divitino-family

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

章十三 (ช่วงกลาง)

ชื่อตอน : 章十三 (ช่วงกลาง)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 18:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
章十三 (ช่วงกลาง)
แบบอักษร

แอบมาอัพแบบยั่วๆ

 

 

章十三

แม้กำลังกายและพลังทิพย์ที่ใกล้จะหมดเต็มทน แต่พลังใจของนางยังคงเต็มเปี่ยม ประสาทสัมผัสของนางยังคงเฉียบคมถึงร่างกายจะบาดเจ็บแต่ยังคงจับทิศทางของบางสิ่งที่พุ่งตรงมาทางนางด้วยความเร็วเพียงเสี้ยววินางได้ยกศพของมารผู้โชคร้ายที่อยู่ใกล้มือที่สุด ถูกนำมาใช้ต่างโล่เมื่อมีลูกศรสามดอกพุ่งเข้ามาแล้วปักเข้าที่ศพนั้นอย่างจัง หากนางช้ากว่านี้เห็นทีลูกศรเหล่านั้นคงปักทะลุร่างนางแทน จูเชวี่ยโยนศพที่สภาพยับเยินนั้นทิ้งอย่างไม่ใยดี ในมือกำด้ามกระบี่แน่น จู่ๆร่างของนางก็หายไปในพริบตาแล้วกับมาปรากฎที่ด้านหลังของจอมพลผู้ชะตาขาดแทน ไม่รอช้านางใช้กระบี่ตัดผ่านลำคอจนศรีษะนั้นร่วงหล่น

"อุ๊บ แค่กๆ!!!" ก่อนที่นางจะทรุดกายคุกเข่าข้างหนึ่งใช้กระบี่พยุงตนไว้ไม่ให้ล้ม กระอักเลือดออกมาคำหนึ่งจากการต่อสู้ที่ยาวนานรวมกับสภาพของนางทำให้ภายในได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

ไป๋หู่ที่หันมาทางจูเชวี่ยเห็นท่าไม่ดี จึงรีบมาทางนางเพื่อหวังจะพานางออกไปจากสนามรบ โดยมีเสวียนอู่กับชิงหลงที่บัดนี้ลงมายังสนามรบเพื่อรับไม้ต่อ

สงครามยังคงดำเนินไปอย่างไม่มีทีท่าว่าจะจบลงโดยง่าย แม้พวกนางจะได้เปรียบเพราะพวดนางสามารถสังหารจอมพลได้ทั้งหมด แต่ก็แลกมาด้วยอาการบาดเจ็บสาหัสเอาการ ถึงพวกนางจะฟื้นตัวเป็นเลิศอย่างไร ก็มิอาจทันการเพราะฟื้นเพียงภายนอกแต่พลังทิพย์ไม่สามารถฟื้นฟูได้โดยการพักเพียงไม่กี่เค่อ จูเชวี่ยบาดเจ็บมากที่สุดเพราะลงสนามเป็นคนแรกยืนหยัดได้จนถึงขณะนี้ก็นับว่าเก่งกาจยิ่งแล้ว

"ข้ายังไหว ไม่ต้องห่วงข้า" จูเชวี่ยที่ลุกขึ้นได้แล้วตะโกนบอกไป๋หู่แล้วตนก็เริ่มที่จะลงมืออีกครา บาดแผลมากมายตามร่างของนาง ทั้งเลือดมารทั้งเลือดนางปนเปกันไปหมดจนแยกไม่ออก กับอาการหอบหายใจตาลายจากอาการเหนื่อยและเสียเลือดมาก จนนางซวนเซเป็นบางทีหากแต่กับมาทรงตัวได้อย่างรวดเร็ว

ตราบใดที่ทัพเสริมยังไม่มา นางจะล้มไปไม่ได้เด็ดขาดพวกนางคือเสาหลักค้ำจุนสวรรค์หากไร้เสาใดเสาหนึ่งสิ่นก่อสร้างก็จะทลายเพราะไม่มีสิ่งใดคอยค้ำรับน้ำหนัก และนางที่เปรียบเสาหนึ่งต้นจะล้มลงไปได้อย่างไร

"เจ้าหักโหมมากไปแล้วจูเชวี่ย" ไป๋หู่ที่ยังคงตั้งรับและรุกกลับเพื่อคุ้มกันนางที่ใกล้จะยืนไม่อยู่เต็มทน

"อย่าห่วงไป หงส์เช่นข้าฟื้นตัวเร็วที่สุดแล้ว" นางตอบทั้งๆที่มือยังไม่หยุดที่จะใช้กระบี่คร้าชีวิตมารพวกนี้

แม้ต้องตกตายก็ต้องทำลายให้สิ้น แม้ต้องสูญเสียทุกสิ่งที่มีก็ต้องปกป้องไว้ให้ได้!!

"เรากลับร่างเดิมเถิด หากสู้ด้วยร่างมนุษย์เช่นนี้ต่อไปมันต้องไม่จบแน่ นี้ก็กินเวลามามากแล้ว" ชิงหลงที่กล่าวออกมาอย่างใจเย็น ทั้งๆที่ยืนอยู่ในสนามรบ

พวกนางพยักหน้าให้ชิงหลงหนึ่งที ก่อนที่จะแปลงกลับร่างที่แท้จริง จู่ๆก็ปรากฎสัตว์เทพขนาดใหญ่เท่าภูเขาถึง4ตน บนท้องฟ้ามีหงส์แดง มังกรเขียว บนพื้นดินมีเสือขาว และเต่าดำ

เหล่ามารรวมทหารต่างหยุดค้าง เมื่อจู่ๆก็ดันมีสัตว์เทพปรากฎกายต่อหน้า ทั้งหมดล้วนองอาจและสง่างามสมกับเป็นสัตว์เทพคู่บารมีแห่งองค์เง็กเซียนทุกรุ่น ไม่มีผู้ใดเคยเห็นการรวมตัวเช่นนี้มาก่อนในอดีต พวกมันช่างมีบุญที่ได้เห็นร่างนี้พร้อมกับถึง4ตน!!

หงส์แดงสบัดปีกหนึ่งหนพัดพาไอร้อนมหาศาลแทบมอดไหม้ มังกรเขียวคำรามกึ่งก้องพายุบังเกิดเฉือดเฉือนผิวหนัง เสือขาวเคลื่อนไหวว่องไวคลื่นเสียงตัดสิ้น เต่าดำก้าวเดินแผ่นดินสะท้านสั่นไหวแยกพื้นพิภพ

หงส์ษากรีดร้องหนึ่งคราก่อนจะโฉบบินเข้าใส่ทัพมารที่เหลือรอดสร้างเพลิงแผดเผาเหล่ามารตกตายราวกับแมลง เสือขาวไล่ตวัดกรงเล็บอันคมกริบเข้าใส่ เศษเนื้อกระจัดกระจายไม่มีชิ้นดี มังกรเขียวควบคุมพายุหมุนขนาดใหญ่พัดพามารร้ายตายตกไปตามๆกัน เต่าดำเพียงตวัดหางที่เคลื่อนไหวเยี่ยงอสรพิษไปมาก็มีหลายพันชีวิตต้องดับสิ้น

ทุกอย่างกำลังเป็นไปด้วยดี ถ้าหากไม่มีคลื่นพลังอันดำสนิทสัดมาทางพวกนาง มันถูกสัดมาทางที่จอมมารอยู่ พวกนางมิอาจหลบพ้น ร่วงหล่นสู่พื้นก่อนจะคืนร่างมนุษย์กระอักเลือดคำโตเพราะภายในที่บอบช้ำ บัดนี้กับโดนทำร้ายจนแทบสิ้น หากมิไม่พลังทิพย์พยุงไว้ นางคงตายไปแล้ว ชิงหลง ไป๋หู่ เสวียนอู่ที่มีปราการป้องกันมากกว่าพวกนาง ล้วนมีสภาพเดียวกันทั้งสิ้นมิอาจสู้ต่อได้

"อ่า หมดหวังแล้วหรือ ตัวข้าทำได้เพียงแค่นี้งั้นหรือ จอมมารแข็งแกร่งยิ่งข้ามิอาจต่อกรได้" นางที่พยุงตัวขึ้นอย่างยากลำบากแสยะยิ้มทั้งๆที่มุมปากยังคงมีเลือดจากการกระอักเลือดออกมาไหลอยู่

"ถึงคราตายแล้วหรือ หวังเหล่ยข้ามิสามารถกลับไปหาเจ้าได้แล้ว" นางหลับตาลงรอรับชะตากรรมที่กำลังจะเกิด แต่แล้วกับมีสายลมสายหนึ่งพัดผ่านหน้านาง ปรากฎบุรุษชุดดำที่สวมใส่หน้ากากเงิน มาพร้อมกับทัพสวรรค์หลายแสนนาย ต่างกูกับทำลายล้างมารที่ยังคงเหลือเพียงไม่กี่แสน ก่อนจะกระโจนเข้าหาจอมมาร ทิ้งนางให้ตกตะลึงไม่ได้

องค์รัชทายาทมาถึงได้ทันการจริงๆ!!

 

~~~~~~~~~

ไรท์ไม่เก่งพอที่จะแต่งฉากยากๆอย่างฉากต่อสู้จริงๆค่ะ ยากมาก ไม่รู้จะใช้คำแบบไหนให้สามารถจิตนาการภาพตามได้

พี่หลงค่าตัวแพงเนอะคนจะตายละยังไม่เห็นโผล่มาเลย โผล่มาทีคือจบตอน แย่ๆ

จริงๆอยากแต่งแบบ ตุบตับๆเหมือนแบกไม้หน้าสามไปตีหมาข้างบ้านอ่ะค่ะ มันจะได้เร็วๆ แต่กลัวมันจบเร็วเกินกว่ากำหนดน่ะสิ

มีใครชอบดื่มชาชิซึโอกะบ้างงง //ไรท์ยกมือแปป

ไรท์เป็นคนเสพติดชา ยิ่งมาเจอชายี่ห่อนี้ยิ่งหลงรัก 💖💖 วันไหนไม่ได้ดื่มเหมือนลงแดง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น