จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อจินไตย..มุกดารา..ไม่มึวันกระทำตาม

ชื่อตอน : อจินไตย..มุกดารา..ไม่มึวันกระทำตาม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 49

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2562 20:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อจินไตย..มุกดารา..ไม่มึวันกระทำตาม
แบบอักษร

 

“แฟน..หากท่านหมายถึงคนที่ข้ารัก..ไม่อาจจะเรียกได้ว่าหล่อ..เพราะนางไม่ใช่บุรุษ”(ข้ารักสตรีสองคนเลยเห็นมือไหม555)

ง้ื้อมุกดาราในตอนนี้น่ารักมากกกกกกกก

............

เช้าของอีกวัน..

บรรยากาศเย็นเยือก..

ใต้ผ้าห่มนวมแสนอุ่น...มุกดาราและอจินไตยกอดคนที่นอนกลาง..คือจินดาพิสุทธิ์..

ในห้องนอนที่แปลกไปจากเดิม..จินดาพิสุทธิ์ลืมตาขึ้นช้า ๆ ..สองมือโอบภรรยาทั้งสอง..ก่อนจะหันมาจุมพิตที่ศีรษะซ้ายทีขวาที..

นางอดยิ้มไม่ได้..

“..ไม่ชินกับแอร์สินะ..มุกน้อย..อจินไตย..”

ก่อนจะดีดนิ้ว..พูดขึ้นว่า..

“..ปิดแอร์..”

เครื่องปรับอากาศปิดตัวเองตามคำสั่ง..

จินดาพิสุทธิ์ยิ้มกริ่ม..คิดในใจ..

“..โลกนี้ล้ำยุคกว่าโลกของเรามาก..ถ้ามัวควานหารีโมทแอร์..คงโดนล้อแย่เลย..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

ก่อนจะมองสองสาวที่ยังหลับสนิท..เพราะสภาพที่สบายกว่าที่เคยเผชิญมา..อย่างน้อย..ก็ไม่เคยนอนเตียงที่นุ่มยวบยาบผ้าห่มนวมและแอร์เย็นสบายอย่างนี้..

นางยังคงคิด..

“..ใช้ชื่อจินดาพิสุทธิ์ในโลกนี้คงเชยแย่..เพราะมันชื่อภาษาโบราณไป..เราก็เลยต้องให้คนที่นี่เรียกว่าริต้าเหมือนเดิม..ท่านแม่..ท่านอย่าโกรธข้านะ..ที่ต้องทิ้งชื่อที่ท่านตั้งให้ชั่วคราว..”

อจินไตยเป็นชื่อที่ดูแปลกอยู่แล้ว..ไม่ดูเชย..แต่ดูล้ำ ๆ ด้วยซ้ำ..ก็ใช้ชื่อนี้ได้ต่อ..ส่วนมุกดารา..อือม์..กึ่งเชยแฮะ..แต่ก็ยังพอรับไหว...จินดาพิสุทธิ์นี่เชยสะบัดเลย..

นางยังคงคิดพร้อมกับหัวเราะในใจไปด้วย..กับคนที่เคยอยู่มาสองโลก..ย่อมเปรียบเทียบและเห็นความต่างได้ดีกว่าคนที่อยู่มาเพียงโลกเดียวอย่างอจินไตยและมุกดารา..

“..เปิดทีวี..”

จอทีวีเบื้องหน้าเปิดตามคำสั่ง..จินดาพิสุทธิ์เลือกดูช่องทีวีที่สามารถดูได้..ยุคนี้ทีวีถูกพัฒนาจนคล้ายคลึงกับช่องยูทูปในโลกของเธอมากเข้าทุกที..พอออกคำสั่งดูข่าว..ก็ขึ้นแชแนลมาให้เยอะแยะ..

จินดาพิสุทธิ์ต้องการดูความเป็นไปของโลกแห่งนี้..การเลือกดูข่าวสารจึงเป็นทางลัดที่ดีที่สุด..

“..ทางการกำลังสืบหากลุ่มผู้ก่อการร้ายที่มีเป้าหมายจะก่อวินาสกรรมใจกลางเมือง..ถ้าประชาชนพบเห็นเบาะแสที่น่าสงสัยโปรดแจ้งเจ้าหน้าที่โดยด่วน..”นี่ข่าวเหมือนบ้านเมืองจะโดนผู้ก่อการร้ายโจมตี..เฮ้อ..ไร้สาระน่า..

เปลี่ยนช่องดูไปเรื่อยทั้งข่าวการเมือง..สังคม..บันเทิง..กีฬา..

จนกระทั่งมีการขยับตัวจากสองข้าง..และใบหน้าของอจินไตยกับมุกดาราก็เกยที่ไหล่นาง..

“..ท่านพี่ริต้า..ข้ายอมรับว่า..ข้าประหลาดใจนัก..”มุกดาราจ้องมองจอทีวีตาไม่กระพริบ.. “.ไฉนถึงมีภาพของผู้คนในนั้นด้วย..มันเป็นเพียงภาพใช่หรือไม่..”

จินดาพิสุทธิ์นึกสนุก..หันมาหอมมุกดารา..ก่อนจะมือซุกซนจะเขี่ยบางอย่างบนยอดอกของเจ้าหญิงที่แสนงามที่หาคำตอบไม่ได้

เล่นเอาอจินไตยคำราม..

“..ริต้า..เธอเล่นอะไรของเธอตอนนี้..หยุดเล่นพิเรนทร์ได้แล้ว..”

จินดาพิสุทธิ์หัวเราะ..หยุดแกล้งก่อนจะพูดว่า..

“..แหม..อจินไตย..ดูเธอไม่แปลกใจเท่ามุกดาราเลยนะ..”

“..ฉันเคยเห็นสิ่งนี้จากการรับรู้ของชาวแคว้นสนธยา..อาจจะไม่รู้ว่ามันคืออะไร..แต่ก็เคยเห็น..”

“..แล้วแบบนี้ล่ะ..”

จินดาพิสุทธิ์อมยิ้มและตาเจ้าเล่ห์...มือขยับให้เคอร์เซอร์บนจอเคลื่อนไหว..ไปยังคำสั่งเสริช..และขยับนิ้วตามแผงคีย์บอร์ดที่ขึ้นบนจอ..

Porn clip video

สักครู่..มุกดาราก็อุทานออกมา..เมื่อท่านพี่ริต้าขาหื่นของนางเปิดคลิป18+..แถมยังเป็นคลิปแบบเลสเบี้ยนด้วย

นางซุกหน้ากับไหล่ท่านพี่ริต้า..หน้าแดงและอุทานออกมา..

“..ท่านพี่..มัน..มันน่าเกลียด..ท่านเอามาให้ข้าดูได้ยังไง..ข้า...เอ่อ..ข้า...”

อจินไตยถึงกับฟาดมือที่ไหล่สามี..

“..ริต้า..นี่ให้มุกน้อยดูคลิปโป๊หรือ..บ้าชะมัด..ปิดเดี๋ยวนี้..”

จินดาพิสุทธิ์ครางอู้..ปิดทีวีตามคำสั่ง..

“..นี่รู้จักคลิปโป๊ด้วยหรือ..”

“..ฉันบอกแล้วว่าเคยเห็นสิ่งนี้จากการรับรู้ของชาวสนธยา..”อจินไตยพูดเสียงเครียด.. “..ไม่คิดเลยนะ..ว่าคนที่เคยดูเคร่งราวกับนักบวชหญิงอย่างเธอจะลามกขนาดนี้..”

จินดาพิสุทธิ์หัวเราะ..

“..นั่นมันสมัยที่ฉันอยู่อารามขาว..จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้สำรวมอะไรนักหรอกนะ..มันก็แค่ต้องทำตัวเรียบร้อยไม่ให้ถูกดุเท่านั้น..ฮ่าฮ่าฮ่า..”

มุกดาราลืมตาดู..เห็นภาพเบื้องหน้าไม่มีภาพหญิงต่อหญิงเปลือยกำลังทำรักกันอีกแล้ว..ก็เหมือนโล่งใจ..

“..ท่านพี่..ข้าประหลาดใจกับโลกของทาลิสนัก..โลกของท่านก็เป็นเช่นนี้หรอกหรือ..”

“..ก็คล้ายกันแต่ว่า..ล้าสมัยกว่านิดหน่อยเท่านั้นแหละ..เอาล่ะ..ไปอาบน้ำอาบท่ากัน..เดี๋ยวทาลิสจะพาพวกเราไปท่องเที่ยวดูสิ่งแวดล้อมในโลกของเธอ..เพราะเราต้องปรับตัวสักสองสามวัน..ก่อนจะออกไปทำงาน..”

อจินไตยลุกขึ้น..ก่อนจะถามว่า..

“..เราต้องหาร่างจำแลงของปราชญ์ม่วงครามอีกกี่ร่างกันนะ..”

“..ก็เยอะเหมือนกัน..ในโลกนี้ก็หลายคนแล้วนะ..”

“..เมื่อวานที่เรามาถึงที่นี่..เห็นพวกเธอคุยอะไรกันกับคนของเทพนาคาด้วย..”

“..อ๋อ..ฉันจะเล่าให้ฟังทีหลัง..พวกเขาเป็นองค์กรนาคาการ์ด..ตั้งขึ้นมาตามวัตถุประสงค์เพื่อรับใช้องค์เทพนาคาที่คนส่วนใหญ่ในโลกนี้เหมือนจะไม่รู้จักท่านแล้ว..แต่ก็ต้องมีไว้เพราะเพทภัยหลายต่อหลายเรื่อง..มนุษย์ธรรมดาคงรับมือไม่ไหวแน่..ต้องให้เทพเจ้าผู้ปกครองดูแลโลกนี้เข้าจัดการ..ซึ่งก็ต้องการมือไม้ของมนุษย์คอยรับใช้เช่นกัน..อย่างเช่นเรื่องที่เราจะต้องทำ..คือไล่ล่าร่างจำแลงของปราชญ์ม่วงคราม..”

อจินไตยอดสงสัยไม่ได้..

“..ดูพวกเขาเคร่งเครียดมาก..”

“..ใช่.ทาลิสบอกฉันว่า..เป็นเพราะพวกเขาค้นพบสิ่งที่น่ากลัวที่กำลังจะเกิดขึ้น..”

“..อะไรหรือ..พอจะบอกได้ไหม..”

“..เดี๋ยวฟังรายละเอียดจากทาลิสก็แล้วกัน..แต่คร่าว ๆ นะ..นั่นคือในบรรดาร่างจำแลงของปราชญ์ม่วงคราม..มีร่างหนึ่งเหมือนจะเก่งกาจที่สุด..และเหมือนเขาจะได้เทคโนโลยี..ที่ล้ำสมัยคล้ายคลึงกับกระดานเคลื่อนภพแล้ว..ซึ่งเขาจะพยายามรวบรวมร่างจำแลงในแต่ละภพภูมิ..เพื่อทำการใหญ่อยู่..”

“..ร่างจำแลงที่เก่งกาจที่สุดหรือ..ร้ายกาจกว่าปราชญ์ม่วงครามที่เราเคยเผชิญหรือไม่..”

“..เท่าที่ทราบมา..เขากำลังหาทางครอบครองพลังแห่งธาตุที่ไร้รูปอยู่..”

“..หือ..พลังแห่งธาตุที่ไร้รูป..”

“..อย่างเช่นอากาศมนตราของเรา..ก็คือพลังแห่งธาตุที่ไร้รูปชนิดหนึ่งนั่นแหละ..เพียงแต่..ยังมีธาตุที่ไร้รูปซึ่งไม่ใช่อากาศธาตุอยู่อีกหลายแหล่งนะ..ฉันเองก็ไม่เข้าใจ..แต่พวกเขาต้องการอัศวินแห่งอากาศมนตรา..หน้าที่เราตรงกัน..ก็เลยช่วยเหลือกันได้ก็แค่นั้น..”

จินดาพิสุทธิ์บิดขี้เกียจ..

“..อย่าเพิ่งมาทำงานกันในตอนนี้เลย..อจินไตย..ฉันจะพาพวกเธอไปเที่ยวห้าง..อย่างน้อย..ก็คงเรียนรู้สังคมของโลกใบนี้ได้ดีขึ้น..ไป..อาบน้ำกัน..”

มุกดารานั่งฟังท่านพี่ทั้งสองสนทนา..ไม่ค่อยจะรู้เรื่องอะไรนัก..รู้เพียงอย่างเดียวว่า..ท่านพี่ริต้าจะพาไปเที่ยว..นางก็ขมีขมันขึ้นมาทันที..

แต่กว่าจะอธิบายการใช้ห้องน้ำ..น้ำฝักบัว..อ่างอาบน้ำ..ยาสีฟัน แปรงสีฟันไฟฟ้า..ตลอดจนห้องสุขาที่ล้ำยุคให้มุกดารากับอจินไตยได้รับรู้..ก็เสียเวลาไปมหาศาล..ยิ่งพอมุกดาราเริ่มใช้อุปกรณ์เหล่านี้เป็น..ก็ยิ่งอ้อยอิ่งยิ่งเล่นสนุก..เป็นที่ปวดหัวของจินดาพิสุทธิ์ยิ่งนัก..

ยิ่งต้องเลือกเสื้อผ้า..แต่งกาย..ทำทรงผมให้สอดรับกับสภาพสังคมของที่นี่..กลายเป็นว่า..จินดาพิสุทธิ์ไม่อยากสาย..แต่ก็ต้องสายอย่างช่วยไม่ได้...

.......

สถานที่ที่เจ้าหญิงทั้งสามรวมทั้งสองปีศาจแห่งอนันตกาลอาศัยนอนอยู่..เป็นโรงแรมระดับห้าดาว..ซึ่งทาลิสจัดการเรื่องที่พักให้ตั้งแต่เมื่อวาน..

ทุกคนรวมทั้งรถม้ากับม้า..ปรากฏขึ้นในองค์กรนาคาการ์ด..ซึ่งทาลิสติดต่อเจ้าหน้าที่พร้อมไว้อยู่แล้ว..

รถม้ากับม้าถูกนำไปดูแลยังสถานที่ลับขององค์กร..ฮาน ฮิกซ์ที่ถูกจับกลับมาด้วย..ถูกส่งต่อให้เจ้าหน้าที่..ส่วนสามเจ้าหญิงและสองปีศาจแห่งอนันตกาล..ได้รับการต้อนรับอย่างดี..และหลังจากประชุมกันในระหว่างเจ้าหน้าที่ระดับสูงขององค์กร..ต่างมีมติให้ทุกคนที่เพิ่งมาถึงโลกแห่งนี้..ต้องปรับตัวสามวันโดยไม่ต้องทำอะไรมาก..นอกจากเรียนรู้เกี่ยวกับโลกของเทพนาคา..ซึ่งมีกาลเวลาก้าวมาถึงยุคที่ล้ำสมัยยิ่งนัก..

ทาลิสรับอาสาจัดการเรื่องราวต่าง ๆ ให้..มุกดาราหยิบถุงใส่เหรียญทองและเงินของดินแดนแห่งห้าแคว้นเทพอสูรให้..บอกว่า..จำเป็นต้องใช้ไหม..ถ้าจำเป็นก็นำไปใช้ได้..

ทาลิสได้แต่ยินดี..บอกว่า..แบบนี้ไม่ต้องอาศัยงบประมาณขององค์กรเลย..เพราะด้วยเงินในถุงนี้..สามารถทำให้ทุกคนอยู่อย่างเจ้าหญิงได้สบาย ๆ ..

ทาลิสเอาเงินหนึ่งเหรียญทองไปขาย..หนึ่งเหรียญทองแท้และมีความเป็นมาจากอดีตกาลแม้จะคนละภพ..ก็เป็นที่น่าสนใจอยู่มาก..ขายได้เป็นเงินจำนวนมหาศาลทีเดียว..

ดังนั้น..การพักโรงแรมชั้นหนึ่งห้าดาว..จึงไม่เหลือบ่ากว่าแรง..และสามารถพักได้สบาย ๆ เป็นปี ๆ ด้วยเงินแค่เหรียญทองเดียวของอาณาจักรห้าแคว้นของเทพอสูร..

และทาลิสจัดการเรื่องเครื่องใช้ไม้สอย..และเสื้อผ้าของโลกใบนี้ให้..จินดาพิสุทธิ์..ศศินา..แพคเกจไม่รู้สึกแปลกใจนัก..แต่กับมุกดารากับอจินไตยนั้นดูจะตื่นตาตื่นใจอยู่มาก..โดยเฉพาะมุกดารา..ซึ่งแทบจะอดตาค้างหลายรอบไม่ได้เลย..

ทาลิสรออยู่ที่ล็อบบี้โรงแรม..สนทนากับศศินาแพคเกจ..รอจนสามเจ้าหญิงปรากฏตัว.ก็ได้แต่ยิ้มออกมา..

มุกดาราดูเขิน ๆ ประดักประเดิดกับชุดที่นางสวมใส่..เป็นชุดเสื้อขาวกระโปรงคลุมถึงเข่าสีชมพูอ่อน..ดูหวานสดใสสมวัย..สะพายกระเป๋าสีกลืนกับชุด..สวมรองเท้าผ้าใบให้ดูกระทัดรัดทะมัดทะแมง..เพราะจะได้ไม่ต้องปรับตัวกับส้นสูงหรือรองเท้าแบบอื่น..

ส่วนอจินไตยสวมชุดสีเทาดำ..ดูขรึมเข้าบุคลิก..แต่ก็โทนไม่เป็นทางการเพราะวันนี้ไปเที่ยว..นางจึงใช้กางเกงยีนส์ยืดและเสื้อลำลองสีดำเป็นสำคัญ..

จินดาพิสุทธิ์ไม่ต้องห่วง..เพราะรู้วิธีแต่งกายของยุคสมัยอยู่แล้ว..นางชอบสีขาว..ดังนั้น..จึงแต่งด้วยเชิ้ตขาว..กับกางเกงยีนส์น้ำเงินปรกติ..ร่วมกับรองเท้าผ้าใบขาว..ก็ดูทั้งสวยและเมะเป็นสามีแห่งชาติให้สาว ๆ เหลียวมองเป็นอย่างดี

ทาลิสอดชมไม่ได้..

“..ทุกคนแต่งตัวได้เข้ากับบุคลิกมากเลยริต้า..”

มุกดาราหน้าแดงเล็กน้อย..

“..ท่านพี่..ข้ารู้สึก..เอ่อ..ข้าไม่เคยแสดงหัวเข่า..หรือขาให้ใครเห็น..แม้จะเป็นขาท่อนล่างก็ตาม..”

“.เอาน่า..”แพคเกจปลอบ.. “..ชุดนี้ของเธอก็น่ารักดีอยู่แล้ว..”

“..แบบนี้..หากข้าจะเตะ..มัน..มันจะไม่..ดูน่าอายหรือกระไร..”มุกดารายังคงกังวลอยู่..

“..เธอจะมีโอกาสเตะใครอีกล่ะ..ไม่หรอกนะ..”แพคเกจยังคงพูดให้กำลังใจ.. “..อยู่กับพวกฉันไม่ต้องกลัวเรื่องจะต้องเตะใครหรอก..”

จินดาพิสุทธิ์ยิ้มพลางพูดว่า..

“..ต้องขอโทษทุกคนด้วย..ฉันต้องดูแลภรรยา..แต่งตัวให้อีก..ยุ่งยากหน่อย..ที่นัดเวลาไว้เลยต้องสายไปบ้าง..”

“..ไม่เป็นไรหรอกริต้า..”ศศินาพยักหน้า.. “..นี่ไม่ใช่โลกที่มุกดารากับอจินไตยคุ้นชิน..อาจจะวุ่นวายไปบ้าง..เราเข้าใจดี..ขนาดพี่กับแพคยังงง ๆ กับหลายเรื่อง..”

ทาลิสพยักหน้า..

“..งั้นก็ไปเที่ยวกันได้แล้ว..เริ่มที่ห้างไอคอนเทคแล้วกัน..”

....

ในที่สุด..

มุกดารารับประทานไอศรีมอย่างอร่อย..นางปรกติชอบกินอยู่แล้ว..พอมาถึงห้างไอคอนเทค..เห็นร้านของกินเยอะแยะ..ไหนเลยจะอดใจไหว..

อจินไตยกลับตัวเหมือนลีบเล็กลง..ไม่คุ้นชินกับสถานที่คนเยอะแยะเช่นห้างใหญ่ในช่วงวันหยุด..ขนาดเดินในเมืองใหญ่ในแคว้นต่าง ๆ ของดินแดนแห่งเทพอสูร..ยังไม่เคยเจออะไรแบบนี้..

ปรกตินางมีบุคลิกแปลกแยกราวกับนางปีศาจคนหนึ่ง..จึงเริ่มรู้สึกอึดอัด..ไม่ชอบเลย..

เดินกับกลุ่ม..นางจะพยายามจะให้คนอื่น ๆ บังตัวนาง..ต่างจากมุกดารา..ที่กินไม่หยุด..ไอศครีม..ขนม..มีอะไรน่ากินกินหมด..และตอนนี้ไปกินเครปเย็นอีกแล้ว..นางไม่สนใจว่าใครจะมองด้วย..

ทุกอย่างช่างน่าอร่อยยิ่งนัก..

แพคเกจอดพูดไม่ได้..

“..ก็ดูบรรยากาศคล้าย ๆ กับบ้านเรานะพี่นา..”

ศศินาพยักหน้า..

“..อาจจะมีรายละเอียดที่ดูล้ำยุคกว่า..เช่น..อุปกรณ์ไฮเทคโนโลยีเช่นมือถือ..แต่สำหรับแฟชั่น..หรือสาระหลัก ๆ ของห้างสรรพสินค้าก็ยังคล้ายกันอยู่..”

มีเสียงลอยมากับบรรยากาศของห้าง..

“..โห..ดูสิพวกเรา..กลุ่มนั้นแต่ละคนแม่งโคตรสวย..ไม่มีผู้ชายเลยเว้ย..”

“..น้อง ๆ จะหาผู้ชาย..มาทางนี้ได้นะจ๊ะ..”

แพคเกจรู้สึกแปลก ๆ ..

“..แต่รู้สึกไอ้ที่เรากำลังจะเจอ..มันไม่คล้ายกับบ้านเราเท่าไหร่นะพี่นา..”

แพคเกจพูดพลางหันไปทางกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง..ที่กำลังทำท่าเหมือนแซวคนเดินผ่านไปมา..โดยเฉพาะผู้หญิง..

คนกลุ่มนี้แต่งตัวประหลาด ๆ ..และท่าทางเหมือนจะก่อกวนสังคมไม่น้อย..

ทาลิสพูดขึ้นว่า..

“..พวกเขามีสิทธิ์จะเข้ามาเที่ยว..แต่หากยังทำอะไรไม่ผิด..ทางห้างก็คงไม่สามารถไล่ไปไหนได้..”

“..อย่างเช่น..คอยแทะโลมสาว ๆ ..ที่เดินผ่านไปมาแบบนี้ถือว่าผิดหรือไม่ผิดล่ะคะ..”

“..ก็แค่หยอกเย้าธรรมดา..ไม่สนใจก็หมดเรื่องไป..”

แพคเกจกับศศินายู่จมูก..

“..เรารีบเดินหนีกันเถอะ..อย่ามีเรื่องมีราวเลย..”ศศินาตัดบทง่าย ๆ ..

ทุกคนเดินอย่างรวดเร็ว..จนกระทั่งมีเสียงดังขึ้น..

“..อ้าว..มุกดารา..”

นี่เป็นเสียงของจินดาพิสุทธิ์ที่คอยเดินประกบอจินไตยที่ไม่ค่อยชอบสภาพแวดล้อม..ก็พยายามชวนคุยให้คลายความเครียด..นางจึงละเลยภรรยาอีกคนคือมุกดาราไป..

ทุกคนเข้าใจว่ามุกดาราตามกลุ่มมาติด ๆ ..แต่พอเหลียวดู..มุกน้อยก็หายไปจากกลุ่มแล้ว..

จินดาพิสุทธิ์เกาหัว..

“.นึกว่ามุกน้อยจะอยู่กับพวกเธอนะ..”

ทาลิส..ศศินา..แพคเกจ..ต่างก็มองหน้ากันและกัน..ทาลิสพูดขึ้นว่า..

“..ฉันก็เข้าใจว่ามุกดาราอยู่กับเธอและอจินไตยเสียอีกนะ..”

“..อจินไตยกังวลกับฝูงชน..ฉันเลยตามประกบและพยายามคุยให้หายกังวล..”จินดาพิสุทธิ์ครางเฮ้อ.. “..เห็นมุกน้อยกำลังตั้งหน้าตั้งตากินเครปเย็นอยู่..มองอีกทีก็ไม่เห็นแล้ว..”

ทาลิสฉุกใจคิด..

“..ไอ้พวกคอยดักแซวคนกลุ่มนั้น..”

....

มุกดารากินเครปเย็นหมด..สอดส่ายสายตาเห็นร้านขนมที่นางไม่รู้จัก..ก็เข้าไปซื้อมารับประทานต่อเนื่อง..

นางกะจะวิ่งไปซื้อและเดินให้ทันกลุ่ม..แต่ก็คงไม่คิดหรอกว่า..การตามหาใครสักคนในห้างที่มีคนแน่นแบบนี้..จะยากเย็นนัก..

พอไม่เห็นกลุ่ม..ก็ไม่รู้จะทำยังไง..ได้แต่เดินวนไปวนมา..แต่นางก็ไม่ได้กังวนแต่อย่างใด..

มุกดารายืนกินขนมที่เพิ่งซื้อบริเวณที่แก๊งค์กวนเมืองกำลังนั่งแซวคนโน้นคนนี้พอดี..

และนางก็โดนแทะโลมเย้าแหย่ไปมากมายอยู่..

สภาพเช่นนี้..ในโลกเดิมของริต้า..ศศินา..แพคเกจ..ย่อมไม่มี..ซึ่งต่างจากโลกนี้..

มุกดาราไม่สนใจอันใดมากมายเพราะนางคิดว่า..ยืนตรงนี้สักพัก..เดี๋ยวคนในกลุ่มก็จะพยายามเสาะหานางเอง..

“..น้องสาว..รอแฟนหรือจ๊ะ..สวยอย่างนี้..แฟนคงหล่อเนอะ..”

มุกดาราเดิมทีจะไม่สนใจ..แต่พอบอกว่าแฟนคงหล่อ..นางก็ตอบว่า..

“..แฟน..หากท่านหมายถึงคนที่ข้ารัก..นางไม่อาจจะเรียกว่าหล่อ..เพราะนางไม่ใช่บุรุษ..”

สำนวนพูดแบบคนในยุคโบราณ..ทำให้แก๊งค์กวนเมืองโห่ร้อง..คนหนึ่งพูดว่า..

“..หวาย..น้องสาว..เป็นเบี้ยนหรือไง..มาคบกับพี่ดีกว่า.พี่จะสอนให้ว่า..นิ้วเย็น ๆ หรือจะสู้เอ็นอุ่น ๆ ..”

อีกคนร้องว่า..

“..น้องสาว..ทำไมทำตัวเสียของแบบนั้นละจ๊ะ..”

มุกดาราถูกตะโกนแซว..โห่ฮา..ทำให้นางรู้สึกอึดอัด..จนต้องพูดว่า..

“..พวกท่านไฉนทำตัวเช่นนี้..ไม่สุภาพขาดความเป็นบุรุษที่แท้จริง..”

คนหนึ่งได้ยินถนัด..ชะงักไปชั่วครู่..

“..เธอว่าใครไม่เป็นผู้ชาย..พวกเราผู้ชายทั้งแท่ง..”

เขาหันไปทางกลุ่ม..

“..เฮ้ย.อินี่มันว่าเราไม่ใช่ผู้ชายว่ะ..”

“..โหย..พี่..จัดให้มันเห็นเลยว่าผู้ชายเป็นยังไง..”อีกคนสนับสนุน..

พี่คนนั้นยังไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้..เข้ามาหามุกดารา..พร้อมทั้งจับมือนาง..

“..น้องสาว..มาคุยกันก่อนดีไหม..”

มุกดารามีท่าทางไม่ชอบ..ซึ่งนางมาจากภพของห้าแคว้นแดนอสูร..ไหนเลยจะมีท่าทีเฉกเช่นสตรีในสมัยที่ล้ำยุคกว่านางได้..

เพียงพลิกมือ..ร่างของพี่คนนั้นก็หมุนคว้างตัวลอย..หลังฟาดพื้นดังป้าบ..

กลุ่มแก๊งค์กวนเมืองอุทานพร้อมกัน..คนหนึ่งรี่เข้าหามุกดารา..นางทางหนึ่งหยิบขนมเข้าปาก..อีกทางหนึ่ง..ประชิดเข้าใกล้..ผลักฝ่ามือด้วยเคล็ดหมัดสูญญตากับหมัดปัญญาบารมี..ส่งร่างคนที่รี่เข้าหา..ลอยละลิ่ว.กระทบแผ่นกระจกที่ประดับน้ำพุพังพินาศ..

หลายคนรี่เข้ามาเพราะประมาทคิดว่าเป็นเพียงผู้หญิงน่ารักคนหนึ่ง..แต่หารู้ไม่ว่า..ที่กำลังเผชิญหน้าคือเจ้าหญิงมุกดาราที่เป็นหนึ่งในอัศวินแห่งอากาศมนตรา..

มุกดาราหลบซ้ายขวา..อดอุทานไม่ได้เมื่อขยับเท้าขึ้นจะโจมตี..

“..ไม่..ข้าไม่กล้าเตะ..มันน่าเกลียด..”

นางใช้วิธีเข้าประชิด..กระแทกด้วยหลักหมัดสั้นสูญญตาที่โจมตีได้โดยที่ใช้ทุกส่วนในร่างกายต่อยแทนหมัด..ไหล่..ท่อนแขน..สะโพก..ศอก..ไม่ช้า..ก็มีแต่คนล้มระเนระนาดร้องโอดโอย...

รปภ.ของห้างวิ่งเข้ามาระงับเหตุ..แต่มุกดาราที่มาจากภพของห้าแคว้นแดนอสูร..ไหนเลยจะทราบว่าใครเป็นใคร..เสียงโครม..เมื่อรปภ.คนหนึ่งลอยไปชนเก้าอี้..

คนมุงกันหนาตาและส่งเสียงเฮ..ไม่อยากเชื่อว่าเด็กสาวน่ารักสดใสอย่างมุกดารา..จะเก่งกาจปานนั้น..

เมื่อส่งเสียงเฮ..ก็ยิ่งทำให้มุกดารานึกสนุก..รปภ.วิ่งเข้ามาอีกสองคน..นางจึงโยนถุงขนมไปบนฟ้า..สืบเท้าต่อยหมัดสองหมัด..ร่างของรปภ.สองคนลอยละลิ่ว..และนางรับถุงขนมได้พอดี..

เสียงร้องอย่างพึงใจจากคนรอบข้าง..ทำให้มุกดาราเริ่มสนุก..ทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าที่ตอนนี้นางกำลังเล่นงานใคร..

รปภ.ระดมกันมาทั้งห้าง..ใครจะคิดว่า..เด็กสาวคนนี้จะเก่งกาจกว่าเด็กสาวธรรมดา..

มุกดารากินขนมพลางพูดขึ้นว่า..

“..พวกท่านคิดรังแกข้า..ก็เชิญเข้ามาได้เต็มที่..”

นางกินขนมชิ้นสุดท้ายสิ้นสุด..ก็โยนห่อขนมทิ้ง.เคี้ยวพลางตั้งท่าหมัดปัญญาบารมี..

คนนับสิบคนกลิ้งระเนระนาด..รปภ.ที่ระดมกันเข้ามาใหม่..ต่างก็มองหน้ากัน..ถือกระบองคนละอัน..แต่ยังไม่รู้จะจัดการกับเด็กสาวยังไง..

ในที่สุด..คนหนึ่งก็ใจกล้าบุกเข้ามา..ฟาดกระบองอย่างไม่คิดว่ากำลังจะฟาดใส่ผู้หญิง..

ไหนเลยจะคิด..หมัดปัญญาบารมีของมุกดารา..สามารถต่อยใส่ท่อนแขน..ทำให้กระบองยามอันนั้นกระแทกไปโดนเจ้าของจนชะงักเพราะเจอเข้าเต็มหน้า..มุกดาราต่อยด้วยหมัดสั้นสูญญตาอีกครั้ง..ร่างรปภ.เคราะห์ร้ายก็ร่วงลงกับพื้น

รปภ.ที่เหลือตัดสินใจควงกระบองบุกเข้ามาพร้อมกัน..มุกดารากระทืบเท้าตามวิชาหมัดสูญญตา..ก่อนจะต่อยด้วยการส่งจากแรงกระทืบเท้านั้น..พริบตาเดียว..รปภ.ทุกคนถูกต่อยล้มกลิ้งระเนระนาด..

นางได้แต่สงสัย..

“..ไฉนคนในโลกนี้..ถึงอ่อนด้อยเชิงวิชาต่อสู้นัก..กับทหารที่เพิ่งเข้าประจำการของแคว้นมิลินทระเรา..ยังจะได้ความมากกว่า..เราต่อยด้วยกำลังไม่ถึงครึ่ง..ทีแรกนึกว่าจะน้อยเกิน..แต่กลับกลายเป็นว่า..ต้องลดกำลังลงอีกครึ่ง..ยังล้มบุรุษตัวใหญ่ได้นับสิบคน..”

แต่แล้ว..ก็มีเสียงปืนอัตโนมัติดังขึ้น..ทำให้คนในห้างที่กำลังมุงดูการต่อสู้ของมุกดาราอยู่.ถึงกับแตกฮือ..การจัดการกับเด็กสาวคนเดียว..ถึงกับต้องใช้ปืนกลแบบปืนในสงครามเชียวหรือ..

มุกดาราดูแปลกใจ..

แต่นางคงไม่คิดเด็ดขาด..ว่าจะต้องเจอเหตุการณ์เช่นนี้..

.......

นี่เป็นการปฏิบัติการณ์ของผู้ก่อการร้าย..ที่วางแผนไว้อย่างแยบยล..

พวกเขาเลือกจะวินาสกรรมที่ห้างไอคอนเทคแห่งนี้..และสร้างเรื่องราวบางอย่างให้เกิดขึ้น..โดยการว่าจ้างแก๊งค์อันธพาล..มาทำเกะกะระรานผู้คนโดยเฉพาะสตรีในห้าง..

การสร้างเรื่องราวทำให้รปภ.ต้องระดมกำลังเข้ามาเพื่อจัดการกับแก๊งค์อันธพาล..ดึงความสนใจของทุกผู้คน..ก่อนที่ผู้ก่อการร้ายจะปฏิบัติการณ์ที่อุกอาจ..

แต่ก็ไม่มีใครคิดว่ามุกดาราจะเข้ามาเกี่ยวข้อง..แถมยังเล่นงานรปภ.จนระเนระนาด..จนฝ่ายรักษาความปลอดภัยไม่รู้จะทำไงดี..

เวรยามที่แน่นหนาเพื่อระแวดระวังภัย..กลายเป็นต้องมาระงับเหตุ..แต่ก็ยิ่งวุ่นวายเพราะมุกดาราจัดการทุกคนเละเทะด้วยตัวคนเดียว..โดยที่ไม่รู้เรื่องราวใดมาก่อน..

เวลานี้..ทาลิส..สองเจ้าหญิง..และแพคเกจศศินา..ต่างก็วิ่งมาถึงบริเวณที่มุกดารามีเรื่องแล้ว...

มุกดารายังคงงุนงงกับเรื่องที่เกิดขึ้น..แพคเกจถึงกับอุทานออกมา..

“..ชิกหายล่ะ..มุกดารา..นี่เล่นงานรปภ.ทั้งห้างเลยหรือนี่..”

ทาลิสมองดูมือถือของตัวเอง..

“.ท่าจะยุ่งแล้วล่ะทุกคน..”

ศศินาหันขวับ..

“..อะไรอีก..”

“..ตอนนี้ประเทศเราถูกคุกคามจากภัยผู้ก่อการร้าย..และท่าทางมันยึดห้างนี้ได้แล้ว..”

“..แล้วทำไมไม่บอกก่อน..”

“..คือเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับองค์กรของฉัน..และเราก็ไม่ได้มีหน้าที่จัดการกับผู้ก่อการร้าย.เทพนาคาไม่ได้ยุ่งกับความขัดแย้งในโลกของท่านอยู่แล้ว..เหมือนกับเทพอสูรของโลกของพวกเธอ..”

“..แล้ว..”แพคเกจถาม.. “..มันจะยังไงต่อ..”

“..มุกดาราอาละวาดต่อยรปภ.กลิ้งทุกคน..ซึ่งพวกเขากำลังระแวดระวังภัยผู้ก่อการร้ายอยู่..มันคงช่วยไม่ได้แล้วล่ะที่จะโดนเพ่งเล็งว่าเป็นผู้ก่อการร้ายไปด้วย..”

แพคเกจอ้าปากค้าง...

.......

เจ้าหญิงจินดาพิสุทธิ์กับอจินไตยมาถึงตัวมุกดารา..เมื่อเจ้าหญิงแห่งแคว้นมิลินทระเห็นท่านพี่ทั้งสอง..ก็ผวาเข้ามากอดท่านพี่ริต้าก่อนเพราะรู้ว่า.ในโลกนี้..ท่านพี่ริต้าควรจะเป็นที่พึ่งให้นางกับท่านพี่อจินไตยได้มากที่สุด..

แล้วนางก็ผละมากอดอจินไตย..และพูดว่า..

“..ท่านพี่ทั้งสอง..ข้าไม่เข้าใจ..ไฉนคนในโลกนี้..ถึงได้อ่อนแอยิ่งนัก..”

จินดาพิสุทธิ์ครางอือม์..

“..เพราะโลกนี้..มีวิทยาการก้าวหน้า..ล้ำสมัยจนไม่มีใครคิดจะฝึกวิชาการต่อสู้อย่างที่เราฝึกกันแล้ว..”

เวลานี้..คนกลุ่มหนึ่งกรูเข้ามา..หลังจากที่คนในห้างแตกตื่นจนโกลาหล..

ใช่..พวกเขาเป็นทหาร..ซึ่งทหารไม่ว่าจะโลกไหน..ก็แต่งกายคล้ายกัน..ต่างที่อาวุธในมือและเครื่องมือที่ใช้ในโลกนั้น ๆ เท่านั้น..

และพวกเขากำลังรายล้อม..ถืออาวุธปืนร้ายแรง..จ่อปืนใส่สามเจ้าหญิง..

คนหนึ่งที่ดูจะเป็นหัวหน้าพูดขึ้นว่า..

“..พวกแกคิดจะมาก่อกวนประเทศเราหรือ..คิดผิดล่ะ..แล้วก็อย่าคิดว่าฉันไม่กล้ายิงผู้หญิง..ขอให้เป็นพวกเดนนรกอย่างพวกแก..ฉันยิงได้ทั้งนั้น..หมอบลง..”

อจินไตยสีหน้าเครียด..แค่นเสียง..

“..ใครคิดจะหมอบเยี่ยงสุนัขให้พวกท่าน..”

มุกดาราเห็นสีหน้าของอจินไตยที่เหมือนเก็บกดจากสภาพแวดล้อมที่ทำให้เครียดและไม่คุ้นเคย..

นางก็ยืนเคียงข้างท่านพี่ของนาง..ในขณะที่จินดาพิสุทธิ์ร้องว่า..

“..อจินไตย..ทำตามพวกเขาสั่งเถอะ..เดี๋ยวทาลิสคงมาเคลียร์เอง..แต่อย่าเพิ่งมีเรื่องเลยนะ..”

มุกดารากลับตอบแทนว่า..

“..ท่านพี่..การสั่งให้หมอบเยี่ยงสุนัข..คนในแผ่นดินของข้า..ถือว่าหยามน้ำหน้ากันนัก..”

อจินไตยแค่นเสียง..

“..คิดจะสั่งอันใดกับพวกข้าก็สั่งมา..แต่ข้าจะไม่มีวันกระทำตาม..”

คนที่เป็นหัวหน้าทหารหน่วยปราบผู้ก่อการร้ายตวาดอีก..

“..ยังไม่หมอบอีก..หมอบ..ไม่งั้น..”เขาชูกำปั้น..เป็นสัญญาณให้ทหารในหน่วยของเขาพร้อมจะยิงแล้ว..

แพคเกจเห็นท่าทางสามเจ้าหญิงกับทหารแล้ว..ก็อดร้องไม่ได้..

“..ทาลิส..มุกดารากับอจินไตยกำลังจะปะทะกับทหาร..ซวยล่ะ..ริต้าจะซวยด้วย..”

แต่รอบกายพวกนาง..ทหารก็รายล้อมเพราะเป็นผู้ต้องสงสัยที่สุด..เนื่องจากชาวบ้านธรรมดา ๆ คงแตกตื่นหนีไปหมดแล้ว..แต่ทั้งแพคเกจ ศศินา..ทาลิส.กลับไม่หนีไปไหน..

ทาลิสยกมือขึ้น..

“..เราก็จะซวยด้วย..ต้องยอม ๆ ไปก่อน..”

แล้วก็ประสานมือกับท้ายทอย..คุกเข่า..

แพคเกจกับศศินาทำตาม..ทหารเข้ามาผลัก.ค้นตัว..และยันร่างทั้งสามให้หมอบลงกับพื้น..

มุกดาราเห็นทาลิสกับแพคเกจ ศศินาถูกกระทำหยามเกียรติ..นางไหนเลยจะทนได้..

“..ท่านพี่..ไฉนถึงต้องถูกหยามน้ำหน้าเช่นนี้..”

หัวหน้าหน่วยเห็นมุกดาราเอาแต่ร่ำร้อง..แต่ก็ยังไม่ยอมหมอบตามคำสั่ง..ก็ร้องขึ้นอีก..

“..เตรียมตัว..นับถึงสาม..หากไม่หมอบ..เราจะยิง..หนึ่ง..”

อจินไตยตาราวกับปีศาจแล้ว..

“..สอง..สาม..”นางนับเอง..

ไฟในห้างดับพรึ่บอย่างรวดเร็ว..

สายฟ้าฟาดเปรี้ยงอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย..ทั้งที่อยู่ในอาคารอย่างห้างไอคอนเทค..

และด้วยอำนาจของวิชาอากาศมนตราขั้นสูงสุดในเวลานี้..และพลังแห่งวาโยธาตุที่นางมี..

นางสามารถทำให้ฟ้าผ่าได้ในหลายจุดพร้อมเพรียงกัน..

มีผลทำให้ทหารทุกคนที่ถือปืนเตรียมยิง..ถูกฟ้าผ่าจนแน่นิ่ง..

จินดาพิสุทธิ์ได้แต่ร้องครางออกมา..

“..ชิกหายแล้ว..ทาลิส..เอาไงดีวะเนี่ย..เมียกูโคตรดุอยู่ด้วย..”

..........

 

“ใครคิดจะหมอบเยี่ยงสุนัขให้กับพวกท่าน”

(ว่าแล้วก็กินไอติม แผลบ...)

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น