เนรันยา/เนตรกวี
facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 10 ความลับ ความรัก (3)

ชื่อตอน : บทที่ 10 ความลับ ความรัก (3)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2562 19:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 10 ความลับ ความรัก (3)
แบบอักษร

“ตามทะเบียนรถคันนั้นเพื่อดูว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใคร ไปสืบมาให้หมด ที่เหลือฉันจะจัดการต่อเอง...” เสียงเข้มจัดร้องบอกด้วยความกรุ่นโกรธ เพราะถ้านีรดาไปกับผู้ชายเขาคงต้องไปลากคอมันมาลงโทษ ที่มันกล้ามายุ่งกับเมียของเขา 

         “ได้ครับ...” 

         “ขอแบบด่วนที่สุดเลยนะ” เอนิวาลฟ์ร้องเร่งลูกน้องเพราะอยากรู้ว่านีรดาอยู่ที่ไหน แม้อยากรู้ตอนนี้แต่คงต้องรอให้ลูกน้องสืบให้แน่ชัดก่อน  

         สายตาคมจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ ก่อนที่จะจับจ้องไปที่รถหรูสีดำมันวาวที่เคลื่อนมาออกจากที่จอดรถของห้างสรรพสินค้า และสายตาของเขาก็จ้องมองผู้หญิงข้างกายของชายคนนั้นก่อนที่จะขมวดคิ้วเพราะเขามั่นใจว่าผู้หญิงที่นั่งมาด้วยคือนีรดาอย่างแน่นอน 

         “น้ำหวาน...”  

มือใหญ่กำเข้าหากันแน่นด้วยความแค้นที่เธอทิ้งเขาไปหาไอ้หนุ่มหน้าอ่อนนั่น และไม่เข้าใจว่ามันมีอะไรดี และในเมื่อเธอทำแบบนี้อย่าหวังเลยว่าคนอย่างเขาจะยอมอภัยให้ง่ายๆ 

“กลับมาเธอตายคามือของฉันแน่!!!” เอนิวาลฟ์กล่าวโทษสาวร่างเล็กที่ทำให้เขาตามหาตัวให้วุ่นแบบนี้ และเมื่อไหร่ที่ตามตัวของเธอพบเขาจะทำให้เธอไม่กล้าหนีไปไหนอีกเลย 

 

         หลังจากมาอยู่คอนโดฯ ของธนัชสองวัน เธอรู้สึกเหงาและว้าเหว่อย่างบอกไม่ถูก เพราะเมื่อก่อนเธอชินกับการที่มีเอนิวาลฟ์อยู่ข้างๆ แต่พอมาอยู่คนเดียวเธอกลับรู้สึกใจโหวงๆ อย่างบอกไม่ถูก 

         “น้ำหวาน...” เสียงของธนัชดังขึ้นก่อนที่ชายหนุ่มจะยกของที่อยู่ในมือขึ้น แล้วส่งยิ้มมาให้เธอ 

“อ้าว...ทำไมวันนี้มาไวจังคะพี่นัช” หญิงสาวเอ่ยถามเพราะเห็นว่ายังหัววันอยู่ เพราะตั้งแต่มาอยู่ที่นี่สองวันธนัชเองก็ดูแลเธอดีจนแอบรู้สึกผิดที่ทำให้ต้องมาลำบากแบบนี้เพราะเธอ 

         “พอดีพี่เลิกประชุมเร็วน่ะ เลยไปแวะซื้อของมาฝากน้ำหวานเต็มไปหมดเลย” แม้จะรับรู้ว่าหญิงสาวให้เขาได้แค่พี่น้อง แต่เขาอยากจะทำอะไรเพื่อเธอบ้าง 

         “เอ่อ...แล้วจะกินหมดเหรอคะ” นีรดาหรี่ตามองข้าวของของธนัชที่มันเยอะแยะเต็มไปหมด และคิดว่ากินสองคนคงไม่มีทางหมดง่ายๆ อย่างแน่นอน 

         “ไม่หมดก็เก็บไว้ก่อนวันอื่นก็ได้นะ บางอย่างก็เก็บได้นาน...” 

         เย็นวันนั้นสองหนุ่มก็ทำอาหารทานกันอย่างสนุกสนานโดยที่หารู้ไม่ว่าพวกเขาจะต้องพบเจอกับอะไรต่อจากนี้ และคนที่โดนหนักสุดก็คือนีรดานั่นเอง 

         “อร่อยมากๆ เลยค่ะพี่นัช...” รอยยิ้มหวานๆ ของนีรดาทำเอาใจหนุ่มเต้นแรงอย่างห้ามไม่ได้ ยิ่งได้เห็นยิ่งอยู่ใกล้ความรู้สึกของเขามันก็ถลำลึกมากขึ้นทุกที 

         “น้ำหวานก็ทำอาหารอร่อยนะ เล่นเอาซะพี่กินไม่หยุดเลย” มือเรียวของธนัชลูบที่ศีรษะทุยของนีรดาอย่างเอ็นดู เธอน่ารักและสดใสจนเขาห้ามใจตัวเองไม่ได้ 

         “ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ”  

         ระหว่างที่หยอกกันเล่นอยู่นั้นมือบางของนีรดาก็ดันไปปัดแก้วน้ำบนโต๊ะหกใส่เสื้อของธนัชอย่างไม่ได้ตั้งใจ จนนีรดาถึงกับมองเขาด้วยความรู้สึกผิด ก่อนจะวิ่งไปหาทิชชู่มาเช็ดเสื้อของชายหนุ่มอย่างร้อนรน  

         “น้ำหวานขอโทษนะคะ...” เสียงหวานพูดด้วยความติดขัดก่อนที่จะเอาทิชชู่ในมือของตัวเองเช็ดอกของชายหนุ่มอย่างไถ่โทษ 

         “ไม่เป็นไร...น้ำเปล่าเฉยๆ เดี๋ยวก็แห้งแล้ว งั้นเดี๋ยวพี่ไปเปลี่ยนเสื้อก่อนนะ เดี๋ยวเอาไปตากสักหน่อยก็คงแห้งแล้ว” ชายหนุ่มพูดอย่างมองโลกในแง่ดี และไม่ถือสากับท่าทางซุ่มซ่ามของเธอ แต่กลับรู้สึกเอ็นดูแทน 

         “เอ่อ...” ดวงตากลมโตมองชายตรงหน้าด้วยสายตาวิตกกังวล เธอไม่น่าทำน้ำหกใส่ธนัชเลย 

         “เดี๋ยวพี่ไปเปลี่ยนก่อนแล้วกัน ไม่เป็นไรไม่ต้องโทษตัวเอง” ธนัชบอกแค่นั้นก่อนที่จะผละออกจากหญิงสาวแล้วตรงไปถอดเสื้อในห้องน้ำทันที แม้จะแค่น้ำเปล่า แต่ด้วยปริมาณที่มากทำให้เสื้อนั้นเปียกแฉะจนทำให้ไม่สามารถใส่ตอนนี้ได้ 

         ระหว่างที่นีรดารอชายหนุ่มออกมาจากห้องน้ำด้วยความร้อนรน เธอจึงทำการเช็ดโต๊ะที่เลอะน้ำไปพลางๆ โดยหารู้ไม่ว่าหายนะกำลังมาถึงแล้ว 

         ไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น มันเปิดผ่างออกจนปรากฏคนมาใหม่ ทำให้ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าเอนิวาลฟ์จะตามเธอจนเจอเร็วขนาดนี้ และเท่าที่เห็นใบหน้าของเขาในตอนนี้ช่างเหี้ยมเกรียมจนขนกายลุกชันพร้อมเพรียงกัน 

         “เป็นไงหนีมาอยู่ที่นี่มีความสุขมากไหม...” เสียงเข้มจัดเอ่ยถามพร้อมมองสาวร่างเล็กด้วยความแค้นเคืองที่บังอาจหนีเขามาอยู่ที่นี่ และเขาไม่มีทางปล่อยเธอถ้าเขายังไม่เบื่อ 

         “คุณตามมาได้ไง” เสียงหวานถามอย่างสั่นๆ ก่อนที่จะถอยร่นไปเรื่อยๆ เมื่อเห็นร่างใหญ่ย่างสามขุมเข้ามาใกล้ ดวงตาของเอนิวาลฟ์ตอนนี้เหมือนมีไฟมาสุมอย่างน่ากลัว 

         “คิดว่าคนอย่างฉันจะไม่มีปัญญาตามหาเธออย่างนั้นเหรอ คิดผิดหรือเปล่าคนสวย” นีรดาถึงกับตกใจเพราะไม่คิดว่าชายหนุ่มจะเข้ามาประชิดตัวของเธอเร็วขนาดนี้ จนตกใจกลัว ตัวสั่นไปหมด 

         ระหว่างที่สองหนุ่มสาวมองหน้ากันอย่างเอาเป็นเอาตาย ทำให้คนที่อยู่ในห้องน้ำสงสัยว่าใคร เขาลืมตัวไม่ได้สวมเสื้อออกมา 

         “มีใครมาเหรอน้ำหวาน...” ร่างสูงโปร่งของธนัชเดินออกมาจากห้องน้ำกึ่งเปลือยท่อนบน จนใบหน้าใสของนีรดาขาวซีดด้วยความตกใจ เพราะแค่เห็นเธอเชื่อว่าเอนิวาลฟ์ต้องเข้าใจผิดอย่างแน่นอน ไม่อยากจะคิดเลยว่าชีวิตของเธอต่อจากนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป 

         “พี่นัช...” เสียงหวานร้องเรียกชื่อของชายหนุ่มอย่างสั่นๆ จนเอนิวาลฟ์หันไปมองธนัชด้วยสายตาวาวโรจน์ เพราะไม่คิดว่าไอ้หนุ่มหน้าจืดคนนี้จะออกมาในสภาพนี้ 

         “มึงเป็นใคร!!!” เอนิวาลฟ์ส่งเสียงถามเมื่อดึงร่างบอบบางของนีรดาเข้ามาในอ้อมกอด เพื่อกันเธอหนีเขาโผเข้าหาได้หนุ่มหน้าจืดตรงหน้า แค่เห็นมันออกมาในสภาพนี้อารมณ์ของเขาก็ขาดผึงจนอยากจะสั่งฆ่ามันซะที่บังอาจทำแบบนี้กับผู้หญิงของเขา 

         “ผมสิต้องถามคุณ ว่าคุณเป็นใครถึงกล้าเข้าห้องของคนอื่นในเวลานี้!!!” ตอนเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วเห็นสาวร่างเล็กตกอยู่ในอุ้งมือของชายหนุ่มที่ท่าทางราวกับมาเฟียน่ากลัว และเขาเห็นแววตาตื่นตระหนกของผู้หญิงที่รัก จนอยากจะเข้าไปช่วยเธอ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะบอดี้การ์ดของฝรั่งตาน้ำข้าวคนนี้เข้ามาควบคุมห้องของเขาจนไม่มีทางออกเสียแล้ว 

         “ทำไมกูจะเข้าไม่ได้ ในเมื่อเมียของกูอยู่นี่!!” เสียงเข้มร้องตะโกนออกมาจนเส้นเลือดลำคอปูดโปนจนน่ากลัว  

         นีรดาถึงกับหน้าซีดเมื่อเอนิวาลฟ์ประกาศความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขาให้ธนัชได้รู้ แถมยังพูดออกมาด้วยคำพูดหยาบคายจนนีรดารู้สึกไม่ชอบใจที่เขาหยาบคายใส่คนอื่นราวกับอันธพาล 

         “อย่ามาพูดอย่างนี้กับพี่นัชนะ!!!” นีรดาพูดออกมาอย่างออกตัวแทน เพราะเธอไม่เข้าใจว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงได้ทำตัวเป็นนักเลงมากขึ้นทุกวัน 

         “หุบปากของเธอไปซะน้ำหวาน ตอนนี้มันยังไม่ถึงคิวของเธอ รับรองเธอได้รับโทษจากฉันกระอักแน่!!!!” เอนิวาลฟ์กระชากเสียงใส่นีรดาอย่างเหลืออด เธอไม่คิดบ้างเหรอว่าทำตัวร้ายกาจแค่ไหน ที่กล้าหักหน้าของเขามาอยู่กินกับไอ้หน้าจืดคนนี้ แถมยังออกตัวแทน ทำราวกับเขาเป็นชู้แทนซะงั้น 

         “อย่าพูดอย่างนี้กับน้ำหวานนะ นายเป็นใครถึงมีสิทธิ์มาพูดจากับน้ำหวานแบบนี้...” 

         “กูก็เป็นผัวของผู้หญิงคนนี้ยังไงล่ะ...” 

         “ไม่จริง...” ธนัชแทบไม่อยากจะเชื่อว่านีรดาจะกล้ายุ่งกับคนเถื่อนๆ แบบนี้ และไม่อยากจะคิดว่าผู้ชายคนนี้จะจริงกับนีรดาที่แสนดีของเขา 

     ____________________________________________

โอ๊ยยยยยย ทำไมฟินนนนนน ใครฟินมั้งงง เม้นมาเลยยย

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น