รัศมีสีทองอักษร
facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Epiosde 18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 18:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Epiosde 18
แบบอักษร

 

{พี่มาร์ค}

 

(ต่อ😡)

 

 หลังจากที่ทำพิธีเสร็จสิ้นก็ถึงเวลาเข้าห้องหอ ซึ่งเป็นเวลาที่ผมรอคอยที่สุด รอวันจะเปิดโปงความจริงให้รัฐมนตรีก้องภพได้เผชิญกับความจริง ไม่ใช่สิ่งที่คิดเออเอง

 

ณ ห้องหอ

 

 "น้ำฝนรักพี่มาร์คนะคะ"

คนตัวเล็กพยุงตัวขึ้นให้ตรงกับริมฝีปากของผมเพื่อจะจูบ แต่ผมผลักตัวเธอออก

 "รักพี่จริงหรือแค่อยากเอาชนะผู้หญิงคนนั้น" ผู้หญิงที่ว่าคือยูกิ เมียสุดที่รักของผมคนเดียว

 "ทำไมถึงพูดแบบนั้นละ น้ำฝนไม่เข้าใจ"

 "หึ ที่ฉันยอมแต่งงานกับเธอก็เพราะรู้ว่าเธอไม่ได้ท้องกับฉัน เพียงแค่อยากจะเปิดโปงความจริงให้พ่อเธอได้รู้ว่า เธอท้องกับหมอเอกต่างหาก"

 "ไม่!จริง น้ำฝนรักพี่มาร์คคนเดียว"

 "แต่ฉันไม่ได้รักเธอ ฉันรักยูกิ!"

 "ไม่จริง ก็พี่มาร์คบอกกับน้ำฝนต่อหน้าอีนางนั่นว่าพี่มาร์คไม่ได้รักมัน พี่รักน้ำฝนคนเดียวเท่านั้น!" เธอแผดเสียงดังก้องหู โวยวายน่ารำคาญหูชิบ

  "หึ ฉันไม่มีทางรักคนตอแหลอย่างเธอได้หรอก"

 

แอ๊ด🚪

 

 "คุณพ่อ!" น้ำฝนตกใจสุดขีดเมื่อพ่อเธอมากับพ่อของลูกที่แท้จริง ความลับแตกแน่!

 "ผมทำหน้าที่เป็นเจ้าบ่าวแทนให้คุณลุงแล้ว หมดหน้าที่เจ้าบ่าวตัวปลอมอย่างผมซะที เจ้าบ่าวตัวจริงมาแล้ว" ผมยกมือไหว้คุณลุงก่อนจะออกจากห้องหอ

 เฉลยที่จริงเป็นแค่แผนการจัดฉากของผม ไม่สิของคุณลุงก้องภพมากกว่าที่รู้ความจริงว่าหมอเอกคือพ่อของลูกในท้องน้ำฝน ส่วนหมอเอกก็สารภาพผิดและจะรับผิดชอบเพราะจริงๆหมอแอบรักเธอตั้งนาน ที่ทำไปทั้งหมดเพื่อหลอกให้เธอตายใจ เจ้าเล่ห์ไหมละ

 "นี่มันอะไรกันคะคุณพ่อ"

 "ลูกเลิกโกหกพ่อสักที พ่อรู้ความจริงหมดแล้วและทางหมอเอกก็ยอมสารภาพแล้วด้วย"

 "ผมรักน้ำฝนมาก ให้โอกาสให้ผมได้ทำหน้าที่นี้สักครั้งหนึ่งได้ไหมครับคุณหนู" หมอเอกเข้ามาขอโอกาสจากหญิงสาวที่ตนรัก แต่น้ำฝนใจแข็ง!

 

ที่บ้านผม

 

 "พ่อต้องขอโทษด้วยที่บังคับลูกมากจนเกินไป ตอนนี้พ่อรู้แล้วว่าการที่ต้องอยู่กับคนที่เราไม่ได้รักมันทรมานมากแค่ไหน"

 "ผมดีใจมากนะครับที่พ่อเข้าใจข้อนี้ได้ ผมไม่โกรธพ่อหรอก" แต่กลับดีใจมากกว่าที่มันลงเอยด้วยดี เหลือแค่กลับไปง้อยูกิสักที

 "แล้วทีนี้ลูกจะทำยังไงต่อ ผู้หญิงนะถ้ามันเจ็บแล้วจะจำไปจนตาย ลูกต้องคิดให้ดี"

 "ผมไม่ยอมให้เธอเจ็บเพราะผมอีกแล้วครับพ่อ ผมสัญญาด้วยเกียรติลูกผู้ชาย"

 

      _________________

 

 

{ยูกิคนแรด}

 

อรุณเช้ายามสดใส เสียงนกร้องจิ๊บๆช่างเพลินหูดีในบ้านแม่นางหลินจ่ง อารมณ์ดีแต่เช้า

  "วันนี้มึงอยากไปเที่ยวไหนบอกกูได้เลยนะ"

 "วันนี้มึงดูผีเข้าหรือไงถึงได้ชวนกูไปเที่ยวนี้ ปกติก็ไปแค่เดินเล่นห้าง" เราหวนคิดถึงวันก่อนที่เราไปเดินเที่ยวห้างกับพี่มาร์ค จู่ๆน้ำตาเจ้ากรรมมันก็ไหลพรากออกมาโดยไม่มีสาเหตุ

 "เอ่อ กูว่ากูไม่พามึงไปออกข้างนอกดีกว่า"

 "ไม่ต้อง! กูอยากไปก็ต้องได้ไป ไปเดี๋ยวนี้ดีกว่า" เราปาดน้ำตาทิ้งออกให้หมด เราลืมเรื่องนั้นไปให้หมด ไม่เก็บไว้ให้รกสมอง เปลือง!

 

 

@ห้างaaa

 

เรากับหลินจ่งมาที่ห้างแห่งนี้เป็นประจำแล้วตรงดิ่งไปที่ร้านกาแฟที่เราไปทานเป็นประจำ เรากำลังจะจับประตูร้านให้เปิดออก บังเอิญกลับโดนมือใครอีกคนเข้า เรารีบชักมือกลับ

 "ขอโทษนะคะ เชิญคุณเข้าไปก่อนเลยค่ะ😊" พอเห็นหนุ่มหล่อก็เสียงสอง อ้าว ผู้ชายคนนั้นเคยเจอกันนี่น่า บังเอิญจัง

 "อ้าว เจอกันอีกแล้วนะครับคนสวย ผ้าเช็ดหน้าของคุณผมยังเก็บไว้อยู่นะครับ"

 "ผ้าเช็ดหน้า? อ้อ จริงด้วยฉันลืมพอดี ขอบคุณนะคะ" เราจับผ้าเช็ดหน้าจากเขาพลางแอบจับมือเขาอีกด้วย มือนุ่มกว่ากูอีกเว้ย😂

 "มึง ใครเหรอ หล่อกระชากมดลูกกูจังวะ" เมื่อเขาสุดหล่อเข้าไปแล้ว เราทั้งสองก็เข้าไปนั่งโต๊ะใกล้กันกับผู้ชายคนนั้น

 "ไม่รู้ กูเพิ่งไปเจอเขาตอนที่ไปงานแต่งของอีตานั่น กูไม่รู้จักชื่อเขาด้วยซ้ำ"

 "แต่เหมือนว่าเขาจะสนใจมึงด้วยนะ"

 "จริงเหรอวะ" ก็อย่างว่าคนสวยก็ต้องมีคนสนใจธรรมดา ว่าแล้วต่อมแรดมันกระตุกอีกครั้ง

 "จะมัวคิดให้ปวดสมองทำไมละ มาถามตรงหน้าก็ได้ ผมชื่อภูผาแล้วคุณคนสวยละครับ"

 "ชื่อยูกิค่ะ"

 "คนสวย ชื่อก็เพราะ งั้นผมขอไลน์คุณยูกิได้ไหมครับ" ว้าว รู้จักแป๊บเดียวก็ขอไลน์กันแล้วหรือ มันไม่เร็วไปหน่อยไหม ไอ้เราก็ไม่ปฏิเสธ

 "ได้ค่ะ😊"

 "ไม่ได้!😡"

 

✂✂✂✂✂✂✂✂✂

ความมันส์จะเริ่มต้นต่อจากนี้!

 

ความคิดเห็น