มรินาล

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่16 แน่ใจรึว่าไม่เคยเจอ

ชื่อตอน : ตอนที่16 แน่ใจรึว่าไม่เคยเจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 61

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2562 23:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่16 แน่ใจรึว่าไม่เคยเจอ
แบบอักษร

" ทุกอย่างพร้อมแล้วใช่ไหมคะสำหรับงานที่จะถึงอีกสามวัน" สิรินตราถามผู้ใหญ่หลังจากเธอได้รับคำสั่งจากวายุภักษ์ให้มาติดตามความก้าวหน้าของการเตรียมงานในตอนบ่ายของวันทำงานวันนี้ของเธอ

" ครับ คุณสิรินตรา ผมจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว รับรองได ้งานปีนี้ต้องยิ่งใหญ่กว่าทุกๆปี" ผู้ใหญ่ตอบอย่างยิ้มแย้ม

" ถ้าต้องการอะไรเพิ่มเติมบอกฉันได้นะคะ สำหรับเรื่องการแสดงต่างๆทางเราจัดเตรียมให้เรียบร้อยแล้ว"

" ปีนี้ต้องสนุกกว่าทุกปีแน่"

" ดูท่าทางผู้ใหญ่มั่นใจจัง มันต่างกับทุกปียังไงค่ะ" หญิงสาวถามเพราะเธอเพิ่งได้เข้าร่วมงานนี้เป็นปีแรก

"่ เพราะคุณวายุภักษ์เป็นหัวเรือใหญ่ในการจัดงานครั้งนี้ไงครับ เขาต้องการส่งเสริมการท่องเที่ยวให้เกิดในท้องถิ่นเรา เห็นบอกว่าจะเชิญชวนพวกไฮโซบรรดาเพื่อนๆของคุณเขามาด้วย "

" อ๋อ เหรอคะ อย่างนี้นี่เอง" หญิงสาวพยักหน้าอย่างเข้าใจ

" เงินรายได้บางส่วนจากการจัดงาน ก็ถวายให้วัดได้เอาไว้ ทำนุบำรุงศาสนาต่อไปน่ะครับ"

" อืมดีจังค่ะ เป็นบุญกุศลยิ่งใหญ่ ที่นี่มีวัดด้วยเหรอคะ ฉันไม่เคยเห็น"

" มีสิครับ แต่วัดไม่ได้ใหญ่โตอะไรอยู่ใกล้ชายป่าด้านโน้น เป็นแหล่งเคารพศรัทธาของชาวบ้านที่นี่"

" อยู่ไกลไหมคะ เผื่อวันไหนฉันอยากไปทำบุญสักหน่อย" หญิงสาวถามอย่างสนใจขึ้นมาทันทีด้วยว่าเธอเป็นคนชอบเข้าวัดทำบุญทำทานอยู่แล้ว

" ถ้าคุณอยากไปผมพาคุณไปได้นะ ดีเหมือนกัน ผมจะได้พาคุณไปกราบหลวงปู่ท่าน ส่วนมากทุกคนที่อยู่ที่นี่จะรู้จักและศรัทธาหลวงปู่ท่านทั้งนั้น"

" ดีค่ะ' สิรินตราตอบรับอย่างตื่นเต้นดีใจ

***

 

 

" ร่มรื่นจัง อือ สงบใจเหลือเกิน" สิรินตราเปรยออกมาอย่างมีความสุขเมื่อเธอได้ยืนอยู่ใจกลางของวัดโบราณบรรยากาศเงียบสงบ

" ดูท่าทางคุณจะชอบวัดวาอารามนะ" ผู้ใหญ่รู้สึกประหลาดใจกับท่าทางของหญิงสาวไม่น้อยเขาไม่คิดว่าคนสมัยใหม่อย่างเธอจะชื่นชอบมากเช่นนี้

"ค่ะ ฉันชอบที่เข้าวัดฟังธรรมตั้งแต่เด็กแล้ว เคยบวชชีถือศีลมาก็หลายครั้ง ใจก็อยากจะบวชนานๆนะค่ะแต่ติดอยู่ที่ภาระต่างๆ ยังต้องดูแลอีกเยอะ" หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างมีความสุขเมื่อนึกเรื่องราววัยเด็กของเธอ

" น้อยคนนะครับ คนสมัยนี้ที่จะสนใจเข้าวัดฟังธรรม ยิ่งคนรุ่นใหม่สวยๆอย่างคุณ" ผู้ใหญ่เอ่ยชื่นชมจากใจ

"ค่ะ ใครๆก็ว่าฉันเหมือนยัยชีหัวโบราณน่ะค่ะ อืม หลวงปู่ที่ผู้ใหญ่ว่าท่านจำวัดอยู่ตรงไหนเหรอคะ"

" ด้านโน้นครับ กุฏิท่านอยู่ด้านโน้น" ผู้ใหญ่ชี้มือชี้ไม้ไปยังกุฏิหลังเล็กห่างออกจากบริเวณวัดไม่มากนักแต่อยู่โดดเดี่ยวแยกออกไป

" ทำไมอยู่ห่างออกไปไกลจังคะ"

" ท่านชอบความสงบนะครับ หลวงปู่ท่านชราภาพมากแล้ว แต่ทุกคนที่มาที่นี่มักต้องไปกราบท่านทุกคน ท่านเป็นที่เคารพศรัทธาของคนในท้องถิ่นมาก"

"ทำไมเหรอคะ"

" เขาเล่ากันว่าท่านเป็นศิษย์ของหลวงปู่บุญส่ง"

"หลวงปู่บุญส่ง" หญิงสาวเอ่ยทวนคำพูดของผู้ใหญ่ด้วยความรู้สึกราวกับเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน เธอรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด

" ครับ หลวงปู่บุญส่ง ท่านเป็นพระที่ชาวบ้านต่างเล่าขานต่อๆกันมาถึงเรื่องราว ปาฏิหาริย์ว่าท่านเป็นพระทรงอภิญญาสูง เป็นที่เครารพศรัทธาของคนสมัยนั้นมาก เขาว่าแม้แต่พวก นาค ครุฑ คนธรรพ์ ยังมาฟังธรรมที่ท่านแสดงเลย" ผู้ใหญ่เล่าพลางพาหญิงสาวเดินไปเรื่อยๆ

" เหรอค่ะ" สิรินตราตอบรับด้วยอาการเลื่อนลอย จิตใต้สำนึกของเธอปรากฎภาพจางๆบางอย่างย้อนเข้ามาในสมองราวกับการเชื่อมต่อสัญญานที่ขาดๆหายๆ

 

" ครับ ถึงแล้วกุฏิหลวงปู่" เสียงบอกกล่าวของผู้ใหญ่ทำให้หญิงสาวดึงสติกลับมาอยู่กับสิ่งตรงหน้าอีกครั้ง

" มาแล้วรึ เชิญท่านเข้ามาเถิด" เสียงสั่นเครือแฝงด้วยความเมตตาบ่งบอกอายุของเจ้าตัวดังลอดออกมาจากกุฏิหลังเก่าๆราวกับมองเห็นทะลุผนังมายังคนทั้งสอง

" ในที่สุดท่านก็มา สิ้นการรอคอยของอาตมาแล้ว " ภิกษุชรานั่งหลังค่อมซึ่งกำลังหลับตาเอ่ยขึ้นเมื่อสิรินตราก้าวย่างมานั่งพับเพียบตรงหน้า

" จะนานเท่าใด ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง จิตตั้งมั่นอันบริสุทธิ์ของท่านยังคงแรงกล้า" ภิกษุชรากล่าวขึ้นหลังลืมตามองเพ่งพิศด้วยความประหลาดใจก่อนจะเปลี่ยนแปรเป็นความนิ่งสงบ

" หลวงปู่หมายถึงใคร ครับท่าน นี่คุณสิรินตรา เธอไม่ใช่คนแถวนี้ เพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก" ผู้ใหญ่เอ่ยออกมาด้วยความฉงนใจในคำทักทายของหลวงปู่

" อึ จะมาจากไหนก็กลับมาแล้ว กลับมาที่ ที่เคยจากไป"

" หลวงปู่หมายถึงอะไรคะ " สิรินตราสงสัยในคำพูดที่เป็นปริศนานั่น

" นาคินีเอย ผู้มีบุญบารมีมากเหลือล้น แต่มีกรรมผูกติดตามมาไม่ยอมปล่อยเสีย " หลวงปู่ยังกล่าวต่อหาได้่ใส่ใจต่อคำถามและ่สีหน้าฉงนสงสัยของคนทั้งสองไม่

" ใครกันค่ะ นาคินี" หญิงสาวถามขึ้นอีกเมื่อเธอไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน

" นั่นสิหลวงปู่ ท่านหมายถึงใครกัน" ผู้ใหญ่อดที่จะสงสัยไม่ได้เช่นกัน

"โยม ยืนมือมา สิ่งนี้จะบอกบางอย่าง" กระดาษเก่าๆม้วนอย่างดีถูกปล่อยลงบนมือผู้ใหญ่

" ให้ผมหรือครับหลวงปู"

" ไม่ใช่ ของเขานะ" หลวงปู่หันมาทางหญิงสาว

" มันคืออะไรค่ะ" หญิงสาวรับม้วนกระดาษจากมือผู้ใหญ่มาคลี่ออกในทันทีก่อนที่จะเบิกตากว้างด้วยความตกใจและแปลกใจ เมื่อเธอพบว่าสิ่งที่อยู่บนกระดาษคือภาพลายเส้นที่ถูกวาดอย่างสวยงามแต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากกว่าคือภาพนั้นเป็นภาพของหญิงสาวที่มีลักษณะหน้าตาเหมือนเธอราวกับเป็นคนเดียวกัน

" นี่มันคุณสิรินตรา นี่ครับ" ผู้ใหญ่อุทานออกมาด้วยความแปลกใจเช่นกัน

" ใครกันเป็นคนวาดภาพนี้คะ" หญิงสาวถามอย่างฉงน แต่คำตอบก็ทำให้คนทั้งสองตกใจไม่น้อย

" อาตมาเอง"

" หลวงปู่ ! เป็นไปได้ไงครับ หลวงปู่วาดภาพนี้ทั้งที่ไม่เคยพบเจอคุณสิรินตรานั่นนะครับ แล้วที่ดูภาพนี้ก็เก่ามากแล้ว คงไม่ได้เพิ่งจะวาดแน่"

"ใช่ค่ะ ฉันไม่เคยมาที่นี้มาก่อน ไม่เคยเจอกับหลวงปู่มาก่อน"

" แน่ใจรึ...ว่าไม่เคยเจอ" หลวงปู่ถามด้วยแววตาเมตตาและบอกความนัยบางอย่าง

" ค่ะ" หญิงสาวตอบอย่างไม่มั่นใจนักและเธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไหมตัวเองถึงไม่มั่นใจทั้งๆที่เธอเองไม่เคยมาที่นี่มาก่อน

" คนเราที่วนเวียนมาเจอกันย่อมเคยผูกกรรมเกี่ยวข้องกันมาก่อน ท่านก็เช่นกัน กรรมของท่านคือพันธะสัญญาผูกกับเขาไว้ หากแม้ท่านปรารถนาจะหลุดพ้นท่านต้องปลดมันเสียก่อน ไม่งั้นเหตุการณ์มันก็จะวนเวียนซ้ำอยู่แบบนี้"

สิรินตรารู้สึกสับสนงุนงงกับสิ่งที่หลวงปู่ได้บอกกล่าวแก่เธอ หญิงสาวได้แต่เก็บมาคิดอย่างหาคำตอบไม่ได้ครั้นจะถามต่อหลวงปู่ท่านก็ปฎิเสธจะตอบ คำถามใดๆ อีกต่อไปก่อนจะทิ้งท้ายประโยคที่เป็นปริศนาแก่เธอ

" อย่าให้ความพยายามครั้งนี้ ของท่าน สูญเปล่าเสียหนา "

 

*****

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}