จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ธาตุไร้รูปที่แท้จริง

ชื่อตอน : ธาตุไร้รูปที่แท้จริง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 32

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ค. 2562 18:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ธาตุไร้รูปที่แท้จริง
แบบอักษร

 

เรื่องราวมันรุนแรงจนวุ่นวายไปหมดแล้ว..

อจินไตยสร้างฟ้าผ่า..ทำให้ทหารที่ถืออาวุธทุกคนถึงกับแน่นิ่ง..

แต่เรื่องของเรื่องคือ..ไม่ได้มีทหารอยู่แค่นี้..

ทาลิสเห็นเรื่องจะไปกันใหญ่..ก่อนที่ทหารชุดใหม่จะบุกเข้ามา..ทุกคนก็หายวับไป..

พรางตัวให้เหมือนล่องหน..นี่เป็นวิชาอากาศมนตราขั้นสูงของทาลิส..

ทาลิสทำสัญญาณให้ทุกคนเข้ามารวมตัวกัน..อจินไตยยังคงเชิดหน้า..ไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น..พร้อมจะมีเรื่องได้ทุกเมื่อ..ส่วนมุกดาราก็เหมือนจะขุ่นเคืองใจไม่น้อย..

คนในมิติเทพอสูรแท้ ๆ ..ยังไงก็ยังมีความคิดอ่านเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของคนในดินแดนห้าแคว้นแดนอสูรอยู่นั่นเอง...

จินดาพิสุทธิ์ดูจะกังวล..อดถามไม่ได้..

“..เราจะเอายังไงกันต่อ..”

“..ตอนนี้ไม่มีใครเห็นเราแล้ว..มีเวลาที่เราจะประชุมกันสักหน่อย..”ทาลิสดูจะยุ่งยากใจ.. “..ทำร้ายเจ้าหน้าที่แบบนี้มีโทษหนัก..ฉันไม่อยากให้พวกเราเดือดร้อนต้องวุ่นวายกับทางการ..เพราะไม่งั้นเราจะทำงานไม่สะดวก..”

อจินไตยแค่นเสียง..

“..เธอกลัวพวกมันด้วยหรือ..”

ทาลิสเกาหัว..

“..จะบอกให้อจินไตยกับมุกดารารู้เรื่องยังไงดีวะเนี่ย..”

แล้วตาของทาลิสก็เบิกกว้าง..เมื่อทหารกลุ่มหนึ่งกรูเข้ามา..มีกริยาทั้งแปลกใจทั้งโกรธแค้น..แต่ก็วางใจที่พอตรวจตราดูแล้ว..กลุ่มเพื่อนทหารที่แน่นิ่งยังไม่ตาย..ทั้งสั่งการตรวจตรา..ระแวดระวัง..บางคนก็ยังด่าทอคนที่ทำร้ายเพื่อน.

อจินไตยยังคงกรุ่น ๆ อยู่.

“..ฉันกับมุกน้อยจะจัดการเอง..”

“..ไม่ได้..อย่าทำนะ..พวกเขาไม่รู้เรื่อง..”ทาลิสร้องเสียงหลง..

มุกดาราขมีขมัน..

“..ใครที่หยามเหยียด..ในแผ่นดินห้าแคว้น..นี่ถึงฆ่ากันตาย..”

“..นี่มันบ้านฉัน.ไม่ใช่แผ่นดินห้าแคว้น..”ทาลิสคราง.. “..ริต้า..แพค..ศศินา..พวกเธอดูแลอจินไตยกับมุกดาราสักครู่นะ..เดี๋ยวฉันมา..”

ทาลิสออกจากการพรางตัวมาเพียงคนเดียว..เดินไปที่ทหารกลุ่มนั้นซึ่งส่วนหนึ่งเหมือนกำลังโกรธแค้น..พอจะถูกจ่อปืนและบังคับให้หมอบ..ทหารคนหนึ่งก็ร้องห้าม..เพราะรู้จักทาลิสดี..

ที่ทาลิสกล้าจะปรากฏตัวเพราะทหารคนนี้..

ทาลิสขอคุยกับทหารคนนั้นสักประเดี๋ยว..พอได้รับอนุญาต..ทาลิสก็ดึงแขนเขาออกมา..พูดขึ้นว่า..

“..ผู้พันพสุธา..นี่เป็นฝีมือเพื่อนดิฉัน..”

พท.พสุธาอุทานออกมา..

“..คุณทาลิส..นี่เพื่อน ๆ คุณเล่นงานทหารไปตั้งหลายคน..”

“..เข้าใจผิดกันค่ะ..เผอิญ..องค์กรต้องการให้เพื่อน ๆ ของดิฉันช่วย..เขาไม่ได้คนของมิติของเรา..”

พท.พสุธานิ่ง..

“..ผมคงปิดผู้ใหญ่ไม่ได้..เพราะจะมากจะน้อย..ที่นี่มีกล้องวงจรปิดบันทึกเหตุการณ์อยู่..ดีที่เพื่อนคุณไม่ได้ฆ่าทหาร..ไม่งั้นล่ะก็..”

พท.พสุธานิ่งคิด..

“..เอางี้..ผมจะบอกว่า..นี่เป็นคนของผมที่พามาจัดการผู้ก่อการร้ายก็แล้วกัน..แต่ว่า..คุณก็ต้องทำอะไรนิดหน่อยช่วยทางการด้วย..”

“..งั้น..จะพาเพื่อนไปถล่มผู้ก่อการร้ายเองค่ะ..ไม่ต้องห่วง..”

“..หากจัดการพวกมันได้โดยไม่มีทหารหรือผู้บริสุทธิ์เป็นอันตราย..ผมจะช่วยพวกคุณได้..”

“..ฝากด้วยนะผู้พัน..เออ..ว่าแต่..พวกมันต้องการอะไร..”

“..ผู้ก่อการร้ายน่ะหรือ..สิ่งที่พวกมันต้องการ..คือปั่นป่วนประเทศเราน่ะสิ..ประเทศเราดำเนินนโยบายต่างประเทศที่ผิดพลาด..ทำให้พวกมันเบนเข็มมาเล่นงานเราด้วย..เรื่องนี้พูดยาก..เป็นเรื่องของผู้ใหญ่และฝ่ายรัฐบาล..ผมไม่เห็นด้วยแต่ก็ทำอะไรไม่ได้..แย่ชะมัด..”

“..ขอโทษที่ทำให้ลำบากใจนะ..”

“..ไม่เป็นไร..ผมเองก็ถือว่าเป็นคนของนาคาการ์ดคนหนึ่งเหมือนกัน..หน้าที่หนึ่งของผมนอกจากเป็นทหารก็ต้องรับใช้องค์กรนี่แหละ..ว่าแต่..พวกมันมีตัวประกันอยู่ด้วย..ระวังหน่อย..อย่าให้ตัวประกันเป็นอันตรายนะ..”

ทาลิสพยักหน้า..ก่อนจะหายวับ..

พท.พสุธาเป่าปาก..ก่อนจะมาสมทบกับเพื่อนทหาร..และสั่งการว่า..

“..ช่วยเคลียร์ทาง..และพาคนบาดเจ็บออกไป..ผมมีแผน..”

ทหารผู้ใต้บังคับบัญชาอดถามไม่ได้..

“..ทำยังไงครับ..”

“..ตามรายงาน..ผู้ก่อการร้ายอยู่ที่ร้านเอ็มเจจิวเวลี่..จับเจ้าของร้าน..พนักงาน..และลูกค้าเป็นตัวประกัน..เราเคลียร์ทาง..แต่อย่างเพิ่งบุก..ให้ควบคุมสถานการณ์ในระยะห่าง..”

“..ผู้พันมีแผนหรือครับ..”

“..มี..แต่..เป็นแผนลับที่พวกคุณไม่ต้องรู้..”พท.พสุธานิ่งคิด.. “..ผมรายงานผู้ใหญ่เอง..”

....

สถานการณ์ของทาลิสและพวกเริ่มดีขึ้น..แต่ก็ต้องจัดการกับผู้ก่อการร้ายตามที่รับปากพท.พสุธาไว้..

ทาลิสเล่าเรื่องให้ฟัง..ก่อนจะพูดว่า..

“..พท.พสุธาเป็นของของเราที่อยู่กับฝ่ายทหาร..คนของเราแฝงตัวอยู่ในที่ต่าง ๆ เพื่อเคลียร์สถานการณ์ให้กับองค์กร..ตำรวจก็มี..นักการเมือง..ข้าราชการ..มีคนของนาคาการ์ดแฝงอยู่ทั้งหมด..”

“..ข้ายังไม่พอใจที่พวกเขามาหยามเกียรติพวกเรา..”มุกดารายังไม่หายโมโห..

“..มุกดารา..มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด..ทหารกลุ่มนี้เข้าใจว่าเธอเป็นพวกผู้ก่อการร้าย..เลยต้องทำแบบนั้นกับเธอ..”ทาลิสพยายามอธิบาย..

“..ผู้ก่อการร้ายคือตัวอันใดกัน..”

“..ถ้าอยากเจอ..จะพาไปเจอ..มันอยู่ชั้นห้า..ร้านเอ็มเจจิวเวลรี่..ทหารยังคุมเชิงอยู่เพราะมันจับตัวประกันไปด้วย..ไอ้พวกนี้แหละที่ทำให้ทหารเข้าใจผิดคิดว่าเราเป็นพวกมัน..”ทาลิสมองข้อมูลในมือถือก่อนจะตอบ..

ศศินาขมวดคิ้ว..

“..ทำไมถึงอยู่ที่ร้านนั้น..ร้านขายเพชรไม่ใช่หรือ..”

“.ก็อาจจะถือโอกาสปล้นเลยก็ได้..พวกมันน่าจะเป็นผู้ก่อการร้ายถังแตกอยู่นะพี่นา..”แพคเกจยังคงให้ความเห็นแบบมีอารมณ์ขันอยู่นั่นเอง..

“..หากจะก่อวินาศกรรม..หรือบุกถล่มเมือง..ฉันนึกถึงตอนที่ผู้ก่อการร้ายบุกกรุงปารีส..”ศศินาพูดถึงเหตุการณ์ที่เคยรู้จากข่าว..สมัยนั้นเธอยังไม่ตายไปจากภพภูมิของเธอ.. “..หรือไม่งั้นก็เหตุการณ์ไนน์วันวัน..เธอจำได้ไหมแพคเกจ..”

จินดาพิสุทธิ์เองก็นึกขึ้นได้..

“..ทำไมภพของเทพนาคา..ผู้ก่อการร้ายบ้าพวกนี้ถึงกระจอกจัง..บุกยึดร้านเพชร..เหมือนโจรห้าร้อย..ไม่เหมือนโจรก่อการร้ายเลย..”

ทาลิสฉุกคิด..ก่อนจะหยิบมือถือออกมา..ต่อไปยังเซิฟเวอร์องค์กรเพื่อค้นข้อมูล..

ก่อนจะอุทานเบา ๆ ..

“..ให้ตาย..”

แพคเกจอดสงสัยไม่ได้..

“..มีอะไรหรือ..”

“..อัญมณีสีม่วง..เป็นหนึ่งในพลังของธาตุไร้รูป..”

“..เธออย่าบอกนะว่า..”

“..ผู้ก่อการร้ายพวกนี้..เริ่มไม่น่าจะเป็นผู้ก่อการร้ายธรรมดาแล้วล่ะสิ..”ทาลิสอึ้ง..“..มันคงไม่พอดีกันขนาดนั้นมั้ง”

.....

ในร้านจิวเวลรี่ที่ชื่อ..เอ็มเจ..จิวเวลรี่..

คนหลายคนอยู่ในนี้..และคนที่สวมหมวกไหมพรม..ถือปืน..กำลังบงการคนในร้านให้หมอบ..

คนที่ท่าทางเป็นหัวหน้าเดินไปเดินมา..จนลูกน้องคนหนึ่งออกมาจากด้านใน..ยื่นบางอย่างให้..

“..หัวหน้า..นี่..เพอเพิลอายส์..”

กล่องจิวเวลรี่อันนี้..ดูช่างมีราคานัก..

หัวหน้าผู้ก่อการร้ายเปิดดู..อัญมณีสีม่วงคู่ช่างน่าหลงใหล..

เขาหัวเราะหึ ๆ ..

“..ร่างแถลงการณ์เรียบร้อยหรือยัง..”

ลูกน้องข้างกายพยักหน้า..

“..เรียบร้อยแล้วครับ..”

“..ดี..เรื่องทางด้านก่อความไม่สงบ..ยังไงก็ทิ้งไม่ได้..ก็ต้องทำตามความประสงค์ของพรรคพวกเราก่อน..ใครใช้ให้รัฐบาลนี้เดินเกมทางการฑูตเสี่ยงขนาดนั้นล่ะ..เรื่องจบตามเป้าประสงค์แล้ว..เราก็เตรียมตัวถอย..”

“..ลานจอดฮ.ด้านบนของตึก..จะมีฮ.ของพวกเรามารับในสิบนาที..”

“..ค่อย ๆ ถอยก็แล้วกัน..”หัวหน้าผู้ก่อการร้ายพูด..

ก่อนที่จะได้ทำอะไร..ลูกน้องคนหนึ่งตาเหลือกเข้ามารายงาน..

“..หัวหน้า..ตัวประกัน..”

“..มีอะไรรึ..ใครวุ่นวายก็เชือดหรือสั่งสอนให้เป็นบทเรียนสักหน่อยก็น่าจะเงียบแล้ว..”

“..ไม่ใช่ครับ..แต่พวกเขา..”ลูกน้องยังไม่วายตระหนก.. “..หายไปหมดเลย..”

หายไป..

หัวหน้าผู้ก่อการร้ายเดินไปยังตำแหน่งที่หลังเคาท์เตอร์ที่ให้ตัวประกันหมอบ...

ไม่มีตัวประกันเหลือสักคนเดียว..

เขาหันไปทางลูกน้อง..

“..ใครปล่อยให้หนี..”

“..ไม่นะครับ.มีทางเข้าออกทางเดียว..และไม่มีใครออกไปจากที่นี่เลย..”

“..ชิบหายล่ะ..หากทหารรู้..คงบุกเข้ามาแน่นอน..”

ผู้ก่อการร้ายทั้งหมดเจ็ดคนกำลังเครียด..

แต่ในขณะนั้น..คนหนึ่งรู้สึกเหมือนถูกสะกิดด้านหลัง..

พอหันมา..ก็เจอหญิงสาวผมสั้นท่าทางอารมณ์ดี..

เขาตาเหลือก..แต่แล้ว..หมัดของหญิงสาวผมสั้นก็ต่อยเต็มหน้า..เล่นเอาล้มโครมลง..

ผู้ก่อการร้ายคนอื่นแตกตื่น..

อะไรกัน.ทำไมถึงปรากฏตัวแบบจู่ ๆ ก็โผล่ขึ้นมาเหมือนหายตัว..

เสียงคำรามดังขึ้น..นี่คือเสียงคำรามของหญิงสาวที่กำลังโกรธ..

“..พวกท่านทำให้ข้าถูกเข้าใจผิด..”

หญิงสาวในชุดกระโปรงชมพูปรากฏขึ้นแบบไม่รู้ว่ามาได้อย่างไรอีกแล้ว..

นางกำหมัดกระทืบเท้าแล้วต่อยซ้ายขวา..หมัดเข้าเต็มลิ้นปี่อย่างแม่นยำ..

คนสองคนร่วงลงไป..

ผู้ก่อการร้ายที่เหลือยกปืนขึ้น..แต่แล้วก็มีหญิงสาวหน้าตาไม่เป็นมิตรคนหนึ่งปรากฏกายขึ้นแบบไม่มีร่องรอย..

นางแม้จะงดงาม..แต่เป็นความงามที่ไม่อาจจะตอบได้ว่างามเช่นไร..

เพราะนางทั้งงามแต่ก็ดูดุร้ายนัก..

ปืนระเบิดคามือผู้ก่อการร้ายสามคน..

ไม่มีใครทราบว่ามันระเบิดได้อย่างไร..

เป็นเพราะหญิงสาวที่งามอย่างหาคำตอบไม่ได้คนนี้.ใช้อำนาจบางอย่างที่ไม่มีใครมองเห็น..บิดปากกระบอกปืนจนงอ..โดยที่ทุกคนที่เหนี่ยวไกยิงปืน...ไม่มีโอกาสทราบมาก่อนว่าปืนของตนใช้ไม่ได้แล้ว..

หญิงสาวอีกคนปรากฏขึ้น..ต่อยอย่างรวดเร็วและแม่นยำ..เสียงกร๊อปของกระดูกคางลั่น..ทำให้สามผู้ก่อการร้ายล้มลงหมดสติอย่างง่ายดาย..เรียกว่าหมดสติทั้งที่ยืนอยู่..

มีอีกคนใบหน้าสวยสง่าราวเจ้าหญิงปรากฏขึ้นเช่นกัน..

“..ดูเหมือนตัวหัวหน้ามันจะหนีไปได้นะ..”

หญิงสาวชุดเสื้อขาวกางเกงยีนส์คนนั้นยิ้มเล็กน้อย..

“..ไม่ต้องห่วงหรอกน่า..พี่นา..”

“..ริต้า..แผนเธอใช้ได้..ใช้วิชาอากาศมนตราดึงตัวประกันทุกคนเข้าม่านมิติที่ทับซ้อน..แล้วพวกเราก็ค่อยโผล่ออกมาจัดการพวกมันทีละคน..”

“..ยังไงก็ต้องให้ตัวประกันปลอดภัยก่อนเป็นอันดับแรก...”

“..ดีแล้วล่ะ..ทีนี้..เราก็คอยฟังข่าวจากทาลิส..ว่าตกลง..พวกมันเป็นใครกันแน่..”

........

หัวหน้าผู้ก่อการร้ายคนนั้นเห็นท่าไม่ดี..จึงรีบหนีออกไปทางหลังร้าน..ขึ้นบันไดหนีไฟ..ไปยังดาดฟ้าของห้างไอคอนเทค..มือหอบกล่องอัญมณีสีม่วงนั้นมาด้วย..

ดาดฟ้า..เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งร่อนลง...หัวหน้าผู้ก่อการร้ายรีบเข้าไปนั่งด้านใน..ก่อนจะพยักหน้า..

“..รีบหนี..ด่วน..”

พลขับอดพูดไม่ได้..

“..ทำไมเครื่องหนักเหมือนคุณไม่ได้ขึ้นมาคนเดียว..”

หัวหน้าผู้ก่อการร้ายขมวดคิ้ว..

“..รีบเทคออฟก่อน..”

คนที่นั่งคู่กับพลขับร้องว่า..

“..ไม่ได้ครับ.”

“..ทำไม..”

“..ถ้ามีคนแอบขึ้นมา..จะไปถึงรังและตัวท่านได้..”

“..มันมีใครที่ไหนกันเล่า..”

“..ถ้าคนธรรมดาคงไม่มีทาง..แต่..ถ้าเป็นอัศวินอากาศมนตราล่ะก็..”

เขาหันมา..ในมือมีปืนกระบอกหนึ่ง..

แต่ยังไม่ทันทำอะไร..ปืนในมือก็หลุดออก..

ที่นั่งข้าง ๆ หัวหน้าผู้ก่อการร้ายปรากฏร่าง ๆ หนึ่ง..นั่นคือทาลิส..

และเวลานี้..ทาลิสสวมชุดขาวของอัศวินแห่งอากาศมนตราในภพของเธอ..และใช้แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกแย่งปืนได้..

แพรพรรณอีกชายหนึ่งคว้ากล่องอัญมณี..ก่อนจะกระโดดออกจากเครื่อง..

หัวหน้าผู้ก่อการร้ายร้องลั่น..

“..มันลงไปแล้ว..รีบหนี..”

พลขับรีบเทคออฟ..แต่เครื่องขึ้นไปได้เล็กน้อย..ก็ไม่อาจจะบินขึ้นได้อีก...

นั่นเป็นเพราะ..ทาลิสใช้แพรพรรณแห่งทางช้างเผือก..ยึดฐานเฮลิคอปเตอร์ไว้..

พลขับร้องลั่น..

“..ไม่ได้..เหมือนเครื่องโดนล่ามติดกับอะไรสักอย่าง..”

คนข้างคนขับขัดใจ..หยิบบาซูก้า..ก่อนจะผลักประตูออกมา..มองไปด้านล่าง..

ก่อนจะประทับบาซูก้า..และยิงใส่ทาลิส..

ทาลิสแค่นเสียง..ชายแพรอีกชายหนึ่งม้วนพันกระสุนบาซูก้าได้อย่างปาฏิหาริย์..ก่อนจะเหวี่ยงออกไปให้มันไประเบิดกลางอากาศ..

ทาลิสบังคับให้ชายแพรชายที่พันฐานเฮลิคอปเตอร์..ดึงเฮลิคอปเตอร์เหวี่ยงไปรอบ ๆ ...ก่อนจะฟาดลงกับดาดฟ้า..จนคนในเฮลิคอปเตอร์บาดเจ็บหมดท่าไป..

ประตูดาดฟ้าเปิดออก..พท.พสุธากับทหารในสังกัดกรูเข้ามา..จ่อปืนไปที่เฮลิคอปเตอร์เดินไปจับกุมทุกคนอย่างง่ายดาย...

ทหารในสังกัดของพท.พสุธาเข้ามาตะเบ๊ะให้ทาลิส..

“..ถ้ารู้ว่า..คุณธวัลอรมาเอง..เราก็คงไม่เครียดขนาดนี้แน่นอน..”

ทาลิสพยักหน้ายิ้ม ๆ..

“..ผู้พันพสุธาประสานงานกับดิฉันค่ะ..เลยพาเพื่อนมาช่วย..ทุกอย่างเลยง่ายขึ้น..”

จากนั้นก็ตีเนียน..พูดขึ้นว่า..

“..ทางพวกคุณคงจัดการกันเองได้นะคะ..ขอตัวก่อน..หากมีอะไรให้ช่วย..ให้ผู้พันพสุธาติดต่อมาได้ตลอดเวลาค่ะ..”ทาลิสยิ้ม...ก่อนจะเดินออกไปจากดาดฟ้า..

โดยที่ทุกคนไม่รู้ว่า..นางแอบเอากล่องอัญมณีสีม่วงติดตัวออกมาด้วย...

.....

เรื่องวุ่น ๆ ในที่สุดก็จบที่ทาลิสพาทุกคนมาที่องค์กรนาคาการ์ด..รู้สึกเหนื่อยใจกับมุกดารากับอจินไตยเป็นอย่างยิ่ง..เพราะท่าทางจะทำความเข้าใจกับพวกนางยากสักหน่อย..

ภุชงค์..ประธานองค์กรนาคาการ์ดเข้ามาประชุมที่ห้องรับรองแบบไม่เป็นทางการ..

ทาลิสนั่งหน้านิ่ง..ในขณะที่ภุชชงค์พูดว่า..

“..ต้องเป็นธวัลอรอีกแล้วใช่ไหม..”

ทาลิสพยักหน้า..

“..โชคดีที่อีกบทบาทหนึ่งของฉันยังคงมีเครดิตต่อทางการอยู่..”

แพคเกจกับศศินามองหน้ากัน..แพคเกจอดถามไม่ได้..

“..ธวัลอรคือใคร..”

“..คืองี้..เพื่อให้ทางการไว้วางใจ..บางทีฉันก็ต้องช่วยราชการในฟอร์มของอัศวินแห่งอากาศมนตรา..โดยมีผู้พันพสุธาคอยให้เครดิต..จะให้ฉันเป็นวันเดอร์วูแมนหรือซูเปอร์เกิร์ลก็การ์ตูนไปหน่อย..มันไม่ใช่หนังฮีโร่..เลยตั้งชื่อตัวเองว่าธวัลอร..ทางการจะรู้จักฉันในชื่อนั้น..”

ศศินานิ่งคิด..

“..ธวัลอร..แปลว่าหญิงงามสีขาว..ชุดของอัศวินอากาศมนตราก็สีขาวอยู่แล้วนี่นะ..”

ทาลิสหัวเราะ..

“..ชุดขาวน่ะใช่..แต่หญิงงาม..น่าจะเป็นพวกเธอมากกว่าฉันนะ..”

ภุชชงค์ครางอือม์..

“..แต่พวกมันไหวตัวทัน..น่าเสียดาย..”

“.เฮลิคอปเตอร์ที่พวกมันใช้..เป็นฮ.ขนาดเล็ก..จะเซ้นสิทิฟเกี่ยวกับน้ำหนักของคนที่ขึ้นฮ.ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก..แต่มันควรจะเกี่ยวข้องกับร่างโคลนของฮัล เวสท์นะ..”ทาลิสให้ความเห็น..

อจินไตยเริ่มหงุดหงิดใจ..

“..หากจะให้พวกเราช่วยอะไร..ก็รีบ ๆ บอกมาเถอะ..ฉันเบื่อจะอยู่ที่นี่แล้ว..”

จินดาพิสุทธิ์โอบร่างภรรยา..

“..ใจเย็นนะอจินไตย..ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบ..แต่การจัดการร่างโคลนนิ่งของฮัล เวสท์..ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย..”

อจินไตยหน้างอ..แต่ก็ยังไม่อยากจะอาละวาดเพราะพอจะเข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ ..เพียงแต่..นางเครียดกับการใช้ชีวิตที่มิติแห่งนาคาเทวะเต็มทีแล้ว..

มุกดาราดูเหมือนจะหงุดหงิดเช่นกัน..แต่นางยังไม่เท่ากับอจินไตย..

จินดาพิสุทธิ์อดให้ความเห็นไม่ได้..

“..ทำไมพวกมันถึงต้องทำอะไรให้มากเรื่องมากราวด้วยนะ..ทำไมต้องเป็นผู้ก่อการร้ายกำมะลอด้วย..แค่ฟอร์มเป็นโจรปล้นร้านเพชรก็หมดเรื่อง..”

“..ถ้าจะหาเหตุผล..ก็คงเป็นเพราะ..คนที่ต้องการเพชร..แม้จะไม่ใช่ผู้ก่อการร้าย..แต่ก็อาจจะรู้จักกับผู้ก่อการร้ายก็ได้..เชื่อว่า..บางทีมันอาจจะเป็นเรื่องโจรคบกับโจร..”ทาลิสให้ความเห็น..

“..แล้วก็..อัญมณีสีม่วง..มันมีความสำคัญอะไรกันนะ..”

“..มันเป็นหนึ่งในความลับของพลังงานจากธาตุไร้รูป..ซึ่งมันอยู่ในรูปอัญมณีสี่เม็ด..”ภุชชงค์อธิบาย..

“..ให้ตายเหอะ..อัญมณีที่มีพลังมหาศาล..แต่ก็อยู่ในร้านจิวเวลรี่..”จินดาพิสุทธิ์ครางเฮ้อ.. “.ใครนะ..เอาอัญมณีที่มีพลังมหาศาลมาปล่อยในร้านจิวเวลรี่ในห้างไอคอนเทค..”

ภุชชงค์อดครางไม่ได้..

“..ก็แปลก..เรายังไม่สามารถค้นหาพลังงานใด ๆ จากอัญมณีสีม่วงนั่นได้..ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน..”

“..แต่ก็เชื่อว่าอีกไม่นาน..เราคงจะเจอพวกมันจนได้ล่ะน่า..”ทาลิสให้ความเห็น..

ภุชชงค์พูดขึ้นว่า..

“..มีเวลาอีกสองวัน..ท่าทางเจ้าหญิงมุกดารากับเจ้าหญิงอจินไตย..ยังไม่ชินกับสภาพแวดล้อมของที่นี่..”

“..ฉันจะพาสองคนนั่นไปเที่ยวในที่ที่ไม่ใช่เมืองบ้าง..คงจะรู้สึกดีขึ้น..”ทาลิสครางอือม์.. “..เที่ยวชายทะเลก็แล้วกันนะ..จะพาไปเที่ยวเกาะด้วย..”

มุกดาราครางเฮ้อ..

“..ไปที่ไหนก็ได้..อย่าให้ข้าต้องเจอคนที่ข้าไม่อยากจะเจออีก..”

“..รับรอง..ที่ชายทะเลกับที่เกาะคงไม่มีอะไรวุ่นวายหรอก..”ทาลิสพูดจบก็เห็นสีหน้าของคนสองคนแปลก ๆ ..นั่นคือจินดาพิสุทธิ์กับแพคเกจ..

ทาลิสขมวดคิ้ว..

“..ทำไมทำหน้ายังงั้นล่ะริต้า..แพค..”

“..ปะ..เปล่า..ไม่มีอะไร..”จินดาพิสุทธิ์กลบเกลื่อน..

“..ริต้า..เธอเหมือน..เอ่อ..ไม่รู้สิ..เหมือนอยากทำอะไรบางอย่าง..แต่ก็หวง ๆ อะไรบางอย่างเหมือนกัน..”ทาลิสหรี่ตายังคงไม่เข้าใจท่าที..

“..ไม่มีอะไร..”

อจินไตยรู้ทางสามี..แต่ก็ยังคาดเดาอะไรไม่ออก..

“..ริต้า..เธอเหมือนกับ..เอ่อ..หื่น ๆ อะไรสักอย่าง..”

“..ใช่ ๆ ท่านพี่..ข้าก็ประหลาดใจ..”มุกดาราเหมือนไม่เข้าใจสิ่งใด ๆ เลย..ยังรู้สึกถึงความประหลาด..

ทาลิสนึกขึ้นได้..

“..หรือว่า..นี่เราจะเที่ยวชายทะเล..เธอกำลังคิดถึงอจินไตยกับมุกดาราในชุดว่ายน้ำอยู่..”

“..บ้า..”จินดาพิสุทธิ์ร้อง.. “..นี่เห็นแบบไม่ใส่อะไรเลยทุกวัน..จะไปสนแบบนั้นทำไม..”

“..เขาว่า..คนบางคนจะถูกใจกับเครื่องแต่งกายที่ขับเน้นความเซ็กซี่..ต่อให้เป็นคน ๆ เดียวกัน..แต่หากแต่งกายล่อตาล่อใจ..จะมีความรู้สึกที่กระชุ่มกระชวยกว่าคน ๆ นั้น..เปลือยกายนอนข้าง ๆ เสียอีก..”

จินดาพิสุทธิ์หน้าแดงจัด..

“..บ้า..บ้าใหญ่แล้ว..ทาลิส..”

ศศินาเห็นแพคเกจจ้องมองตนเองก็ส่ายหน้า..

“..ทาลิส..ฉันว่า..ริต้ากับแพคเกจก็โรคจิตพอกันนั่นแหละ..เฮ้อ..”

ทาลิสหัวเราะ.

“..ฮ่าฮ่าฮ่า..ใช่จริง ๆ ด้วย..อยากเห็นแฟนใส่ชุดว่ายน้ำน่ะเอง..”

ภุชชงค์หัวเราะ..ลุกขึ้น..

“..เอาล่ะ..ทาลิส..ควบคุมอัศวินแห่งอากาศมนตราของเราให้ดี ๆ หน่อยก็แล้วกัน..พักให้เต็มที่..วันที่สามจะเริ่มงานกันจริง ๆ ล่ะนะ..”

พูดจบก็ขอตัวออกไปจากห้องประชุมแบบไม่เป็นทางการนี้..

อจินไตยกับมุกดาราสบตากันอย่างไม่เข้าใจ..

“..ท่านพี่..”มุกดาราอดถามไม่ได้.. “..ไฉน..ท่านพี่ริต้ามีท่าทีเช่นนั้น..เราเองก็ยังเปลือยกายต่อหน้าท่านพี่ทุกคืนไม่ใช่หรือ..”

อจินไตยส่ายหน้า..

“..มุกดารา..สามีเราดูท่าจะเข้าใจยากนัก..”

.......

ในที่สุด..

ทาลิสก็พาทุกคนไปเที่ยวทะเล..ล่องเรือหนึ่งคืน..ส่วนวันรุ่งขึ้นจะพาขึ้นเกาะที่อยู่ในเส้นทางล่องเรือ..ค้างอีกคืน..ก่อนจะกลับเมืองหลวง..

เรือที่ให้ทุกคนได้ล่องเป็นเรือสำราญส่วนตัว..และเมื่อเป็นเรือสำราญส่วนตัว..จึงสามารถสวมชุดว่ายน้ำอยู่บนเรือได้อย่างสบายอกสบายใจ...

จินดาพิสุทธิ์กับแพคเกจกลายเป็น.. “โรคแพ้ชุดว่ายน้ำ”..ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้..

ตัวเองแต่งเองยังไม่เท่าไหร่..แต่หากเป็นอจินไตย มุกดารา หรือแม้แต่ศศินา..ก็ถือว่า..อีกเรื่องหนึ่ง..

ทั้งสองสวมชุดวันพีช..ใส่แว่นตาดำ..นอนบนเตียงผ้าใบ..มองดูทาลิสกำลังชี้ชวนทั้งมุกดารา อจินไตย..ดูโน่นนี่..โดยมีศศินาอยู่ไม่ห่าง..

แพคเกจถอนหายใจบ่อยครั้ง..หันมาทางจินดาพิสุทธิ์ซึ่งมีท่าทีกระสับกระส่าย..

“..ริต้า..ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกยังไงนะ..”

“..แพค..ใครให้มุกดาราสวมทูพีช..โอย..ใจคอไม่ดีเลย..”

“..เธอมองมุกดารากับอจินไตยของเธอไปนะ.ห้ามมองพี่นา..”

“..พี่นาฉันมองไปก็เท่านั้นแหละ..เพราะเค้าเป็นพี่สาว..เป็นลูกลุงหนึ่ง..ไม่เคยคิดอะไรเลย..เธอวางใจได้แพค..แต่..คืนนี้จะนอนหลับไหมเนี่ย.ภาพมันวนเวียนกวนใจจริง ๆ ..”

แพคเกจถอนหายใจ..

“..นี่ฉันชั่วร้ายไปไหม..บอกตรง ๆ ..ชอบมองทาลิสด้วย..”

“..อะ..”จินดาพิสุทธิ์ร้อง.. “..เฮ้ย..ไม่ได้นะ..เค้าไม่ได้ชอบผู้หญิง..รู้สึกจะมีแฟนแล้วเป็นผู้ชาย..”

“..งั้นคงแค่มองนะ..ลำพังพี่สาวเธอ..ฉันก็ว่า..มันก็เซ็กซี่เกินพอแล้ว..”

จินดาพิสุทธิ์พยักหน้า..

“..นี่แพค..ถ้าเธอจะหื่นยังไง..ก็ต้องมีขอบเขตนะ..แค่คนของเราก็น่าจะหื่นพอแล้วน่า..”

“..ว้า..อย่าด่ากันน่า..ฉันก็พูดไปงั้นแหละ..”

จินดาพิสุทธิ์พยักหน้า..

“..ก็โอเค..แต่ถ้าจะมองนิด ๆ หน่อย ๆ คงไม่เป็นไร..อย่าให้พี่นารู้ก็แล้วกัน..อีกอย่าง..มุกดารากับอจินไตยของฉัน..จะมองก็มองได้นะ..แต่ก็ให้แค่มอง..เข้าใจไหม..”

“..บอกตามตรงนะ..ฉันกลับไม่รู้สึกอะไรกับแฟนเธอเลยริต้า..มุกดาราฉันคิดว่านางคือน้องมาตั้งนานแล้ว..ส่วนอจินไตย..ดุขนาดนั้นเธอชอบไปได้ไงวะเนี่ย..โอเค..อาจจะสเปคคนละอย่าง..แต่ทาลิสนี่ก็นะ..”แพคเกจเหมือนเสียดาย

เสียงเหมือนสายเรียกเข้าของมือถือ

แพคเกจขมวดคิ้ว..โต๊ะข้างเตียงผ้าใบมีมือถืออยู่..นี่เป็นของทาลิส..

ทาลิสเหมือนได้ยินแต่ยังคงติดพัน..เลยตะโกนร้องว่า..

“..คงที่องค์กรติดต่อมา..แพค..ช่วยรับให้หน่อย..”

แพคเกจหยิบมือถือ..ก่อนจะดูงุนงง..

“..คนที่องค์กรใครชื่อมาร์คน่ะ..มีด้วยหรือ..เอา..เดี๋ยวจะรับให้..”

คำว่ามาร์คทำให้ทาลิสสะดุ้ง..

“..เดี๋ยวแพค..มาร์คไม่ใช่คนในองค์กร..”

นางวิ่งมาที่โต๊ะ..แต่แพคเกจรับสายแล้ว..

“..ขอสายทาลิส..”อีกทางกรอกเสียงมา..

“..อ๋อ..ทาลิสไม่ว่างค่ะ..”

“..นั่นใคร..”

“..เพื่อนทาลิสค่ะ..คือ..”แพคเกจจะอธิบายแต่ก็ไม่ทัน..

“..ดีแล้ว..บอกทาลิสด้วย..ว่า..เราคงพอกันแค่นี้..”

แพคเกจชะงัก..พอดีทาลิสหยิบโทรศัพท์..และกรอกเสียงทักทาย..ก่อนจะเดินไปอีกทาง..

แพคเกจหันหน้ามาทางจินดาพิสุทธิ์..ก่อนจะส่ายหน้า..

“..แฟนทาลิส..นางโทรมาขอเลิก..”

จินดาพิสุทธิ์มีสีหน้าประหลาด..

“..แพค..จริงง่ะ..”

“..จริงสิ..เดี๋ยวถามทาลิสก็แล้วกัน..”แพคเกจดูจะสงสาร..

อีกสักครู่..ทาลิสเดินหงอย ๆ มาที่แพคเกจ..วางโทรศัพท์อย่างห่อเหี่ยว..

แพคเกจได้แต่โอบปลอบ..

“..อยากจะระบายฉันพร้อมจะฟังนะทาลิส..”

“..แพค..มันควรจะเป็นแบบนี้แหละ..ฉันไม่มีเวลาให้เขา..และเขาก็คงเหงาจนต้องไปหาคนอื่น..แต่นี่เป็นสิ่งที่ฉันเลือก..ดังนั้น..ฉันจะต้องยอมรับมันให้ได้..คนอย่างอัศวินแห่งอากาศมนตราไม่ควรจะมีความรัก..”

จินดาพิสุทธิ์สะดุ้ง..

“..มีสิ..นี่ยังมีตั้งสองคน..”

ทาลิสยิ้มเศร้า ๆ ..

“..ต้องบอกว่า..เธอโชคดีมากนะริต้า..ไม่เหมือนกับฉัน..”

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นอีก..ทาลิสเหลือบมอง..

“..ครั้งนี้องค์กรติดต่อมาจริง ๆ ..”

พลางเปิดรับ..และเปิดสัญญาณภาพ..

ภาพสำหรับมือถือของโลกนี้..เป็นภาพที่ลอยออกมาเป็นภาพสามมิติเหนือโทรศัพท์..ไม่ใช่ภาพในจอโทรศัพท์..

คนที่ติดต่อมาคือประธานนาคาการ์ด..ภุชชงค์..

“..ทาลิส..ริต้า..แพคเกจ..”ภุชชงค์สามารถเห็นทั้งสามคนอยู่ด้วยกัน.. “..ฉันรู้แล้วว่า..การก่อการร้ายที่ห้างไอคอนเทคมีวัตถุประสงค์อะไร..และเกี่ยวอะไรกับพลังของธาตุไร้รูป..”

ทาลิสแม้จะยังเซ็งเพราะแฟนบอกเลิก..แต่ก็ยังกระตือรือร้นกับงานเสมอ..

“..มีอะไรหรือคะ.”

“..ตามข้อมูล...ธาตุไร้รูปมีอยู่ในสี่อัญมณี..มันไม่ควรจะเป็นอัญมณีสีม่วงในร้านเอ็มเจจิวเวลรี่หรอก..”

“.แล้วมันคืออะไรคะ..”

“..พลังของธาตุไร้รูป..คือพลังของความว่างสี่แบบ..ซึ่ง..จริง ๆ แล้ว..มันคือวิธีการล่อให้อัศวินแห่งอากาศมนตราทั้งสี่ออกมาเพื่อแสดงพลังให้ประจักษ์ว่ามีอยู่จริง..”

จินดาพิสุทธิ์อุทานออกมา..

“..พวกเราเองหรือ..”

“..ให้ตาย..เราใช้อัศวินแห่งอากาศมนตราเพื่อจัดการกับพวกมัน..แต่พวกมันกลับต้องการพลังของอากาศมนตรามาใช้งานเสียเอง..ทาลิส..ริต้า..แพคเกจ..พวกมันรู้แล้วว่าพวกเธออยู่ที่ไหน..และกำลังจะจัดการกับพวกเธอ..โดยเฉพาะอัศวินแห่งอากาศมนตราทั้งสี่..พวกมันรู้ว่า.วิธีแทรกมิติของพวกเธอใช้ไม่ได้ในทะเล..”

ประกายวาววับปรากฏกับสายตาของจินดาพิสุทธิ์..

“..คุณภุชชงค์..ท่าทางคุณจะเตือนช้าไปแล้ว..”

ประกายนั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้..กลายเป็นกลุ่มเฮลิคอปเตอร์..

การต่อสู้กำลังจะเริ่มขึ้นในอีกไม่นานแล้ว...

......

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น