จันทร์อรุณ ณรัช

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สะกดฝันอันน่ากลัว

ชื่อตอน : สะกดฝันอันน่ากลัว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 48

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2562 17:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สะกดฝันอันน่ากลัว
แบบอักษร

 

การจะได้มุกดาราคนเดิมกลับมา..จะทำได้หรือไม่นะ..ต้องพึ่งฝีมือของอัศวินแห่งอากาศมนตราอย่างทาลิสแล้วล่ะ

.................

คืนนั้น...

ทาลิสถูกจัดให้นอนในห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง..เพราะจะให้นอนกับสามเจ้าหญิงหรือสองปีศาจแห่งอนันตกาล..คงไม่สู้ดีนัก..

แพคเกจกับศศินาอดเข้ามาตรวจดูความเรียบร้อยไม่ได้..

ทาลิสนอนบนเตียง..ถอดรองเท้าไขว่ห้าง..ไม่ได้ถอดเสื้อผ้า..และ..ง่วนกับบางอย่าง

แพคเกจคอย่น..ศศินาก็อุทานออกมา..

“..ตกลง..เธอมาจากภพไหนกันนี่..”แพคเกจถาม..

ทาลิสวางของในมือ..ซึ่งก็คือโทรศัพท์มือถือ..เมื่อกี้เธอกำลังกดเกมอย่างเมามัน..

“..ทำตกอกตกใจไปได้..ฟังว่า..สองปีศาจแห่งอนันตกาลก็มาจากโลกอีกยุคหนึ่งที่แตกต่างจากยุคนี้ไม่ใช่หรือไง..พวกเธอควรจะรู้จักสมาร์ทโฟนแล้วนะ..หากเป็นมุกดาราหรืออจินไตยก็คงว่าไปอย่าง..”

“..ตกลงเธอมาจากโลกในยุคเดียวกับฉัน..”ศศินาถาม..

“..ก็อาจจะไม่เชิง..เพียงแต่..ช่วงเวลาในโลกของเราทั้งสอง..อาจจะใกล้เคียงกันเท่านั้นเอง..”ทาลิสครางอือม์.. “..ก็น่าเห็นใจนะ..ต้องมาอยู่กับโลกยุคโบราณ..ปรับตัวยากหน่อย..”

แพคเกจอดถามไม่ได้..

“..แล้วเธอต้องมาอยู่ที่นี่..ถามจริง ๆ ไม่อึดอัดแย่หรือไง..”

“..จะอึดอัดอะไรล่ะ..มันเป็นหน้าที่..แถม..หากไม่คิดอะไรมาก..ที่นี่ก็อยู่สบายดีออก..ฉันว่า..ฉันชอบอากาศของที่นี่มากเลยนะ..”

ศศินาพูดขึ้นว่า..

“..งั้นพรุ่งนี้เราจะรีบออกเดินทาง..อย่ากดเกมเพลินจนนอนดึกล่ะ..อีกอย่าง..ที่นี่ไม่มีไฟฟ้า..จะชาร์จมือถือก็คงไม่ได้..ควรประหยัดแบตไว้นะ..”

ทาลิสดูงุนงง..

“..อ้าว..บ้านเธอต้องใช้ไฟฟ้าชาร์จมือถือด้วยหรือ..ตลกน่า..”

แพคเกจงุนงง..

“..พี่นา..หรือเราจากโลกของเรามานานมากไปแล้ว..”

“..โลกของฉัน..ใช้แสงชาร์จมือถือได้มาตั้งสิบกว่าปีแล้ว..”ทาลิสหัวเราะ.. “..เดี๋ยวนี้มือถือรุ่นใหม่บ้านฉัน..ไม่ต้องง้อระบบไฟฟ้าเลย..เพราะตราบใดที่มีแสง..มันจะชาร์จมือถือได้ตลอด..”

ศศินาอดคิดไม่ได้..

โลกของทาลิส..เป็นโลกแบบไหนกันนะ..

อาจจะล้ำสมัยกว่าโลกเดิมของนางเล็กน้อย..ว่าแต่...โลกที่ล้ำสมัยเช่นนี้..ยังมีคนเชื่อถือเทพประจำภพอยู่อีกหรือ

....

วันรุ่งขึ้น..

หลังจากไปพบกับเจ็ดจอมปราชญ์ตามกำหนดเดิม..ได้สนทนาเหมือนเยี่ยมเยียนกันพอสมควรแล้ว..รถม้าขนาดแปดเทียมลาก..ก็เดินทางไปยังจุดหมายที่ตกลงกัน..นั่นคือหุบเขาแมงมุมค้างคาว..แคว้นอุตระ..

ทาลิสไม่ได้นั่งในตัวรถ..แต่กดเกมนั่งเคียงกับแพคเกจศศินาในตำแหน่งพลขับ...

“..ฉันชักอยากจะไปเที่ยวบ้านเธอบ้างแล้ว..”แพคเกจพูดหลังจากทาลิสกำลังตีป้อมอย่างสนุกสนาน..นี่มันใช้คลื่นที่ไหนเล่นเกมออนไลน์วะเนี่ย..

“..หากจะมาก็ยินดีต้อนรับ..เพราะอย่างน้อย..มันก็คล้ายบ้านของเธอที่สุดแล้วล่ะ..”

ทาลิสกดเกมพลางพูดพลาง..พร้อมกับพูดอีกว่า..

“..เธอคงกลับบ้านไม่ได้แล้วสินะ..แย่ชะมัดเลยนะเนี่ย..”

“..กฏของความตาย..คือการเดินทางที่ไม่สามารถหวนกลับได้..”

“..เรื่องนั้นฉันรู้..หากฉันต้องตายในบ้านของฉัน..แล้วโชคดีที่เป็นเพียงการผ่านข้ามภพภูมิไม่ใช่การสูญสลายสังขารโดยตรง..ก็คงกลับบ้านตัวเองไม่ได้เหมือนกันนั่นแหละ..”

“..แต่แปลกนะ..หากจะมองถึงเทคโนโลยีที่บ้านเธอมี..”ศศินาอดถามไม่ได้.. “..สมควรจะล้ำหน้ายิ่ง..แต่..คนในยุคเทคโนโลยีก้าวล้ำขนาดนี้..ยังเชื่อถือเทพเจ้าด้วยหรือ..”

“..มันก็คงไม่ต่างจากเธอนั่นแหละ..เธอรู้หรือเปล่าล่ะ.ว่าเทพประจำภพภูมิบ้านเกิดของเธอคืออะไร..เธอก็ยังไม่ทราบเลยใช่ไหม..โลกของฉัน..คนที่จะทราบว่าองค์นาคาเทวะเป็นเทพประจำภพภูมิมีน้อยยิ่งกว่าน้อย..และอัศวินแห่งอากาศมนตราอย่างฉัน..ก็ไม่ได้เปิดเผยร่องรอยให้ใครรู้มากนัก..ทั่วไปรู้จักฉันในฐานะครูสอนดนตรีแค่นั้นเอง..”

ทาลิสพูดอีกว่า..

“..ยุคสมัยเปลี่ยน..คนเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น..ปฏิเสธเรื่องราวเหนือธรรมชาติ..ต่อให้เป็นเรื่องจริงเขาก็จะปฏิเสธเพราะมันขัดกับสิ่งที่เขาเรียนรู้..หน้าที่เราคืออยู่กับมันให้ได้..ทำงานโดยไม่หวังว่า..จะต้องมีคนรู้เห็น..”

มันก็จริงอย่างที่ทาลิสว่า..

ในโลกปัจจุบัน..เธอยังไม่ทราบเลยว่า.เทพประจำภพภูมิของโลกเธอคือใครหรืออะไร..โลกของทาลิสก็คงเหมือนกัน..แต่หากมองถึงหน้าที่ของผู้ปกป้องโลก..มันก็ควรจะกระทำโดยไม่มีใครรู้เห็นอยู่แล้ว..

ทาลิสเหมือนคนที่มีหน้าที่อะไรก็ทำไปอย่างนั้น..ปรับตัวใช้ชีวิตได้..ไม่เครียดไม่คิดมาก...

ทาลิสเปิดแอพพลิเคชั่นแผนที่..

“..เอ๋..ทำไมเราเดินทางเร็วมาก..นี่ใกล้จะถึงหุบเขาแมงมุมค้างคาวแล้วหรือนี่..”

แพคเกจอุทาน..

“..นี่กูเกิลทำแมพของแผ่นดินห้าแคว้นได้ยังไงนี่..”

“..บ้า..กูเกิลทำที่ไหนกันล่ะ..การเดินทางผ่านภพภูมิ..เราต้องโหลดแผนที่ที่จำเป็นเข้าเครื่องมาด้วยอยู่แล้ว..และเราไม่ได้ใช้ระบบดาวเทียมนำร่อง..แต่เป็นระบบที่ใช้คลื่นยิงสะท้อนบรรยากาศชั้นเทอร์โมสเฟียร์เพื่อให้เห็นเป้าหมายแทนดาวเทียมซึ่งล้าสมัยไปแล้วสำหรับโลกของฉัน..”ทาลิสอธิบายท่ามกลางความตะลึงของแพคเกจ..แต่นางก็ยังอดงงไม่ได้.. “..นี่ฉันทำใจไว้แล้วนะ..ว่าเดินทางโดยรถม้า..ควรใช้เวลาเป็นวัน ๆ ..แต่นี่กลับแป๊บเดียว..”

“..เราใช้วิธีย่นย่อระยะทางน่ะ..เป็นวิชาอากาศมนตราของพี่นา..แต่ก็คงเทียบกับอากาศมนตราขั้นสูงสุดของเธอกับสามเจ้าหญิงไม่ได้หรอก..ฉันกับพี่นาแค่เป็นคนใช้อากาศธาตุแต่ไม่ถึงขั้นอัศวินอย่างเธอ..”

ทาลิสครางอือม์..

“..ยังมีอากาศมนตราแบบนี้ด้วยหรือ..ไม่อยากเชื่อเลย..”

มีเสียงโครมครามจนรถสั่น..ศศินาแพคเกจขมวดคิ้ว..รีบหยุดรถ..

“..เกิดอะไรขึ้น..”ศศินาถาม..

“..มุกดารา..นางเป็นอะไรไป..”แพคเกจอุทานออกมา..

การเข้าใกล้หุบเขาแมงมุมค้างคาว..ก่อให้เกิดปัญหาขึ้นมาเสียแล้ว...

...

ร่างของมุกดาราทุรนทุรายอยู่ในรถ..

ระหว่างที่เดินทาง..นางหลับด้วยความอ่อนเพลีย..แต่พอใกล้ถึงอาณาเขตของหุบเขาแมงมุมค้างคาว..นางก็กระสับกระส่าย..และมีอาการทุรนทุรายดังที่เห็น..

ทั้งจินดาพิสุทธิ์และอจินไตยพยายามกดร่างนาง..และพยายามให้นางฟื้นคืนสติ..แต่มุกดาราก็ยังไม่ฟื้น..

เมื่อศศินา..แพคเกจและทาลิสมาถึง..อจินไตยก็พูดว่า..

“..มุกดาราคงถูกวิชาสะกดฝันก่อนหน้านี้แน่..”

“..หือ.สะกดฝัน..”

“..นางเคยถูกวิชานี้ตอนเดินทางผ่านหุบเขาเมื่อหลายปีก่อน..และต้องค้างแรมในนี้..ต้องมีคนใช้วิชาสะกดฝันกับนางแน่นอน..”อจินไตยเม้มปาก.. “..เชื่อได้เลย..ว่า..วิชานี้ต้องสะกดความคิดและความต้องการของนางบางสิ่งบางอย่างไว้..ช่างน่ากลัวจริง ๆ ..”

“..แล้วทำไมนางถึงถูกวิชาสะกดฝันด้วยล่ะ..”ศศินาสงสัย.. “..ทำไมมีแต่นางถึงโดนวิชานี้..”

“..ในบรรดาเจ้าหญิงทั้งหลาย..มุกดารางดงามแถมยังมีเสน่ห์ที่ห้าวหาญดังบุรุษ..แข็งแกร่งแต่งดงาม..ควรจะต้องใจใครที่ใช้วิชานี้บ้างล่ะ..เขาเลยใช้วิชานี้สะกดนางในความฝัน..ให้นางไม่ชมชอบผู้ชายคนไหน..นอกจาก..คนที่ใช้วิชานี้คนเดียวเท่านั้น..”อจินไตยพูดตามที่สันนิษฐาน.. “..แต่ถ้ามุกดาราจะชมชอบสตรีด้วยกัน..มันก็คงจะนอกเหนือจากที่โดนสะกดไว้..นางจึงรักข้าและริต้าได้..”

จินดาพิสุทธิ์ดูจะเวทนามุกน้อยเป็นที่สุด..

“..อจินไตย..ดูมุกน้อยทุรนทุรายมากแล้ว..”

“..เราคงเข้าใกล้คนที่ใช้วิชานี้กับนาง..ทำให้นางมีอาการอย่างบอกไม่ถูก..ที่นี่น่าจะใกล้กับสำนักเขาแมงมุมค้างคาว..คนที่ใช้วิชาสะกดฝัน..สมควรจะเป็นคนของสำนักนั้น..”

ทาลิสครางอือม์..

“..งั้น..ฉันจะไปจัดการให้..พวกเธอไม่ต้องห่วง..”

“..ทาลิส..”อจินไตยพูด.. “..นี่เธอ..”

“..วางใจเถอะน่า..เธอสองคนเป็นคนรักของมุกดารา..ดูแลคนที่พวกเธอรักอยู่ที่นี่เถอะ..ฉันจะจัดการเอง..”

พลางยื่นมือถือเครื่องเล็กให้..

“..มีอะไรก็ติดต่อมาก็แล้วกัน..”

จินดาพิสุทธิ์อ้าปากค้าง..

“..เฮ้ย..เดี๋ยว..ที่นี่มีคลื่นมือถือด้วยหรือ..”

“..โลกของเธอต้องใช้เสาสัญญาณจากแม่ข่ายล่ะสิ..ไม่ทันสมัยเลย..โลกของฉัน..เรื่องนั้นมันไม่จำเป็นแล้ว..”

นางชูมือถือสมาร์ทโฟนของตัวเองให้ดู...

“..ฉันพกมือถือสองเครื่องเป็นปรกตินะ..”

แล้วทาลิสก็ออกไปจากรถม้า..

และทะยานหายไปอย่างที่มองแทบไม่ทัน..

....

ทาลิสหญิงสาวลึกลับต่างภพภูมิ..ทะยานกายด้วยความเร็วที่น่าตระหนก..กระโดดจากคบไม้หนึ่งไปยังอีกคบไม้หนึ่ง..เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ..

นางมาถึงต้นไม้ใหญ่..ที่น่าจะสูงสุด..ก็ไต่ถึงยอด..เพื่อสำรวจภูมิประเทศ..

ไม่เห็นอะไรเลย…น่าแปลกชะมัด..

ครั้นไต่ลงมา..ก็พบคนสองคนรออยู่..นั่นคือ..สองปีศาจแห่งอนันตกาล..ศศินากับแพคเกจ..

ศศินาพูดขึ้นว่า..

“..บางที..การแกะรอยของฉันกับแพคเกจอาจจะช่วยอะไรเธอได้นะทาลิส..แวมไพร์กับหมาป่าเก่งเรื่องนี้..”

ทาลิสเกาหัว..

“..โชคดี..ไม่งั้นคว้าน้ำเหลว..เสียหน้าแย่..”

แพคเกจหัวเราะ..ดูทาลิสเป็นคนมีอารมณ์ขันไม่น้อย…ทาลิสพูดว่า..

“..จะบอกให้นะ..ใคร ๆ อาจจะเห็นว่าอัศวินแห่งอากาศมนตรานั้นเก่งสารพัด..แต่เอาเข้าจริง.เราก็มีวันทำอะไรโง่ ๆ ได้เช่นเดียวกัน..”

นางกล้าสารภาพตรง ๆ ..ทำให้ยิ่งดูน่ารัก..

แพคเกจพยักหน้าให้ศศินา..อดีตเจ้าหญิงหมาป่าสูดลมหายใจ..ก่อนจะขมวดคิ้ว..

แพคเกจอดถามไม่ได้..

“..มีอะไรหรือคะพี่นา..”

ศศินาขมวดคิ้วอีก..

“..นี่ได้กลิ่นของมนุษย์แล้วนะ..แต่..มันไม่ควรอยู่ตรงนั้น..”

พูดจบก็ชี้มือไปอีกทาง...

ทางที่ว่า..เป็นทางที่ไม่ควรจะมีคนอยู่..เพราะเป็นหุบเหวลึก..

“..มีกลิ่นมนุษย์เจือปนกับกลิ่นของสัตว์..ให้ตาย..กลิ่นของแมงมุมกับค้างคาว..ใช่..ทำไมถึงไม่คิดนะว่าสำนักแมงมุมค้างคาว..ควรจะอยู่ในจุดที่มีสัตว์ที่เป็นชื่อสำนักอยู่ด้วย..”

“..ถ้าหากจมูกของเธอใช้ได้..”ทาลิสนิ่งคิด.. “..ก็ควรจะไปตรวจดูกันสักหน่อย..”

นางทำหน้าแหวะ ๆ ..

“.บอกตรง ๆ นะ..ฉันไม่ชอบสัตว์ที่น่าขยะแขยง..แมงมุมน่าขยะแขยงเหมือนกัน..”

แพคเกจหัวเราะ..

“..อย่าให้เป็นแบบริต้าที่กลัวงูเป็นใช้ได้แล้ว..”

“..กลัว..ริต้ากลัวขนาดไหน..”

“..ขนาดที่ว่า..เจอจัง ๆ เป็นลมไปเลย..”

ทาลิสหัวเราะ..

“..ฉันคงไม่ถึงขนาดนั้นหรอกนะ..”

.......

ทาลิสกับแพคเกจ ศศินามาจนถึงหุบเหว..การแกะรอยของเผ่าหมาป่ายอดเยี่ยมยิ่งนัก..เพียงแค่สูดกลิ่น..ก็สามารถแยกแยะวิเคราะห์สิ่งที่นอกเหนือจากการมองเห็นได้..

ศศินาอดีตเจ้าหญิงหมาป่าพูดขึ้นว่า..

“..ฉันได้กลิ่นของมนุษย์..แมงมุม..และค้างคาวอยู่ด้วยกัน..แต่มันควรจะเป็นถ้ำมากกว่านะ..”

แพคเกจให้ความเห็น..

“.ถ้ำควรจะอยู่ในหุบเหว..”

ทาลิสให้ความเห็นเช่นกัน..

“..ฉันว่า..มันควรจะมีทางเข้าออกอยู่ใกล้บริเวณนี้..โดยไม่ต้องลงไปในหุบเหวนะ..ไม่งั้น..คนจะเข้าออกได้อย่างไร..น่าจะเชื่อมต่อถึงถ้ำด้วย...”

แพคเกจนึกได้..

“..พี่นาน่าจะตามกลิ่นไปตามจุดที่ต้องการได้..แต่การจะทำให้ลอบเข้าไปโดยไม่มีปัญหา..อาจจะยากสักหน่อย..”

ทาลิสหัวเราะ..

“..ยากที่ไหนกันล่ะ..อย่าลืมสิว่าฉันเป็นใคร..”

ทาลิสพูดจบทุกคนเหมือนกับเห็นสภาพแปรเปลี่ยนตรงหน้า..แต่ทุกอย่างดูเหมือนเดิม..

แพคเกจเคยชินกับการเคลื่อนที่เข้ามิติซ้อนเหลื่อมที่พี่ป้อนสาวเสียงเทพ..เคยพาเข้าไปบ่อย ๆ ..

“..นี่เธอสามารถพาเข้ามิติซ้อนเหลื่อมกับมิติปัจจุบันได้หรือ..”

“..เปล่าซะหน่อย..ลูกเล่นของวิชาอากาศมนตรามีหลากหลาย..และอากาศแปลว่าว่างเปล่า..”

ศศินาอดสงสัยไม่ได้..

“..แล้วเธอกำลังจะทำอะไร..”

“..ก็แค่..ทำให้ทุกคนกลืนไปกับสภาพแวดล้อม..เหมือนเป็นอากาศที่ว่างเปล่า..แต่จะไม่รู้สึกหรอก..เพราะเราจะเห็นกันเอง..แต่หากมีกระจกส่อง..ก็จะเห็นสภาพที่แท้จริง..”

ศศินาดึงดาบจันทร์เสี้ยววาววับของเธอออกมา..มองดูเงาสะท้อนในตัวดาบ..

“..เอ๋..ไม่เห็นตัวเองจากเงาดาบ..”

แพคเกจตะลึง..มองที่ดาบจันทร์เสี้ยว..ไม่เห็นการสะท้อนของตัวเธอในดาบอีก..

“..นี่เรากลายเป็นมนุษย์ล่องหนไปแล้วใช่ไหม..”แพคเกจร้อง..

ศศินายิ้ม..

“..เหมือนพรีเดเตอร์โหมดพรางตัวมากกว่า..”

ทาลิสหัวเราะ..

“..บ้านฉันก็มีหนังเกี่ยวกับไอ้ตัวนั้นเหมือนกัน..แต่มันเป็นสัตว์ประหลาดฝังตัวอ่อนในท้องคน..มีเลือดเป็นกรดไม่ใช่หรือ..”

“..นั่นมันเอเลี่ยน..”แพคเกจตวาดก่อนจะหัวเราะ.. “..บ้านเธอกับบ้านฉัน..มันกลับกันมั้ง..”

ทั้งสามหยอกล้อกันสักพัก..ก็ค่อยเคลื่อนกายออกจากที่นั่น...

......

ทั้งสามแกะรอยมาจนถึงสถานที่แห่งหนึ่ง..มีไม้ขึ้นรถ..

ศศินาสูดกลิ่น..แล้วก็เลื่อนพุ่มไม้ออก..เห็นเป็นทางเข้าไปสู่ด้านใน..

แพคเกจกับทาลิสสบตากัน..ก่อนจะเข้าไปด้านใน..ศศินานำเอาไม้มาปิดเหมือนเดิม..

ทางเดินคดเคี้ยวพอสมควร..มีน้ำหยดไหลจากด้านบน..และในที่สุดก็ถึงประตูใหญ่ที่มีคนสองคนเฝ้าอยู่..

“..เราจะผ่านคนเฝ้าประตูสองคนนี้ได้ยังไงโดยที่ไม่ถูกจับสังเกตได้..”แพคเกจพึมพำ..

ทาลิสให้ความเห็น..

“..สงสัยจะยาก..”

พลางดึงกระบองสั้นออกมา..และฟาดใส่คนเฝ้าประตูทั้งสอง..

ไหนเลยที่คนเฝ้าประตูจะทันได้ระวังอันใด..ถูกฟาดล้มลงหมดสติ..

แพคเกจกับศศินาลากร่างคนเฝ้าประตูไปซ่อนไว้..ก่อนจะตามมาสมทบ..ทาลิสเปิดประตูเข้าไปด้านใน..นี่คงเป็นสำนักแมงมุมค้างคาวที่เร้นลับน่ากลัวอย่างแน่นอน..

แอบลัดเลาะมาจนถึงห้องโถงใหญ่..มีคนหลายคนอยู่ด้านใน..ทั้งสามที่อยู่ในสภาพไม่มีใครมองเห็น..ต่างก็แอบฟังการสนทนา..

นี่เป็นห้องประชุมของชนชั้นระดับสูงของสำนัก..

ศศินากับแพคเกจสบตากัน..นั่น..คนที่สวมมงกุฎ..ท่าทางเป็นผู้นำนั้น..หน้าตาเป็นพิมพ์เดียวกับฮัล เวสท์ไม่มีผิด.

ยังมีคนอีกห้าหกคนสนทนาอยู่ด้วย..แต่ก็มีคนหนึ่งที่น่าประหลาด..เพราะอายุราว ๔๐ แต่ใบหน้ามีส่วนคล้ายฮัล เวสท์มาก..

หรือที่นี่จะมีร่างโคลนของฮัล เวสท์อยู่สองคน..

คนหนึ่งท่าทางหน้าตาหล่อเหลาสำอางสวมชุดขาวทองพูดขึ้นว่า..

“..ท่านเจ้าสำนักโปรดวางใจ..ต่อให้นางมีวิชาอากาศมนตรา..แต่หากถูกวิชาสะกดฝันมาตั้งแต่แรก..จะอย่างไรก็ต้องเป็นคนของเราวันยังค่ำ..”

คนที่หน้าตาเป็นฮัล เวสท์สวมมงกุฎซึ่งดูจะเป็นเจ้าสำนักพูดขึ้นว่า..

“..ท่านชายสะกดฝัน..ทั้งหมดท่านทำตามคำพูดของคุณชายฮานใช่หรือไม่..”

“..คุณชายฮานไฉนถึงล่วงรู้ล่วงหน้า..ให้ข้าไปใช้วิชาสะกดฝันกับเจ้าหญิงมุกดาราเมื่อสามปีก่อน..โดยคาดการณ์อย่างแม่นยำว่า..ท้ายสุด..นางจะนำเอาสิ่งที่ท่านเจ้าสำนักต้องการมาให้ในสักวัน..”

ในที่สุด..ความลับที่มุกดาราเคยถูกวิชาสะกดฝันก็กระจ่างออกมาแล้ว..

เพราะเหมือนมีคนรู้ล่วงหน้า..ว่าต่อไปนางจะเป็นเช่นไร..และการควบคุมนางด้วยวิชาสะกดฝัน..จะมีความสำคัญระดับใดในอนาคต..

คุณชายฮานคนนั้นคือคนที่ดูหน้าคล้ายฮัล เวสท์อีกคน..เขาพูดขึ้นว่า..

“..เรื่องราวเหล่านี้..บางทีข้าก็แจ่มชัดว่าควรจะเกิดอะไรขึ้น..บ้างก็ยังไม่ทราบแน่..ดูคลุมเครือบอกไม่ถูก..แต่สิ่งที่วางแผนให้ทำเมื่อสามปีก่อน..ก็บังเกิดผลจนได้แล้ว..”

ในขณะที่ทางหนึ่งสนทนา..อีกทางหนึ่งของผู้ที่ซ่อนตัวกำบังกายคอยฟังอยู่..

เสียงครางอือม์ดังมาจากปากของทาลิส..

ศศินาอดหันมาถามไม่ได้..

“..มีอะไรหรือ..”

“..มิน่า..ถึงคุ้นกับหมอนั่น..”ทาลิสพูดถึงคุณชายฮาน.. “..หมอนี่คือคนของมิติเดียวกับฉัน..เป็นหนึ่งในฮัล เวสท์ของภพฉัน..เค้าใช้ชื่อว่า..ฮาน ฮิกซ์..คน ๆ นี้น่าจะรู้เรื่องราวตามเส้นเวลาและมิติต่าง ๆ ได้ดีกว่าคนอื่นแม้จะไม่ชัดเจนในทุกช่วงก็ตาม..เพราะเทคโนโลยีของมิติของฉัน..ก้าวหน้ากว่าทุกมิติ..และเค้าน่าจะเป็นเจ้าของรายชื่อ ฮัล เวสท์ตามมิติต่าง ๆ ..เพียงแต่..การสร้างเครื่องมือในการเคลื่อนย้ายมิตินั้นยังไม่มีกรรมวิธีทางวิทยาศาสตร์ทำได้เลย..นอกจากใช้พลังพิเศษ..และอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับมนตรา..เขาเลยต้องมาหากระดานเคลื่อนภพจากที่นี่..”

“..แล้วทำไมเขาไม่ไปเอากระดานเคลื่อนภพจากเนตรสวรรค์มาโดยตรงเลยล่ะ..”

“..ถ้าเดานะ..การจะใช้แต่กระดานเคลื่อนภพอย่างเดียวเป็นไปไม่ได้เลยจำเป็นต้องอาศัยลูกแก้วแห่งอากาศมนตราถึงห้าลูก..หากรีบไปเอากระดานก็คงไม่ได้ลูกแก้ว..แต่เค้ากลับรู้ว่า..มุกดารากับอัศวินแห่งอากาศมนตราอีกสองคนจะนำกระดานเคลื่อนภพมาที่นี่..สู้เขามาดักรอเพื่อจะได้ทั้งกระดานและลูกแก้วจากที่นี่ไม่ดีกว่าหรือ..โดยมีเจ้าสำนักแมงมุมค้างคาวซึ่งเป็นร่างโคลนจากที่เดียวกับเขาอีกคนหนึ่งคอยช่วยเหลือ..”

ศศินาครางอือม์..

“..ดูก็มีเหตุผล..ทีนี้..เราจะทำยังไงต่อไป..”

“..ก็..แค่..อาละวาดให้พอใจ..จัดการทุกอย่างให้จบตรงนี้..”ทาลิสขมีขมัน.. “..แค่คนไม่กี่คน..เราเก็บได้สบายอยู่แล้ว..จากนั้น..ก็เอารายชื่อของฮัล เวสท์ในมิติต่าง ๆ มา..”

พลางประกบกระบองสั้นสองอัน..ยืดให้กลายเป็นพลองยาวอันหนึ่ง..

ศศินากระชับดาบเสี้ยวจันทร์คู่..ในขณะที่แพคเกจเตรียมปลอกแขนติดสนับมือไว้พร้อม...

แต่เสียงของท่านชายสะกดฝันพูดขึ้นว่า..

“.น่ายินดานัก..เจ้าหญิงมุกดาราต้องกลายเป็นคนของข้าอย่างไม่มีทางเลี่ยง..มีแต่ข้าถึงควบคุมนางได้..และหากจะให้นางหลุดพ้นจากอำนาจสะกดฝัน..ต่อให้ฆ่าข้าก็ยังไม่มีทาง..ฮ่าฮ่าฮ่า..จู่ ๆ ..ก็ได้หนึ่งในอัศวินแห่งอากาศมนตราอยู่ในการควบคุม..แถมยังได้เชยชมความงามของนางอีกด้วย..แม้จะเป็นของจินดาพิสุทธิ์มาก่อน..แต่หญิงที่ผ่านมือหญิง..ย่อมดีกว่าหญิงที่ผ่านมือชาย..ท่านว่าไหม..ท่านเจ้าสำนัก..”

ทาลิสกำลังจะอาละวาด..ได้ยินคำพูดเช่นนี้ถึงกับชะงัก..

แพคเกจกับศศินาก็ชะงัก..

แพคเกจอดพูดกับทาลิสอย่างแผ่วเบาไมได้..

“..ทาลิส..เราต้องหาทางแก้วิชาสะกดฝันให้มุกน้อยก่อน..ไม่อย่างนั้นล่ะก็..”

ความคิดจะอาละวาดให้มันจบ ๆ จึงต้องยุติลง..

.......

ในขณะเดียวกัน..

อาการคลุ้มคลั่งของมุกดาราดีขึ้น..นางนอนหลับเหมือนหมดแรงเนื่องจากอาละวาดมานาน..

จินดาพิสุทธิ์สบตากับอจินไตย..ก่อนจะพูดขึ้นว่า..

“..มุกน้อยคงไม่อาละวาดอีกแล้ว..”

“..กลัวก็แต่หากนางฟื้น..นางจะคลุ้มคลั่งอีก..”

“..หวังว่า..พวกเขาทั้งสามจะจัดการเรื่องนี้ได้..”จินดาพิสุทธิ์ถอนหายใจ.. “..อจินไตย..ฉันใจคอไม่ดีเลย..กลัวมาก..กลัวว่าจะเสียมุกน้อยไป..”

อจินไตยกอดปลอบ..

“..ริต้า..ฉันก็กังวลเหมือนเธอนั่นแหละ..”

การสัมผัสร่างมุกดารา..ทำให้อจินไตยรู้ดี..ว่า..ภายในของมุกดาราไม่เหมือนเดิมแล้ว...

วิชาสะกดฝัน..สามารถทำได้ถึงขนาดนี้เชียวรึ..

ทั้งสองนั่งหันหลังให้กับร่างของมุกดารา..และกอดปลอบกัน..แต่ก็หารู้ไม่ว่า..มุกดารากลับลุกขึ้นช้า ๆ ..ดวงตาเลื่อนลอย..และแพรพรรณแห่งทางช้างเผือกของนางก็ผงาดขึ้นช้า ๆ ..

ก่อนจะโจมตีใส่สองเจ้าหญิง..

มุกดาราแม้จะไม่เป็นตัวของตัวเอง..แต่ยังมีสัญชาติญานในความรู้เดิมเกี่ยวกับการต่อสู้อยู่..แพรพรรณทั้งสี่ชายแยกย้ายจู่โจม ณ จุดสลบด้วยความรวดเร็วและรุนแรงเหลือประมาณ..

ในบรรดาเจ้าหญิงทั้งสาม..มุกดาราฝึกวิชาการต่อสู้มามากกว่าใคร ๆ ..มีความช่ำชองชำนาญ..และล่วงรู้จุดสำคัญในร่างกายมนุษย์ดีที่สุด..รอบรู้ทั้งกลศึก..กลยุทธการต่อสู้ทุกอย่าง..

สองเจ้าหญิงไม่ทันได้ตั้งหลัก..แพรพรรณแห่งทางช้างเผือกของมุกดารา..ก็จู่โจมใส่จุดสลบ..ทำให้หมดสติแบบไม่รู้ตัว...

มุกดาราตาเลื่อนลอย..ก่อนจะออกจากตัวรถมายังตำแหน่งคนขับ..กระตุ้นม้าให้ลากรถไปตามทางที่เหมือนจะรู้อยู่ก่อนหน้า..

นี่คือการพาตัวเองเข้าไปสู่การควบคุมของศัตรู..

.....

ในขณะนั้น..

ท่านชายสะกดฝันหัวเราะกังวานเมื่อได้รับสัญญานจากจิตบางอย่าง..พูดกับเจ้าสำนักแมงมุมค้างคาวว่า..

“..ท่านภูตอเวจี..”เขาพูดชื่อของเจ้าสำนัก.. “..เจ้าหญิงมุกดาราถูกควบคุมโดยสมบูรณ์..จิตของนางตกเป็นของข้าแล้ว..และนางสยบเจ้าหญิงจินดาพิสุทธิ์กับเจ้าหญิงอจินไตยเป็นที่เรียบร้อย..กำลังนำพาทุกคนมาหาเรา..”

คุณชายฮานตากระจ่าง..

“..ท่านชายสะกดฝันทำได้ดียิ่งนัก..นั่นหมายความว่า..เจ้าหญิงมุกดารากำลังนำกระดานเคลื่อนภพมาให้พวกเราด้วยใช่ไหม..”

“..นอกจากนั้นแล้ว..หากท่านต้องการลูกแก้วแห่งอากาศมนตราเพื่อขับเคลื่อนกระดานเคลื่อนภพ..เราก็สามารถดึงเอาออกมาใช้ได้จากเจ้าหญิงทั้งสามซึ่งเวลานี้ถูกสยบแล้ว..”

ทหารเอกอีกสองคนของเจ้าสำนักแมงมุมค้างคาว..นามแมงมุมใยวิญญาณ..กับค้างคาวดูดชีวิต..ได้แต่หัวร่อ..

“..ท่านชายสะกดฝัน..ตามที่ท่านรับปาก..หากสยบจินดาพิสุทธิ์และอจินไตยได้..จะมอบนางให้เราใช่หรือไม่..”

ท่านชายสะกดฝันพยักหน้า..

“..ท่านเจ้าสำนักและคุณชายฮานตกลงไว้..ท่านทั้งสองเพียงต้องการกระดานเคลื่อนภพกับลูกแก้วอากาศมนตราของเจ้าหญิงทั้งสามเท่านั้น..ส่วนร่างกายของพวกนาง..มุกดาราเป็นของข้า..จินดาพิสุทธิ์และอจินไตยเป็นของพวกท่าน..”

ค้างคาวดูดชีวิตแลบลิ้น..

“.ข้าปรารถนาจะลิ้มลองเจ้าหญิงที่ได้ชื่อว่า..เป็นความงามที่หาคำตอบไม่ได้มานานนักหนาแล้ว..”

แมงมุมใยวิญญาณหัวร่ออย่างชั่วร้าย..

“..เจ้าหญิงที่สวยปานนางฟ้าทั้งสาม..กลับกระทำการเสียของนัก..ควรปรนเปรอบุรุษอย่างพวกเรามากกว่าจะคบหาเป็นสามีภรรยากันเอง..ท่านคิดเหมือนข้าหรือไม่..”

อีกมุมหนึ่ง..

แพคเกจกับศศินาฟังอย่างระคายหู..รู้สึกรังเกียจคนเหล่านี้อย่างมากมาย..หลายครั้งที่แพคเกจกำหมัดแน่น..แต่ศศินาก็ยังสุขุมพอจะจับมือไว้ไม่ให้อาละวาด..

ทาลิสคิดพลางพูดว่า..

“..แปลว่า..มุกดาราถูกควบคุมให้จัดการกับริต้ากับอจินไตยได้แล้วใช่ไหม..”

ศศินาพูดว่า..

“..เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้วนะ..ทาลิส..”

“..กำลังคิดอยู่..ว่าจะช่วยมุกดารายังไง..”ทาลิสนิ่งคิด.. “..คิดไม่ออกเลยแฮะ..”

แพคเกจร้อนใจกว่าใครเพื่อน..

“..เธอเก่งมากกว่าพวกเราหลายร้อยเท่า..ต้องคิดให้ออกสิ..”

“..บ้า..วิชาสะกดฝันมันเป็นยังไง..โลกของฉันมันไม่มีอะไรแบบนี้..เธอคิดว่า..มันจะหาง่ายเหมือนเธอเสริชกูเกิลหาหรือยังไงกัน..”ใครจะทราบว่า..มิติของทาลิสจะมีกูเกิลด้วย..

แล้วทาลิสก็ชะงัก..รีบหยิบมือถือคู่ใจออกมา..

ศศินาขมวดคิ้ว..

“..ทำอะไร..จะเสริชกูเกิลหาหรือไง..”

“..กูเกิลมันไม่มีหรอก..แต่มือถือฉันมันโหลดทั้งแผนที่..และข้อมูลสำคัญของภพทุกภพไว้..มิติของเทพนาคาที่ฉันอยู่..มีความล้ำสมัยมาก..องค์กรที่เป็นบริวารของท่านเทพนาคาเป็นหน่วยงานลับที่สำคัญ..มีเทคโนโลยีสูงพอจะหาข้อมูลของมิติเทพต่าง ๆ เก็บไว้..เพียงแต่การเดินทางไปยังมิติเทพต่าง ๆ ..ต้องอาศัยคนที่มีพลังแห่งอากาศมนตราขั้นสูงสุดเท่านั้น..ระบบข้อมูลที่เขาทำไว้ให้โหลด..มันคล้ายกับเอนไซโคพิเดีย..”

ทาลิสป้อนข้อมูลคำว่า..สะกดฝันลงไป..แล้วเสริชหา..

ก่อนจะอุทานออกมา..

“..เจอแล้ว..นี่ไง..สะกดฝัน..”

แพคเกจอดเหน็บแนมไม่ได้..

“..โหลดข้อมูลมากขนาดนั้น..มือถือเธอคงจุได้เยอะใช่ไหม..”

“..อ้าว..รุ่นนี้เก็บข้อมูลได้ร้อยยี่สิบแปดเทราไบท์..พอน่า..”

แพคเกจสะอึก..

“..มือถือบ้าอะไรเก็บข้อมูลได้เป็นร้อยเทราไบท์.”

ศศินาจุ๊ย์ปาก..

“..แพคอย่าเพิ่งป่วน..ทาลิส..เป็นไงบ้าง..”

“..วิชาสะกดฝัน..เป็นการบงการสับคอนเชียสหรือจิตใต้สำนึกด้วยคลื่นเสียงความถี่ต่ำ..วิธีแก้คือ..ใช้คลื่นเสียงความถี่ต่ำเหมือนกันจัดระบบข้อมูลในสับคอนเชียสเสียใหม่..โอเค..เข้าใจแล้ว...การจะแทรกคลื่นเสียงความถี่ต่ำให้เข้าไปในจิตเพื่อให้เกิดความรับรู้..ต้องใช้เสียงที่เป็นสื่อผ่านดนตรี..หรือเสียงจากธรรมชาติ..ข้อมูลที่ได้รับรู้มา..มุกดาราเคยนอนค้างในหุบเขาแมงมุมค้างคาว..ฟังเสียงธรรมชาติเช่น..เสียงนกร้อง..หรีดหริ่งเรไรจนเคลิ้ม..และถูกคลื่นเสียงความถี่ต่ำเข้าไปสะกดฝันจนได้..”

“..มีคำถามนะ..”ศศินาชักสงสัย.. “..นางถูกสะกดฝันไว้ตั้งหลายปี..หากแก้ไขได้แล้ว..ความคิดบางอย่างของนางจะเปลี่ยนไปจากตอนนี้ไหม..เช่น..การชอบผู้หญิงของนาง..”

ทาลิสอึ้ง..

“..เธอคิดอะไรอยู่หรือ..ศศินา..”

“..ฉันก็แค่ห่วง..”ศศินาถอนหายใจ.. “..ว่า..ความรักที่มุกดารามีอยู่ในตอนนี้..จะไม่ใช่ของจริง..”

“..หากเราไม่แก้สะกดฝัน..เราจะเสียมุกดาราไปตลอดกาล..”ทาลิสพูด..

“..แต่ถ้าแก้สะกดฝันได้..ทั้งริต้ากับอจินไตยก็อาจเสียมุกดาราไปตลอดกาลก็ได้..เพราะหากนางรักผู้หญิงอย่างริต้ากับอจินไตย..เพราะวิชาสะกดฝันล่ะ..”

ทาลิสนิ่ง..

“..นั่นเป็นเรื่องที่ถือว่ามีความสำคัญรองลงมานะศศินา..เป้าหมายแรกที่เราต้องทำคือ..จัดการกับฮัล เวสท์ในภพภูมิต่าง ๆ ซึ่งเหมือนเป็นเชื้อร้ายของจักรวาลให้หมดสิ้น..”

แพคเกจอึ้ง..แต่ก็ตัดสินใจเด็ดขาด..

“..พี่นา..พี่เคยถูกปลูกฝังมาจากแม่ของพี่ไม่ใช่หรือ..ในเรื่องการแยกแยะความสำคัญที่ต้องกระทำก่อนหลัง..”

ศศินาพยักหน้า..

“..ใช่..พี่เข้าใจ..”

พูดจบก็ถอนหายใจ..

“..ก็ต้องให้เป็นเรื่องของอนาคตแล้วล่ะ..ว่าแต่..เธอแก้วิชาสะกดฝันได้ไหมล่ะ.ทาลิส..”

ทาลิสพยักหน้า...

แต่ก็พูดอีกว่า..

“..ต้องรอจังหวะที่เหมาะสม..อย่างน้อย..ต้องให้มุกดารา..พาริต้ากับอจินไตยมาถึงที่นี่เสียก่อน..”

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น