ใจดินสอ
email-icon facebook-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

EP.8 รจนาเลือกคู่

ชื่อตอน : EP.8 รจนาเลือกคู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.9k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 08:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.8 รจนาเลือกคู่
แบบอักษร

ไวน์... 

ผมไม่รู้หรอกว่าอาถรรพ์ลานเกียร์ที่เล่าต่อๆกันมาจะเป็นเรื่องจริงมั้ย และผมก็ไม่รู้หรอกว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับเดือนหนาวมันจะเป็นเรื่องบังเอิญ อุบัติเหตุหรือเกี่ยวกับอาถรรพ์ เพราะตอนนี้สิ่งที่สำคัญก็คือเกียร์ที่ผมถืออยู่เนี่ย มันเป็นของผมไงครับ รหัสนักศึกษาของผมที่ถูกสลักไว้ด้านหลังผมจำได้แม่นเลยล่ะ 

 

" งั้นก็เหมือนเรื่องสังข์ทองเลยดิ " 

ไอ้ทิวพูดขึ้นพลางทำหน้าเหมือนคิดอะไรออก 

 

" เหมือนยังไงของมึงไอ้ทิว รจนาไม่ได้สะดุดลานเกียร์แล้วได้พระสังข์เป็นผัวซะหน่อย " 

ไอ้แทนตบหัวทิวไปทีก่อนจะส่ายหัวไปมาพลางแย่งเกียร์มาหมุนๆดู 

 

" ไม่เหมือนได้ไงมึง ถ้าเปรียบเกียร์เป็นพวงมาลัยที่รจนาโยนให้พระสังข์ตอนเลือกคู่ มันก็เหมือนกับตอนที่เกียร์ตกลงมาใส่หัวเดือนหนาวป่าววะ " 

ไอ้ทิวท้วงต่อ 

 

" ต้องใช่แน่ๆเลยทิว " 

โฟร์เสริมทัพ 

 

' กูรู้นะว่าของมึง ' 

ไอ้ทิวที่นั่งอยู่ข้างๆกัดฟันกระซิบกับผมเบาๆ พอผมหันไปมองไอ้แทนก็เห็นว่ามันเลิกคิ้วส่งยิ้มกวนตีนให้ผมอยู่ ไอ้พวกเวรจำได้แม้กระทั่งรหัสนักศึกษากู 

 

" เราว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญมากกว่านะอย่าเถียงกันเลย " 

เดือนหนาวที่นั่งฟังอย่างเงียบๆพูดขึ้นก่อนจะหันหน้ามาหาผม 

 

" เราว่าเอาเกียร์นี่ไปแจ้งฝ่ายประชาสัมพันธ์ดีมั้ยไวน์ มันสำคัญมากเลยนะเราว่าเจ้าของเขาต้องอยากได้คืนอะ " 

เดือนหนาวทำท่าครุ่นคิดก่อนจะหันไปมองหน้าคนอื่นๆ 

 

" แต่ฉันไม่เห็นด้วยนะแก " 

โฟร์แย่งเกียร์จากแทนมาไว้ในมือก่อนจะยัดมันใส่มือของเดือนหนาว 

 

" ทำไมอะ " 

เดือนหนาวถามในสิ่งที่ผมก็อยากรู้เหมือนกัน 

 

" ฉันว่าเจ้าของเกียร์อาจเป็นคนที่ฟ้าส่งมาให้เจอกับแกก็ได้ เพราะฉะนั้นแกตามหาเองดีกว่านะฉันว่า อ๊ายยแกต้องได้เจอเนื้อคู่แน่ๆเลยอ่าา " 

โฟร์ทำท่าเพ้อฝันทำเอาผมกับเพื่อนๆต้องอมยิ้มตาม คนที่ฟ้าส่งมางั้นหรอ 

 

" ช่วงนี้คณะเราคนไม่ค่อยครบด้วยดิ ปีสองก็พาน้องปีหนึ่งออกค่าย ส่วนปีสามก็ไปดูงาน ปีสี่อย่างพวกเราบางส่วนก็เริ่มออกไปฝึกงานกันแล้ว เราว่ารอให้ทุกอย่างปกติก่อนดีมั้ยแล้วค่อยไปแจ้งประชาสัมพันธ์ " 

ไอ้ทิวเสนอซึ่งผมกับไอ้แทนก็พยักหน้าเห็นด้วย ตอนนี้ผมชักอยากรู้แล้วสิว่าเรื่องเล่าที่ถูกส่งต่อมายังรุ่นต่อรุ่นมันจะเป็นจริงมั้ย 

 

" อ่อ งั้นเราฝากไว้กับนายก่อนได้มั้ยไวน์ เรากลัวทำหายอะ " 

เดือนหนาวหันหน้ามาหาผมก่อนจะยื่นเกียร์ให้  

 

" วิศวะเขาไม่ให้ใส่เกียร์ไว้สองอันนะเดือนหนาว มันเป็นธรรมเนียม " 

ไอ้แทนพูดยิ้มๆทำเอาเดือนหนาวชะงักไปเลย ธรรมเนียมที่เพิ่งตั้งขึ้นเมื่อกี้ไง 

 

" ใช่เขาถือ มันเหมือนไม่ให้เกียรติเกียร์ของตัวเอง " 

ไอ้ทิวใส่ไข่เข้าไปอีก 

 

" อ้าวโทษทีเราไม่รู้อะ " 

เดือนหนาวยิ้มแหยๆเหมือนรู้สึกผิดก่อนจะยกมือเกาหัวไปมา 

 

เดือนหนาว... 

ถ้าไม่มีใครบอกฉันก็ไม่รู้เลยนะเนี่ย งั้นฉันจะทำยังไงกับเจ้าเกียร์นี้ดีล่ะถ้าทำหายขึ้นมาคงรู้สึกผิด อีกอย่างฉันเป็นคนเก็บข้าวของไม่เป็นที่เป็นทางซะด้วยสิ 

 

" งั้นในระหว่างนี้พวกเราจะช่วยเธอตามหาเจ้าของเกียร์เอง " 

แทนเสนอ 

 

" ก็ได้ ขอบคุณพวกนายมากเลยนะ " 

ฉันตอบยิ้มๆ 

 

" แต่ระหว่างที่ยังหาเจ้าของเกียร์ไม่เจอ เราฝากเกียร์นี่ไว้กับเธอก่อนก็แล้วกัน " 

ตึก ตัก ตึก ตัก 

ทันทีที่ไวน์พูดจบฉันรู้สึกว่ามวลความร้อนมหาศาลกำลังแล่นขึ้นมาบนใบหน้าฉันพร้อมกับเสียงหัวใจที่อยู่ๆก็เต้นเร็วระรัว เมื่อไวน์โน้มใบหน้าลงมาสวมเกียร์ให้ฉันจากด้านหน้าที่เขาเองก็นั่งฝั่งตรงข้ามฉัน ใบหน้าเราอีกแค่คืบก็จะสัมผัสกันแล้ว ใบหน้าหล่อเหลาเนียนกริบทำให้ฉันแทบหยุดหายใจ 

 

" อร๊ายยแกฉันเขินอ่าา โคตรเหมือนคนเป็นแฟนกันสวมเกียร์ให้กันเลยกรี๊ด " 

 

" และแล้วรจนาก็ได้เลือกคู่เป็นเจ้าเงาะ " 

ทิวแซวขึ้น 

 

" พอเลยๆ จะบ่ายแล้วเรารีบกลับกันเถอะ " 

ไวน์ที่ยิ้มอยู่แทรกขึ้นก่อนที่เราห้าคนจะแยกย้ายกัน ทำไมใจเต้นแรงแบบนี้นะหรืออาถรรพ์ลานเกียร์จะเป็นเรื่องจริง 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น