oilps
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เจอกันหน่อย...

ชื่อตอน : เจอกันหน่อย...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2562 23:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจอกันหน่อย...
แบบอักษร

Part : แท

ฟ้ามืดมาหลายชั่วโมงแล้ว คนสวยของฉันยังนอนหลับปุ๋ยอยู่เลย ก็ว่าไม่ได้ทำอะไรรุนแรงนะ

‘แทเบาๆสิ!’

‘ตรงไหนที่เขาสัมผัส แทจะแทนที่ให้หมด’

‘แท! อ๊า!’

ก็...เบาจะตาย รอยที่แดงเพราะแฟนเก่าเธอถูกทาบทับด้วยฝีมือฉัน ทำให้จากแดงกลายเป็นช้ำแทน

หลายชั่วโมงกับการทำรัก เรียกแบบนี้ได้แล้วสินะ เพราะ...คนสวยบอกชอบฉัน บ้า~เขิน

ฉันได้แต่อมยิ้มให้คนที่นอนอยู่บนแขนตัวเองตอนนี้ ไม่อยากจะเชื่อเลย เธอเป็นของฉัน และ...ฉันก็เป็นของเธอ

ครั้งแรกของฉันที่ถึงจุดนั้นเพราะมีใครอีกคนทำให้มันเสร็จ ดีแบบนี้นี่เอง ฉันหอมหัวเธอเบาๆไปหนึ่งทีเพราะกลัวเธอตื่น

อยู่ๆเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์เธอก็ดังขึ้นขัดจังหวะอารมณ์ดีของฉัน มันอยู่ไม่ไกลมือนักพอเอื้อมได้ ถ้าคนสวยฉันตื่นเพราะแกฉันจะทุบทิ้งเลยไอ้โทรศัพท์... ล้อเล่น

หน้าจอโชว์แจ้งเตือนแชทไลน์ของใครบางคน... เจส ฉันถือโอกาสเอานิ้วเธอแสกนปลดล็อคเพื่อดูสิ่งที่เธอคนนั้นส่งมา

[ไงคะที่รัก คิดถึงจัง] เหอะ...ช่างกล้า ฉันอ่านแต่ไม่ได้ตอบอะไรไป จนไม่กี่นาทีผ่านไปข้อความใหม่ก็ส่งมา

[ไม่น่ารักเลยนะคะ ไม่ว่างหรอ] อยากจะตอบกลับไปอย่างคนหัวร้อนว่านอนกับผัวอยู่ ไม่ได้ๆคนสวยจะดูไม่ดี ไม่ตอบละกัน

คราวนี้ส่งมาเป็นรูปเลย อะไรของเขาวะเนี่ย เหี้ย...

รูป...คนสวยของฉันที่นอนเปลือยเปล่าเห็นหน้าชัดเจนถูกส่งมาตามด้วยสติ้กเกอร์ยิ้มอ่อน ไอ้เหี้ย! แอบถ่ายไว้ด้วยหรอ!

หัวฉันร้อน อารมณ์ฉันร้อน ร้อนไปหมดทุกอย่าง คิดจะทำอะไรของมัน!

[คิดถึงจัง เจอกันหน่อยมั้ยคะ?] ไอ้...แม่งเอ้ย! โมโหจนคิดอะไรไม่ออก

‘ที่ไหน’

[ร้านเดิมไง] ร้านเดิม ร้านไหน ฉันไม่รู้!รู้แค่จะเอาเลือดหัวมันออกได้ยังไง!

‘วันไหน’ ฉันจะต้องเจอมัน แต่ต้องเป็นที่ที่ฉันได้เปรียบ

[พรุ่งนี้ค่ะ]

‘ไม่ว่าง มีงาน’ มีรึเปล่าไม่รู้ บอกมีไว้ก่อนแล้วกัน

[ได้ค่ะ แต่รูปนี้จะอัพตอนสองทุ่มพรุ่งนี้ถ้าเค้ายังไม่ได้เจอเธอ] สัส!! มันแม่ง! โมโห!ฉันโมโห! แกบังคับคนสวย แถมแอบถ่ายไว้แล้วยังจะมาต่อรองเรื่องอัพรูป เรียกว่าเหี้ยยังสงสารเหี้ยเลย!

ฉันเอาแต่คิดหาวิธีจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นจนไม่ได้ตอบอะไรไป คนในแชทส่งมามัดมือชกอีกครั้ง

[ตกลงตามนี้นะคะ ถ้าเธอไม่สะดวก เดี๋ยวเค้าไปหาที่บ้าน เตรียมแรงไว้ด้วยนะที่รัก] ที่รักพ่องแกสิ! นี่คนของฉัน!

“อื้อ~” เสียงคนสวยทำให้ฉันรีบวางโทรศัพท์ของเธอไว้ที่เดิม แล้วหันมาสนใจเธอแทน

“ตื่นแล้วหรอ หิวมั้ย?”

“ไม่นะ กินน้ำอิ่มแล้ว”

“...ทะลึ่ง” ค่ะตามนั้นเลย กินน้ำหลายน้ำจนอิ่มแล้วจริงๆ

“คิก~ เขินหรอ หน้าแดงเชียว” ปนโมโหด้วยต่างหาก แต่เขินมากกว่าเพราะ...เธอคิกคักชอบใจ เธอยิ้มล่ะ สดใสจังเลยคนสวย

“ใครเขิน ไม่เห็นมี พี่นอนต่อเถอะเดี๋ยวแทกลับเอง”

“หืม? จะกลับหรอ ดึกแล้วนะ” ฉันที่กำลังยันตัวลุกขึ้นถูกเธอดึงกลับให้ล้มตัวนอนอีกครั้ง

“ค้างบ้านคนอื่นเดี๋ยวแม่ดุ”

“ฉันเป็นคนอื่นหรอ?...” อ่า...ต้องการคำตอบแบบไหนกันล่ะคนสวย “ก็น่าจะจริง... ให้ฉันไปส่งนะ”

“ถามเองตอบเอง เป็นบ้าหรอพี่ ไม่ต้องเลย แทกลับได้” แอบเห็นสายตาเธอหงอยๆนะ เธอไม่ได้ติดฉันหรอก มันไม่เร็วขนาดนั้นแน่ๆ “เดี๋ยวพรุ่งนี้มาหาใหม่ โอเคมั้ย?”

“ให้จริงเถอะ”

“จริงสิ อยู่บ้านมั้ยล่ะ?”

“มีงานแต่เช้า กลับดึกด้วย เกือบเที่ยงคืน แหนะ แต่...อะ เก็บกุญแจไว้”

“เดี๋ยวๆ นี่ถึงขั้นให้กุญแจเลยหรอ ไม่กลัวแทขโมยของรึไง” ฉันอึ้งกับสิ่งที่เธอให้ มันดูบริสุทธิ์ใจแปลกๆจนตั้งรับไม่ทัน ก็เรายังไม่มีสถานะซะหน่อย

“ถ้าเธอจะขโมย เธอคงเอาไปนานแล้ว เข้ามาให้อาหารพลินสด้วยนะ ห้ามลืม”

“อยู่ๆก็มีภาระเฉยเลย” เธอยิ้มให้ฉันจนตาเป็นสระอิ น่ารักจังเลย~

ฟอด~

“เอ๊ะ! เห็นฉันเป็นเด็กรึไงมาหอมหัวกันเนี่ย” คนสวยโวยวายทันทีที่ฉันถอยห่าง ก็เธอมันน่ารักจนอดใจไม่ไหวนี่นา

“แบร่ พี่นอนต่อเลย เดี๋ยวแทล็อคบ้านให้ อ่อ...ขอยืมชุดหน่อยนะ”

“โอเค~ แท...”

“หืม?” ฉันลุกออกจากเตียงยังไม่ทันก้าวไปไหนเลย เสียงเรียกของเธอดูกังวลนะ

“ห้ามโกหกนะ พรุ่งนี้เราต้องเจอกันนะ”

“...แน่อยู่แล้ว นอนเถอะ” ฉันเดินเข้าไปจุ๊บหน้าผากเธอเบาๆอีกครั้ง เธออ่อนแรงจริงๆ แปบเดียวก็หลับไปซะแล้ว

...

09.49 น.

“ไอ้แท!แม่ทำกับข้าวไว้เนี่ยเห็นมั้ย!?”

“เห็นแล้วแม่! เดี๋ยวกลับมากิน!” ฉันรีบออกจากบ้านทันทีที่จัดการตัวเองเสร็จ ป่านนี้คนสวยคงไปทำงานแล้ว หน้าที่ฉันคือให้ข้าวพลินสและรอคอยใครบางคน

ใช้เวลาอยู่บนถนนราวๆชั่วโมง แก้ไม่หายซักทีเรื่องรถติด จะเรียกพี่วินฝนก็ดันตกซะงั้น ทันทีที่ฉันเข้าบ้านเธอมาเจ้าพลินสผู้หงอยเหงาก็วิ่งมาหาทันที

“ไง~ ฉันมีอะไรมาฝากด้วยนะ” ลูกบอลที่แอบซื้อไว้หลายวันก่อนถูกขว้างไปที่สนามหญ้า ดูเจ้านุ่มนิ่มนี่จะชอบนะ

อืม...เหมือนเข้ามาดูแลเตรียมรอคนรักกลับบ้านเลยอะ... บ้า~ เขินอีกแล้ว ดูหนังไปก่อนละกันนะ เย็นๆหน่อยค่อยทำอะไรไว้ให้เธอคลายหิว

...

Part : ฟานี่

17.34 น.

“ไงแก โทษนะที่ลูกค้าเรื่องมากไปหน่อย” เสียงเพื่อนคนเดียวของฉัน

“เออน่า งานคือเงิน”

“เออใช่ ลืมไปว่าต้องซื้อกิน” เกือบดีแล้วยุนอา ถ้าไม่บอกจุดประสงค์ที่อยากได้เงิน

“เหอะ เลิกซื้อแล้วจ่ะ”

“หืม? เลิกซื้อ คือ? พึ่งพาของใช้ใกล้ตัวเอาหรอ?”

พรืดดดด! แทบสำลักน้ำ ดูคำพูดคำจา “แกต่างหาก ไม่ใช่ฉัน”

“รึว่า...อย่าบอกนะ! แกติดใจเด็กคนนั้น จริงมั้ยเนี่ย! ยิ้มอะไรฟานี่!”

ยิ้มนิดยิ้มหน่อยไม่ได้รึไง พอนึกถึงหน้าไอ้เด็กบ้านั่นมันก็ยิ้มเอง ตอนนี้อยู่ไหนนะ ทำอะไรอยู่ เธอบอกว่าเราจะได้เจอกันวันนี้นี่นา~

“ฟานี่!!”

“อะไร! ตกใจหมด พูดเบาๆก็ได้”

“แหม ตกใจ~ นางเอกสุดๆ ไหนเล่า” ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน เลยบอกเพื่อนไปว่าฉันชอบเขา... เฮ้อ~อาการแบบนี้หายไปนานเลยนะ เห็นอะไรก็อารมณ์ดีไปหมด

ขนาดเสียงแจ้งเตือนยังเพราะเลย ใครก็ช่างที่รัวมาตอนนี้ฉันไม่โกรธ เพราะฉันกำลังมีความสุข-...

[จะสองทุ่มแล้วนะที่รัก งั้นเค้าไปหาเธอที่บ้านละกันนะ เจอกันนะคะ]

...ข้อความที่ส่งมาเหมือนตกลงอะไรกันไว้ จนฉันเลื่อนดูถึงรู้ว่าเหี้ยเจส... แม่งชั่ว!!

รูปที่เธอส่งมาก็สวยดีนะ แต่เสียดายเห็นหน้าฉันชัดไปหน่อย

ฉันไม่ซีเท่าไหร่เพราะไม่ใช่คนดังอะไรที่ต้องอาย คนที่ต้องอายคือคนถ่าย ถูกเลี้ยงดูมายังไงถึงทำอะไรแบบนี้ได้ เป็นการข่มขู่ที่เหี้ยมาก

จะไปหาฉันหรอ ไปก็เจอแต่พลินสเท่านั้นแหละ...

เอ๊ะ? แท...อย่าบอกนะว่าเธออยู่บ้านฉันตอนนี้!

“แก ฉันกลับก่อนได้มั้ย?”

“มีอะไรรึเปล่า”

“มี มีแน่ๆ”

ดีที่ยุนอายังเข้าใจ ฉันเล่าให้ฟังคร่าวๆแล้วเธอยังแอบโมโหแทน ถ้าเป็นเธอคงซีเรียสมากๆเพราะตำแหน่งอาจารย์ค้ำคออยู่

ขออย่าให้เกิดอะไรเลยนะ เจสมันอารมณ์ร้อนฉันรู้ดี ถ้าแทอยู่ที่นั่นจริงๆมีหวังบ้านแตก

...

Part : แท

ถึงจะหาอะไรทำฆ่าเวลาแต่มันไม่ได้ช่วยให้ฉันหยุดคิดถึงรูปที่แฟนเก่าเธอส่งมาได้เลย พอหยุดคิดก็วนกลับมาเริ่มต้นใหม่ วนไปวนมาอยู่แบบนี้จนปวดหัว

ปิ๊งป่อง~

...มีคนมาหรอ ใช่คนที่ฉันคิดไว้มั้ยนะ ถ้าเธอสองคนได้คุยกันแล้วอาจจะนัดกันที่อื่นก็ได้ ฉันก็รอเก้ออะสิ ลืมคิดเรื่องนี้เลย

ฉันชั่งใจไม่เดินไปเปิดประตูให้ จนได้ยินเสียงพลินสเห่าครั้งสองครั้งแล้วเงียบไป...

“ที่รัก~เค้ามาแล้ว~”

เหอะ เสียงเธอจริงๆด้วย เจสผู้เล่นไม่ซื่อ เสียใจจริงๆที่ไม่ได้เจอที่รักของเธอ ฉันรู้สึกได้ว่าคนมาเยือนกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้ ในห้องครัวที่ฉันกำลังเตรียมทำอาหารให้คนสวย

“เข้าบ้านคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตไม่กลัวโดนข้อหาบุกรุกหรอคะ?” นี่คือคำทักทายแรกของฉัน เธอที่กำลังก้าวเข้ามาอย่างร่าเริงชะงักฝีเท้าทันที

“แกเข้ามาได้ยังไง?”

“คงไม่ปีนเข้ามาหรอกค่ะ คนมีกุญแจบ้านเขาไม่ทำกัน” ใช่สิ เธอน่ะปีนข้ามรั้วมาฉันคาดว่า แจ้งความนะบอกเลย

“ปากดีนักนะ ฟานี่อยู่ไหน?”

“มาหาเจ้าของบ้านโดยที่ไม่บอก แล้วยังจะถามหาอีก แปลกๆนะคะ” ฉันชอบนะเวลากวนตีนใครซักคนให้โมโหเนี่ย สนุก

“ฉันบอกแล้ว แกนั่นแหละที่บุกรุก ถือวิสาสะใช้ของในบ้านของเรา”

“โว้ว~ ของเรา? กล้าพูดนะคะ” อายุไม่สำคัญหรอกเนอะ เธอมันไม่น่าเคารพตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่

“แกอยากลองดีกับฉันหรอ! เด็กอย่างแกฟานี่ไม่มองหรอกนะ หึ”

“ไม่อยากลองอะไรทั้งนั้นแหละค่ะ ไม่อยากเอาตัวเองไปยุ่งกับคนแบบคุณ” เดี๋ยวก็รู้ว่าคนที่เธอจะไม่มองคือใครกันแน่

 

“แก!!” เดี๋ยวๆเล่นพุ่งเข้ามาล็อคคอข้างหลังแบบนี้ใครจะตั้งตัวทัน “อย่ามายุ่งกับฟานี่ของฉัน!”

“แค่กๆ พ...พูดผิดแล้วค่ะ” คนที่โตกว่าถูกฉันจับบิดข้อมือแล้วหมุนตัวมาเผชิญหน้ากัน เปิดก่อนได้เปรียบ

เพี๊ยะ!!

“น...นี่ แกกล้าตบฉันหรอ!!” เธอเริ่มเดือดแล้วล่ะ สติเริ่มคุมไม่อยู่ซะแล้ว

“ค่ะ! สำหรับนิสัยชั่วๆของคุณ!” ฉันก็โมโหแล้วเหมือนกัน

เพี๊ยะ!!

“แล้วนี่สำหรับการเจ็บตัวของฉัน!” ยืนมึนให้ฟาดฝ่ามือใส่เฉยๆก็ได้หรอ

“แท!” ว้าว~อยู่ๆคนสวยก็โผล่มาซะงั้น โทษทีพี่ หนูโหดไปแล้ว

เพี๊ยะ!!! ฉันง้างแขนสุดแล้วทาบฝ่ามือลงบนหน้าคนสันดานแย่สุดแรง

“และนี่! ที่คุณทำกับคนรักของฉัน!!” พี่ฟานี่พุ่งตัวเข้ามา คิดจะห้ามฉันสินะ ไม่ทันแล้วจ่ะ สมองสะเทือนไปแล้วคนโดนอะ

“แรงไปแล้วแท” แรงหรอ นี่แหละที่มันสมควรโดน! “กลับไปซะ ฉันไม่อยากเจอเธออีกแล้วเจส”

“หึ กลับหรอ เค้าโดนเด็กเหี้ยนี่ตบแล้วต้องยอมหรอ!” เธอเพิ่งนึกได้มั้งว่าหน้าสะเทือนเพราะฉัน

“แล้วจะเอาอะไร?”

“ที่บอกไว้ไง แล้วนี่ก็เลยสองทุ่มมานานแล้วด้วย” คนโดนตบเอามือถือมากดอะไรซักอย่าง ซึ่งฉันรู้ดีแต่ไม่มั่นใจว่าคนสวยรู้มั้ย ฉันต้องเอามือถือมันมาแล้ว-...

เพี๊ยะ!!!

เชี่ย...แรงกว่าฉันสิบเท่า ฝ่ามือคนสวยฟาดเข้าเต็มหน้าคนข่มขู่ ถึงขั้นของในมือหล่น เลือดซึมที่มุมปากเลยทีเดียว

“เลิกไร้สาระ แล้วกลับไป” พี่ฟานี่ไม่โกรธหรอ ไม่เลยหรอ มันแอบถ่ายนะเว้ย! นั่นรูปเปลือยเลยนะ!

“ฟานี่...เธอกล้าตบเค้า...” แฟนเก่าเธอยืนอึ้งไปซักพัก เหมือนเพิ่งเรียกสติกลับมาได้ ส่วนมือถือเธอ...พลินสเอาไปแล้ว

“ใช่ ฉันจะทำมากกว่านี้ด้วย ถ้าเธอยังมายุ่งกับเด็กของฉัน” ...สมองฉันกำลังกวง ความเบาหวิวกำลังยึดพื้นที่

‘เด็กของฉัน’ คำพูดล้างสมอง... เขินแบบหน้านิ่ง ต้องคูลไว้ก่อน

“ฟ...ฟานี่ เธอเลือกไอ้เด็กนี่หรอ”

“...”

“แล้วเค้าล่ะ เราทำอะไรด้วยกันมาตั้งเยอะนะ” เหมือนคนเก่าที่ไม่รู้สถานะตัวเองกำลังเรียกร้องขอความเห็นใจอยู่นะ ฉันต้องทำหน้ายังไง ปล่อยให้เคลียร์กันแล้วไปหั่นผักต่อดีมั้ย?

“หยุดเล่าอดีตเจส มันจบไปแล้ว ฉันไม่ลืมว่าเราเคยรักกัน แค่เคย”

“ฟานี่ เค้าขอโอกาส นะ เถอะนะ”

“เจส ถ้ายังไม่ไปฉันขอเรียกตำรวจนะ” คนสวยหยิบโทรศัพท์ตัวเองกดอะไรซักอย่างแล้วยกทาบหู เอาจริงว่ะ ดุจังแม่คุณ

“อ...โอเคๆ เจสจะไม่ยอมแพ้แน่ๆ แล้วเราเจอกัน”

คนบุกรุกค่อยๆถอยกลับไปแล้ว ตอนนี้เหลือแค่เธอกับฉัน แล้วทีนี้... โอย~เลิ่กลั่กไม่ไหว

“...มือหนักนะเราอะ” เธอเริ่มก่อน

“อืม~เสียงกระแทกก็บอกอยู่” ไม่พ้นเรื่องพวกนี้จริงๆ

“ทะลึ่ง มานี่จะช่วย” คนสวยคว้าผ้ากันเปื้อนมามัดแล้วลงมือกับสิ่งที่ฉันทำอยู่

“เหมือนพี่ลืมนะคะว่าเมื่อกีี๊เพิ่งจะตบใครไป” ดูเธอไม่โมโหอะไรเลยอะ น่าแปลก

“คิก~เธอทำให้ฉันอารมณ์คงที่” ...ยิ้มอีกแล้ว ไม่ทำแล้วกับข้าวเนี่ย อิ่มแล้ว “จริงมั้ย?”

“อะไรคะ?”

“ก็ที่บอกว่า...ฉันเป็นคนรักน่ะ” เขินอยู่หรอเนี่ย ถึงว่าตั้งใจหั่นจัง

“แล้วจริงมั้ยคะ? ที่บอกว่าแทเป็นเด็กของพี่ ถ้านั่นจริง นี่ก็จริงค่ะ”

“...” 555หน้าแดงเป็นมะเขือเทศเลย น่ารัก~

ความรักมันก็ดีแบบนี้ ลืมเรื่องเหี้ยๆไวเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น...

...

-เราจะฟาดกันบนเตียงอย่างเดียวไม่ได้ค่ะ ต้องฟาดหน้าคนด้วย

-ฝากกดติดตามกดไลท์กันด้วยนะคะ เราอ่านทุกเม้นนะคะ ขอบคุณทุกคนมากๆเลยน้า~ เป็น✊🏻📦❤️ที่ดีมั่กๆ เลิฟยูว~💛

ความคิดเห็น