหญิงของบ้าน ถึงแม้ว่าจะยังไม่ได้แต่งงานกับเขาก็ตาม แต่คนในบ้านก็ให้ความเคารพเธอ  

"วันนี้ทำเมนูอะไรครับ" อัคนัสเอ่ยถามหญิงสาวเมื่อเดินเข้ามากอดเธอทางด้านหลังและหอมแก้มขาวนวลฟอดใหญ่ในขณะที่เธอกำลังเข้าครัวอยู่ "หอมจัง"  

"เมนูโปรดของคุณค่ะ" เธอตักอาหารใส่ช้อนให้เขาชิม  

"อร่อยจัง" เขาชิมแล้วก็เอ่ยชม รสชาติอาหารของเธอคือรสชาติที่เขาชอบ  

"หิวหรือยังคะ"  

"ยังไม่หิวเลย อยากกอดคุณมากกว่า" เขากระชับอ้อมแขนเอาไว้แน่น  

"คุณนี่ขี้อ้อนจัง"  

"ก็ผมรักคุณนี่" เขาซบหน้าลงบนไหล่ของเธอ คำว่ารักของเขาเธอจะได้ยินทุกวันไม่มีวันไหนเลยที่เขาไม่บอกรักเธอ  

***************** 

อัคนัสเดินออกจากห้องน้ำโดยอุ้มร่างบางออกมาด้วย เขาอุ้มเธอไปวางที่โต๊ะเครื่องแป้งก่อนจะเดินไปหยิบชุดนอนให้และจัดการแต่งตัวให้กับเธอและตัวของเขาเอง 

"พอแล้วค่ะ ให้ฉันได้เดินบาง" ภัทราบอกในขณะที่เขากำลังจะอุ้มเธอไปที่เตียงนอน 

"ไม่ได้ ให้ผมได้ดูแลคุณบ้าง" เขาไม่ได้ฟังที่เธอพูด ร่างบางถูกอุ้มมาว่างลงบนเตียงนอน  

"ผมคิดว่าคุณย้ายมาอยู่กับผมแล้วคุณจะได้สบายขึ้น แต่ที่ไหนได้คุณต้องเหนื่อยกว่าเดิม" เขาบอกเพราะก่อนหน้านั้นคิดว่าบ้านของเขามีคนใช้มากมาย หากเธอมาอยู่กับเขาข้าวของเงินทองเขามีพร้อมให้เธอทุกอย่าง ชีวิตของที่จะสะดวกสบาย 

แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างตรงกันข้ามเธอต้องทำงานหนักกว่าเดิม นอกจากงานในวงการแล้วยังมีงานบ้านซึ่งมีบางอย่างที่เธอไม่ยอมปล่อยให้สาวใช้ทำ โดยเฉพาะอาหารที่เขาทานในแต่ละมื้อ  

"ฉันก็สบายอยู่นะ" ภัทราบอก เธอคิดว่ามันเป็นหน้าที่ของเธอที่ต้องทำอยู่แล้ว หากวันหนึ่งแต่งงานกันไปเธอก็ต้องทำ  

"เพราะคุณเป็นแบบนี้ไงผมถึงได้รักคุณ" เขาขยับเข้าไปกอดร่างบางเอาไว้ "เดือนหน้าไปพบพ่อกับแม่ผมนะ"  

"ทำไมเร็วจังคะ คุณให้พี่ไวโอล่าหาวันหยุดยาวให้ฉันไม่ใช่เดือนหน้านี่คะ"  

"ผมอยากแต่งงานกับคุณเร็วๆ" ใบหน้าหล่อยื่นเข้าไปใกล้ใบหน้าของเธอ ปลายจมูกของเขาแตะลงบนสันจมูกของเธอ  

"จุ๊บ" ริมฝีปากหนาประกบลงบนริมฝีปากบาง 

"เดือนนี้คุณมีประจำเดือนหรือยัง" เขาเอ่ยถาม 

"เดือนนี้ยังไม่มีค่ะ" เธอแปลกใจที่จู่ๆเขาก็ถามเรื่องนี้ "ทำไมเหรอคะ" 

"ถ้าเดือนนี้มีประจำเดือน ผมจะได้ทำให้เดือนหน้าคุณไม่มีประจำเดือนไง"  

"คุณก็ทำเกือบทุกคืน"  

"คืนนี้ทำอีกนะ" มือหนาลูบสะโพกกลมอย่างเบามือและค่อยๆเลื่อนมือขึ้นมายังบนหน้อกอวบอึ๋ม เขามีเซ็กส์กับเธอทุกวันขนาดนี้จะไม่ให้เธอท้องได้ยังไง 

ความคิดเห็น