ฮะนะชิ

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ : )

ชื่อตอน : Interlude 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2562 09:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Interlude 1
แบบอักษร

ฝ่ามือสากๆ ลูบไล้ใบหน้าหญิงสาวผู้ทอดร่างเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงนุ่ม ผิวสัมผัสเนียนนุ่มราวแพรไหมให้ความรู้สึกดีเหลือเกิน 

“สวยมาก...” 

เสียงทุ้มเอ่ยปากชมหญิงสาวตรงหน้า แต่เธอกลับไม่มีทีท่าว่าจะลืมตาขึ้นมารับคำชมแต่อย่างใด 

“สวยจริงๆ” 

ชายหนุ่มพูดขึ้นอีกครั้งขณะลงมือผสมซิลิโคนมาส์กแบบครีมให้เข้ากับน้ำ ส่งผลให้ของเหลวในอ่างขนาดย่อมทวีความเข้มข้นขึ้นเป็นลำดับ 

น่าจะใช้ได้แล้ว... 

ชายหนุ่มใช้มือควักมาสก์แบบครีมสีเทาในอ่างขึ้นมาพอกลงบนใบหน้าขาวผุดผ่องของหญิงสาวโดยปราศจากความปราณี  

งดงามเหลือเกิน แน่นอนว่า “ความงาม” นั้นเกินขึ้นด้วยมือทั้งสองข้างนี้ เธอคงได้ลิ้มรส “ความงาม” ที่ฉันมอบให้อย่างเต็มอิ่ม ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ต้องตอบแทน... 

ถึงแม้มาสก์หน้าแบบครีมจะปกคลุมบริเวณจมูกและริมฝีปากจนมิด แต่หญิงสาวตรงหน้ากลับยังนอนนิ่งไม่ไหวติง 

หลังเสร็จสิ้นการทามาส์กแบบครีมลงบนใบหน้าสวยงามได้รูป ชายหนุ่มใช้ปลายนิ้วชี้กดลงบนหน้าอกเปลือยเปล่า ผิวสัมผัสบริเวณปลายนิ้วส่งผลให้เขาต้องขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ เพราะไม่คิดมาก่อนว่าผิวหนังจะสูญเสียความยืดหยุ่นอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ ทั้งๆ ที่เจ้าของร่างตรงหน้าเพิ่งหมดลมหายใจไปเพียงแค่หนึ่งชั่วโมง 

ถ้าไม่เร่งมือให้เร็วกว่านี้คงไม่สามารถรักษา “ความงาม” ของเธอเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ 

ชายหนุ่มลูบไล้ท่อนแขนเรียวสะกดความรีบร้อนภายในจิตใจขณะรอให้มาส์กแบบครีมบนใบหน้าของหญิงสาวค่อยๆ แข็งตัว 

ถ้าจำไม่ผิดชื่อของเธอคนนี้คือ “คาเมมุระ มาจิโกะ” หญิงสาวผู้หมดสติจากการช็อตด้วยสตันท์กันเพียงครั้งเดียว และสิ้นลมหลังถูกลักพาตัวมายังห้องนี้เพื่อฉีดยากดประสาท ยาหย่อนกล้ามเนื้อ ควบคู่ไปกับยาทำให้หัวใจหยุดเต้น การหมดลมหายใจโดยสงบไม่ต่างจากการแสดงความเต็มใจเข้าร่วมในการเก็บรักษา “ความงาม” ให้คงอยู่ตลอดไปแต่อย่างใด 

ใช่แล้ว...”ผลงาน” ทั้งหลายควรมีความกระตือรือร้นมากกว่านี้ “ความงาม” ที่เกิดขึ้นจากมือทั้งสองข้างจะกลายเป็นเพียงภาพลวงตาหลังจากเวลาผ่านไปหลายสิบปี สิ่งที่กำลังทำอยู่ในตอนนี้เป็นการช่วยเก็บรักษา “ความงาม” เหล่านั้นให้คงอยู่ตลอดไป พวกเธอควรภูมิใจถึงแม้ต้องแลกมาด้วย “ชีวิต” ก็ตาม... 

ชายหนุ่มขบกรามแน่นเมื่อนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสี่ปีก่อน ทุกอย่างผิดแผนไปหมดตั้งแต่ “ผลงาน” ขัดขืนอย่างรุนแรงไม่ยอมถูกลักพาตัวแต่โดยดี 

ความบันดาลโทสะจากการถูกขัดขืนส่งผลให้เผลอลงมือปลิดชีวิตโดยปราศจากการใช้ยาสลบและยาคลายกล้ามเนื้อ จนผลงานเกิดอาการชักหมดลมไปด้วยสีหน้าทุกข์ทรมาน ตาเหลือกค้าง น้ำลายฟูมปาก 

ความผิดพลาดครั้งใหญ่ แต่ว่า...ชายหนุ่มเผยรอยยิ้มอย่างมีเลศนัย 

สีหน้าทุกข์ทรมานก่อนสิ้นลม จัดเป็นอีกหนึ่ง “ศิลปกรรม” ล้ำยุค ต้องยอมรับว่า “ศิลปะ” ที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจก็มีความงดงามไม่แพ้กัน 

ชายหนุ่มหลับตาพลางนึกย้อนไปถึง “ผลงาน” ในอดีต ส่งผลให้ความทรงจำหวนคืนมาอีกครั้ง 

หลายนาทีผ่านไปหลังจมอยู่กับความทรงจำอันหวานชื่น ชายหนุ่มลืมตาขึ้นเมื่อมาส์กเนื้อครีมแห้งสนิท มือสากๆ ทาปูนปลาสเตอร์ที่ผสมน้ำเตรียมไว้ล่วงหน้าซ้ำอีกครั้งเพื่อเพิ่มความทนทานให้กับมาสก์บนใบหน้าอันงดงาม 

ชายหนุ่มยิ้มโดยไม่สนใจเม็ดเหงื่อที่ผุดบนหน้าผากเมื่อคิดว่าแม่พิมพ์ชั้นดีจะเสร็จสมบูรณ์เมื่อปูนปลาสเตอร์แห้งสนิท แม่พิมพ์สำหรับถ่ายทอด “ความงาม” ของเธอจะเป็นหน้ากากแห่งความตายแสนงดงามที่ผู้พบเห็นต้องลืมหายใจ 

เสียงหัวเราะของชายหนุ่มดังขึ้นอีกครั้งภายในห้องมืดสลัวแห่งนี้ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น