พลอยแก้ว
facebook-icon Instagram-icon Line-icon

'หัวใจของเขา มันเฝ้ารอแต่เธอ จนไม่อยากพลั้งเผลอปันใจให้ใคร แต่ด้วยความดีที่เธอนั้นมี จนเขานั้นยินดีรับเธอเข้ามาดูแลหัวใจที่แข็งดั่งศิลา'

ชื่อตอน : สามี(29)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ค. 2562 23:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สามี(29)
แบบอักษร

สามี(29)

 

"คูมพ่อขา...น้องไอติมแต่งตัวเสร็จแล้วค่ะ พี่จอยมัดผมให้ส๊วยสวย..." เด็กหญิงตัวน้อยที่ถูกพี่เลี้ยงจัดการแต่งด้วยชุดนักเรียน ทรงผมที่ถูกมัดอย่างน่ารักโอ้อวดกับผู้เป็นพ่อ

 

"ว๊าว...สวยจริง ๆ ด้วย" ผู้เป็นพ่อสำทับกล่าวชมอย่างเอาใจลูกสาว

 

"น้องไอติมสวยกว่าพี่แนนไหมคะคูมพ่อ~~~" เด็กหญิงเงยหน้ามองผู้เป็นพ่อที่ตัวสูงแล้วถามความเห็น

 

"อืม~~~ สวยกว่าไหมน้า" คุณพ่อเจนั่งยอง ๆ ลงต่ำให้เสมอลูกสาวพร้อมกล่าวอย่างครุ่นคิดด้วยความไม่จริงจัง แค่อยากแกล้งเธอเล่นเพราะเด็กหญิงนั้นชมที่สุดคือคำชมจากผู้เป็นพ่อที่เธอรัก

 

"ไม่สวยเหรอคะ?..." เด็กหญิงย้อนถามเมื่อรออยู่นานไม่ได้คำตอบตามที่ตั้งใจ

 

"ถ้าพ่อบอกว่าพี่แนนสวยกว่าได้ไหม?" คุณพ่อเจเอ่ย

 

"ไม่ได้ค่ะ!" เด็กหญิงตอบสวนขึ้นทันที

 

"อ้าว~~~เเล้วหนูถามพ่อทำไมคะเนี้ย"

 

"อยากให้คูมพ่อชม...คิก คิก" เด็กหญิงใช้มือเล็ก ๆ ปิดปากแล้วปล่อยเสียงหัวเราะออกมาต่อหน้าผู้เป็นพ่ออย่างอารมณ์ดี

 

"ลูกสาวพ่อสวยที่สุดอยู่แล้ว...ไปโรงเรียนกันดีกว่าเนอะ" ผู้เป็นพ่อที่พูดเอาใจลูกสาว พร้อมกับโอบอุ้มเธอแนบชิดอก

 

"ไม่ค่ะไม่...ไม่อุ้มน้องไอติมจะเดินเองค่ะ" เด็กหญิงทักท้วงด้วยหน้าตาตื่น

 

"ปกติชอบให้พ่ออุ้มไม่ใช่เหรอ?" ผู้เป็นพ่อทักท้วงและย่อเข่าเพื่อวางลูกสาวตัวน้อยให้ยืนพื้นตามที่เธอนั้นร้องขอ

 

"น้องไอติมโตแล้ว...พี่แนนบอกว่าโตแล้วต้องเดินเอง จะได้ออกกำลังกายไปด้วย น้องไอติมจะได้สวย ๆ กว่าเดิม ตัวจะสูง ๆ" เด็กหญิงเล่าเรื่องราวเป็นฉาก ๆ อย่างฉะฉาน คำพูดที่แสนบริสุทธิ์ หลุดออกมาจากปากเล็ก ด้วยทีท่าน่าเอ็นดูจนผู้เป็นพ่อนั้นลอบยิ้ม

 

"พี่แนนอีกแล้ว...รักพี่แนนมากว่าพ่อแล้วล่ะมั้งเนี้ย" ผู้เป็นพ่อจับหัวลูกสาวโยกไปมาแล้วแสดงทีท่าดั่งคนน้อยใจ

 

"ไม่ใช่แบบนั้นค่ะคูมพ่อ...ไอติมรักคูมพ่อเท่าฟ้า" เด็กหญิงเดินเข้าใกล้ วงแขนเล็กโอบกอดต้นขาของคุณพ่อเจ ใบหน้ากลม ๆ เงยมอง ปากเล็กก็พร่ำพูดอย่างเอาใจ แก้ต่างในคำพูดของพ่อเพราะเธอกลัวคนเป็นพ่อนั้นเสียใจ ด้วยกิริยาที่พ่อแสดงสีหน้าออกมา

 

"จริงเปล่า?" คนเป็นพ่อย้อนถาม

 

"จริงสิคะ...น้องไอติมไม่โกหก เดี๋ยวตกนรก" เด็กหญิงเอื้อยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

 

//โรงเรียนอนุบาล//

 

"ตั้งใจเรียนนะคะคนเก่ง" ผู้เป็นพ่อเอ่ยบอกเมื่อมาส่งลูกสาวถึงหน้าห้องเรียน

 

"ค่ะ...เจอกันตอนเย็นค่ะคูมพ่อ" เด็กหญิงโบกมือลาผู้เป็นพ่อ เดินสะพายกระเป๋านักเรียน เดินเข้าห้องเรียนด้วยรอยยิ้ม เก็บกระเป๋านักเรียนเข้าตู้ประจำด้วยตัวเองก่อนจะมานั่งเล่นของเล่นเพื่อรอเวลาทำกิจกรรมยามเช้า

 

สถานที่ใหม่ที่เธอเริ่มคุ้นชินจนไม่นึกหวาดกลัว...แต่ก็ยังมีความระแวงเล็ก ๆ ในใจเมื่อเพื่อนหญิงที่เคยเยาะเย้ยเรื่องแม่ยังคงแกล้งพูดให้เธอ

 

"ขอเล่นด้วยได้ไหม?" เสียงใสของใครคนหนึ่งที่เด็กหญิงไอติมไม่ค่อยคุ้นหน้า เด็กชายผมสีทอง ผิวขาว หน้าตาน่ารักแนวลูกครึ่ง มีจุดกระเล็ก ๆ บนแก้ม เด็กหญิงจ้องมองด้วยความสงสัย

 

"เป็นใครเหรอ?" เด็กหญิงย้อนถาม

 

"เป็นนักเรียน" เด็กชายตอบกลับพร้อมกับนั่งลงตรงข้ามของเด็กหญิงไอติม

 

"ไอติมก็เป็นนักเรียน...เล่นด้วยกันสิ" เด็กหญิงเอ่ยชวน แม้เธอจะไม่รู้ว่าเด็กชายผมทองคือใคร แต่ด้วยน้ำใจที่เธอมีจึงไม่ปฏิเสธคำขอของเขา

 

"เราชื่อเจท....ไม่มีเพื่อนเลยคุณแม่พามาส่งวันที่สอง" เด็กชายเจทเล่าสู่เด็กหญิงฟังอย่างฉะฉาน

 

"ชื่อไอติมแต่กินไม่ได้...เป็นคนไม่อร่อย คิก คิก" เด็กหญิงที่อารมณ์ดีพูดขึ้นอย่างติดตลก...คำพูดที่ใสซื่อที่ไม่รู้ว่าเธอนั้นคิดออกมาได้ยังไง?

 

"เจทขอเป็นเพื่อนกับไอติมได้ไหม?"

 

"ได้สิ" เด็กหญิงตอบรับและยินดีมาก ๆ ที่กำลังมีเพื่อนใหม่

 

"กินขนมไหม เจทมีขนมมาด้วยนะ" เด็กชายผมทองที่ตื่นเต้นที่มีเพื่อน เอ่ยชวนเด็กหญิงกับสิ่งที่เขานั้นมีติดตัวมา

 

"กินตอนเที่ยงไอติมอิ่มแล้ว...คูมพ่อไอติมบอกว่าต้องกินข้าวก่อนค่อยกินขนมได้"

 

"เดี๋ยวตอนเที่ยงเจทจะแบ่งไอติมนะ"

 

"ได้สิ....แต่วันนี้ไอติมไม่มีขนมมาคงแบ่งให้เจทไม่ได้" เด็กหญิงพูดเสียงเศร้า เมื่อเธอนั้นตอบแทนคืนเขาไม่ได้

 

"เจทมีเยอะ...เดี๋ยวเอามาแบ่งไอติมบ่อย ๆ"

 

"เจทใจดี" เด็กหญิงยิ้มกับเพื่อนใหม่ เธอคุยกับเจทได้อย่างเต็มคำและมีความสุข วันนี้ต่างจากทุกวันเมื่อมีเจทเข้ามาเป็นเพื่อน ที่ปกติเด็กหญิงจะนั่งเล่นเพียงลำพัง...

 

"ก็เจทเป็นเพื่อนไอติมแล้ว"

 

"เพื่อนกันต้องแบ่งกัน"

((ฮ่าฮ่าฮ่า))

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น