ฮะนะชิ

คุณหมอจอมเก๊กจะพิชิตใจวิสัญญีแพทย์สาวได้อย่างไร มาลุ้นกัน : ) <อัพวันละตอน จ-ศ 15.00-16.00 ส-อา และวันหยุดก่อนเที่ยงจ้า>

ตอนที่ 1-9 ศัลยแพทย์ผู้รักศิลปะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 1-9 ศัลยแพทย์ผู้รักศิลปะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ญี่ปุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ค. 2562 12:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1-9 ศัลยแพทย์ผู้รักศิลปะ
แบบอักษร

“หายใจลึกๆ นะคะ” 

อาซึกะพูดขณะครอบหน้ากากออกซิเจนบริสุทธิ์เข้าที่ปากของรินะ หญิงสาวผู้นอนอยู่บนเตียงพยักหน้าเบาๆ  

“แหะๆ ขอโทษที่ทำให้รอนานนะครับ” 

ฮิอิรางิก้าวเข้ามาในห้องผ่าตัดพร้อมทักทายด้วยน้ำเสียงร่าเริง แล้วเดินตรงไปยังเตียงผ่าตัด 

“รินะซัง ผมจะใช้ความสามารถทั้งหมดที่มีเพื่อตอบสนองความต้องการของคุณ วางใจได้เลยครับ ปล่อยให้ทุกอย่างเป็นหน้าที่ของผม” 

“รบกวนด้วยนะคะคุณหมอ” 

ฮิอิรางิพยักหน้าด้วยความพึงพอใจกับคำตอบด้วยน้ำเสียงเครียดเล็กน้อยของรินะก่อนหันมาส่งสัญญาณด้วยสายตา 

อาซึกะพยักหน้าตอบรับก่อนหยิบกระบอกฉีดยาขนาดยี่สิบมิลลิลิตรบรรจุของเหลวสีขาวขุ่นจากแท่นวางอุปกรณ์ข้างตัว 

“เดี๋ยวจะวางยาสลบแล้วนะคะรินะซัง อาจจะเจ็บตรงแขนนิดหน่อยแต่ให้หายใจลึกๆ นะคะ อีกสักครู่จะรู้สึกง่วงนอนค่ะ” 

อาซึกะต่อกระบอกฉีดยาเข้ากับข้อต่อสายน้ำเกลือเพื่อให้ยาสลบอย่างแรงไหลเข้าสู่เส้นเลือด ดวงตาที่มองเพดานห้องผ่าตัดปิดลงภายในไม่กี่วินาที เช่นเดียวกับหน้าอกที่หยุดกระเพื่อมขึ้นลง แสดงให้เห็นว่าไม่สามารถหายใจได้ด้วยตัวเองอีกต่อไป 

อาซึกะครอบหน้ากากลงบนใบหน้าของรินะเพื่อส่งออกซิเจนเข้าสู่ร่างกายโดยชุดเครื่องช่วยหายใจแบบมือบีบ ซานาเอะก้าวเข้ามายืนข้างๆ พร้อมกับกล้องตรวจกล่องเสียงในมือโดยไม่ต้องให้หันไปเรียก 

“ขอบคุณค่ะ” 

อาซึกะสอดกล้องเข้าไปทางปากของรินะเพื่อตรวจสอบกล่องเสียง 

“ขอท่อด้วยค่ะ” 

อาซึกะพูดพร้อมแบมือขวาโดยไม่ละสายตาจากเส้นเสียงที่มองเห็นผ่านกล้อง ทันทีที่ซานาเอะวางท่อช่วยหายใจลงบนผ่ามือ วิสัญญีแพทย์สาวลงมือสอดท่อในมือผ่านเส้นเสียงก่อนทำให้ปลายท่อพองตัวเป็นกระเปาะ 

มือเรียวยาวทำการต่อท่อจากเครื่องดมยาสลบเข้ากับท่อช่วยหายใจแล้วบีบเครื่องช่วยหายใจด้วยมือ หน้าอกของรินะกระเพื่อมขึ้นลง หลังจากใช้เครื่องฟังตรวจว่าอากาศถูกส่งเข้าไปยังปอดเรียบร้อยแล้ว อาซึกะและซานาเอะใช้เทปกาวปิดท่อให้ติดกับใบหน้าของรินะ 

การทำงานของเครื่องดมยาสลบถูกปรับจากระบบควบคุมด้วยมือเป็นระบบอัตโนมัติหลังจากการสอดท่อช่วยหายใจเสร็จเรียบร้อย ปั๊มเริ่มส่งออกซิเจนเข้าสู่ปอดพร้อมกับยาสลบ 

การวางยาสลบเสร็จสมบูรณ์ อาซึกะใช้ยาสลบที่ออกฤทธิ์ค่อนข้างแรงเพื่อสนองความต้องการของฮิอิรางิที่ว่า ‘ห้ามขยับแม้แต่นิดเดียวระหว่างการผ่าตัด’ นอกจากนั้นยาคลายกล้ามเนื้อยังถูกส่งเข้าสู่ร่างกายผ่านทางสายน้ำเกลือ ค่าความดันโลหิตที่ปรากฏบนหน้าจอต่ำลงเล็กน้อย แต่สัญญาณชีพอยู่ในระดับปกติ 

“วางยาสลบเรียบร้อยแล้วค่ะ” 

ฮิอิรางิเอ่ยปากชมพร้อมปรบมือ 

“สุดยอดมาก เป็นการวางยาสลบที่ไม่สูญเปล่าเลยจริงๆ” 

“เลิกแกล้งชมแล้วไปล้างมือดีกว่าค่ะ” 

อาซึกะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาขณะคลุมร่างของรินะด้วยผ้าคลุมผ่าตัด  

“โอเคๆ” 

ฮิอิรางิยิ้มฝืดพลางสวมหน้ากากขณะเดินออกจากห้องผ่าตัดพร้อมกับซานาเอะ 

เวลาผ่านไปเกือบสามนาทีก่อนที่ทั้งสองจะกลับเข้ามาในห้องผ่าตัดเพื่อสวมเสื้อกาวน์และถุงมือปลอดเชื้อ ตอนนี้การผ่าตัดพร้อมแล้ว  

ฮิอิรางิผ่อนลมหายใจช้าๆ ขณะยืนจ้องหน้ารินะข้างเตียงผ่าตัดด้วยใบหน้าเคร่งเครียดไม่แสดงท่าทางทีเล่นทีจริงอย่างที่เคย 

“รบกวนด้วยครับ คุณหมออาซางิริ” 

ฮิอิรางิพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมขณะก้มศีรษะให้อาซึกะ 

“อ๋อ...ค่ะ” 

อาซึกะรีบก้มศีรษะตอบ 

“มีดผ่าตัด” 

ซานาเอะวางมีดผ่าตัดลงบนฝ่ามือของฮิอิรางิทันทีทีสิ้นเสียงทุ้มต่ำ 

ฮิอิรางิจ่อมีดผ่าตัดบริเวณใบหน้าของรินะก่อนหลับตาลง ทำให้บรรยากาศภายในห้องผ่าตัดถูกปกคลุมด้วยความตึงเครียด 

เวลาสิบกว่าวินาทีผ่านไป ฮิอิรางิลืมตาขึ้นพร้อมกับจรดมีดผ่าตัดลงใกล้ๆ ใบหูของรินะแล้วกรีดอย่างแผ่วเบาราวกับการลูบไล้มายังบริเวณแก้ม ก่อให้เกิดเส้นสีแดงตามการเคลื่อนไหวของใบมีด 

อย่าบอกนะว่าลงมีดเสร็จแล้ว อาซึกะเบิกตาโพลงกับเทคนิคการผ่าตัดอันยอดเยี่ยมที่ไม่อาจเทียบได้กับการผ่าตัดที่เคยพบเห็นมา โดยปกติการลงมีดของศัลยแพทย์ต้องออกแรงมากกว่านี้ และค่อยๆ กรีดลงบนผิวหนังด้วยความตั้งใจ แต่ฮิอิรางิกลับลงมีดอย่างคล่องแคล่วปราศจากความลังเล เรียกได้ว่าเป็นการลงมีดที่ให้ความรู้สึกเซ็กซี่มาก 

“ผ้าก๊อซชุบอะดรีนาลีน” 

ซานาเอะยื่นผ้าก๊อซชุบสารอะดรีนาลีนทันทีที่ฮิอิรางิพูดจบ หลังใช้ผ้าก๊อซซับเลือดบริเวณปากแผลจนมั่นใจว่าเลือดหยุด ฮิอิรางิหยิบมีดผ่าตัดอีกครั้งก่อนลงมือลอกผิวหนังโดยปราศจากความลังเล เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแสดงสีหน้าภายใต้ผิวหนัง ใยกล้ามเนื้อสีลูกท้อสุกถูกเผยให้เห็นอย่างเด่นชัด ฮิอิรางิเปลี่ยนอุปกรณ์ในมือจากมีดผ่าตัดเป็นคีมจับเข็มเย็บแผล ก่อนใช้เข็มรูปร่างโค้งร้อยเรียงเส้นใยบอบบางไปตามแนวกล้ามเนื้อที่เรียงกันเป็นเกลียวซับซ้อน 

“ปรับเปลี่ยนรูปทรงของกล้ามเนื้อแสดงสีหน้าแล้วค่อยปรับรูปทรงที่แสดงให้เห็นบนผิวหน้า” 

ฮิอิรางิบ่นพึมพำกับตัวเองโดยไม่ละสายตาจากมือที่กำลังทำการผ่าตัด 

“เราจะทำตาสองชั้นโดยวิธีเย็บเปลือกตาแล้วค่อยทำถุงใต้ตาเล็กๆ ส่วนปากกับบริเวณอื่นที่ต้องเพิ่มวอลุ่มจะใช้วิธีฉีดเสริมด้วยไฮยาลูรอนและคอลลาเจน” 

ฮิอิรางิอธิบายพลางลงมือเย็บกล้ามเนื้อแสดงสีหน้าจนเสร็จและเริ่มต้นเย็บปิดผิวหนังชั้นหนังแท้โดยใช้ไหมละลายเส้นบางจนแทบมองไม่เห็นด้วยตาเปล่า การเย็บอย่างคล่องแคล่วทำให้แผลจากการกรีดด้วยมีดผ่าตัดปิดลงภายในเวลาเพียงไม่กี่นาที ไหมถูกเย็บซ่อนไว้ด้านในของเยื่อบุผิวจึงหมดความกังวลเรื่องการมองเห็นจากภายนอก แทบไม่น่าเชื่อเลยว่าภายใต้เส้นสีแดงบางๆ เคยมีบาดแผลขนาดใหญ่มาก่อน 

ฮิอิรางิรับมีดผ่าตัดจากซานาเอะอีกครั้งก่อนลงมือกรีดอย่างแผ่วเบาจากบริเวณใบหูถึงปลายคางเพื่อเปิดผิวหนังอีกด้านหนึ่งของใบหน้า 

“ทุกเทคนิคที่ใช้เป็นเทคนิคขั้นพื้นฐานของศัลยกรรมตกแต่ง แค่ว่าผมมีความชำนาญกว่าคนอื่นหลายเท่า นอกจากเทคนิคแล้วศัลกรรมตกแต่งยังต้องการสุนทรียภาพซึ่งเกิดจากพรสวรรค์และประสบการณ์ บอกได้เลยว่าไม่มีใครมีสุนทรีย์มากไปกว่าผมอีกแล้ว” 

อาซึกะเกือบพยักหน้ายอมรับคำอธิบายของฮิอิรางิ ฝีมือการผ่าตัดที่เพิ่งผ่านไปทำให้รู้ว่าการเยินยอตัวเองที่อาซึกะดูถูกมาตลอดไม่ใช่สิ่งเกินจริงแต่อย่างใด 

รู้ตัวอีกทีอาซึกะก็ไม่สามารถละสายตาจากมือของฮิอิรางิได้อีกต่อไป 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น