matchty

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : กับดักที่ 33

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 32.6k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ต.ค. 2558 13:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กับดักที่ 33
แบบอักษร

กับดักรัก...เกมหัวใจ

 

กับดักที่

- 33 -

 

          "ถ้าคนไม่มีหัวใจแบบไอ้เหี้ยปอจะรู้สึกอะไรขึ้นมาแบบที่มึงว่า ไอ้เหี้ยฝุ่นก็คงสมหวังกับรักข้างเดียว 5 ปี ของแม่งชัวร์"

 

          "พนันกับกูปะละ"

 

          "จัดไปแสนนึงกูว่าไม่มีทาง"

 

          "แสนนึงกูว่าอีกไม่นาน"

 

          "แสนนึงกูพนันว่าเราจะได้เพื่อนสะไภ้ชื่อเลิฟ และอีกแสนกูว่ามึงจะหยุดที่คนนี้"

 

          "ถ้าเป็นแบบที่มึงว่า กูให้เลยล้านนึง"

 

          มันเป็นเรื่องที่พลั้งปากท้าพนันกันด้วยความคึกคะนอง และไม่มีใครได้คิดถึงผลลัพธ์ที่จะตามมา

 

          "3 เดือน" จู่ๆปอก็พูดขึ้นลอยๆทำให้ทุกคนที่กำลังนั่งสังสรรค์หันมามองที่ปอเป็นตาเดียว

 

          "อะไรวะ 3 เดือน" ต้าหันมาถามด้วยความสงสัย

 

           "เรื่องพนัน" ปอพูดต่อสั้นๆแล้วหันไปกินเหล้าต่อ

 

          "หืม...สรุปมึงตกลงรับคำท้า" ต้ายกคิ้วขึ้นข้างนึงแล้วถามปอกลับด้วยความแปลกใจ

 

          "แล้วอะไรวะ 3 เดือน" กิงเป็นฝ่ายถามขึ้นมาบ้าง 

 

          "มึงจะใช้เวลา 3 เดือนในการเล่นเกมว่างั้น ไม่นานไปหรอวะ" ฝุ่นพูดขึ้นบ้างอย่างรู้ว่าปอจะสื่ออะไร แต่เขาอดแปลกใจไม่ได้ที่ปอกำหนดเวลานานเกินไป เขาคิดว่าเดือนเดียวไอ้ปอมันก็น่าจะเบื่อแล้ว

 

          "กูก็ว่างั้นนานไปไหมสำหรับมึง แล้วมึงจะทำยังไงให้น้องมันรักมึง กูเห็นตามกัดมึงจะตายห่า" กิงถามต่อเพราะเริ่มรู้สึกสนุก

 

         "บางทีไอ้ปออาจจะเป็นฝ่ายรักน้องมันก็ได้ใครจะไปรู้" ต้าพูดขัดอารมณ์กิง เพราะหมั่นไส้ท่าทางมั่นใจของกิง ถึงแม้ในใจจะคิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่ถ้าพนันข้างเดียวกันหมดมันก็ไม่สนุกสิ

 

          "ก็รอดู" กิงยักคิ้วท้าทายต้า ต้าเองก็ทำหน้ากวนประสาท ก่อนที่ทั้งคู่จะหัวเราะใส่กันเสียงดัง แล้วยกแก้วชนกัน

 

          ปอส่ายหัวหน่ายๆกับความติ๊งต๊องของเพื่อน ที่เขารับคำท้าเพราะมันเบื่อๆ และกำลังเซ็งกับชีวิตช่วงนี้ ได้ลองทำอะไรใหม่ๆบ้างมันก็น่าจะแก้เบื่อได้ดี อีกอย่างถ้าความรู้สึกเขาไม่พลาด ไอ้สายตานั่นที่ใช้มองเขามันต้องมีอะไรแน่ๆ 3 เดือนกับเรื่องสนุกๆที่น่าจะเกิด มันก็ไม่นานเกินไปหรอก

 

          ...

          ...

 

          "ไอ้ปอ" กิงเรียกปอด้วยเสียงจริงจัง จนปอต้องเงยหน้าจากหนังสือขึ้นมามอง

 

          "มีอะไร" ปอถามเสียงเรียบพร้อมกับปิดหนังสือลง

 

          "มึงลืมอะไรป่ะวะ" กิงลองถามดูเพราะเห็นว่าปอทำเฉย

 

           "ลืม?" ปอถามกลับด้วยความงงเพราะนึกไม่ออกว่าตัวเองลืมอะไร ต้ากับฝุ่นเองก็หันมามองกิงด้วยความสงสัยเหมือนกัน

 

          "ก็เรื่องที่เราพนันกันไงล่ะวะ" กิงว่าเหวี่ยงๆ

 

          "เออว่ะ นี่มันครบกำหนดแล้วนี่หว่าแถมเลยแล้วด้วย" ต้าพูดออกมาบ้างเพราะพึ่งนึกขึ้นมาได้

 

          "แล้วตกลงยังไงวะ" ต้าหันมาถามปอต่อ เพราะอยากได้คำตอบ 

 

          ".........." ปอไม่ได้ตอบอะไรนอกจากเงียบ

 

          "เอาไงจะจบเกมรึยังหรือว่ามึงลืมจริงๆ" ฝุ่นพูดขึ้นมาบ้าง

 

          "กูไม่ได้ลืม แล้วกูก็อยากจะจบเกมแล้วเหมือนกัน เพราะแม่งเริ่มน่าเบื่อ" ปอบอกเสียงเรียบพร้อมกับใบหน้านิ่งๆ

 

          ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

          "ปอๆทำอะไรอ่ะเข้าไปนานแล้วนะ" เลิฟตะโกนถามปอที่อยู่ในห้องน้ำเสียงดัง เพราะเห็นว่าปอเข้าไปนานแล้ว

 

           ปอหันมามองที่ประตูห้องน้ำ ก่อนจะหันกลับไปเอื้อมมือปิดฝักบัว เพราะมัวแต่คิดเรื่องที่เคยคุยกับเพื่อน เขาเลยไม่รู้ตัวเข้ามาในห้องน้ำนานแล้ว ถ้าไม่มีเสียงเลิฟเรียก เขาก็คงยังอยู่ในห้องน้ำจมกับความคิดตัวอีกนาน

 

            ปอเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว เส้นผมเปียกลู่แนบไปตามแนวศีรษะ หยดน้ำกระจายเกาะไปทั่วกล้ามเนื้อสวย เลิฟไล่สายตามองไปตามรูปร่างของปอแล้วก็ที่จะอดหน้าแดงไม่ได้ เพราะดันเผลอคิดไปถึงตอนที่ตัวเองอยู่ใต้ร่างของปอ

 

            'อ๊ากกกกก มึงคิดอะไรของมึงวะไอ้เลิฟ' เลิฟตะโกนโวยวายตัวเองในใจ

 

          "มึงเป็นอะไร" ปอมองท่าทางของเลิฟอย่างงงๆ เพราะจู่ๆเลิฟก็เอามือทึ้งหัวตัวเอง ปากก็บ่นพึมพำอะไรไม่รู้ หน้าแดงหูแดงยุ่งเหยิงไปหมด

 

          "ปะ..ป่าว ไปใส่เสื้อผ้าดิ" เลิฟพูดติดๆขัดๆ แล้วไล่ปอไปใส่เสื้อผ้าแก้เขิน ปอมองท่าทางของเลิฟอย่างแปลกใจ แล้วก็เดินไปใส่เสื้อผ้าโดยที่ไม่ได้ถามอะไร 

 

          เลิฟมองตามหลังปอแล้วก็อดอิจฉาไม่ได้ เขาเองก็ผู้ชายคนนึง (ถึงจะมี....ก็เหอะ) เขาเองก็อยากมีรูปร่างแมนๆแบบปอบ้าง ไม่ต้องสูงเป็นเสาไฟฟ้าแรงสูงแบบปอก็ได้ (คือปอสูงมากครับพวกเพื่อนๆปอก็สูง พวกพี่อาร์ตก็สูง สงสัยพ่อกับแม่จับแคลเซียมกรอกปากตั้งแต่เกิด)แต่เขาอยากมีกล้ามอยากมีซิกแพ็คสวยๆแบบนี้บ้างอ่ะ ถึงเขาจะพอมีกล้ามเนื้อบ้าง แต่มันก็นิดหน่อยตามปกติของผู้ชาย 

 

          ครั้นจะให้ไปซ้อมมวยเตะอัดกระสอบทรายแบบปอ ไปยืนถือปืนหนักๆซ้อมยิงกลางแดดก็คงไม่ไหวเหมือนกัน เขาไม่ใช่พวกบ้าพลังแบบนั้นนี่นา

 

          "คิดอะไร" ปอถามเสียงเรียบ เอานิ้วโป้งนวดตรงหว่างคิ้วที่ขมวดเป็นปมของเลิฟเบาๆ เขายืนมองเลิฟมาสัักพักแล้ว แต่ดูท่าจะไม่รู้สึกตัวสักที จนเขาต้องเดินเข้ามาใกล้ๆ

 

          "แต่งตัวเสร็จแล้วหรอ ทำไมไม่เช็ดผมให้แห้งอ่ะ" เลิฟสะดุ้งน้อยๆเพราะความเย็นจากมือปอที่มาสัมผัส ก่อนจะมองที่ผมของปอซึ่งยังมีน้ำหยดลงมาเรื่อยๆ

 

           "เดี๋ยวก็แห้ง" ปอว่าอย่างไม่ใส่ใจ ยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเองเบาๆ ก่อนจะเดินมาล้มตัวนอน

 

          "เดี๋ยว!!อย่าพึ่งนอนมาเช็ดหัวให้แห้งก่อน" เลิฟดึงปอให้ลุกขึ้นแล้วดันให้นั่งลงที่พื้นตรงปลายเตียง ก่อนจะเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็ก แล้วมานั่งลงข้างหลังปอลงมือเช็ดผมให้เบาๆเพราะกลัวอีกคนเจ็บ

 

          "มึงรักกูเพราะอะไร" จู่ๆปอก็ถามขึ้นมา ทำเอาเลิฟถึงกับชะงักมืิอที่เช็ดผมอยู่

 

          "ถามอะไรเนี้ย" เลิฟพูดเสียงแผ่ว รู้สึกได้เลยว่าใบหน้าตัวเองร้อนผ่าว และคิดว่ามันคงแดงแล้วแน่ๆ ถามอะไรก็ไม่รู้

 

          "กูอยากรู้" ปอถามต่อเสียงเรียบเหมือนชวนคุยเรื่องทั่วไป แต่คนโดนถามหน้าแดงเพราะความเขินไปหมดแล้ว

 

           "จะอยากรู้ไปทำไม" เลิฟพยายามที่จะเลี่ยงไม่ตอบ แต่พอเห็นสายตาปอที่มองมาแกมบังคับก็เลยยิมตอบ

 

           "ก็รักที่ปอเป็นปอแหละ" เลิฟอ้อมแอ้มตอบเสียงเบา แล้วก็ลงมือเช็ดผมให้ปอต่อ

 

           "แล้วรักตอนไหน" ปอถามต่อ

 

            "แล้วจะรู้ไหมเล่ารู้ตัวก็รักไปแล้วอ่ะ ว่าแต่ถามทำไมเนี้ย" เลิฟตอบขึ้นเสียงเล็กน้อย เพราะเขินจนทำตัวไม่ถูกแล้ว

 

          "รู้ตัวก็รักไปแล้วงั้นหรอ" ปอพึมพำออกมาเสียงแผ่ว

 

          "มึงมันทั้งโง่ทั้งบ้าที่มารักคนแบบกู" ปอพูดออกมาเสียงเยาะๆ จนเลิฟต้องเอี้ยวตัวมองหน้าปอ พอเห็นไม่มีอะไรผิดปกติก็เลยคิดว่าตัวเองหูฝาด

 

          "ปออาจจะไม่รู้ตัวแต่จริงๆแล้วปอเป็นคนใจดีนะ" เลิฟพูดออกมายิ้มๆ

 

          "กูเนี้ยนะใจดี" ปอถามกลับด้วยความขำ เพราะจริงๆเขาไม่ได้ใจดีเลย ใจดีแค่กับบางคนและใจดีเพราะมีเหตุให้ต้องทำเท่านั้น

 

          "จริงๆนะปอเป็นคนใจดี" เลิฟยืนยันความคิดของตัวเองด้วยท่าทีขึงขัง

 

          "หึ กูอาจจะใจร้ายกว่าที่มึงคิดก็ได้" ปอพูดออกมาเสียงเยาะๆอีกครั้ง คนเลิฟต้องขมวดคิ้วเพราะคิดว่าครั้งนี้ตัวเองไม่ได้หูฝาดแน่ๆ

 

          "มีอะไรรึเปล่าปอ ดูแปลกๆนะ" เลิฟถามปอด้วยความกังวล เพราะวันนี้ปอดูแปลกไปจริงๆ

 

          "........" แต่ปอเงียบไม่ตอบอะไร จนเลิฟต้องถอนหายใจออกมาเบาๆและนั่งเช็ดผมต่อเงียบๆ

 

          "เสร็จแล้ว" เลิฟบอกเสียงแผ่ว กำลังจะลุกเอาผ้าเช็ดตัวไปตาก ก็โดนปอกระชากลงไปจูบอย่างรุนแรง

 

           "อ่ะ อื้อ ฮ้า" เพราะโดนจูบแบบไม่ตั้งตัวทำให้หายใจไม่ทัน พอโดนปล่อยให้เป็นอิสระ เลิฟเลยรีบสูดอากาศเข้าปอด

 

           "ปอเล่นอะไรเนี้ย" เลิฟว่าเหวี่ยงๆแต่พอหันไปสบตาปอก็รีบหุบปากทันที ก็เล่นจ้องเขาเหมือนจะกินลงไปทั้งตัว อยู่ดีๆทำไมถึงหื่นขึ้นมาก็ไม่รู้

 

            ปอลุกขึ้นประกบจูบเลิฟอีกครั้ง แต่คราวนี้แผ่วเบา เขาค่อยๆขบเม้มริมฝีปากอิ่มเป็น ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปสำรวจข้างในโพรงปากเล็ก มือก็สอดเข้าไปใต้เสื้อนอนลูบไล้บีบเค้นไปทั่ว

 

          เลิฟเองก็จูบตอบกลับไป ไม่นานแผ่นหลังก็สัมผัสได้ถึงที่นอน เพราะปอค่อยๆดันเลิฟลงไปแต่ไม่ได้หยุดจูบ จากนั้นปอก็ไล่จูบลงมาที่แก้มและซอกคอขาว ก่อนจะวกกับมาจูบปากนุ่มอีกครั้ง

 

          "จู่ๆเป็นอะไรเนี้ย" เลิฟถามออกมาทันทีที่ปากเป็นอิสระ

 

          "เงี่ยน" ปอตอบเสียงเรียบหน้าตาย แต่เลิฟหน้าแดงขึ้นทันที 

 

           "อะ..ไอ้บ้า" เลิฟด่าปอด้วยเสียงอึกอัก กับคำด่าที่โคตรจะรุนแรง ก็มันเขินจนคิดไม่ออกอ่ะ

 

          "หึ หึ อายห่าอะไรเอาอยู่ทุกวัน" ปอว่าขำๆแล้วก็ก้มลงไปถอดเสื้อของเลิฟออก ตามด้วยกางเกงนอนจนเลิฟตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน

 

          เลิฟมองการกระทำของปอแล้วก็เขินจนตัวแดงไปหมด ปอแปลกไปจริงๆนั้นแหละ เคยมีที่ไหนล่ะมาพูดหยอกเขาตอนจะมีอะไรกัน แถมอยากจะเถียงออกไปใจจะขาดว่าไม่ได้เอากันทุกวันซะหน่อย แค่เกือบทุกวันต่างหาก

 

            "อ่ะ..." เลิฟหลุดครางออกมา เพราะปอกำลังใช้ลิ้นหยอกล้อกับยอดอกของเขา ส่วนอีกข้างก็โดนมือหนาบดขยี้เล่น

 

          ปอดูดดึงไล้เลียที่ยอดอกเล็กอย่างหิวกระหาย ก่อนจะจูบไล่ลงมาที่หน้าท้องแบนราบ ดูดเม้มจนเป็นรอยแดงไปทั่ว แวะใช้ลิ้นเลียวนที่หลุมสะดือเล็ก จนเลิฟแอ่นตัวโค้งขึ้นเพราะรู้สึกเสียที่บริเวณท้องน้อย ฝ่ามือของปอก็จับแก่นกายเลิฟขยับให้ช้าๆ ก่อนจะเปลี่ยนจังหวะเป็นรัวเร็ว ไม่นานเลิฟก็ปลดปล่อยออกมาเต็มฝ่ามือของปอ

 

          "อ่าาาาาาาา" เลิฟนอนหายใจหอมน้อยๆเพราะได้ปลดปล่อยออกมา ปรือตาขึ้นมองปอนิดๆก็เห็นว่าปอกำลังเลียฝ่ามือที่เปื้อนน้ำรักของเขาอยู่

 

          "อย่า!!มันสกปรก" เลิฟผวาลุกขึ้นจับมือปอไว้แน่น เพราะรู้สึกอายเนื่องจากปกติปอจะไม่เคยทำ 

 

          "งั้นมึงเลีย" ปอว่าแล้วยัดนิ้วมือเข้าปากเลิฟเพื่อให้เลียมัน ซึ่งเลิฟก็ทำตามแต่โดยดี 

 

          ปอเอื้อมมือไปที่หัวเตียงคว้าเอาหลอดเจลออกมา แล้วดันเลิฟให้ลงไปนอนเหมือนเดิม จากนั้นก็ป้ายเจลลงไปที่ช่องทางด้านหลังของเลิฟ

 

          "อ่ะ อื้อ" เลิฟสะดุ้งน้อยๆเมื่อปอสอดนิ้วเรียวเข้ามา จากนั้นก็ขยับมันเข้าออกช้าๆ แล้วเพิ่มจำนวนนิ้วเข้ามาจนครบสามนิ้ว ชักเข้าออกรัวๆจนเกิดเสียงดัง กดเน้นย้ำลงไปที่จุดๆนึงในร่างกาย จนเลิฟบิดตัวไปมาด้วยความเสียว ก่อนจะถอนนิ้วทั้งหมดออกมา

 

          ปอจับขาของเลิฟให้อ้ากว้างกว่าเดิม แล้วเอาแก่นกายที่พร้อมรบของตัวเองถูวนที่ปากทางเข้าแผ่วเบา จากนั้นก็ค่อยๆกดส่วนหัวเข้าไป ก่อนจะดันเข้าไปจนสุดลำแบบเต็มแรง

 

          "อึก...อ่าาาา" เลิฟทั้งจุกและเสียวไม่น้อยเมื่อปอเอาตัวเองเข้ามา รับรู้ได้เลยว่าข้างในตัวเขากำลังตอดรัดตัวตนของปออย่างบ้าคลั่ง

 

          ปอโน้มตัวลงมาจูบแลกลิ้นกับเลิฟ สัมผัสได้ถึงรสชาดฝาดเฝื่อนจากน้ำรักก่อนหน้านี้ ด้านล่างก็เริ่มขยับเบาๆเมื่อรู้ว่าอีกคนเริ่มปรับตัวได้ 

 

          ปอดึงตัวเองออกจนเกือบหมด แล้วแทงกลับลงมาเน้นๆจนเลิฟรู้สึกจุกไปหมด ได้แต่จิกที่นอนเป็นการระบาย จากนั้นไม่นานปอก็ขยับตัวเองรัวเร็ว ซอยถี่ๆจนเลิฟและเตียงราคาแพงโยกไหวเพราะความรุนแรง 

 

          "อ่ะๆๆอ่าาาาา" เลิฟครางออกมาเสียงดังไม่ขาดสาย เพราะความเสียวที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับตัวเองที่ใกล้จะปลดปล่อย และไม่นานเลิฟก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง

 

          ปอโหมสะโพกแกร่งอย่างบ้าคลั่ง เมื่อรับรู้ถึงแรงตอดถี่และบีบรัดเขาจากข้างใน เขาอัดกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรงจนคนตัวเล็กสั่นคลอนไปหมด จากนั้นไม่นานเขาปลดปล่อยทุกหยาดหยดเข้าไปในตัวของเลิฟ

 

          ปอหอบหายใจน้อยๆก้มลงไปจูบหน้าผากชื่นเหงื่อของคนตัวเล็กแผ่วเบา โดยที่ไม่ได้เอาตัวเองออกมา แถมยังขยับเข้าออกช้าๆ เป็นสัญญาณให้เลิฟรู้ว่ารอบที่สองกำลังจะเริ่มในไม่ช้า

 

2 Be Con...

 

++++++++++++

คุยกันสักนิดนะยูว์

อ่านตอนนี้แล้วหลายคนคงหงุดหงิด สงสัย และด่าอีปอ (ตามเคย)

เอาเป็นว่าทีมเลิฟเข้มแข็งเอาไว้นะ เราจะผ่านมันไปด้วยกัน

ส่วนทีมปอจงเชื่อมั่นในคนที่เธอรัก สิ่งที่เห็นอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิด

แถมเอ็นซีให้นิดหน่อย เบาๆและเป็นเอ็นซีที่ป่วงๆในความรู้สึก

อย่ากลัวดราม่าเลย เพราะมันกำลังจะมา

เอิ๊กๆๆ (คนอ่านบอกกูรู้ตัวแต่ตอนที่แล้วล่ะ)

รักคนอ่านคับ ^^

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}