ใจดินสอ
email-icon facebook-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

EP.3 อุบัติเหตุ & อุบัติรัก

ชื่อตอน : EP.3 อุบัติเหตุ & อุบัติรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 23k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ค. 2562 22:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.3 อุบัติเหตุ & อุบัติรัก
แบบอักษร

เดือนหนาว... 

" ขอบคุณนะที่พาเรามา ไว้มีโอกาสเราจะตอบแทนนายบ้าง " 

ฉันก้มหัวเล็กน้อยให้กับผู้ชายตรงหน้าเมื่อขึ้นไปนั่งบนเตียงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว 

 

" ไม่เป็นไร ว่าแต่เธอกลับยังไงให้เรารอมั้ย " 

 

" อ๋อเราว่าจะให้เพื่อนมารับน่ะ ขอบคุณนายมากเลย " 

ฉันส่งยิ้มให้คนตรงหน้าอีกครั้ง 

 

" เราชื่อไวน์ เรียนวิศวะโยธาปีสี่ " 

อ่อต้องบอกชื่อสินะ 

 

" เราชื่อเดือนหนาว เรียนบริหารปีสี่เหมือนกัน " 

ฉันบอกยิ้มๆ 

 

" อ่อ งั้นเรากลับก่อนนะ " 

 

" อื้ม " 

ฉันพยักหน้าให้ไวน์ก่อนที่เราจะแยกกัน 

. 

. 

. 

" แกว่ายังไงนะยัยหนาว นี่แกไปสะดุดลานเกียร์มาหรอ " 

เสียงร้องตกใจของยัยโฟร์ที่วิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องพยาบาลของมหาลัยพูดขึ้นพร้อมกับยัยก้อยที่ตั้งหน้าตั้งตารอฟังคำตอบ 

 

" ใช่ ฉันเดินไปสะดุดรากต้นไม้เพราะมัวแต่ไลน์หาพวกแกสองคนนั่นแหละ " 

ฉันตอบเซ็งๆพลางมองดูหัวเข่าของตัวเองไปด้วย 

 

" เฮ๊ย!! จริงดิแก ฉันอยากเป็นแบบนั้นบางอะ อร๊ายย " 

ยัยโฟร์เริ่มเพ้ออีกครั้ง 

 

" พวกแกมานี่เพื่อจะถามเรื่องนี้เนี่ยนะ ไม่เป็นห่วงฉันกันเลยใช่มั้ย " 

ฉันว่าพลางยู่หน้าใส่ 

 

" เป็นห่วงก็ส่วนเป็นห่วงสิแก แต่ตอนนี้แกต้องได้เป็นเมียวิศวะแน่ๆ สะดุดซะเข่าแตกขนาดนั้น " 

ยัยก้อยก็เพ้อตามยัยโฟร์ไปอีกคน 

 

" ว่าแต่แกมานี่ได้ไงอะ " 

ยัยโฟร์ที่เลิกเพ้อหันมาถามฉัน 

 

" มีคนมาส่ง เขาอุ้มฉันมา " 

 

" ห๊ะ!! / อุ้มแกมา!! " 

 

" พวกแกจะเสียงดังกันทำไมเนี่ย " 

ฉันดุให้ 

 

" ใครอะแกเรียนวิศวะมั้ย / หล่อมั้ยแกเขาต้องเป็นเนื้อคู่ของแกแน่ๆเลย " 

หน้าตาอยากรู้อยากเห็นของยัยเพื่อนทั้งสองคนทำเอาฉันแทบกุมขมับ 

 

" อืมเรียนวิศวะ " 

 

" จริงดิ!! อ๊ากอาถรรพ์ลานเกียร์เริ่มครอบงำแกแล้วอะฉันว่า " 

ยัยโฟร์จากที่หายเพ้อกลับเพ้อใหญ่เข้าไปอีก อะไรจะขนาดนั้นกะอีแค่สะดุดลานเกียร์ 

 

" แล้วเขาเรียนเอกไรอะแก หล่อป่ะ ชื่อไรแกได้ถามเขามั้ย " 

ยัยก้อยสัมภาษณ์ยาวเหยียดพลางทำท่าทางตื่นเต้นไปด้วย 

 

" โยธา ปีสี่ ชื่อไวน์ " 

ฉันตอบแบบไม่ใส่ใจพลางชะเง้อมองว่าเมื่อไหร่จะมีคนมาทำแผลให้ฉันสักที 

 

" ห๊ะ!! แกว่าไงนะ!! / ห๊ะ!! แกว่าไงนะ!! " 

ยัยเพื่อนซี้สองคนร้องเสียงดังด้วยความตกใจพร้อมกัน 

 

" จะอะไรของพวกแกนักหนาเนี่ย เลิกเพ้อเจ้อ เลิกงมงายได้แล้วน่า " 

ฉันว่าพลางส่งสายตาดุๆไปให้ คนเจ็บแผลอยู่ยังจะมาพูดอะไรเพ้อเจ้ออีก 

 

" นี่ยัยหนาว เขาเป็นถึงอดีตเดือนคณะเลยนะ สาวๆอะพร้อมมอบกายถวายมดลูกให้เลยนะแกและฉันก็เป้นหนึ่งในนั้น " 

ยัยโฟร์ว่าพลางทำท่าสะดีดสะดิ้ง 

 

" ฉันว่านี่มันไม่ใช่แค่อุบัติเหตุแน่ๆแก มันต้องเป็นอุบัติรัก กรี๊ดดด " 

ยัยก้อยก็ไปอีกคน 

 

" นี่พวกแกที่เข่าฉันน่ะอุบัติเหตุ ถ้าอุบัติรักอะคนนั้น หมอภาคของฉัน " 

ฉันว่าพลางมองผ่านกระจกใสไปที่ผู้ชายตรงหน้าที่ยืนอยู่ทางเดินสวมเสื้อกราวน์สีขาวทับชุดนักศึกษาอีกที ฉันแอบปลื้มเขามานานแล้ว ด้วยบุคคลิกและนิสัยหลายๆอย่างที่เขามีมันคล้ายกับพ่อของฉัน เขาเลยกลายเป็นผู้ชายเพียงคนเดียวที่ฉันเพ้อหา และได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆเท่านั้น เพราะหมอภาคมีดีกรีเป็นถึงเดือนคณะแถมพ่วงด้วยเดือนมหาลัยอีก สาวๆตามกรี๊ดอีเพียบ โอ๊ยยยพ่อของลูกชัดๆ 

 

 

ความคิดเห็น