Tar

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มีเเค่นิวได้มั้ย?

ชื่อตอน : มีเเค่นิวได้มั้ย?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 550

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2562 01:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มีเเค่นิวได้มั้ย?
แบบอักษร

 

มหาลัย M

ฉันก็มาเรียนตลอดนั่นเเหละเเต่ไม่ค่อยได้เข้าเรียนเท่าไหร่ รู้นะการหนีเรียนมันคือสิ่งที่ไม่ดี เเต่ทุกครั้งที่เข้าเรียนเขาก็สอนเเต่การสื่อสารภาษาอังกฤษ ซึ่งฉันอยู่อังกฤษมา6ปี ฉันเรียนมาเเล้ว5 ภาษา มี อังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน เกาหลี จีน พอเข้าเรียนทีก็สอนเเค่เเบบประโยคที่ฉันใช้จนจะเป็นเจ้าของภาษาอยู่เเล้ว ฉันเลยเลือกที่จะออกมานั่งเล่นที่สวนหย่อมบ้าง โรงอาหารบ้าง แต่ส่วนมากจะไปอยู่ที่หน้าตึกวิศวะมากกว่า ไปรอพี่เเพ็คเก็จอะ นับวันเขาก็ยิ่งไล่ฉันมากขึ้น เเต่ฉันก็ยังดื้อด้านตามตื้อเขา เเละตามขวางยัยเเองจี้ไม่ให้อยู่กันสองต่อสอง เเละวันนี้ก็ยังคงเป็นเเบบนั้น เพราะตอนนี้ฉันนั่งอยู่กับกบุ่มของพี่เเพ็คเก็จที่ใต้ต้นจามจุลีหน้าตึกวิศวะ บอกเลยว่าเพื่อนเขานี่งานดีทุกคนต้าาา เห็นเเล้วเจริญหูเจริญตา มีกำลังใจในการใช้ชีวิตอีกเยอะ

"ถามจริง ไม่มีเรียนหรอ" พี่เเพ็คถามขึ้นเนื่องจากว่าฉันเอาเวลามานั่งตัวติดกับเขาเป็นชั่วโมงเเล้ว

"มี เเต่ไม่ไป"

"พ่อเเม่เธอคงภูมิใจนะ"

"แม่ตายเเล้ว พ่อก็มีเมียน้อย ไม่เป็นไรหรอก" ฉันพูดอย่างไม่สะทกสะท้านทั้งที่ลูกของเมียน้อยก็นั่งอยู่อีกฝั่งของพี่เเพ็คเก็จนี่ไง เเต่นางไม่ได้มานั่งติดเหมือนจะสิงเขาเหมือนฉันนะ ลองขยับมาดูสิ เเม่จะถีบให้คว่ำ

"นี่!!! มันใช่เรื่องที่ควรเอามาป่าวประกาศมั้ยห๊ะ" เขาขึ้นเสียงใส่ฉันในประโยคเเรก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นกระซิบในประโยคหลังคงกลัวคนได้ยินมั้ง เเต่จะเเคร์ทำไมฉันยังไม่เเคร์เลย

"อย่าห่วงเลยน่า ขนาดลูกเมียน้อยยังไม่เห็นว่าอะไรสักคำ" ฉันมองเเรงไปที่เเองจี้ซึ่งเธอก้มหน้าไม่ยอมสบตาใคร เฮอะ อายหรอ สมน้ำหน้า

"ไปเถอะเเองจี้ เเถวนี้มันเถื่อน" พี่เเพ็คเก็จกระเเทกเสียงใส่ฉันก่อนจะจูงมือเเองจี้เดินออกไป

"อ้าวไม่ตามไปหรอ" พี่ไนท์พูดขึ้นเมื่อเห็นฉันยังนั่งนิ่งไม่ไปไหน ปกติเขาคงชินกับภาพที่ฉันตามไปผลักยัยเเองจี้ออก ตามจิกผู้หญิงที่เข้ามายุ่งกับพี่เเพ็คเก็จทุกคน เเต่วันนี้มันต่างออกไป

"ไม่อะ นิวเหนื่อย" ฉันพูดออกไปเสียงเศร้าๆ

"อย่าพึ่งยอมเเพ้สิฉันเชียร์เธออยู่นะ"พี่ไนท์ เอื่อมมือมาวางที่ผมของฉันเเละลูบขึ้นลงอย่างอ่อนโยน ถ้าคนตรงนี้เป็นพี่เเพ็คคงดี

"พี่เเพ็คเขารักยัยนั่น เขาว่านิวนิสัยไม่ดี"

"ไอ้พีเคมันไม่ได้รักเเองจี้หรอก ไม่งั้นมันจะไปเอากับคนอื่นหรอ" พี่ชีต้าพูดขึ้นมื่อเห็นว่าฉันดึงเรื่องเศร้าเล่าความจริงเขาเลยกล่าวออกมา เเต่เอ๊ะ เอากับคนอื่น!!!!

"เอากับใคร" แค่อีพวกชะนีน้อยใหญ่ที่เดินตามเป็นขบวนที่มหาลัยยังไม่หมดอีกหรอ ยังมีข้างนอกที่ฉันไม่รู้อีกใช่มั้ย

"ไม่น่าเปิดเลยกู กูไปหาน้องมิวก่อนนะเพื่อน เจอกันนิว" พี่ชีต้าพูดขึ้นมาเมื่อฉันเเละเพื่อนเขาส่งสายตาอาฆาตไปให้เขา เเล้วก็ชิ่งไปเลย

"พี่พอร์ช พี่ไนท์ บอกนิวมานะว่าพี่เเพ็คยังมีที่ไหนเก็บไว้อีก" ฉันคาดคั้นจะเอาคำตอบจากเพื่อนของเขาทั้ง2คน

"ไม่ได้เก็บ เเต่มาใหม่เรื่อยๆ"พี่พอร์ชว่า

"ไปดูเอาเองมี่ผับ G ละกัน มันไปทุกคืนนั่นเเหละ พวกพี่ไปก่อนนะ ยังไงฉันก็เชียร์เธอนะนิว"พี่ไนท์พูดจบก็เดินกอดคอกับพี่พอร์ชออกไปเลย เหลือให้ฉันนั่งคิดหัวจะระเบิดอยู่คนเดียว นี่เรื่องเรียนฉันยังไม่ปวดหัวเท่าเรื่องผู้หญิงของพี่เเพ็คนะเนี่ย จะบ้าตาย มีเยอะนักใช่มั้ย ได้เดี๋ยวนิวจัดให้เลยค่ะ

 

21.00 น. ณ ผับ G

ฉันมายือนอยู่หน้าผับในเวลาสามทุ่มเสียงเพลงที่มันเล็ดลอดออกมามันทำให้ฉันรู้ว่าข้างในคงมันส์กันหน้าดู ฮึ คืนนี้เเหละค่ะพี่พีเคขา ฉันก้าวย่างเข้ามาในผับในสภาพที่ หน้าเเต่งมาอย่างเต็มปากสีเเดงเพลิง แมทกับชุดเดรสเกาะอกสั้นยี่ห้องดังของยุโรปสีเเดงเพลิงที่ขลับกับผิวที่ขาวกว่าคนเอเชียปกติของฉันมันยิ่งทำให้หน้าอกที่ใหญ่เกินตัวเเบบไม่ได้ผ่านมีดหมอมาเด่นขึ้นไปอีก เเถมยังรวบผมหางม้าตรงโชว์เเผ่นหลังขาวเนียนนั่นอีก เเล้วมาดูว่าพี่เเพ็คเก็จจะเลื่อกใคร ขณะที่ฉันเเหวกผู้คนเพื่อจะขึ้นมาโซนวีไอพีที่พี่ไนท์ส่งมาให้ ฉันก็ต้องเผชิญกับมืออีกหลายคู่ที่เข้ามาลวนลามฉันตลอดทางและเเล้วฉันก็ขึ้นมาถึงซักที เเขนขายังอยู่ครบมั้ยเนี่ย

"พีเค เจ้าที่มึงมาว่ะ" ฉันได้ยินเสียงพี่ชีต้าสกิดบอกพี่เเพ็คในขณะที่เขากำลังตั้งหน้าตั้งตา จูบ!!! กับอีหนูตัวไหนไม่รู้ เดือดค่ะ เดือดมาก ฉับๆ ฟึบ

"ออกมาจากตัวเเฟนฉัน!" ฉันกระชากยัยนั่นออกมาจากตักของพี่เเพ็คเก็จอย่างเเรง

"อ๊ายย แกเป็นใครห๊ะกล้ามาทำกับฉันเเบบนี้" ยัยนมปลอมนั่นโวยวายใส่ฉัน

"จะเป็นใครฉันก็ทำได้ทั้งนั้นเเหละ อย่ามายุ่งกับเเฟนของฉัน เช็ดปากสกปรกของเเกออกซะ!!" ฉันพุ่งเข้าไปล็อคคอยัยนมปลอมเพื่อจะยื่นมือไปถูปากที่เคยจูบกับเเฟนฉันออก

"โอ้ยย ปล่อยเป็นบ้าอะไรห๊ะ ปล่อย!!" ยัยนั่นผลักฉันออกอย่างเเรงโดยที่ฉันยังไม่ได้ตั้งตัวเป็นเหตุให้ฉันถอยไปชนกับขอบโต๊ะเเละเซลงไปนั่งตังของพี่ชีต้าพอดี

"อุ๊ยตาย! กูเปล่า เขามาเอง" พี่ชีต้ายกมือสองข้างขึ้นเหนือหัว อย่างหน้าตาตื่นมองไปที่เพื่อนๆของเขา น่าขำชะมัด

"ไปเถอะเหมียว" พี่เเพ็คพูดมาเบาๆเเละทำหน้าเบื่อโลกอีกเเล้ว

"ผู้ชายไล่เเล้วก็ไปสิ" ฉันกล่าวสมทบทั้งที่ยังไม่ลุกจากตักของพี่ชีต้า

"เเต่พีเคบอกจะไปต่อกับเหมียว" ไปต่อ!! ฝันไปเถอะ

"ไว้วันหลัง" พี่เเพ็คพูดปัดๆเเล้วยกเเก้วเหล้าขึ้นมาดื่มอย่างไม่ยีระ

"ไม่มีวันหลัง เชิญไปหาเหยื่อคนอื่นเลยค่ะป้า อ้อหรือว่าอยากได้ค่าจ้าง ฉันให้5แสน เลิกยุ่งกับผู้ชายคนนี้" ฉันพูดก่อนจะชี้นิ้วไปที่พี่เเพ็คเก็จโดยที่เขาไม่สนใจฉันเลย

"กรี๊ดด" ยัยนั่นกรี๊ดก่อนจะเดินกระทืบเท้าออกไป พอหันกลับมาเจอหน้าพี่ชีต้าที่ทำหน้าตาไม่รู้ไม่ชี้ มือก็ไม่คิดจะเเตะต้องตัวฉัน ฉันจึงกลอกตาไปมาก็คิดว่าอยากจะเเกล้งเขา ฉันจึงใช้เเขนคล้องคอเขาเเละซบหน้าลงกับหน้าอกกว้างใช้เเก้มถูไปถูมา

"หือ นิวไม่ดีมั้ง รีบลงไปเถอะ" พี่ชีต้ากดเสียงต่ำมองมาที่หน้าฉัน

"ทำไมล่ะคะ กลัวหลงรักนิวหรอ หื้อออออ"ฉันเเกล้งยื่นหน้าไปหาพี่ชีต้าก่อนจะ ปึก!! ฉันมองไปที่ต้นเสียงก็เห็นว่าเป็นพี่เเพ็คกระเเทกเเก้วเหล้าอย่างเเรงเเต่ไม่เเม้จะมองฉันเลย อะไรกันฉันทำขนาดนี้ก็ควรลุกมาดึงฉันออก หรือไม่โวยวายเหมือนที่เคยดูในซีรีย์สิ เเต่นี่ไม่สนใจเลยวุ้ย

"ขอโทษนะคะพี่ชีต้า นิวเเค่ล้อเล่น" ฉันกล่าวก่อนจะจัดเสื้อให้เขาดีๆเเละลุกไปหย่อนก้นลงข้างๆพี่เเพ็ค เมิน เมินเหมือนเดิม เเหมะเเล้วมองผู้หญิงคนอื่นนะ ชิ ฉันหยิบเเก้วเหล้าพี่เเพ็คขึ้นมาดื่มจนหมด ฉันก็ไม่ได้คออ่อนขนาดนั้นไม่ได้ใสซื่อถึงขั้นกินเเค่น้ำส้ม

"เอาอีกมั้ย" พี่พอร์ชถาม

"จัดมาค่ะ" ฉันว่าไปอย่างไม่ยีระ

"เธอรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี่" พูดได้เเล้วหรอ

"นิวรู้เรื่องของพี่ทั้งหมดนั่นเเหละ"

"เเล้วเรื่องตัวเองล่ะ"พี่ชีต้าชงมุกมาก็ต้องเล่นสิ

"ไม่รู้สักอย่าง555" ฉันกับพี่ชีต้าหัวเราะพร้อมกันเเละเเท็กมือกันเหมือนเป็นคู่ขาตบมุก แต่คนข้างๆฉันนี่สิ นั่งหน้าตายอยู่นั่นเเหละ

"กลับบ้านไปซะ" ไล่อีกละ

"พี่จะได้ไปคั่วกับยัยเหมียวอะไรนั่นหรอ ฝันไปเถอะ นิวจะอยู่เเบบนี้เเหละ" เเละเหล้ามาเสริฟพอดีฉันจึงยกขึ้นมาจิบเเละโยกเบาๆไปตามจังหวะเพลง ได้มาเเบบนี้มันก็ผ่อนคลายดีเหมือนกันนะ ดีกว่าไปนอนฟุ้งซ่านคนเดียว

"มานี่" ผ่านไปสักชั่วโมงได้ เเอลกอฮอล์ในเลือดก็ประมาณนึง อยู่ดีๆเขาก็ลากฉันออกมาที่ทางไปห้องน้ำ ตรงนี้เสียงเพลงไม่ค่อยเข้ามาถึงเเม้คนจะพุกพ่านนิดหน่อย

"ทำเเบบนี้ เธอต้องการอะไร" เขาถามฉันหน้าตาจริงจัง

"ก็ต้องการให้พี่ยุ่งกับใครไม่ได้ไง"

"อยากได้ฉันขนาดนั้นเลยหรอ"

"พี่ก็รู้นิวรักพี่" ตอนนี้บรรยากาศมันเริ่มจริงจังเเล้ว

"มีเเค่นิวได้มั้ย อย่าไปยุ่งกับใคร อย่าสนใจใคร"

"เธอไม่ได้มีในสิ่งที่ฉันต้องการนินิว"

"ถ้าพี่ต้องการคนดีๆ คนเรียบร้อย คนน่ารัก นิวคงเป็นให้ไม่ได้ แต่นิวเป็นคนที่รักพี่ที่สุดได้ นิวรอพี่มา10ปีเเล้วนะ นิวไม่ได้อยากไปอยู่อังกฤษ นิวรอวันที่นิวจะได้ย้ายกลับมาใจจะขาด เเต่พอนิว กลับมาพี่กลับเปลี่ยนไป พี่รักคนอื่น คนที่ทำลายทุกอย่างในชีวิตนิว ฮึก คนที่ทำให้นิวต้องดูเหวี่ยงดูร้ายในสายตาพี่ ทั้งที่นิวไม่ได้ต้องการให้เป็น เเบบนั้น ฮือออ พี่ไม่เคยเข้าข้างนิวเลย ทำไมล่ะ ทำไมใจร้ายกับน้องสาวคนนี้จัง นิวผิดมากหรอที่ต้องการเอาคืนคนที่ทำลายชีวิตนิว นิว.." พึบ พี่เเพ็คดึงฉันเข้าไปกอดในขณะที่ฉันกำลังระบายความในใจ กอดนี้ทำให้ฉันอบอุ่น เเต่พอนึกว่าคนที่ฉันเกลียดก็เคยได้ไปเหมือนกัน มันทำให้ฉันเจ็บปวด ฉันต้องทำยังไงดี....

 

.

.

.

ไม่รู้ว่าทุกคนชอบเเบบไหน

ยังไงก็คอมเม้นท์ให้หน่อยนะ

จะได้รู้ว่ามีคนอ่านอยู่จริงๆ

ทุกคนเงียบไปใจไม่ดีเลยกลัวไม่ชอบกัน

😭😭😭

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น