tttppgg

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 21 ให้โอกาส

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 ให้โอกาส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 21:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 ให้โอกาส
แบบอักษร

“ขอโทษนะครับที่ผมมาช้า”ผมกล่าวขอโทษผู้ใหญ่ที่ผมมาช้าและมองไปรอบๆจนสายตาสะดุดไปที่พิม สายตาเธอตอนนี้ดูว่างเปล่าจนผมใจหาย ผมจึงเลือกทำเฉยๆใส่ยัยตัวเล็กและหันไปยิ้มให้คนอื่นๆแทน แต่เหมือนคนตัวเล็กลืมตัวจนแสดงสีหน้าที่ไม่พอใจออกมา ทำไมเธอทำหน้าแบบนั้นหละ เพราะผมหรอ? หรือเธอโมโหที่เห็นหน้าผม ก็คงจะอย่างนั้นแหละ เธอเกลียดผมไปแล้วหนิ

“อ่าว! ตาวินมานี่ลูก มานั่งข้างๆหนูพิม จะได้ปรับความเข้าใจกันสักที” ม๊าบอกผมแต่ประโยคสุดท้ายม๊าก้มลงกระซิบข้างหูผม ผมจะทำยังไงดีเนี่ย

“เออ...งั้นพวกเราออกไปสนุกกันข้างนอกดีกว่านะคะคุณน้อง ปล่อยให้เด็กๆอขาคุยกัน” ม๊าของผมพูดเสร็จก็เดินนำทุกคนออกไปข้างนอกจนตอนนี้ภายในห้องรับแขกก็มีแค่ผมกับพิมแค่ 2 คน ตอนแรกคนตัวเล็กก็ไม่ยอมหรอก จะออกไปด้วยแต่โดนคุณน้าพลอยสั่งห้าม เธอเลยนั่งหน้าบูดอยู่อย่างนี้

“พิมขอตัวนะ”ว่าเสร็จเธอก็ทำท่าจะลุกแต่ผมจับแขนเธอไว้ก่อน

หมับ!!

“พิม เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม”

“มันสายไปแล้วหละค่ะ พิมขอตัว”

“พี่ขอโทษ พี่ยอมรับว่าตอนนั้นพี่ยังรู้สึกดีๆกับเจนอยู่แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วว่าพี่รักใคร พี่ขอโทษ พี่รักพิมนะ”ผมพูดแล้วก็คุกเข่าลงและกุมมือเธอไว้แน่น

“พี่รู้ไหมว่าพิมเจ็บแต่ไหนที่เห็นพี่กับพี่เจนจูบกันอะ วันนั้นพิมกะจะเซอร์ไพรส์พี่ ทำเค้กให้พี่ ทั้งที่พิมไม่เคยทำเลยพิมตั้งใจมากเพื่อมาเซอร์ไพรส์พี่ ฮึก!!”ตอนนี้คนตัวเล็กร้องไห้ออกมาอย่างเหลืออด ผมเข้าใจว่าเธอเจ็บมากแค่ไหน ขนาดตอนที่เธอหนีผมไปผมยังรู้สึกเจ็บเลย แต่ผมอยากจะขอโอกาสสักครั้งให้ผมแก้ตัวอีกครั้ง คราวนี้ผมจะรักษามันอย่างดี ผมจะซื่อสัตย์ต่อเธอคนเดียวผมสัญญา

“พี่ขอโทษ แต่พี่อยากจะขอโอกาสอีกครั้ง พี่จะพิสูจน์ให้พิมเห็นว่าพี่เปลี่ยนไปแล้ว พี่จะซื่อสัตย์ต่อพิมคนเดียว พี่จะรักพิมคนเดียว พี่ขอร้อง..”ผมอ้อนวอนเธอทั้งที่ชีวิตนี้ผมไม่เคยทำอย่างนี้มาก่อน เธอเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่ผมจะทำ ผมรักเธอมากจริงๆ

“ก็ได้”

“ห๊ะ!!!” ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม พิมให้โอกาสผมจริงๆใช่ไหม

“แต่”

“?”

“พี่วินห้ามล่วงเกินพิม ห้ามปฏิเสธพิม ถ้าพิมอยากไปไหนต้องได้ไป และที่สำคัญห้ามตามหึงหวงพิม” ห๊ะ!!! ห้ามตามหึงหวงนี่หมายความว่าไง พิมจะมีคนอื่นหรอ

“ไม่!!”

“หรือไม่อยากได้โอกาสจากพิมแล้ว ก็ตามใจนะ”

“ก็ได้ครับ แต่พี่เข้าทำงานที่โรงพยาบาลเต็มตัวแล้วนะ พี่ต้องดูก่อนนะครับว่ามีเคสด่วนอะไรรึเปล่า”

“อืม”

“พี่ขออะไรอย่างสิ”

“อะไร”

“ขอหอมแก้มหน่อยนะ น๊าาาา”

“ไม่!! พี่วินสัญญาแล้วนี่”

ฟอด! ฟอด!

“กรี๊ดดด! อิพี่วิน”

“5555 น่ารักแล้วก็ห๊อมมหอม”

“งอนแล้ว!”

“โอ๋ๆ พี่ขอโทษ ก็พี่คิดถึงเราหนิ”

หมับ!

ตอนนี้ผมกอดคนตัวเล็กไว้แน่นและดึงเธอลงมานั่งตัก

“คิดถึ้ง คิดถึงอ่า”พูดแล้วผมก็ซุกหน้าเข้าซอกคอเธอ

“นี่! ปล่อย”

“ขออยู่แบบนี้แป๊บนึงนะ”

“จิ๊!!” แต่เธอก็ยอมปล่อยให้ผมกอดเธออยู่อย่างนั้น

 

PIM’TALK

ไม่ใช่ฉันใจอ่อนให้เขาหรอกนะ แต่ฉันอยากจะให้โอกาสเขาบ้าง เพราะที่ผ่านมาฉันไม่เคยฟังเขาเลย ฉันจะให้โอกาสเขาสักครั้ง หวังว่าเขาจะไม่ทำให้ฉันเสียใจอีกนะ

“หิวไหม” ตอนนี้เราสองคนนอนจ้องตากันอยู่ตอนแรกก็นั่งตักกันดีๆ ชวนขึ้นมาห้องเฉยเลย มาที่ลับตาคนตลอดถ้าพี่เขาทำคือฉันเสร็จพี่วินชัว

“...”ฉันส่ายหัวไปมา ใครจะหิวก่อนมางานก็กินอาหารของคุณแม่ตั้งเยอะ

“แต่พี่หิวอะ”เอิ่มมมมแล้วบอกฉันทำไม โอ้ยยยยย!!!!

“กะ ก็ไปกินสิ”ตอนนี้ฉันเสียงสั่นเพราะว่าพี่วินเริ่มขยับหน้าเข้ามาใกล้ๆฉันทีละนิด ทีละนิด

“งื้อออ..พิมอ่าาา”

“..”

“พี่คิดถึงพิมมากเลยนะ พิมไม่สงสารพี่เลยหรอ”มันเกี่ยวอะไรเนี่ย!!!

“หยุด!! ห้าม!! อย่าเข้ามาใกล้!!”ตอนนี้ฉันรีบชี้หน้าพี่วินและสั่งห้ามออกไป

“....”

“...”

“ก็ได้ พี่จะไม่ทำอะไรพิม”ยอมง่ายจังวะ แปลกปกติไม่ยอมใครง่ายขนาดนี้

“อืม เราลงไปข้างล่างกันเถอะ”ฉันพูดเสร็จก็ลุกลงไปข้างล่างทันที

.

.

.

.

“อ่าว!! หนูพิม อุ้ย!!ลงมาพร้อมกันอีก คงเข้าใจกันแล้วสินะ”

“เออคือ..”

“น้องให้โอกาสผมแล้วครับม๊า เตรียมตัวจัดงานใหญ่ได้เลย จริงไหมจ๊ะที่รัก”

เพียะ!!

“โอ้ย!!เจ็บนะ”ฉันตีแรงๆลงไหล่พี่วิน

“สม!!”

“คุณน้าดูสิครับ พิมตีผมอะ”พูดแล้วพี่วินแล้วทำปากจู๋เหมือนเด็ก หน้ารักตายแหละ!!

“ยัยพิมมีมารยาทหน่อยลูก!” ห๊ะ!!คุณแม่ไม่เข้าข้างฉันเลย อะไรเนี่ยยยย!!!

“ค่ะ!!😡” ฝากไว้ก่อนเถอะ!

☺️

.

.

.

“น้องต้องขอตัวกลับก่อนนะคะ คุณพี่” ตอนนี้ฉัน คุณแม่แล้วก็คุณป๋ากำลังจะกลับบ้านเพราะเวลาตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว

“ค่ะคุณน้อง ไว้วันหลังเดี๋ยวคุณพี่จะไปหาคุณน้องที่บ้านนะคะ☺️

“ต้อนรับเสมอค่ะ”

“พิม พรุ่งนี้เราไปดูหนังกันไหม” โอ้ยย!ถึงจะให้โอกาสแต่ฉันยังไม่อยากไปกับพี่วินสองต่อสองอะ

“พิม พรุ่งนี้หนูว่างหนิ ไปกับพี่เขาหน่อยนะ” ทำไมฉันรู้สึกว่าคุณแม่ดูจะเชียร์ฉันกับพี่วินเกินหน้าเกินตาไปแล้วนะ

“เออ..คือพรุ่งนี้พิมนัดยัยซันไว้หนะค่ะ จะไปช็อปปิ้งกัน”ขอโทษด้วยนะยัยซัน

“แต่ยัยซันจะไปเที่ยวกับไอ้เขตพรุ่งนี้หนิ พิมนัดกับซันจริงหรอ” โอ้ยยยย!!! ทำไมต้องไปพรุ่งนี้เนี่ยยัยซันนนน!!!

“เออ...คือ” ทำไงดีวะเนี่ย

“เออคือ เออคือ อยู่นั่นแหละ สรุปพิมไปจ่ะตาวิน” ห๊ะ!!! เดี๋ยวๆ คุณแม่!!!

“ตกลงตามนี้นะครับ น้องพิม☺️

.

.

.

@หน้าโรงหนัง

พี่วินเซอร์มารับฉันแต่เช้า ขอบอกเลยว่าเช้ามากกกกกก!!!! และบรรยากาศภายในรถโคตรอึดอัด แต่ฉันคิดว่าฉันอึดอัดคนเดียวมากกว่า เพราะไอ้คนนั่งข้างๆฉันตอนนี้ยิ้มแป้นจนแก้มจะฉีกถึงรูหูอยู่ละ

“ยิ้มอะไรนักหนาเนี่ย”ฉันถามด้วยน้ำเสียงติดอารมณ์เสีย

“ก็มีความสุขไงครับ😊

“แค่มาดูหนังจำเป็นต้องเวอร์ขนาดนี้ป่ะ”

“ก็พี่มีความสุขหนิ พิมไม่รู้หรอกว่าพี่ทรมานขนาดไหน”พูดเสร็จก็ผิวปากไปขับรถไป

“ไม่มีงานทำรึไง”

“มีครับ แต่ให้ไอ้ดีนมันทำ”

“นี่พี่หนีงานหรอ”

“ไม่ได้หนีครับ แต่มันเป็นเคสเล็กๆ พี่ถนัดเคสใหญ่ๆ😏

😑😑

“ไม่หิวหรอ พี่มารับพิมแต่เช้าเพื่อมาทานข้าวเช้าด้วยกันเลยนะ”

“หิวสิถามได้”

“งั้นกินพี่ไหม พี่อร่อยมากกกก”

“หึ!ไม่เห็นจะอร่อยเลย งั้นๆอะ😏

“งั้นหรอ เรามาลองย้อนความหลังกันหน่อยไหมหละ” เดี๋ยวๆๆๆนี่อีพี่วินเอาจริงหรอ กรี๊ดดดดด!!!จะเลี้ยวเข้าม่านรูดทำไมเนี่ยยยย!!!! พ่อแก้วแม่แก้วช่วยลูกด้วย!!

 

 

 

********

🌙ขอโทษนะที่ไรท์หายไปนาน 🙏🏻🙏🏻

#มาช้าแต่มานะ อย่าเพิ่งเลิกติดตามนะคะทุกคนนนน

 

 

 

ความคิดเห็น