เปลวไฟสีน้ำเงิน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

็Heart 07 : ไม่หลอกลวง (ผู้บริโภค) 3 อัพครบ

ชื่อตอน : ็Heart 07 : ไม่หลอกลวง (ผู้บริโภค) 3 อัพครบ

คำค้น : Warm Heart, พี่อิน,ทอฝัน,รัก,ฟิน,ไม่ดราม่า,แม่ผัว,ลูกสะใภ้,

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 785

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มิ.ย. 2562 10:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
็Heart 07 : ไม่หลอกลวง (ผู้บริโภค) 3 อัพครบ
แบบอักษร

‘อย่าพูดว่าพี่หลอกลวง ถ้ายังไม่ได้กิน’  

เรื่องจริงไม่เห็นต้องโวยวาย.. 

ทว่าเดินออกมาจากห้องน้ำอีกที คนที่โวยวายต้องเป็นผมนี่สิ รู้ไหมว่าที่ฝันตอบโต้ประโยคเดียวแล้วเงียบไป เธอเอาเวลาไปทำอะไร 

“เสื้อสวยจังเลยค่ะ”  

ร้ายนักนะ แอบค้นกระเป๋าสะพายผมแล้วเอาเสื้อมาใส่เองเฉยเลย ให้ตายสิ! เหมือนโดนยั่วให้อยาก แต่รู้อยู่แก่ใจว่ายังไงก็ไม่ได้กิน 

เสื้อขนาดฟรีไซส์ พอฝันซึ่งเป็นคนตัวเล็กใส่ ชายเสื้อเลยยาวเป็นพิเศษ ซึ่งผมคงไม่มองเหมือนอยากทำโทษขนาดนี้หรอก ถ้าเธอไม่ใส่กางเกงที่มันสั้นมากๆ สั้นซะจนต้องย้อนนึกถึงคำพูดตัวเองที่บอกเธอไปเมื่อกี้ 

‘อย่าพูดว่าพี่หลอกลวง ถ้ายังไม่ได้กิน’  

‘เหมือนตั้งใจยั่วให้ได้กิน แล้วมาหักหลังพี่ทีหลังว่าไม่อร่อยเลย’  

“สวยไหมคะ ถ่ายรูปให้หน่อยสิ”  

‘เรื่องอะไรจะถ่ายให้’ ผมแค่ปรายตามอง ไม่ยอมถ่ายให้ตามคำสั่ง เดินเลี่ยงไปกอดอกยืนมองบรรยากาศข้างนอกแทน แต่ทอฝันเธอมีความแสบเข้าเส้นไปแล้วครับ ต่อให้ผมเมิน เธอก็ตามมาเอาคืนผมด้วยการแทรกตัวเองมายืนด้านหน้า เปิดหน้าต่างออกเล็กน้อยแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนขอบเพราะไม่สูงมากนัก 

“จะไม่ถ่ายให้จริงอะ อยากโพสต์ท่าสวยๆ”  

‘ชุดแบบนี้จะไม่สวย แต่อาจเป็นภาพติดเรทน่ะสิ’  

“เสื้อพี่อินซื้อให้ฝันนะ ฝันอยากมีภาพถ่ายเก็บไว้เป็นที่ระลึก”  

‘เสื้อผ่าน แต่กางเกงแทบไม่พ้นชายเสื้อคงไม่ผ่าน’  

ไม่ยืนนิ่งให้ฝันยั่วยุอารมณ์ได้นาน ผมก็ถอยออกมาหนึ่งก้าว ดึงชายเสื้อเธอขึ้นเพื่อจะบอกว่าให้เปลี่ยนกางเกงก่อนถึงจะถ่ายให้ แต่เธอตั้งใจทำแบบนี้แต่แรกแล้วไง รู้ความหมายในสิ่งที่ผมบอกก็ไม่สนอยู่ดี 

“จะได้โชว์เสื้อให้โดดเด่นไงคะ”  

หึ ผมยกยิ้มมุมปาก คำตอบจากคนตรงหน้าไม่ได้เหนือความคาดหมายสักเท่าไหร่ จากวันแรกของทอฝันที่มีแต่มุมใสๆ ตอนนี้เธอแสดงละครได้ดีจนลบคำนั้นได้สนิทเลย 

ถามว่าผมชอบแบบไหน ‘ก็ทุกแบบมั้ง ชอบเก็บไว้มองคนเดียวอยู่แล้ว ไม่อยากเผื่อใครเลยไม่จำเป็นต้องถ่ายให้’  

“นะคะพี่อิน ถ่ายให้ฝันหน่อย”  

‘ไม่มีทาง’ ผมก้มหน้าลงไปสบตาและส่ายหน้าปฏิเสธ ทำเอาคนที่พยายามทำให้ผมหลงกลถึงกับย่นจมูกยอมแพ้ ไม่พยายามยั่วผมเหมือนเมื่อกี้อีก มิหนำซ้ำยังทำท่าจะลงจากขอบหน้าต่างหนีผมเฉยเลย 

แต่คงไม่ง่ายขนาดนั้น 

หมับ! ผมจับหัวไหล่ฝันไว้ก่อนที่เธอจะลง พอเธอช้อนสายตาขึ้นมอง ผมก็โน้มหน้าเข้าใกล้เรื่อยๆ ขณะเดียวกันมืออีกข้างก็จับตรงหน้าต่าง เพื่อจะดึงปิดในตอนที่อุ้มฝันลงและพาไปนอนบนเตียง ให้เธอลองชิมผมสักหน่อยว่าหลอกลวงจริงไหม ยังอยากจะเอาคืนผมด้วยวิธีนี้อีกหรือเปล่า 

“พี่อิน ฝันยอมแพ้แล้วนะ อื้อ~~”  

เสียงหวานเปล่งออกมาในลำคอเบาๆ เมื่อริมฝีปากถูกปิดด้วยรสจูบจากผม คนที่เธอหาว่าหลอกลวงผู้บริโภค  

แม้ว่าไม่เคยทำแบบนี้กับใคร ไม่เคยคิดไม่ดีกับฝัน แต่ในฐานะผู้ชายคนหนึ่งก็คงทนหวั่นไหวกับเรียวขาขาวเนียนที่เห็นไม่ได้เหมือนกัน 

‘จูบแฟน พี่คงไม่ผิดนะ’ คิดแล้วก็กดริมฝีปากจูบอย่างแนบแน่น พยายามส่งผ่านความรู้สึกด้วยการขยับบดเบียดให้ฝันตอบรับด้วยการจูบตอบบ้าง ไม่ช้าปลายนิ้วเรียวก็ค่อยๆ ลากไล้ผ่านหน้าอกเลื่อนขึ้นมากอดคอผมไว้ พร้อมกับจูบตอบอย่างดูดดื่ม  

‘ถ้าพี่เป็นสินค้า แล้วฝันคือผู้บริโภค แม้ไม่อร่อยเท่าแบรนด์อื่น แต่รับรองว่าไม่หลอกลวง’  

“แค่ชิมเอง บอกไม่ได้หรอก”  

‘หรือต้องกินทั้งตัว’ ผมเลิกคิ้วถาม แต่ฝันก็ไม่ตอบ เธอหันหน้าหนีไปมองทางอื่นแต่ก็ยังกอดคอและดึงตัวผมไปใกล้จนชิดติดกัน 

“อบอุ่นจัง ร้อนหรือคิดอะไรในใจคะ”  

ถึงกับต้องซบหน้าลงบนหัวไหล่คนใต้ร่าง เมื่อตัวผมเองออกอาการเขินกับสิ่งที่โดนถามมา หากบอกว่าผมไม่คิดก็คงไม่มีใครเชื่อ เอาเป็นว่าผมคิดนะ ยิ่งนอนแบบนี้ยิ่งห้ามใจลำบาก แต่ให้จบด้วยเรื่องนั้น ผมเกรงว่าฝันจะมองว่าผมไม่รักเธอจริงหรือเปล่า 

“เฮ้อ พรุ่งนี้ก็กลับแล้ว ต่อให้นอนกอดพี่อินทั้งคืนก็คงไม่หายคิดถึง กว่าจะได้เจอกันตั้งหลายเดือน รอบนี้จะนานเท่าไหร่กันนะ”  

‘บ่นใหญ่เลย ที่เคยบอกไปไม่จำหรือไงเนี่ยทอฝัน’  

“ตอนนั้นไม่ได้เจอ พอฝันคิดถึงก็แค่ไลน์คุยกัน แต่ตอนนี้ฝันคงเป็นบ้าแน่เลย หากไม่ได้เจอพี่อิน”  

‘...’  

“ฝันชอบตัวตนของพี่อินนะ ไม่เสแสร้งถึงแม้จะแกล้งเก่งก็ตาม อบอุ่น ดูแลเก่ง อยากอ้อน อยากงอแงทุกวันเลยค่ะ”  

‘แค่พูดก็พอทอฝัน อย่าขยับตัวเยอะ’  

“พี่อินช่วยซื้อข้าว ซื้อขนมมาให้เด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ด้วยนะคะ”  

‘อนาคตวันพรุ่งนี้พี่ยังไม่อยากพูดถึงเลยทอฝัน พี่อยากเอาตัวเองให้รอดในคืนนี้ให้ได้ก่อน’  

ยิ่งนอนฟังเงียบๆ ตอบโต้เพียงในใจและฝันพูดซึ้งมากเท่าไหร่ ผมก็เริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง มิหนำซ้ำเธอยังไม่ทำแค่นอนกอด ขณะที่ปากพูดไปท่อนแขนที่เคยโอบรอบต้นคอค่อยๆ เลื่อนลงมาตรงแผ่นหลัง ฝันลูบวนไปมาจนชายเสื้อผมร่นขึ้นด้านบน พร้อมกันนั้นปลายนิ้วเรียวยังสอดเข้ามาใต้เสื้อ ไล้ตั้งแต่บริเวณเอว อ้อมลำตัวมาทีละนิดจนถึงแผงอกที่ผมต้องยกตัวขึ้นเล็กน้อยให้เธอได้สัมผัส 

หึ ต่างคนต่างรู้เรื่องราวในใจแล้วล่ะแบบนี้ 

“รักทอฝันไหมคะ”  

เพราะบอกด้วยเสียงไม่ได้ ผมจึงตอบเธอไปด้วยการจูบซ้ำตรงริมฝีปากเธออีกครั้ง ฝันเองก็จูบตอบและขยับตัวเล็กน้อย แยกเรียวขาออกจากกันให้ผมแทรกตรงกลางโดยที่ปากยังแตะกันอยู่ 

เนิ่นนานหลายนาทีที่ให้มอบความหวานแทนคำว่ารัก ผมก็ผละออกและสบตาสื่อความหมายในค่ำคืนก่อนที่จะต้องร่ำลากันไปทำหน้าที่ของตัวเอง 

“เพราะเป็นพี่อิน คนเดียวนะ”  

‘เพราะเป็นทอฝัน คนเดียวเหมือนกัน’ ท่วงทำนองความรักในอีกรูปแบบของเราถึงเกิดขึ้นต่อจากนี้.... 

 

เขาจะได้กันแล้วจริงเหรอ พี่อินเป็นคนใสๆ นะ จะเป็นได้ไปมั้ยน้ออออ

 

#ชี้แจงที่เรื่องหายไปค่ะ ไรท์ไม่ได้เทเรื่องนี้นะ แค่ทบทวนเนื้อหาที่แต่งไปแล้ว จากนี้จะอัพรัวๆ พร้อมปล่อยอีบุ๊คราคาพิเศษอีกไม่เกินหนึ่งสัปดาห์ ที่คิดไว้คือราคา 139 บาท (บวกลบอีกไม่มาก) ไรท์ขอดูจำนวนตัวอักษรหลังรวมเล่มเสร็จก่อนนะ

#ส่วนในเว็บ 50% เหมือนเดิมจ้ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}