ขอบคุณทุกการสนับสนุนและกำลังใจค่ะ❤

ตอนที่ 25 กลอนบทที่สอง

ชื่อตอน : ตอนที่ 25 กลอนบทที่สอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 25 เม.ย. 2563 19:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 25 กลอนบทที่สอง
แบบอักษร

คาร์ลอสหอบตุ๊กตาวิ่งข้ามถนนมาหาบุญตาด้วยใจที่เปี่ยมสุข แต่เขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเจอเธอนั่งคุยอยู่กับผู้ชายต่างชาติ ผู้ชายคนนั้นที่เขาเจอในโรงแรมกับเธอเมื่อหลายปีก่อน  

ร่างแกร่งรีบเดินเข้าไปหวังกระชากผู้ชายคนนั้นให้ออกห่างจากเธอ แต่แล้วคำพูดของพ่อก็ดังเข้ามาในห้ว ' ความรักมันต้องมากับความเชื่อใจ '  

คาร์ลอสพ่นลมหายใจออกจากปากแรงๆสองสามทีก่อนจะเดินเข้าไปนั่งข้างๆบุญตา พร้อมกับดึงเธอเข้ามาโอบไว้ ผู้ชายคนนั้นขมวดคิ้วมองหน้าเขาอย่างไม่ชอบใจ 

" ไม่ทราบว่าคุณคือ? " ผู้ชายคนนั้นถามเขาเป็นภาษาอังกฤษ 

" ผมเป็นสามีของบุญตา " เขาตอบพร้อมกับจ้องหน้าผู้ชายคนนั้นเขม็ง 

" พี่ไคล์ค่ะ.. คือ.. " คาร์ลอสไม่ฟังบุญตาแต่กลับถามผู้ชายคนนั้นออกไป 

" คุณเป็นใคร แล้วมีธุระอะไรกับเมียผม " เขาพูดเสียงห้วนอย่างคนไม่ชอบใจ คนไม่ชอบขี้หน้าและมีอดีตที่ฝังใจ ถึงบุญตาไม่ได้มีอะไรกับมันแต่เขาก็ยังไม่ไว้ใจอยู่ดี  

บุญตาจับแขนเขาไว้แน่นพร้อมกับบีบแรงๆจนเขาต้องหันไปมองเธอ เธอเม้มปากแน่นก่อนจะส่ายหน้าน้อยๆเป็นการบอกให้เขาหยุด 

" การที่ผมนั่งคุยกับลูกของผม ผมต้องขออณุญาตคุณ? " คาร์ลอสเหมือนกับโดนรถสิบล้อพุ่งชนจนกระอักเลือดสมองไหลออกจากหัว เพราะตอนนี้ในหัวเขามันขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออก ก่อนจะหันไปมองหน้าบุญตาเพื่อขอคำยืนยัน 

" ใช่ค่ะ " เธอตอบพร้อมพยักหน้าน้อยๆ  

" คุณพ่อตาเองค่ะ.. ท่านมาเมืองไทยได้สองอาทิตย์แล้ว แต่เพราะติดต่อตาไม่ได้และไม่รู้ว่าตาอยู่ไหน ท่านเลยตัดสินใจมาอยู่ที่ภูเก็ตจนกว่าถึงกำหนดกลับค่ะ " ให้ตายสิ! นี่เขาเข้าใจเธอกับพ่อผิดมาตลอดอย่างงั้นรึ?! 

" ผมขอโทษนะครับ ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใครเลยทำกริยาที่ไม่ดีไป ผมแค่ห่วงตามากไปหน่อยน่ะครับ ผมชื่อคาร์ลอส หรือที่ใครๆเรียกว่าไคล์ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก" คาร์ลอสรีบกล่าวคำขอโทษแล้วยื่นมือไปเช็คแฮนด์กับท่าน ซึ่งท่านก็พยักหน้ารับแล้วจับมือเขาตอบ เกือบไปแล้วไหมล่ะ เกือบจะใจร้อนจนชกว่าที่พ่อตาแล้วไหมล่ะ! ง้อเมียว่ายากแล้ว หากต้องมาง้อว่าที่พ่อตาอีกคนเขาคงต้องตายแน่ๆ  

จากนั้นคาร์ลอสก็ได้แต่นั่งฟังสองคนพ่อลูกพูดคุยกันอย่างเงียบๆอยู่เป็นนานโดยที่ไม่รู้ไม่เข้าใจว่าพวกเขาพูดอะไรกัน นานๆทีพวกเขาจะหันมาคุยกับเขาบ้าง แต่ก็ไม่ได้เยอะอะไร 

แต่ฟังจากการพูดการจาและกริยาท่าทางของบุญตาแล้ว เขาบอกได้เลยว่าเธอก็อปพ่อของเธอมาเกือบหมด เพราะทั้งสองใจเย็น พูดคุยกันเนิบช้าจนตอนนี้เขาอยากจะใส่เครื่องปั่นความเร็วเข้าไปในตัวทั้งสองคนเต็มทน.... ' จะใจเย็นคุยกันไปอีกนานไหม คนฟังไม่เข้าใจมันทรมาน ' อยากจะพูดคำนี้ออกไปจริงๆ   

ตกเย็นเขาก็ขับรถมาส่งพ่อของเธอที่โรงแรม A ซึ่งเธอก็เคยมาเป็นล่ามชั่วคราวให้ที่นี่อยู่หลายครั้ง ตลอดทางเดินที่เดินเข้ามาพวกพนักงานต่างทำความเคารพเขา จนพ่อแปลกใจหันมามองหน้าเธอ และพอเดินมาถึงเคาท์เตอร์โรงแรมก็มีผู้ชายวัยกลางคนซึ่งมองจากการแต่งตัวแล้วน่าจะมีตำแหน่งสูงเดินเข้ามาทำความเคารพเขา 

" สวัสดีครับบอส " บุญตามองหน้าคาร์ลอสอย่างงงๆ เธอรู้ว่าเขารวยมากและมีธุรกิจหลายอย่าง แต่ไม่คิดว่าโรงแรมดังแห่งนี้ก็เป็นของเขาด้วย 

" สวัสดีครับคุณพิศาล...นี่พ่อตากับภรรยาผม " บุญตามองคาร์ลอสอย่างต้องการจะแก้คำพูดให้เขาใหม่ แต่เพราะพ่อของเธอท่านยืนอยู่ตรงนี้ด้วย เธอจึงทำได้แค่ยืนเงียบ เพราะเธอไม่ได้บอกท่านเรื่องที่เธอกับเขาผิดใจกันเพราะไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง ให้ท่านเข้าใจว่าเธออยู่ดีมีความสุขจะดีกว่า 

" คุณช่วยจัดห้องที่ดีที่สุดให้พ่อตาผมห้องหนึ่ง วันนี้ผมจะพักที่นี่ด้วย และช่วยจองโต๊ะอาหารที่ดีที่สุดให้ผมหนึ่งที่สำหรับสามคน " พูดจบคาร์ลอสก็หันมาอธิบายเรื่องการเปลี่ยนห้องกับนัดทานดินเนอร์คืนนี้ให้พ่อเธอฟัง พ่อหันมามองหน้าเธอด้วยความลำบากใจ  

" ให้ผมได้ดูแลคุณพ่อในระหว่างที่อยู่ที่นี่นะครับ " พ่อหันมามองหน้าเธอก่อนจะหันไปพยักหน้าเป็นการตอบรับ  

คาร์ลอสแอบถอนหายใจ บุญตาว่าเงียบแล้วแต่พ่อเธอยิ่งเงียบกว่า จนตอนนี้เขาไม่รู้จะรับมือยังไงกับสองคนนี้ ยอมรับว่าตอนนี้เขาค่อนข้างกดดัน 

คาร์ลอสพาบุญตาขึ้นมาบนห้องพักที่อยู่ชั้นสูงสุดก่อนจะเปิดประตูพาเธอเข้าไปในห้อง เธอยืนมองดูห้องอย่างตะลึง คงเป็นเพราะห้องนี้ถูกตกแต่งเอาไว้อย่างสวยงามและหรูหรากระมัง  

" สวยจังเลยค่ะ " เธอพูดขึ้นอย่างเหม่อลอย 

" ชอบเหรอครับ.. หากตาชอบสไตล์ตกแต่งแบบนี้พี่จะได้ให้คนมาตกแต่งห้องเรา " เธอหันมามองเขาก่อนจะชี้ออกไปนอกหน้าต่างที่ตอนนี้พระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าอยู่แนวขอบทะเล ร่างบางเดินไปหยุดอยู่หน้าประตูกระจกบานใหญ่ก่อนจะวางมือทั้งสองข้างบนกระจกทำท่าเหมือนกำลังประคองพระอาทิตย์เอาไว้ในมือ ร่างแกร่งเดินเข้าไปกอดเธอจากด้านหลังมองดูพระอาทิตย์กับเธอ  

I loved you from the onset ... at our first romantic sunrise  

ผมรักคุณตั้งแต่เริ่มต้น...ตอนพระอาทิตย์ขึ้นที่แสนโรแมนติกของเรา 

Fading rainbow rays of the morning, our love had such young, bright eyes  

แสงจากสายรุ้งที่จางหายไปในตอนเช้า ความรักของเรามีดวงตาที่สดใสและอ่อนวัย 

Dashing across the field of promises, under the full strength of the sun  

ข้ามผ่านขอบเขตของคำสัญญา, ภายใต้ความแข็งแกร่งของดวงอาทิตย์  

I want to see every loving moment in every wrinkle on your face  

ผมต้องการที่จะเห็นทุกช่วงเวลาแห่งความรักในทุกรอยย่นบนใบหน้าของคุณ 

Now in the front of our setting sun ...  

We have a love so timeless,  

a love so ageless  

A love forever  

ตอนนี้อยู่ต่อหน้าพระอาทิตย์ที่กำลังตกดินของเรา ... 

เราจะมีความรักที่ไม่มีกาลเวลา 

ความรักที่อมตะ 

และจะรักตลอดไป  

" Leonora Boontha Larsen, Jeg elsker dig " ( ลิโอนัวร์ บุญตา ลาส์เซน ฉันรักเธอ)  

#โปรดอย่าถามว่าใครแต่งกลอนนี้ 5555  

ความคิดเห็น