เปลวไฟสีน้ำเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Heart 08 (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 785

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ค. 2562 09:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Heart 08 (3)
แบบอักษร

‘1. ไปร้านขายยา 2. ไปบ้านฝัน 3.พวกมึงกลับบ้านไป!’  

 

โอ๊ย! พี่อินโมโหที่เพื่อนแกล้งเอานาฬิกามาให้แล้วบอกเป็นของสำคัญด้วยการพิมพ์เป็นขั้นตอน จบที่ไล่กลับบ้านแบบนี้ ทอฝันไม่อยากจินตนาการตอนพี่อินหึงเลยค่ะ ต้องเผาทุกคนที่อยู่ใกล้แน่ๆ  

 

“เดี๋ยวๆ ให้พวกกูไปส่งน้องฝันแล้วไหนขั้นตอนที่ให้ไปส่งมึงที่บ้านวะ” พี่หนึ่งถาม 

‘กลับเอง’ พี่อินบอกเพื่อนเขาแค่นั้น แล้วก็จับมือฉันเดินหนีออกมารอที่รถเพื่อน ฉันก็ได้แต่ยืนนิ่งๆ ไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไรอีกเพราะกลัวจะโดนเหวี่ยงแรงกลับมา  

ระหว่างทางพี่ๆ ทั้งสองคนก็เอาแต่ขำกับการแสดงออกของพี่อินกันอยู่สองคน ฉันก็เลยแอบสะกิดพี่อินเพื่อจะถามว่าเขาหงุดหงิดอะไรกันแน่  

“เป็นอะไรคะ”  

พี่อินเหลือบมองฉันด้วยหางตา เขาไม่ตอบ แต่กลับตบลงบนหัวไหล่พี่หนึ่งซึ่งเป็นคนขับแรงๆ แล้วชี้ไปที่ร้านยาข้างหน้า พอรถจอดสนิทเขาก็ลงไปทันที ทิ้งให้สามคนที่อยู่ในรถนั่งมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สงสัยว่าพี่อินไปร้านขายยาทำไม 

“มันไปทำอะไรวะ” พี่วินเนอร์ถามแล้วก็เกาหัวงงๆ  

“ซื้อยาให้มึงทานมั้ง พึ่งเจอมันพร้อมกัน มึงก็ถามแฟนมันสิ”  

อึก! ถ้าพี่หนึ่งพูดว่าแฟนเสียงดังฟังชัดขนาดนี้ ทอฝันก็เริ่มเกร็งเหมือนกันนะ แล้วทำไมพี่ๆ ต้องหันมาขอคำตอบจากฉันพร้อมกันทั้งสองคนด้วยอะ  

“ฝันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ” ฉันตอบเสียงเบา ยังไม่ค่อยชินกับการสนทนาแบบเป็นกันเองนี้สักเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าจะทำงานที่เดียวกันก็ตาม 

“แล้วอยู่กับน้อง มันเป็นไงบ้าง มันตอบคำถามกี่ประโยคคงจะได้นับอยู่มั้ง”  

“ก็เยอะนะคะ คุยกันตามปกติ”  

“เรอะ!! ไอ้อินเนี่ยนะ คุยปกติ เอ่อพี่หมายถึงมันพิมพ์ตอบน่ะ”  

“ค่ะ” ฉันตอบพี่วินเนอร์พลางเหลือบมองพี่อินที่กำลังเดินออกจากร้านขายยา เขายัดถุงในมือใส่กระเป๋ากางเกงยีนแล้วทำหน้านิ่งเดินมาที่รถต่อ นั่นทำให้ฉันสงสัยใหญ่ว่าเขาไปซื้อยาอะไรกันแน่ 

“ปกติมันไม่ค่อยคุยกับใครหรอกถ้าไม่ใช่เรื่องจำเป็น ขนาดพวกพี่มันยังไม่ค่อยตอบเลย ก็ได้แต่กวนประสาทให้มันรู้สึกว่าเพื่อนอยู่ข้างมันเสมอนั่นแหละ ว่าแต่น้องฝัน คบมันจริงๆ ใช่ไหม ไม่ได้ล้อเล่นนะ ขอโทษที่พี่ถามตรงๆ”  

“เอ่อ...” ฉันลากเสียงยาวค้างไว้เมื่อโดนคำถามตรงๆ จากพี่หนึ่ง แต่ยังไม่ทันได้ตอบพี่อินก็เปิดประตูเข้ามาเสียก่อน เขาลากสายตามองฉัน มองเพื่อน เหมือนกำลังสงสัยว่าคุยอะไรกันหรือเปล่า ประเด็นที่ค้างคาก็เลยต้องจบไปแบบไม่มีคำตอบ 

“บ้านน้องฝันอยู่แถวไหนครับ”  

แหม เปลี่ยนเรื่องเร็วเหมือนกันนะพี่หนึ่ง 

“ABC โครงการ 3 ค่ะ” ฉันก็เนียนตอบไปแล้วก็หันมายิ้มให้พี่อินเป็นเชิงว่าบอกเขาด้วยนะ ทำให้คนที่อารมณ์ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่เริ่มคลายปมคิ้วที่ย่นเข้าหากันออกบ้าง 

ใช้เวลาไม่นานนักก็มาถึงบ้านฉัน และก็คงเดาไม่ยากค่ะ พี่อินรีบไล่เพื่อนเขากลับทันที ฉันก็ได้แต่ยิ้มปนขำและขอบคุณพี่ๆ ที่มาส่ง จากนั้นก็พาพี่อินเข้าบ้าน 

อืม..เข้าบ้าน ฉันลืมไปได้ยังไงนะว่าพี่อินไม่เคยมา กว่าจะรู้ตัวก็ตอนที่หันไปมองด้านหลังอีกที พี่อินยังยืนอยู่ที่เดิมพร้อมกระเป๋าเดินทาง เขาชี้ที่ตัวเองและชี้เข้ามาในบ้านเป็นเชิงว่า ‘พี่เข้าไปได้ใช่ไหม’ ฉันก็เลยพยักหน้ายืนยัน 

“แม่ฝันน่าจะยังไม่กลับค่ะ เอาไว้วันหลังค่อยเจอแม่นะ” บอกเสร็จก็เดินไปหาผลไม้ในตู้เย็นให้พี่อินทานรองท้องไปก่อน เพราะตั้งแต่กลับจากเชียงใหม่เรายังไม่ได้ทานอะไรเลย 

ทว่าเดินออกมาอีกที ก็ต้องหลุดขำจนจานผลไม้ในมือแทบร่วงลงพื้น ก็พี่อินน่ะสิ เขายังไม่ยอมนั่งรอฉันเลย 

“มานั่งสิ กลัวอะไรคะ”  

ก็ยังยืนอยู่ที่เดิม ตกลงอยากมาบ้านฉันทำไม ถ้าจะกลัวขนาดนี้ 

“ไม่มีใครอยู่บ้านหรอก แม่ฝันไปทำงานค่ะ”  

‘แล้วพ่อ’ พี่อินถามฉันด้วยการชี้ไปยังรูปพ่อที่ตั้งอยู่ในตู้ข้างโทรทัศน์ ฉันจึงเดินไปจับแขนลากให้เขามานั่งด้วยกันและอธิบายให้ฟัง 

“ฝันอยู่กับแม่สองคน ส่วนพ่อไม่อยู่แล้วค่ะ”  

‘ขอโทษที่ถามครับ’ อาจเป็นเพราะเห็นฉันทำหน้าเศร้าตอนพูดถึงพ่อ พี่อินก็เลยรีบบอกกับฉัน เขายื่นมือมากอดปลอบใจและลูบหลังเบาๆ แต่ฉันไม่ได้เศร้ามากนักหรอกเพราะว่าผ่านมานานหลายปีแล้ว อีกอย่าง..พี่อินก็มีสิทธิ์รู้ได้ทุกเรื่องเลย 

“แม่บอกว่าพ่อเสียในเหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งใหญ่ในบริษัทตั้งแต่ฝันพึ่งอายุได้สามเดือน แต่แม่ก็เป็นตัวแทนของพ่อมาตลอด” เล่าเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมองพี่อินเพื่อขอกำลังใจ แต่สิ่งที่ฉันเห็นนั้นกลับเป็นแววตาวูบไหว ไม่ใช่รอยยิ้มให้กำลังใจอย่างที่ควรจะเป็น หรือความเศร้าจากสิ่งที่ฉันพึ่งเล่าให้ฟัง 

แต่มันคือ...แววตาที่แสดงความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด 

 

 

 

#ความน่ารักของคู่นี้ยังมีอีกเยอะน๊าาาา ไปเปย์กันได้ ^^ 

 

#ฝากเรื่องใหม่ด้วยจ้า Dark Side Story มีหลากหลายอารมณ์สุดๆ  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}