뚱뚱(ตุงตุง)

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 สิว? 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 สิว? 100%

คำค้น : วิศวะ พี่ว้าก แพร แม็ก แฟนพี่ว้าก ปี3 น้องปี1 น่ารัก นางเอกโหด

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2562 01:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 สิว? 100%
แบบอักษร

 

 

"คอยดูนะถ้าหน้าแม็กเป็นอะไรขึ้นมาเค้าจะไปต่อยให้ฟันร่วงเลย" 

"ฮ่าๆโหดว่ะ พวกกูกลับก่อนก็แล้วกัน เจอกันพรุ่งนี้เว้ย"ไอ้คิงบอกลาแล้วเดินคล้องคอไอ้โจไอ้เจเดินไปยังลานจอดรถ 

"งั้นกูกลับก่อนก็แล้วกัน ไปอิจอยกลับ"ตอนนี้เพื่อนของฉันต่างพากันกลับไปหมดแล้วเหลือแค่เราสองคน จะยืนตากแดดอีกนานมั๊ยร้อน! 

"กลับกันเถอะ" 

"โอ๋ๆอารมณ์ไม่ดีหรอตัวเอง เดี๋ยวหน้าแก่นะ"ฉันยิ้มทันที เพราะกลัวหน้าแก่ ฮ่าๆ 

ช่างมันเถอะ กลับห้องดีกว่าหิวจะตายอยู่แล้วเนี่ย 

แม็กขับรถมาส่งฉันที่หอ ระหว่างทางเค้าแวะซื้อกับข้าวมากินที่ห้อง 

"บอกให้กินที่ร้าน" 

"มันไม่เป็นส่วนตัวอ่ะ คนเยอะ"แม็กตอบแล้วแกะถุงกับข้าวใส่จาน 

"แต่แพรขี้เกียจล้างจาน" 

"เดี๋ยวแม็กล้างเอง"โอเค แบบนี้ผ่าน 

ฉันกับเค้านั่งกินข้าวกันจนอิ่ม ระหว่างที่กินข้าวยายโทรมาพอดี วันเสาร์นี้ท่านจะไปตรวจสุขภาพฉันเลยต้องกลับบ้านพายายไปโรงพยาบาล 

"เดี๋ยวเสาร์นี้แม็กไปด้วยนะ คิดถึงขนมฝีมือยาย" 

"อืม ล้างจานเสร็จยัง" 

"เสร็จแล้วครับคุณนาย"ดี ต่อไปก็เป็นเวลาบำรุงหน้า พอเค้าเดินออกมาฉันก็คว้าแขนของเค้าเดินมาที่โซฟาทันที 

"แพรจะทำอะไร"ฉันผลักให้เค้านอนลงไปแล้วนั่งลงข้างๆเค้า 

"เสริมสวยให้แม็กไง"ว่าแล้วฉันก็หยิบแตงกวาออกมาวางไว้บนหน้าของเค้า 

"ไม่เอา เอามันออกไป" 

"ไม่ได้ เดี๋ยวหน้าดำเป็นสิวเป็นฝ้านะ"ฉันหยิบแตงกวาวางไว้ที่เดิม 

"เป็นก็ช่างมัน ความหล่อของแม็กไม่ลดลงหรอก"แหม่~~มั่นหน้าจังเลยนะพ่อคุณ 

"มั่นหน้าเกิน อย่าเอาออกนะถ้าเอาออกแพรโกรธจริงๆด้วย" 

"ครับ" 

"ไอ้รุ่นพี่คนนั้นชื่อไรนะ ชื่อเสือป่ะ"ฉันขยับลงมานั่งที่พื้นแล้วหยิบแตงกวามาวางไว้บนหน้าตัวเอง 

"อืม เออยังไม่เคลียร์เลยเธอไปต่อยหน้าพี่เค้าทำไม" 

"พี่มันกวนตีนอ่ะ ต้องโดนซะบ้าง" อันที่จริงจะเตะด้วยนะ 

"โหดจังเลยเว้ย" 

"คอยดูนะ ถ้าพี่มันสั่งทำโทษแม็กอีกนะ แพรจะต่อยให้ฟันร่วงหมดปากเลย"พูดจริง ทำจริงค่ะ 

"โหดไปแล้วมึงน่ะ แฟนใครว่ะแต่มึงอย่าต่อยกูนะแพร" 

"ลองนอกใจดูสิ แพรจะต่อยให้ฟันร่วงหมดปาก ต่อยให้แตกตาไปเลย" 

"กลับบ้านดีกว่ากู กลัว!"แม็กเอาแตงกวาออกแล้วคว้ากุญแจรถวิ่งออกจากห้องไป  

โอโห้!นี่กลัวจริงๆหรอ ไวมากแล้วลืมกระเป๋าตังค์อีก ไหนขอดูหน่อยสิว่ามีอะไรอยู่ในกระเป๋าตังค์บ้าง 

ฉันเปิดกระเป๋าตังค์ราคาแพงของเค้าออก สิ่งแรกที่เจอแทนที่จะเป็นบัตรประชาชนกลับกลายเป็นรูปเราสองคนที่ถ่ายกันตอนเด็กๆ จะว่าไปรูปนี้เป็นรูปคู่รูปแรกเลยมั้ง ฉันหยิบออกมาดูมันไม่ได้มีรูปเดียวแต่มีอีกห้ารูปที่อยู่ด้านใน มีแต่รูปฉันตั้งแต่เด็กจนโต นี่เค้าโรคจิตรึป่าว ส่วนอีกรูปหนึ่งเป็นรูปครอบครัวของเค้า 

"น่ารักจังเลย"ครอบครัวของแม็กเป็นครอบครัวที่น่ารักมาก มอนด์กับมีนก็เป็นน้องที่น่ารักยิ่งป๊ากับแม่เค้ายิ่งแล้วใหญ่ ท่านทั้งสองน่ารักและดีกับฉันมาก  

"เฮ้อ~~~คิดถึงแม่จัง" 

"ฮ่าๆ" 

ฉันหลุดขำออกมาเมื่อเจอบัตรประชาชนของเค้า  

"ดึงหน้าหนักมาก ถ่ายบัตรประชาชนนะไม่ใช่ถ่ายแบบ"ตอนถ่ายคงคิดว่ากำลังถ่ายแบบอยู่แน่ๆเลยดึงหน้าซะ 

ฉันนั่งมาร์คหน้ารอให้แม็กขึ้นมาเอากระเป๋าตังค์แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเค้าจะกลับมาเอา สงสัยจะยังไม่รู้ 

อาบน้ำนอนดีกว่า ช่วงนี้ก็จะชิวๆหน่อยเพราะยังไม่ได้เรียน สัปดาห์หน้าคือของจริง 

วันต่อมา 

วันนี้พี่ๆนัดตอนบ่ายสาม ฉันเลยตื่นสายได้ ชิวสุดๆตื่นเช้ามานอนเล่นโทรศัพท์บนที่นอน เปิดเพลงฟังเบาๆสายๆก็ลุกออกไปหาอะไรกิน พอใกล้จะบ่ายโมงก็อาบน้ำแต่งตัวรอออกจากห้อง 

"ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด" 

เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นมา จะเป็นใครซะอีกนอกจากแม็ก 

"ว่า?" 

'เดี๋ยวแม็กไปรับที่หอ'คิดว่าจะถามหากระเป๋าตังค์เสียอีก ฮ่าๆ 

"โอเค แพรแต่งตัวเสร็จแล้วเดี๋ยวลงไปรอด้านล่างนะ" 

'อืม ใกล้จะถึงหอแล้วนะ' 

"โอเค เดี๋ยวลงไป" 

ฉันวางสายแล้วหยิบกระเป๋า ใส่รองเท้าแล้วเปิดประตูออกจากห้อง ล็อกประตูให้เรียบร้อย 

พอเดินลงมาด้านล่างก็เจอแม็กยืนรออยู่แล้ว นี่วาร์ปมาหรอพ่อคุณ 

"ขับรถเร็วอีกใช่มั๊ย" 

"120เอง ถนนโล่งด้วยแหละเลยถึงเร็ว"โล่งอะไร ในทวีตบอกรถติดหนัก 

ฉันทำหน้าไม่เชื่อ เค้าก็ยิ้มแล้วเปิดประตูดันฉันเข้าไปในรถ 

ระหว่างทางไปมหาลัย 

"รู้ละว่าทำไมถนนถึงได้โล่ง" 

"หึ...."ก็ดูรถที่เค้าขับสิใครมันจะกล้าขับใกล้ๆ โดนเฉี่ยวนิดนึงปาไปเป็นแสนมั้ง 

ไม่นานเค้าก็ขับมาถึงคณะ ฉันเจอมายพอดีทำไมมากับไอ้พี่เสืออ่ะ ฉันรอให้เค้าสองคนแยกจากกันฉันถึงจะเข้าไปทัก 

"มาย" 

"มาถึงเร็วนี่" 

"อืม แล้วนี่มากับใครหรอ"ฉันถาม ดูเหมือนเธอไม่ค่อยอยากจะตอบสักเท่าไหร่ 

"นั่งรถเมล์มาอ่ะ" 

"หรอ เข้าคณะกันเถอะ"ฉันกับมายเดินเข้าไปในคณะแล้วนั่งรวมตัวกับเด็กปีหนึ่ง ส่วนแม็กแยกกันตั้งแต่ลงจากรถแล้ว 

"นี่พี่ว้ากปีสามที่ชื่อแม็กอ่ะ หล่อเนอะ"เสียงเด็กปีหนึ่งที่นั่งอยู่ด้านหน้าฉันพูดขึ้นมา 

"ใช่ หล่อหมดทุกคนเลยถ้าพี่ว้ากหล่อขนาดนี้ฉันจะลากกลับไปว้ากบนที่นอน" 

แหม่~~~~ไม่เบาเลยนะเด็กปีหนึ่งรุ่นฉันเนี่ย 

"ปีสี่ก็ดีนะมึง"  

ฉันเลิกสนใจแล้วหยิบสมุดลายเซ็นต์ออกมาดู ได้น้อยจังฉันจะโดนอะไรมั๊ยเนี่ย 

กิจกรรมวันนี้ดูแล้วน่าจะดึก ยังไม่ถึงช่วงขอลายเซ็นต์รุ่นพี่เลย กิจกรรมที่ทำเป็นกิจกรรมที่สร้างสรรค์มาก แต่กิจกรรมก็ปัญญาอ่อนเกิน เกลียดสุดตรงที่อิพี่ว้ากเดินเข้ามาว้ากนี่สิ แล้วอิแม็กก็เป็นอะไรนักหนาตอนว้ากชอบเดินมาว้ากข้างๆฉัน 

"เดี๋ยวผมจะให้พวกคุณไปขอลายเซ็นต์รุ่นพี่ ผมจะเรียกเก็บตอนไหนผมจะไม่บอกพวกคุณ รีบทำความรู้จักกับรุ่นพี่ให้เยอะๆ รับทราบ!" 

"ทราบ!" 

แค่กๆ ฉันไอออกมาเด่นเลยกู คนอื่นเค้าเงียบกันหมด 

แม็กเดินออกไปเด็กปีสองก็เดินเข้ามาปล่อยให้ไปขอลายเซ็นต์ ฉันเดินตรงไปหาพวกเพื่อนๆของแันที่ไม่มีน้องๆกล้าเดินเข้ามาขอเลย จะไม่ให้น้องกลัวได้ยังไงดึงหน้าซะขนาดนี้ หน้าอิจอยกับอิเลยนี่พร้อมตบอ่ะ 

"แพรได้กี่ลานเซ็นต์ละ"ไอ้เจถาม 

"ได้แค่ของพวกมึงอ่ะ" 

"แล้วทำไมมึงไม่ไปขอละเย็นนี้จะเก็บสมุดแล้วนะ"เฮ้ย!จริงดิ  

"แม็ก...."ฉันหันไปหาแฟนสุดที่รัก 

"เอาสมุดมา เดี๋ยวแม็กเอาไปให้เพื่อนๆเซ็นต์ให้"อร๊ายยย น่ารักที่สุดเลยแฟนฉัน  

"น่ารักที่สุดเลยแฟนของเค้า"ฉันส่งสมุดลายเซ็นต์ให้แม็กไป 

"จะโกงหรอวะ"ฉันหันไปมองคนที่มาใหม่ ไอ้พี่เสือ.... 

"อะไร!"ฉันถาม 

"เบาๆหน่อยอิแพรนั่นรุ่นพี่"วาเลนสะกิดเตือนฉัน 

"สวัสดีค่ะรุ่นพี่"ฉันยกมือขึ้นไหว้สวยที่สุดเท่าที่ทำได้ สวยกว่านี้ก็ไปประกวดมารยาทเถอะ 

"ดี ไอ้น้อง ไหว้ให้มันสวยๆหน่อย"แกล้งกันนี่หว่า 

"แม็ก~~~พี่มันแกล้งแพรอ่ะ"ฉันหันไปอ้อนแม็ก 

"อยากโดนต่อยอีกข้างหรอเฮีย ฮ่าๆ"แม็กถาม 

"ใช่ ถ้าไม่อยากโดนต่อยเซ็นต์ชื่อให้หนูด้วย"ฉันแย่งสมุดจากแม็กมายื่นให้ไอ้พี่เสือ 

"แนะนำตัวก่อนพี่ถึงจะเซ็นต์ให้"เว้ย เรื่องมากจริงๆเลย 

"จิ๊....สวัสดีค่ะหนูชื่ออริณลดาค่ะ" 

"ไปยืนเต้นหน้าคณะก่อนเดี๋ยวพี่เซ็นต์ให้เลย"แกล้งฉันหรอ ฉันหันไปหาแม็ก แต่.... 

"แม็ก~~~หือ?สิว" 

"อ้าวเห้ย!ตกลงจะเอาไง อยากได้มั๊ยลายเซ็นต์น่ะ"ไอ้พี่เสือถาม 

"พี่น่ะสิจะเอาไง เห็นมั๊ยสิวมันขึ้นบนหน้าแฟนหนูเนี่ย เพราะพี่คนเดียวเลย"ฉันชี้ให้เค้าเห็นสิวที่อยู่บนหน้าของแม็ก ทำไมฉันพึ่งจะเห็นมันแดงมากเลยนะ 

"อะไรของแฟนมึงวะไอ้แม็ก?" 

"จะให้หนูต่อยอีกข้างรึว่าจะเซ็นต์ลายเซ็นต์ให้ดีๆ"ฉันขู่ 

"ขู่เลยหรอวะ" 

"พี่รู้มั๊ย แฟนหนูหน้าเป็นสิวง่ายโดนเหงื่อโดนแดดแล้วมันจะขึ้น พี่ต้องรับผิดชอบ เซ็นต์เร็วๆอย่าให้หนูต้องโวยวาย"ฉันอธิบายแล้วขู่เค้า ฮ่าๆ 

"ส่ายหัวทำไมไอ้แม็ก" 

"หึ สิวกูมันสามารถเอาไปต่อรองขอลายเซ็นต์ได้หรอวะ" 

"ฮ่าๆ" 

ว่าแล้วไอ้พี่เสือก็ยอมเซ็นต์ให้ฉัน ฮ่าๆต้องขอบคุณสิวของแม็กจริง  

เธอขึ้นได้ทันเวลาพอดี อย่างกับรู้ใจ เธอขึ้นได้ตรงเวลาพอดี อย่างกับนัดกันไว้ 

มาทันเวลาที่ฉันคิดถึงสักคน ก็กลายเป็นเธอ เธอช่วยชีวิตฉันไว้พอดี.......ขอบคุณนะน้องสิว 

หลังจากนั้นแม็กก็เอาไปให้เพื่อนของๆเค้าเซ็นต์ ก็คือสมุดลายเซ็นต์ฉันมีแต่ลายเซ็นต์ปีสามกับปีสองไม่กี่คน มีปีสี่คนนึงไอ้พี่เสือไง 

ถึงเวลาเรียกรวม แม็กก็สั่งเก็บสมุดลายเซ็นต์ เค้าบอกว่าจะแจ้งพรุ่งนี้ว่าใครได้ลายเซ็นต์รุ่นพี่ไม่ถึงเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 

แน่นอนว่าต้องไม่มีฉัน ฮ่าๆ 

"มายได้เยอะป่ะ"ฉันหันไปถาม 

"ก็...เยอะนะ" 

"พี่แพร"ฉันหันไปมองตามเสียงเรียก สองเด็กปีสองที่รู้ว่าฉันเป็นแฟนแม็กเรียกฉัน โห่~~~เรียกฉันดังขนาดนี้เด็กปีหนึ่งก็รู้หมดว่าฉันแก่ 

"มีอะไรรึป่าว" 

"พี่แม็กบอกรอกลับพร้อมกัน ตอนนี้กำลังประชุมกับพี่ปีสามอยู่" 

"อืม ขอบใจมาก"แล้วมันก็เดินออกไป 

"เอ่อ....ทำไมพี่ปีสองเรียกแพรว่าพี่ล่ะ"มายถาม ดูเหมือนคนรอบข้างฉันจะอยากมีส่วนร่วมด้วย เอนตัวมาซะขนาดนี้ขยับมานั่งข้างๆเลยดีกว่ามั๊ย 

"ไว้แพรเล่าให้ฟังนะ"ฮ่าๆฉันเกือบหลุดขำ พอรู้ว่าฉันไม่เล่าเอนตัวกลับไปนั่งตัวตรงทันที มายก็แอบหลุดขำเหมือนกัน  

หลังจากที่ปล่อยให้กลับแล้ว มายเหมือนจะรอใครบางคนอยู่ ฉันก็เดินเข้าไปนั่งเป็นเพื่อน 

"รอใครหรอ"ฉันถาม 

"เอ่อ....คือ"ฮั่นแหน่~~ทำตัวมีพิรุธ คิดว่าฉันไม่รู้หรอ 

"รอพี่เสืออยู่หรอ" 

มายทำหน้าตกใจ 

"รู้ได้ไง" 

"เมื่อเช้าฉันเห็นเธอเดินมากับพี่เค้าน่ะ" 

"คือว่า...เราเป็นแฟนกับพี่เสือน่ะ"ว่าแล้วไง แล้วนี่มันจะโกรธฉันมั๊ยเนี่ยที่ไปต่อยหน้าแฟนมันอ่ะ 

"คบกันนานยัง" 

"ตั้งแต่เราอยู่มอ4น่ะ"มอ4หรอ ย้อนกลับไปแสดงว่าเป็นแฟนกันตอนพี่เสืออยู่ปีหนึ่งหรอ 

"แหม่~~~สาวมอปลายกับหนุ่มมหาลัย"น่ารักจัง 

"แหะๆเราเขิน"ฮ่าๆเขินได้น่ารักมาก คบกันนานเหมือนกันนะไม่คิดว่าสเป็คของไอ้พี่เสือจะเป็นมาย 

"มายกลับกันเถอะ"ฉันกับมายหันไปตามเสียง ไอ้พี่เสือเดินยิ้มร่ามาทางเราสองคน 

"เห้ย!ขยับออกห่างจากแฟนกูเลย" 

"แหม่ นี่ก็เพื่อนหนูนะ" 

"กลับกันเถอะยิ้ม"ยิ้มหรอ เอ้า! ชื่อสมายด์ไม่ใช่หรอ 

"แพรเรากลับก่อนนะ"มายหันมาบอกฉันก่อนที่จะดดนไอ้พี่เสือลากออกไป แล้วเมื่อไหร่แม็กจะมาเนี่ย 

ฉันกดโทรศัพท์โทรหาเค้า 

"อยู่ไหน" 

"อยู่ร้านอาหารแถวๆมหาลัยอ่ะ"กินข้าวอยู่หรอ แล้วให้ฉันรอหาป้ามึงหรอแม็ก! 

"แล้วจะให้กูรอเพื่อ!" 

"เฮ้ย!ชิบหาย แพรแม็กขอโทษแม็กลืม"ฉันกดวางสายแล้วเดินออกไปรอรถเมล์กลับหอ 

ระหว่างที่ฉันรอรถเมล์แม็กก็ถล่มโทรมาหาฉัน แต่คราวนี้เป็นไอ้เลน 

"ว่าไง" 

"ไอ้แม็กออกไปรับมึงแล้วมันบอกว่ามึงไม่รับโทรศัพท์มันอ่ะ" 

"อืมแล้วไง" 

"แล้วตอนนี้มึงอยู่ไหน"บอกก็โง่แล้ว 

"อยู่ไหนก็ได้ แค่นี้นะ" 

ฉันกดวางสายแล้วยืนรอรถต่อ ทำไมมันมืดผิดปกติ รึว่ามันมืดแบบนี้อยู่แล้ว บรรยากาศก็วังเวงไม่ค่อยมีรถขับผ่านเลยคนก็อย่าพูดถึงไม่มีเลย อุ๊ย!นั่นไงมีคนสองคนเดินมาทางนี้ 

"จะไปหาเงินมาจ่ายหนี้จากไหนวะ"เฮ้ย!ท่าจะไม่ดีละ ผู้ชายทั้งสองหยุดเดินแล้วมองหน้าฉัน 

"ฮ่าๆคิดอะไรออกแล้ว" 

อย่าเข้ามานะเว้ย.....กูกลัว 

ฉันหยิบโทรศัพท์แล้วกดโทรหาแม็ก 

"เฮ้ย!น้องสาวมีเงินเท่าไหร่ส่งมาให้หมด" 

"ไม่มีเว้ย!" 

"เฮ้ย!พี่ เอาโทรศัพท์มันไปขายดีกว่า"ว่าแล้วมันก็แย่งโทรศัพท์ฉันไป 

"มันโทรหาคนให้ช่วยว่ะ" 

"สงสัยจะเป็นผัวมัน ผัวน้องช่วยไม่ได้หรอก รับพี่สองคนเป็นผัวมั๊ยพี่เร้าใจนะ"อี้~~~~ 

มันสองคนขยับเข้ามาคลอเคลียฉัน อี้~~ 

"ใจเย็นๆก่อนพี่"ฉันหันตัวพวกมันออกห่าง เอาวะ....ใจดีสู้เสือ 

"ทีละคนสิ สองคนหนูไม่ไหวหรอก" 

"เอาแล้วกะว่าจะปล้นเอาเงิน ไม่คิดว่าจะได้เอาด้วย"ไอ้ลามก ไอ้เลว ไอ้ชั่ว 

"กูขอก่อน"คนที่ดูท่าจะแก่กว่าเดินเข้ามา 

"ตรงนี้เลยหรอ ไม่มีมั้งคะ" 

ฉันเห็นรถของแม็ก แต่...มันขับผ่านฉันไปแล้ว ไอ้เวรรรรร กลับมาช่วยฉันก่อนไอ้บ้า 

"งั้นไปเปิดโรงแรมกัน ไอ้ชัยหารถดิมึง"นั่นรถของแม็กกำลังถอยหลังกลับมา 

"พี่เดี๋ยวหนูโทรเรียกรถให้นะ"ฉันแย่งโทรศัพท์มากดโทรออกหาแม็ก 

"นั่นไงรถมาแล้ว!" 

"ผวัะๆ"ฉันต่อยพวกมันทั้งสองคนแล้วเปิดประตูเข้าไปในรถ 

"แพร!" 

"ออกรถเร็ว"แม็กรีบออกรถทันที 

"เกิดอะไรขึ้น" 

"พวกมันสองคนจะปล้นแพร มันลวนลามแพรด้วย" 

"อะไรนะ มันลวนลามเธอหรอแพร!"ดูเหมือนแม็กจะโกรธมาก ฉันโกรธเหมือนกันแต่รอดมาแล้วก็ช่างมันเถอะ 

"อืม" 

แม็กลับรถแล้วขับไปที่ๆฉันโดนลวนลาม จะกลับมาทำไมอีก พวกมันสองคนยังอยู่ที่เดิม 

แม็กชักปืนออกมาแล้วเดินลงไปหาพวกมัน เค้ามีปืน! 

"มึงสองคนทำอะไรเมียกู" 

ฉันเปิดประตูลงไปยืนข้างๆเค้า 

"แม็กกลับเถอะ"ขืนอยู่ต่อมีเรื่องแน่ 

"แพรกลับเข้าไปอยู่ในรถ เดี๋ยวแม็กจัดการเอง"ฉันส่ายหน้า ฉันไม่ยอมให้เค้าฆ่าคนหรอก 

"พวกมึงอยากตายหรอห๊ะ!" 

"ปะ...เปล่าครับ"พวกมันทั้งสองคนยกมือขึ้นไหว้  

แม็กเดินเข้าไปแล้วตบหน้าพวกมันด้วยกระบอกปืน แล้วกระทืบซ้ำจนพวกมันเจ็บปางตาย 

"แม็กพอแล้ว"ฉันรั้งแขนเค้าเอาไว้ 

แม็กกดโทรศัพท์โทรหาใครบางคน ไม่นานก็มีชายชุดสูทดำสี่คนเดินลงมาจากรถ 

"จะให้พวกผมทำยังไงครับ" 

"ไปสืบประวัติพวกมัน ถ้ามีลูกมีเมียก็เอาไปส่งตำรวจ แต่ถ้าไม่มีครอบครัวเอาไปให้ฟิวส์เลย"แล้วพวกมันทั้งสองคนก็โดนแบกร่างขึ้นรถไป 

"กลับ"แม็กขับมือฉันแล้วเปิดประตูดันฉันเข้าไป 

แม็กพาฉันมาที่บ้านของเค้า ซึ่งบ้านเงียบเหมือนไม่มีคนอยู่ ตั้งแต่ขึ้นรถมาแม็กไม่เอ่ยปากพูดอะไรเลย 

วันนี้คงเป็นวันที่เค้าน่ากลัวที่สุดเท่าที่ฉันรู้จักเค้ามาแล้วล่ะ แม็กไม่เคยโกรธจนน่ากลัวขนาดนี้มาก่อน เค้าพาฉันเข้าไปในห้องแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวส่งให้ฉัน 

"ไปอาบน้ำ" 

ฉันรับมาอย่างงงๆแล้วเข้าไปอาบน้ำ อาบเสร็จเดินออกมาเค้าก็คว้าฉันมานอนบนที่นอน 

"ฮื่อๆ" 

"แม็กร้องไห้ทำไม"แม็กนอนกอดฉันแล้วร้องไห้ออกมา 

"แม็กขอโทษ เป็นความผิดของแม็กเอง"ยิ่งร้องไห้หนักเค้ายิ่งกอดฉันแน่นขึ้น ฉันพลิกตัวกอดเค้ากลับ 

"ไม่ร้องนะ แพรไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย" 

"แต่ถ้าแม็กไปไม่ทัน แพรจะเป็นยังไงแม็กไม่อยากจะคิดเลย"ยิ่งเห็นเค้าร้องไห้ ฉันยิ่งรู้สึกผิดฉัันไม่เคยเห็นแม็กร้องไห้หนักขนาดนี้มาก่อน 

"ช่างมันเถอะ แพรอยู่นี่แล้วไงนอนดีกว่าง่วงแล้ว" 

"โครก~คราก~~"อิท้องไม่รักดี จะร้องทำไมตอนนี้เนี่ย 

"ฮ่าๆหิวหรอ"แม็กหัวเราะแล้วเช็ดน้ำตาถามฉัน 

"อืม ก็แม็กทิ้งแพรไปกินข้าวอ่ะปล่อยให้แพรรออยู่ตั้งนาน" 

"อยากกินอะไรบอก เดี๋ยวเลี้ยงเอง" 

"หมูทะ" 

"งั้นนอนหมูทะร้านไหนจะเปิดเที่ยงคืน"มันต้องมีบ้างแหละ 

"ข้าวกับอะไรก็ได้ หิวมาก" 

"งั้นกินเค้าก่อนก็แล้วกัน ไอติมดีมั๊ย"ไอ้บ้า อารมณ์ดีแล้วหรอ 

"อารมณ์ดีแล้วหรอ" 

"อารมณ์ดีแถมตอนนี้ยังมีอารมณ์อีกด้วย" 

"ไปห้องน้ำเลย!"ฉันชี้ไปยังห้องน้ำ 

"ฮ่าๆล้อเล่น ลงไปหาอะไรกินกันเถอะ"เห็นเค้าอารมณ์ดีแล้วฉันก็ดีใจ ไม่อยากให้เค้าอารมณ์เสียนาน 

"ขี้เกียจเดินอ่ะ" แม็กช้อนร่างฉันขึ้นมาอุ้มแล้วเดินลงไปยังด้านล่าง ป๊า แม่ มอนด์ มีนนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารหันมามองเป็นตาเดียวกัน 

ฉันทำตัวไม่ถูก แถมชุดที่ฉันใส่เป็นชุดคลุมอาบน้ำอีก พวกท่านจะคิดยังไง 

"ป๊ากับแม่รู้เรื่องแล้วนะแม็ก"แม็กวางฉันลง ฉันก็ยกมือไหว้ท่านทั้งสอง 

"ครับ" 

"ไอ้ฟิวส์คงอิ่มไปรายวัน" 

"หรอครับไอ้ฟิวส์อิ่ม แต่ตอนนี้ผมกับแพรหิวมาก" 

"เอ้า!ป๊าก็คิดว่ากินกันอิ่มแล้วซะอีก" 

"พูดอะไรของคุณเนี่ย"แม่ตีแขนป๊า 

"คิดลึกนะคุณน่ะ หมกมุ่นอยู่แต่กับเรื่องบนเตียงผมหมายความว่าผมคิดว่ากินข้าวกันอิ่มแล้ว"แม่จับหูป๊าลากขึ้นห้องไปแล้วคะ 

"โอ๊ยๆเจ็บๆ แม็กช่วยป๊าด้วย" 

"โชคดีนะป๊า~~~"แม็กตะโกนบอกแล้วหันมามองหน้าน้องๆของเค้า 

"มองไรเฮีย" 

"ขึ้นไปนอนได้ละมึงนะ มีนก็ด้วย" 

"ไปกันเถอะมีน เฮียแม็กจะอ้อนซ้อ"แล้วทั้งสองก็เดินขึ้นไปด้านบนเหลือฉันกับเค้าสองคน 

"แพรกินไรดี"แม็กถาม ดูหน้าเค้าแดงๆนะเขินอะไรหรอ 

"กินแม็กได้ป่ะ" 

แม็กขึ้นไปนอนแผ่หราบนโต๊ะทานข้าว เอาจริงดิ! 

"กินเลย!" 

ไอ้บ้า ฮ่าๆ 

 

มาแล้วจร้า ไรท์หายไปหลายวันเพราะติดสอบtopikที่ผ่านมานะคะ สอบเสร็จแล้วไม่สบายอีกวันนี้มาอัพให้แล้วนะ 

ฝากกดไลค์ คอมเม้นเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น